Το νέο τεύχος του περιοδικού "Θεολογία"

Κυκλοφόρησε το νέο τεύχος του περιοδικού Θεολογία (τόμος 81, τεύχος 3ο, Ιούλιος-Σεπτέμβριος 2010), το οποῖο φιλοξενεί ἄάθρα ποικίλης ὕλης, τα οποία υπογράφουν διακεκριμένοι επιστήμονες θεολόγοι, όπως οι καθηγητές κ.κ. Γ. Ματζαρίδης, Ιωαν. Καραβιδόπουλος, Χρ. Κρικώνης, Πέτρος Βασιλειάδης, Βασ. Τσίγκος, Σωτ. Δεσπότης, ο Σύμβουλος θεολόγων του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου Στ. Γιαγκάζογλου και άλλοι γνωστοί θεολόγοι, κληρικοί και λαϊκοί.

Πηγή: http://religiousnet.blogspot.com/

Ο Θεός της Αγάπης και της Ελπίδας θα έλθει και φέτος...Ο Χριστός θα έλθει όχι σαν Θεός - κριτής και εξουσιαστής των ανθρώπων αλλά σαν φίλος και σωτήρας

του Ανδρέα Χ. Αργυρόπουλου

Πριν λίγα χρόνια, ο Αντώνης Σαμαράκης σε μια συνέντευξή του σε καθημερινή εφημερίδα των Αθηνών, ανέφερε με το δικό του ξεχωριστό τρόπο, πως ο Χριστός φέτος δεν θα έλθει, γιατί μπούχτισε πλέον με αυτά που συμβαίνουν στον κόσμο. Όμως ΟΧΙ. Δεν θα τους κάνει τη χάρη o Χριστός. Θα έλθει και φέτος. Κάποιος που αγαπάει θεϊκά, δεν μπουχτίζει, η αγάπη Του δεν έχει όρια. Και θα έλθει όπως πάντα μέσα στη φάτνη Του, όχι σε έπαυλη, όχι εν μέσω των επισήμων, αλλά εν μέσω απλών ανθρώπων. Θα κάνει πάλι αυτή την επιλογή, γιατί ξέρει καλά πως δεν έρχεται για να υπηρετηθεί, αλλά για να υπηρετήσει. «Ο Υιός του ανθρώπου ουκ ήλθε διακονηθήναι αλλά διακονήσαι», λέει η Γραφή. Η άφιξή Του, όπως και τότε, θα προκαλέσει όλους αυτούς που βλέπουν τα πράγματα διαφορετικά. Αυτούς που έχουν μάθει να εκμεταλλεύονται και να καταδυναστεύουν τους λαούς και τις κοινωνίες. Το πολιτικό, κοινωνικό και θρησκευτικό κατεστημένο, όλους αυτούς που από νήπια τον αντιμετώπισαν και τον αντιμετωπίζουν σαν ξένο. («Τον εκ βρέφους ως ξένον ξενωθέντα εν κόσμω»), σαν περίεργο θα λέγαμε, και τον κυνήγησαν σε όλη τη δημόσια δράση Του, καταφέρνοντας στο τέλος να τον θανατώσουν. «Ο Χριστός», γράφει μια μεγάλη μορφή της σύγχρονης Ορθοδοξίας, ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος, «παραμένει ξένος στις άδικες επιλογές που καθορίζουν την πορεία του κόσμου, βάσει των δεδομένων “δογμάτων” της διεθνούς οικονομίας, της πολιτικής σκοπιμότητας, των ιδιοτελών στόχων των εκάστοτε ισχυρών». Ο Χριστός θα έλθει όχι σαν Θεός - κριτής και εξουσιαστής των ανθρώπων, αλλά σαν φίλος και σωτήρας. «Ουκ ήλθον ίνα κρίνω τον κόσμον, αλλ’ ίνα σώσω τον κόσμον» (Δεν ήλθα για να καταδικάσω τον κόσμο, αλλά για να τον σώσω). Θα έλθει ως απελευθερωτής, για να λυτρώσει τους ανθρώπους από κάθε μορφή δουλείας (πνευματική, κοινωνική, θρησκευτική), να τους απελευθερώσει από δεισιδαιμονίες, προλήψεις, ανασφάλειες, προκαταλήψεις και στερεότυπα.

Όπως είπε ο ίδιος, στάλθηκα «για να αναγγείλω το χαρμόσυνο μήνυμα στους φτωχούς, να θεραπεύσω τους τσακισμένους ψυχικά, στους αιχμαλώτους να κηρύξω τη λευτεριά και στους τυφλούς ότι θα βρουν το φως τους» (Λουκ. 4, 18). Ο Χριστός θα έλθει και φέτος, για να ταρακουνήσει τη βολεμένη θρησκευτικότητά μας και τον υποκριτικό καθωσπρεπισμό μας.Δεν θα έλθει για τους λίγους, τους εκλεκτούς, αλλά για όλους, ιδιαίτερα γι’ αυτούς που δεν έχουν κανένα. Ο Χριστός ήλθε για ολόκληρη την Οικουμένη, για όλους τους λαούς. Όπως αναφέρει ο Απόστολος Παύλος, επιθυμία του Χριστού είναι «να σωθούν όλοι οι άνθρωποι και να λάβουν γνώση της αλήθειας». Αιώνες πριν τον ερχομό του Χριστού, ο Ψαλμωδός τονίζει προφητικά: «Και ενευλογηθήσονται εν αυτώ πάσαι αι φυλαί της γης, πάντα τα έθνη μακαριούσιν αυτόν και πληρωθήσεται της δόξης αυτού πάσα η γη» (…Και θα απολαύσουν τις ευλογίες Του όλες οι φυλές της γης και όλα τα έθνη θα Τον επευφημούν και θα Τον μακαρίζουν…ας πληρωθεί από τη δόξα Του όλη η γη», (Ψαλμ. 71: 17, 19).

Σε μια εποχή παράξενη και απρόβλεπτη σαν τη δική μας, που η ξενοφοβία και ο ρατσισμός απλώνονται παντού, έρχεται ο Χριστός, για να θυμίσει ότι δεν αποτελεί ιδιοκτησία κάποιων και μάλιστα ανάξιων, αλλά προσφορά σε όλους. Θα έλθει και, πριν καλά - καλά προλάβει να κάνει τα πρώτα βήματα στη ζωή, θα αναγκαστεί να μεταναστεύει, όπως χιλιάδες συνάνθρωποι μας στις μέρες μας. Απ’ τη Βηθλεέμ που γεννήθηκε, φυγαδεύτηκε αμέσως στην Αίγυπτο, γυρνάει στη Ναζαρέτ, όπου και μεγαλώνει. Ο Υιός του Ανθρώπου θα φτάσει στο σημείο να μην έχει «που την κεφαλήν κλίναι», (που να γύρει το κεφάλι), όπως ακριβώς στις μέρες μας η φτωχολογιά του τρίτου κόσμου, τα εκατομμύρια πρόσφυγες, οι εγκαταλελειμμένοι, οι μοναχικοί, οι περιθωριακοί, οι άνεργοι. Θα έλθει, λοιπόν, για να δώσει χαρά και ελπίδα σ’ όλους αυτούς που, όπως ο Θεός τους, δεν έχουν «πού να γύρουν το κεφάλι τους». «Τω ονόματι αυτού τα έθνη ελπιούσι», γράφει ο Ματθαίος (στο όνομά Του ελπίζουν όλα τα έθνη).

Έρχεται ο Θεός της ελπίδας και της χαράς. Το ερώτημα είναι πώς Τον περιμένουμε. Είναι αλήθεια ότι στις μέρες μας το νόημα των Χριστουγέννων έχει χαθεί για τους περισσότερους. Έτσι εξηγείται, ίσως, γιατί έχει χαθεί και η ανθρωπιά.Αξίες της παράδοσής μας, που κατ’ εξοχήν βιώνονται αυτές τις μέρες, όπως η αδελφοσύνη, η αλληλεγγύη, η συντροφικότητα, έχουν μπει στο περιθώριο. Τη θέση τους έχουν πάρει η καταναλωτική μανία και η επίδειξη. Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος μας θυμίζει ότι ο εορτασμός των Χριστουγέννων δεν πρέπει να γίνεται με τρόπο που να φροντίζει ο ένας να ξεπεράσει σε σπατάλη τον άλλον και, μάλιστα, αυτό να γίνεται τη στιγμή που άλλοι άνθρωποι πεινούν και έχουν ανάγκες. Ο Θεός της ΑΓΑΠΗΣ και της ΕΛΠΙΔΑΣ θα έλθει και φέτος και ο ερχομός Του θα είναι ακόμα πρόκληση και πρόκληση. Αν θέλετε να τον συναντήσετε, μην ψάξετε στα εορταστικά shows των τηλεοπτικών καναλιών ούτε στα γυαλιστερά περιοδικά για νεογιάπηδες. Σας περιμένει στους στενούς δρόμους γύρω απ’ την Ομόνοια, στους καταυλισμούς των προσφύγων, στα στρατόπεδα των αιχμαλώτων, στα ορφανοτροφεία, στις σελίδες του Παπαδιαμάντη, του Κόντογλου, του Ντοστοφιέφκσι, στη Λειτουργία το πρωί των Χριστουγέννων.Η μέρα της χαράς, της ελπίδας και της χαμένης μας ανθρωπιάς, πλησιάζει.«Χριστός γεννάται, δοξάσατε!»

Πηγή: http://exagorefsis.blogspot.com/

Ανακοίνωση-Πρόσκληση προς τα μέλη του "ΚΑΙΡΟΥ"στο πλαίσιο του Ερευνητικού Προγράμματος για τις προϋποθέσεις αναβάθμισης της θρησκευτικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα

ΠΡΟΣΕΓΓΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ[Παιδαγωγική και κριτική  θεώρηση]

Ολοκληρώνοντας ήδη το πέρασμά της στην πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα, η πλειονότητα των χωρών της Ενωμένης Ευρώπης αναγνωρίζει τη μεν θρησκεία ως ένα νευραλγικό πεδίο διαμόρφωσης και αναζήτησης της νέας -πλην ρευστής και ασαφούς ακόμα- μορφής της, τη δε θρησκευτική εκπαίδευση (ΘΕ) ως ένα σημαντικό παράγοντα δημόσιας γνώσης και μάθησης. Τα ευρωπαϊκά εκπαιδευτικά συστήματα συνειδητοποιώντας ολοένα και περισσότερο αυτή την πραγματικότητα, έχουν διανύσει εδώ και πολλά χρόνια μια πορεία διαλόγου και προβληματισμού για μια νέα σύλληψη της ΘΕ, ώστε αυτή να ανταποκρίνεται στις αυξημένες απαιτήσεις για τη δημιουργική συναρμογή μιας κοινωνικής συνθήκης ιδιαίτερα περίπλοκης και ετερόκλητης.

Είναι αλήθεια πικρή αλλά πρόδηλη, πως οι Έλληνες εκπαιδευτικοί του Μαθήματος των Θρησκευτικών (ΜτΘ) έχουμε παραμείνει σχεδόν ανυποψίαστοι για αυτόν το διάλογο, που λαμβάνει χώρα στην Ευρώπη από τη δεκαετία του ’60 και μετά. Όπως είναι λογικό, η συσσωρευμένη άγνοια όλων αυτών των εξελίξεων μας κάνει στείρα επιφυλακτικούς γύρω από το «τι γίνεται στην Ευρώπη» και δε διευκολύνει το διάλογο με τους ευρωπαίους συναδέλφους μας. Ωστόσο, στον πυρήνα αυτού του διαλόγου -και των εξελίξεων που προκάλεσε- εμπεριέχονται όλες οι κρίσεις ταυτότητας της σχολικής ΘΕ, αλλά και οι επεξεργασμένες θέσεις/προτάσεις που εφαρμόστηκαν, προκειμένου το ΜτΘ να ανταποκρίνεται στις νέες κοινωνικές απαιτήσεις αξιοποιώντας το φυσικό περιεχόμενό του και τον παιδαγωγικό ρόλο του. Επομένως, η όποια απόπειρα προσέγγισης και κατανόησης της εμπειρίας της ευρωπαϊκής ΘΕ κρίνεται ως αναγκαία προϋπόθεση στην προσπάθεια που καταβάλλει ο Σύνδεσμός μας για την αναβάθμιση της ΘΕ στην Ελλάδα. Ταυτόχρονα, θα εμπλουτίσει τον προβληματισμό μας, θα συμβάλει στην καλύτερη αυτογνωσία μας και θα ενισχύσει την εσωτερική μας συνοχή και συνέπεια.

Στο πλαίσιο αυτό το Ερευνητικό Πρόγραμμα για τις προϋποθέσεις αναβάθμισης της θρησκευτικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα, σύμφωνα με το οργανόγραμμά του (Πεδίο ΙΙ), μελέτησε και επεξεργάσθηκε -συγκριτικά με τις αντίστοιχες ελληνικές- τις ευρωπαϊκές θρησκειοπαιδαγωγικές εξελίξεις από τη δεκαετία του ’60 και μετά. Τα αποτελέσματα αυτής της εργασίας θα παρουσιαστούν σε τέσσερεις συναντήσεις και θα τεθούν υπόψη των συναδέλφων θεολόγων που είναι μέλη του Συνδέσμου μας με σκοπό την ενημέρωση, τον προβληματισμό και την κριτική σε ένα αναγκαία συλλογικό επίπεδο. 

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΤΩΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΩΝ
1. Από την κατήχηση στο «νεο-ομολογιακό» ΜτΘ (δεκαετία του 60).
2. Προσεγγίζοντας τη θρησκεία «απ’ έξω». Το «φαινομενολογικό» ΜτΘ (από τη δεκαετία του 70).
3. «Μετά την ουδετερότητα, τι;». Οι δυσκολίες, οι ζυμώσεις και η ανάγκη για νέες συνθέσεις. Ποικιλία μοντέλων ΜτΘ (από τη δεκαετία του 80).
4. Το ΜτΘ ως «θρησκευτικός εγγραμματισμός» όλων των μαθητών που εγκαταβιούν στις σύγχρονες πλουραλιστικές ευρωπαϊκές κοινωνίες (από τη δεκαετία του 90 έως και σήμερα)

ΔΟΜΗ ΤΩΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΩΝ
α.  Εισήγηση που θα παρουσιάζει το πλαίσιο (κοινωνικοπολιτικό, εκπαιδευτικό, θεολογικό) εντός του οποίου αναπτύχθηκε το κάθε μοντέλο ΜτΘ, καθώς και περιγραφή και ανάλυση του μοντέλου.
β. Παρουσίαση παραδειγμάτων από το διδακτικό υλικό και τη διδακτική πρακτική (good practice) του κάθε μοντέλου.
γ.   Συζήτηση και κριτική υπό το πρίσμα των δικών μας εκπαιδευτικών εμπειριών.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΩΝ
Οι τέσσερις συναντήσεις θα πραγματοποιηθούν στην αίθουσα του Μουσείου της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ τις παρακάτω ημερομηνίες και ώρα 7-9 μ.μ.

Τετάρτη 12 Ιανουαρίου 2011
Τετάρτη 26 Ιανουαρίου 2011
Τετάρτη 9 Φεβρουαρίου 2011
Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου 2011

Οι συντονιστές
του Ερευνητικού Προγράμματος για τις προϋποθέσεις
αναβάθμισης της θρησκευτικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα

Όλγα Γριζοπούλου, Νίκος Μαγγιώρος, Θανάσης Νευροκοπλής

Πηγή: http://e-theologia.blogspot.com/

Συνάντηση της Διοικούσας Επιτροπής του Πανελλήνιου Θεολογικού Συνδέσμου "ΚΑΙΡΟΣ" με τον Πρόεδρο του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Χολαργός 8 – 12 - 2010

Έπειτα από πρόσκληση του Προέδρου του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου καθηγητή κ. Κλήμη Ναυρίδη, πραγματοποιήθηκε συνάντηση τη Δευτέρα στις 6 Δεκεμβρίου 2010, με μέλη της Διοικούσας Επιτροπής του Πανελληνίου Θεολογικού Συνδέσμου «ΚΑΙΡΟΣ-για την αναβάθμιση της Θρησκευτικής εκπαίδευσης» (Μ. Κωνσταντίνου, Δ. Μόσχος, Γ. Μαυροκωστίδης, Α. Αργυρόπουλος, Π. Καζλάρη, Χ. Παπασωτηρόπουλος και Γ. Παπαδόπουλος), στην έδρα του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου στην Αγία Παρασκευή.

Ο σκοπός της συνάντησης, στην οποία παρέστησαν πλην του Προέδρου και οι σύμβουλοι του Π.Ι κ.κ. Σταύρος Γιαγκάζογλου (Θεολόγων) και Γεώργιος Τύπας (Πρωτοβάθμιας), ήταν η ενημέρωση των μελών της ΔΕ για το υπό εξέλιξη έργο της σύνταξης νέων Προγραμμάτων Σπουδών για το «Νέο Σχολείο» (Δημοτικό-Γυμνάσιο) και ταυτόχρονα η ενημέρωση του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου για τις απόψεις του «ΚΑΙΡΟΥ» επί του θέματος. Κατά την διάρκεια της συζήτησης δόθηκε η ευκαιρία στα μέλη της ΔΕ να αναπτύξουν τις διακηρυγμένες θέσεις του Συνδέσμου τόσο για τη φυσιογνωμία του μαθήματος των Θρησκευτικών αλλά και το πλαίσιο λειτουργίας του, όσο και για το περιεχόμενο των υπό κατάρτιση Προγραμμάτων Σπουδών.

Παράλληλα ενημέρωσαν – και με την κατάθεση σχετικού υπομνήματος – την ηγεσία του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου για το από μηνών συντελούμενο στους κόλπους του Συνδέσμου συστηματικό έργο (project) για την ανάδειξη τόσο των προβλημάτων στην διδασκαλία του μαθήματος στο σημερινό σχολείο, όσο και των προτεραιοτήτων – προϋποθέσεων για την σύνταξη νέων Αναλυτικών Προγραμμάτων με στόχο την ουσιαστική αναβάθμιση της Θρησκευτικής εκπαίδευσης στο ελληνικό σχολείο.

Πιο συγκεκριμένα τα μέλη της ΔΕ ανέπτυξαν τις θέσεις του Συνδέσμου σχετικά με την υποχρεωτικότητα του μαθήματος για όλους τους μαθητές και στις δυο σχολικές βαθμίδες εκπαίδευσης, την αποδέσμευσή του από κατηχητικές πρακτικές και την μετατροπή του από ένα στενά ομολογιακό-μονοφωνικό σε ένα πιο ανοικτό-πολυφωνικό μάθημα. Τονίστηκε ότι η θέση αυτή δεν μπορεί αλλά και δεν πρέπει να έχει απλώς συντεχνιακό χαρακτήρα αλλά συνδέεται με τη γενικότερη άποψη του «ΚΑΙΡΟΥ» για ένα σύγχρονο και ανθρωποκεντρικό σχολείο.

Μετά τις εκατέρωθεν αρχικές τοποθετήσεις, η διεξαχθείσα συζήτηση, ανέδειξε τη βούληση και τη διάθεση όλων, να προχωρήσουν στην οικοδόμηση μιας τακτικότερης συνεργασίας, σε ζητήματα αμοιβαίου ενδιαφέροντος, προς όφελος της σχεδιαζόμενης αλλαγής στη φιλοσοφία και το περιεχόμενο της διδακτικής πράξης και για το μάθημα των Θρησκευτικών, όπως τίθεται από τα υπό διαμόρφωση νέα Προγράμματα Σπουδών για το Δημοτικό και το Γυμνάσιο. Στο σημείο αυτό ο «ΚΑΙΡΟΣ» δια των εκπροσώπων του διατύπωσε τις επιφυλάξεις του για την υπό διαμόρφωση νέα κατάσταση στο επίπεδο των Προγραμμάτων Σπουδών, καθώς επισημάνθηκε τόσο η περιορισμένη χρονική προθεσμία για την περάτωση του έργου όσο και οι εγγενείς δυσκολίες στο χώρο της εκπαίδευσης για την αποτελεσματική εφαρμογή του (έλλειψη επαρκούς επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών, χρήση νέων τεχνολογιών).

Η εκφρασθείσα δέσμευση του Προέδρου του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου για την ανανέωση της συνάντησης κατά την διάρκεια των εργασιών της αρμόδιας επιτροπής, με σκοπό την τροφοδοσία της τελευταίας με αξιοποιήσιμες, επεξεργασμένες θέσεις και προτάσεις του «ΚΑΙΡΟΥ», εφόσον υλοποιηθεί, θα θέσει τις βάσεις μιας ουσιαστικής και εποικοδομητικής συνεργασίας με το χώρο της «μαχόμενης» εκπαίδευσης και των τριών βαθμίδων

:Πηγή: www.kairosnet.gr/joomla/