Ευαγγελία Αμοιρίδου, Εκκλησιαστική Ιστοριογραφία, Εκδόσεις Μέθεξις, Θεσσαλονίκη 2012

 


 Ευαγγελία Αμοιρίδου, Εκκλησιαστική Ιστοριογραφία, Εκδόσεις Μέθεξις, Θεσσαλονίκη 2012  

Πρόλογος 5
Περιεχόμενα 7
Εισαγωγή 9

Η έννοια της Εκκλησίας 9

Εκκλησιαστική Ιστορία 9
Πηγές της Εκκλησιαστικής Ιστορίας 10
Ιστορία της Εκκλησιαστικής Ιστορίας (α΄ χιλιετία) 11
Διαίρεση της Εκκλησιαστικής Ιστορίας 13
Χρονολόγηση 14
Ηγήσιππος 17
Ευσέβιος Καισαρείας 18
Σωκράτης ο σχολαστικός 33
Σωζομενός 54
Βιογραφία 54
Φιλοστόργιος ο Καππαδόκης 60
Θεοδώρητος Κύρου 62
Ευάγριος ο Σχολαστικός 68
Εὐαγρίου σχολαστικοῦ καὶ ἀπὸ ὑπάρχων τοῦ ᾿Επιφανέως ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας λόγοι κ′. 72
Θεόδωρος ο Αναγνώστης 79
Νικηφόρος Κάλλιστος Ξανθόπουλος 80
Η εκκλησιαστική ιστοριογραφία μετά την Άλωση 143
Η Ρωμαιοκαθολική εκκλησιαστική ιστοριογραφία 149
Η εκκλησιαστική ιστοριογραφία του Προτεσταντικού χώρου 153


Πηγή: http://blogs.auth.gr/moschosg/2012/09/05/%ce%b5%cf%85%ce%b1%ce%b3%ce%b3%ce%b5%ce%bb%ce%af%ce%b1-%ce%b1%ce%bc%ce%bf%ce%b9%cf%81%ce%af%ce%b4%ce%bf%cf%85-%ce%b5%ce%ba%ce%ba%ce%bb%ce%b7%cf%83%ce%b9%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b9/

Πέτρος Βασιλειάδης, Θέματα Βιβλικής Θεολογίας (e-book)

Ένα νέο ηλεκτρονικό βιβλίο από τον καθηγητή του Τμήματος Θεολογίας του Α.Π.Θ. Πέτρο Βασιλειάδη. Το περιεχόμενο του βιβλίου μπορεί να διαβαστεί ελεύθερα ακολουθώντας τον παρακάτω σύνδεσμο.

 

http://auth.academia.edu/PetrosVassiliadis/Books/1926763/

 

Από τον πρόλογο του Βιβλίου

Στην παρούσα ηλεκτρονική έκδοση των σημειώσεών μου στο μάθημα του Η’ εξαμήνου «Θεολογία της Καινής Διαθήκης» έχω συμπεριλάβει επιλεκτικά ορισμένους θεολογικούς όρους, όπως αυτοί ερμηνεύονται στην Αγία Γραφή, και κυρίως στην Καινή Διαθήκη. Οι περισσότεροι από αυτούς τους όρους σε μια πρώτη μορφή προετοιμάστηκαν ως λήμματα βιβλικού περιεχομένου για τους πρώτους τόμους (Α-Ι) της Μεγάλης Ορθόδοξης Χριστιανικής Εγκυκλοπαίδειας. Προτάσσεται μια εισαγωγή στο γνωστικό αντικείμενο της Θεολογίας της Κ.Δ., αλλά και η απαραίτητη ανάλυση της έννοιας του λόγου του Θεού. Εκτός από θεολογικούς όρους (αγάπη, ελευθερία, ισότητα κλπ.) αναλύονται συνοπτικά και γενικότερες θεματικές (εκκλησιολογία, κλπ), καθώς και σημαίνοντα πρόσωπα (Απολλώς), τοποθεσίες (Αραβία) και θεσμοί (δίδραχμα) της Κ.Δ., με θεολογικές προεκτάσεις.

Όπως η «Θεολογία της Κ.Δ.» δεν υποκαθιστά τη γενικότερη «Θεολογία της Εκκλησίας», όπως αυτή αποτυπώνεται στο κλασικό μάθημα της Δογματικής, aλλά αποτελεί το πρώτο – και ως εκ τούτου σημαντικότερο – στάδιο έκφρασής της, έτσι και οι σημειώσεις αυτές δεν υποκαθιστούν τα καθ’ αυτό εγχειρίδια Θεολογίας της Καινής Διαθήκης, όπως και τα Λεξικά Βιβλικής Θεολογίας (ελληνικά και ξένα), αλλά σχεδιάστηκαν για να βοηθήσουν τους φοιτητές στην καλύτερη πρόσληψη των βασικών βιβλικών εννοιών, οι οποίες στο διάβα των αιώνων για πολλούς λόγους έμειναν στο περιθώριο της μεταγενέστερης θεολογικής έκφρασης της Εκκλησίας. Αφιερώνεται στους έλληνες και ξένους Ορθόδοξους προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές της ιεράς επιστήμης της θεολογίας.

 

Πηγή: http://blogs.auth.gr/moschosg/2012/09/13/%ce%b8%ce%b5%ce%bca%cf%84%ce%b1-%ce%b2%ce%b9%ce%b2%ce%bb%ce%b9%ce%ba%ce%b7%cf%83-%ce%b8%ce%b5%ce%bf%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%83-e-book/

Χολαργός 16-9-2012

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Πανελληνίου Θεολογικού Συνδέσμου «ΚΑΙΡΟΣ-για την αναβάθμιση της Θρησκευτικής Εκπαίδευσης» κατά την πρόσφατη τακτική συνεδρίασή του έλαβε ομόφωνα αποφάσεις που αφορούν στην εσωτερική του οργάνωση (παραρτήματα), στην επικοινωνιακή του πολιτική, στην οργάνωση εκδηλώσεων, στην αναβάθμιση του ιστοχώρου του με την λειτουργία ηλεκτρονικού περιοδικού καθώς και στην ανάληψη πρωτοβουλιών για την αποτελεσματικότερη διαχείριση των προβλημάτων του κλάδου .

Από το Δ.Σ

Πηγή: http://www.kairosnet.gr/joomla/

π. Βασίλειος Ι. Καλλιακμάνης:Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΙΩΝΑΣ ΚΑΙ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ

α) Και έγινε λόγος Κυρίου στον Ιωνά, τον γιο του Αμαθί, λέγοντας: Σήκω να πας στη Νινευί, τη μεγάλη πόλη, και ν' αναγγείλεις την τιμωρία της, γιατί είδα τη φαυλότητα των κατοίκων της. Ο Ιωνάς όμως ετοιμάσθηκε να φύγει από το πρόσωπο του Κυρίου, προς τη Θαρσείς, και κατέβηκε στην Ιόππη. Και βρήκε ένα πλοίο, που πήγαινε στη Θαρσείς, και έδωσε τον ναύλο του, κι επιβιβάσθηκε σ' αυτό, για να πάει μακριά από τον Κύριο (βλ. Ιων. 1, 1-3).

β) Ο προφήτης Ιωνάς, που η Εκκλησία τιμά στις 21 Σεπτεμβρίου, θεωρεί τη σωτηρία ως αποκλειστικό προνόμιο του δικού του λαού. Δεν κατανοεί ότι ο Θεός "πάντας ανθρώπους θέλει σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν" (Α΄ Τιμ. 2, 4). Δεν μπορεί να δεχθεί ότι ο Κύριος είναι πολυεύσπλαχνος, ελεήμων, οικτίρμων και όλος αγάπη πατρική. Οπότε, παρακούει την εντολή Του και νομίζει ότι θα ακυρώσει το θέλημά του. Ο Θεός όμως τον παιδαγωγεί με διάφορους τρόπους, με θαύματα και "σημεία".

γ) Η σφοδρή τρικυμία που συνάντησε το πλοίο αναγκάζει τον Ιωνά να ομολογήσει ότι φεύγει "από προσώπου Κυρίου". Έτσι, ύστερα από κλήρο ρίχνεται στη θάλασσα και βρίσκεται στην κοιλιά ενός κήτους, στην "κοιλιά του Άδη". Μένει εκεί τρεις μέρες και τρεις νύχτες, μετανοών και προσευχόμενος. Η προσευχή του γίνεται φωνή ευγνωμοσύνης στον Θεό, διότι από το βάθος της αβύσσου ελπίζει ότι θα ξαναβρεθεί κατά θεία πρόνοια στις αυλές του Κυρίου, στον ευλογημένο ναό του.

δ) Κι όταν το κήτος τον ξερνά στη γη, παίρνει πάλι ο Ιωνάς εντολή να κηρύξει μετάνοια στη Νινευί, πράγμα που κάνει. Αλλά όταν βλέπει την έμπρακτη μετάνοια του λαού της πόλης, αντί να χαρεί, θλίβεται και διαμαρτύρεται στο Θεό, που δεν στέλνει την τιμωρία του. Κι Εκείνος τον παιδαγωγεί με συμβολικό τρόπο. Δίδει εντολή να φυτρώσει μεμιάς ένα σκιερό φυτό, μια "κολοκυθιά", για να τον προστατεύει από τον καύσωνα. Και την άλλη μέρα το πρωί στέλνει ένα σκουλήκι που τρώει τις ρίζες του φυτού και το ξηραίνει. Έτσι, η ζέστη γίνεται αφόρητη, κι ο Ιωνάς νιώθει εξαντλημένος. Τόση ήταν η στενοχώρια του για την απώλεια του φυτού, που ήθελε να πεθάνει παρά να ζήσει.

ε) Του λέει τότε ο Θεός: "Εσύ ούτε κοπίασες γι' αυτό το φυτό ούτε το 'κανες να μεγαλώσει. Μόνο του μεγάλωσε σε μια νύχτα και την άλλη μέρα ξεράθηκε. Κι όμως λυπήθηκες γι' αυτό. Εγώ δεν έπρεπε να λυπηθώ για τη Νινευί, τη μεγάλη πόλη…, όπου υπάρχουν περισσότεροι από εκατόν είκοσι χιλιάδες άνθρωποι και κτήνη πολλά;" (Ιων. 4,10-11). Δεν τον επιτιμά, αλλά του θέτει το ερώτημα και τον αφήνει να απαντήσει μόνος του. Δεν τον τραυματίζει, αλλά τον θεραπεύει. Του αποκαλύπτει το μεγαλείο της αγάπης Του.

στ) Όταν στους χρόνους της Καινής Διαθήκης οι γραμματείς και οι φαρισαίοι ζήτησαν από τον Χριστό κάποιο αποδεικτικό θαυματουργικό σημάδι, που να επιβεβαιώνει τη Θεία του αποστολή, Εκείνος επικαλέσθηκε το "σημείο" του Ιωνά. Εδώ η Εκκλησία ακολουθώντας τα λόγια του Ιησού (Λουκ. 12, 38 κ.ε.) βλέπει την τριήμερη ταφή και Ανάσταση του Κυρίου. Γι' αυτό και η προφητεία αυτή διαβάζεται στον εσπερινό του Μ. Σαββάτου.

ζ) Το βιβλίο του Ιωνά περιγράφει τη νοοτροπία που συχνά απαντά και σε πολλούς χριστιανούς. Πολλοί από αυτούς θα ήθελαν άμεση τιμωρία των αμαρτωλών, των αδίκων, των αθέων, των φαύλων, των πονηρών και όσων βρίσκονται σε πλάνη. Θεωρούν τον Θεό άδικο, που δεν επεμβαίνει ως τιμωρός για να αφανίσει από τη Γη τους ασεβείς και να εξαλείψει το κοινωνικό κακό. Δεν αντέχουν την ελευθερία με την οποία προίκισε ο Θεός το ανθρώπινο γένος και δεν μπορούν να κατανοήσουν την άπειρη αγάπη Του για το τελειότερο και θεόμορφο πλάσμα του, τον άνθρωπο.


Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Μακεδονία της Κυριακής” 16/9/2012

Πηγή: http://e-theologia.blogspot.gr/2012/09/blog-post_18.html

Για το Γιώργο Τσανανά....Το τελευταίο αντίο…

 

Το τελευταίο αντίο…

«Ζωή σημαίνει να έχεις γεννηθεί, τέχνη να είσαι ζωντανός»

(Ε.Ε.Cummings,αμερικανός ποιητής)

 

Θυμάμαι τον έβλεπα ν’ ανεβαίνει γρήγορα-γρήγορα τα σκαλιά της Σχολής και να προβάλλει από το βάθος του διαδρόμου. Διέσχιζε το γκρίζο της σοβαρότητας και της σοβαροφάνειας με την αποφασιστικότητα που το φως σκίζει την ομίχλη. Κοιτούσε πάντα μπροστά και λίγο πιο ψηλά από τα ανθρώπινα βλέμματα, με τα γαλάζια μάτια του κι ένοιωθες ότι κάθε φορά ερχόταν έτοιμος για μια καινούργια συναρπαστική παράδοση-«παράσταση» απ’ την οποία όλοι θα βγαίναμε κερδισμένοι και πλουσιότεροι.

Μια από τις πρώτες φορές που τον πλησίασα τον ρώτησα: «Δάσκαλε, γιατί φοράς πάντα χρωματιστά πουκάμισα;» και μου απάντησε: «Γιατί αγαπώ τα χρώματα και γιατί τους ανθρώπους τους διδάσκεις με τα λεπτά πράγματα κι όχι πάντα με τα λόγια!». Και από τότε κατάλαβα τη σημασία των απλών μικρών πραγμάτων που μας γλυτώνουν απ’ την τσαπατσουλιά της καθημερινότητας…

Χρησιμοποιούσε πάντα λόγια ακονισμένα, μετρημένα, λέξεις που τις χάιδευε πρώτα να μαλακώσουν για να μην πονέσουν ,θαρρείς και είχε για χρόνια παιδέψει τον τρόπο να μιλά και να λέει αυτό που θέλει χωρίς να προσβάλει και χωρίς να πονά τον άλλον. Κουβέντιαζε πάντοτε με υπομονή, άκουγε-πόσο σπάνιο-και χωρίς να βιάζεται μοιραζόταν τις σκέψεις του. Στο γραφείο του ,στο υπόγειο, άναβαν φωτιές κι έσβηναν ηφαίστεια από φοιτητές κι από καθηγητές. Για τους περισσότερους ήταν ο τελευταίος λόγος, η τελευταία συμβουλή. Κι όταν κάποιες φορές θύμωνε κι ήθελε να ξαναβάλει στην κουβέντα το δίκιο και το ανθρώπινο, ήταν σαν εκείνη τη στιγμή να στριμώχνονταν οι δαίμονες.

Σε χαιρετούσε κάθε φορά σαν έκπληξη ,μ’ ενθουσιασμό παιδιάστικο ,σαν να’ χε να σε δει καιρό, σα να σ’ αγάπησε και χάθηκες, κι άνοιγε την ψυχή του ν’ ακουμπήσεις πάνω της. Τόσο σπάταλος στην αγάπη…

Στα πολύ δύσκολα, ύψωνε με πάθος τη γροθιά του σφιχτά κι έκανε μ’ αυτή το σημείο του σταυρού, ίσα μπροστά στον ορίζοντα! Η ελπίδα του σταυρού ,η ενδόμυχη βεβαιότητα της νίκης…

Σε κάθε καινούργια ιδέα ήταν μπροστάρης, κι έβαζε πλάτη με σεμνότητα και πείσμα, σαν εργάτης στρατευμένος που δε τον τρομάζει η δουλειά όταν αξίζει τον κόπο. Πετούσε τη σκούφια του σαν παιδί μπροστά σε κάθε καινούργιο ταξίδι!

Ο Τσανανάς ήταν ένας άνθρωπος χαριτωμένος. Η συνεργασία μαζί του ήταν πάντοτε μέσα στο γέλιο και τη χαρά. Η πίστη και η ελπίδα του στο Θεό και τη στρατευμένη Εκκλησία προεκτεινόταν πάντοτε στα Παιδαγωγικά και τη Διδακτική, που υπηρετούσε πάντοτε με ταπείνωση και μακριά από φιλοδοξίες και αυτοπροβολή. Αφιέρωσε με πείσμα και σύνεση όλη του τη ζωή και το έργο του στη σχολική τάξη, το δάσκαλο, τους μαθητές. Γι’ αυτό και τα τελευταία τουλάχιστον τριάντα χρόνια τα αναλυτικά προγράμματα και τα σχολικά βιβλία χρωστούν τη δυναμική τους κατά ένα μεγάλο μέρος και σ’ αυτόν.

Υπηρέτησε το όραμα ενός ανοικτού και πρωτοποριακού μαθήματος και μάλιστα σε καιρούς όπου τις περισσότερες φορές το μάθημα των θρησκευτικών ψυχορραγούσε μέσα στη μιζέρια, την κατάθλιψη, την οπισθοδρομικότητα, την απαξίωση. Άνοιξε δρόμους στη θρησκευτική Εκπαίδευση στην Ελλάδα για τους οποίους θα τους είμαστε πάντοτε ευγνώμονες.

Τώρα φεύγει γλυκά κι ανθρώπινα.

Λένε πως οι άνθρωποι πεθαίνουν όταν τους ξεχνάμε. Μα δάσκαλοι σαν τον Τσανανά , δε φεύγουν ποτέ, τους κουβαλάς κάθε στιγμή στην ψυχή σου, στις σκέψεις σου ακόμη και στις κινήσεις σου μέσα στην τάξη ,μέσα στο σχολείο, στον τρόπο που ζεις και συναναστρέφεσαι. Κι αυτή είναι η γλυκιά και παρήγορη συνέχεια.

Θαρρώ πως φεύγει με τη βάρκα του την «Ελπίδα» για το «άλλο» Στρατώνι κι έχει μαζί του κι άλλους αγαπημένους, το Στογιάννο, το Ματσούκα, τον Αγουρίδη. Τους έταξε να τους πάει να τους δείξει εκείνη τη μεριά με τα ωραία ψάρια, πίσω απ’ τα βράχια! Κι εκεί με πρόφαση την πετονιά, ν’ αγναντέψουν, να ρουφήξουν τη μυρωδιά και τη δύναμη της θάλασσας για πάντα. Κι εκεί να την μετουσιώσουν σε προσευχή ,σε αγώνα ,σε φως.

Θαρρώ πως αν ο Χριστός ήθελε να δείξει ένα παράδειγμα Δασκάλου γι’ αυτά που είπε και γι’ αυτά που έκανε, απ’ όλο το σινάφι, τον Τσανανά θα κλήρωνε χωρίς δεύτερη σκέψη. Κι αυτοί που μαθητεύσαμε δίπλα του κι αφέθηκαν στο ταξίδι μαζί του, το ξέρουν καλά αυτό…

Καλοτάξιδος, Δάσκαλε…

Χριστόφορος Γ. Παπασωτηρόπουλος

Πάτρα,11 Σεπτεμβρίου 2012

 

Πηγή: http://e-theologia.blogspot.gr/2012/09/blog-post_17.html

Ο Καθηγητής Μιλτιάδης Κωνσταντίνου για τον μακαριστό Γιώργο Τσανανά

In memoriam...
Σκέψεις για τον μακαριστό Γιώργο ΤσανανάΣε μία από τις παραβολές του Ιησού που διασώζει το Κατὰ Λουκὰν Εὐαγγέλιον ο Χριστός συμβουλεύει τους μαθητές του:

... όταν σε καλέσουν κάπου, πήγαινε και κάθισε στην τελευταία θέση, ώστε όταν έρθει αυτός που σε κάλεσε, να σου πει: “φίλε μου, έλα σε μια καλύτερη θέση”. ΄Ετσι αυτό θα είναι μια τιμή για σένα μπροστά στους συνδαιτυμόνες σου(1).

Ίσως η παράθεση ενός χωρίου από τις παραβολές του Ιησού ηχεί παράξενα ως εισαγωγή σε επικήδειο, καθώς σε τέτοιες περιπτώσεις αναμένει κανείς από τον ομιλητή να επαινέσει και να αναδείξει με όσο το δυνατόν περισσότερα κοσμητικά επίθετα την προσωπικότητα και το έργο του αποθανόντος. Σ᾽ έναν τέτοιο λόγο όμως δύσκολα θα μπορούσε κανείς να αναγνωρίσει το πρόσωπο του Γιώργου που όλοι οι φίλοι του γνώρισαν. Γιατί ο Γιώργος είχε πολλούς φίλους και με τον καθένα διατηρούσε μια ξεχωριστή και ζεστή σχέση που ακόμη και η πιο αναλυτική περιγραφή θα αδυνατούσε να την παραστήσει ικανοποιητικά. Έτσι, το λόγιο του Ιησού Χριστού που παρατέθηκε παραπάνω παραμένει ίσως η πιο αντιπροσωπευτική για την προσωπικότητα του Γιώργου εικόνα.

Παρά το πολύπλευρο έργο του και το ασίγαστο πάθος του για την παιδαγωγική επιστήμη, ο Γιώργος ποτέ δεν αγωνίστηκε να βγει μπροστά, ποτέ δεν παραγκώνισε κανέναν για να φανεί αυτός. Ο αγώνας ήταν πάντα για το μάθημα των Θρησκευτικών, ποτέ για τη δική του προβολή• για το πώς το μάθημα θα διδαχτεί καλύτερα, πληρέστερα, πώς θα γίνει πιο εύκολα κατανοητό πώς θα το αφομοιώσουν τα παιδιά. Και δεν έλειψε από κανέναν τέτοιο αγώνα• ήταν πάντα εκεί και ήταν πάντα έτοιμος να δώσει τα πάντα, χωρίς ποτέ να ζητάει τίποτε άλλο πέρα από την προώθηση του μαθήματος. Και πάντα τον καλούσαμε να έρθει μπροστά, να μας εμπνεύσει και να μας οδηγήσει σε άλλη μια προσπάθεια, σε άλλη μια μάχη, σε άλλη μια κατάκτηση. Γιατί όλοι, φοιτητές, συνάδελφοι, θεσμικοί παράγοντες του Υπουργείου, αναγνώριζαν στο πρόσωπό του τον επιστήμονα παιδαγωγό, τον αφοσιωμένο ερευνητή, τον χαρισματικό δάσκαλο αλλά και τον οραματιστή και τον αγωνιστή που ποτέ δεν έχασε τον στόχο του. Γι᾽ αυτὀ όσοι συνδέονταν λίγο πιο στενά μαζί του τον αποκαλούσαν πάντα ‘‘Γιώργαρο’’.

Πάνω απ’ όλα όμως ο Γιώργος υπήρξε ένας άνθρωπος πιστός. Ένας άνθρωπος που τον συγκλόνιζε το όραμα της Βασιλείας του Θεού, της καινής κτίσης. Και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτή η πίστη του αποτελούσε και την πηγή της αγωνιστικότητάς του. Όσοι συνεργάστηκαν μαζί του ξέρουν καλά το αστείρευτο κέφι του που δεν άφηνε ποτέ περιθώρια για απογοήτευση, για πισωγύρισμα, για παραίτηση από τους στόχους του αγώνα. Το μότο που κοσμεί την ιστοσελίδα του μαρτυρεί την πηγή αυτής αγωνιστικότητας: Όποιος στη Θεολογία κοιτάζει μόνον προς τα πίσω, μάταια θα περιμένει την άνοιξη της «καινής κτίσης».

Μερικές σκόρπιες φράσεις, σταχυολογημένες από τις πάνω από πενήντα μελέτες του βεβαιώνουν πως η χριστιανική ελπίδα για τον Γιώργο δεν ήταν μια συναισθηματική κατάσταση αλλά σταθερή επιλογή ζωής:

° Στη χριστιανική ζωή η πίστη είναι το πρώτο, το πρωτείο όμως έχει η ελπίδα – λόγω της δημιουργικότητάς της, το δε μεγαλείο ανήκει στην αγάπη.
° Οι περισσότεροι παραδοσιακοί θεολόγοι –αναφέρει κάπου αλλού χαρακτηριστικά– κινούνται με πολύν σεβασμό προς τους θεολογικούς θησαυρούς του παρελθόντος. Ευάριθμοι θεολόγοι απ’ όλο τον κόσμο, χωρίς να πάψουν να τιμούν αυτούς τους θησαυρούς, προχώρησαν στην μελλοντοστρεφή θεολογία. Σ’ αυτήν έγιναν μέτοχοι ανοιχτών οριζόντων και εμπειριών. Η κίνησή τους αναπτύχθηκε έντονα και με επιτυχία στις τελευταίες δεκαετίες του 20ού αιώνα και οι προσπάθειές τους συνεχίζονται με ιδιαίτερο ζήλο. Αναμένονται θεολογικές εξελίξεις και εκπλήξεις.
° Ελπίδα και διακονία συνδέονται αμεσότατα με τον Σωτήρα Χριστό και τη ζωή, την ιστορία και το μέλλον του ανθρώπου.

Η ελπίδα κρατάει ανοιχτό και φωτεινό τον ορίζοντα και ζωντανές τις προϋποθέσεις για τη σωτηρία• αυτές τις ενεργοποιεί η διακονία, που αποτελεί τον αυθεντικό και απτό δρόμο προς τη σωτηρία. Χωρίς ελπίδα και διακονία δεν υπάρχει σωτηρία.

Ο Γιώργος βρίσκεται τώρα εκεί που στόχευε• στη Βασιλεία του Θεού. Αποχαιρετώντας τον, του υποσχόμαστε πως δεν θα αφήσουμε το έργο του να πάει χαμένο. Μέσα από τις δραστηριότητες του νέου Θεολογικού Συνδέσμου ‘‘ΚΑΙΡΟΣ’’, μέσα από τα νέα αναλυτικά προγράμματα για το μάθημα των Θρησκευτικών, θα συνεχίσουμε να δουλεύουμε εμπνεόμενοι από το όνειρό του, δεν θα αφήσουμε την ελπίδα να σβήσει.

Υποσημειώσεις

[1] Λου 14:10 (ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ)

Eπικήδειος που εκφωνήθηκε από τον Καθηγητή Μιλτιάδη Κωνσταντίνου κατά την εξόδιο ακολουθία.
Πηγή: http://e-theologia.blogspot.gr/2012/09/blog-post_12.html

Τα μηνύματα του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου προς μαθητές και εκπαιδευτικούς

MHNYMA
Του ΜΑΚ. ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ & ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ Β’

Προς τους Εκπαιδευτικούς των Σχολείων της Αθήνας
Με την ευκαιρία του νέου σχολικού έτους 2012-13

Αγαπητοί μου,

Μια μαθήτρια είπε: «Τρομάζω όταν σκέφτομαι το μέλλον. Όχι μόνο το δικό μου, όλων μας. Και τι κάνω; Δεν ξέρω. Άλλοι ετοίμασαν αυτόν τον κόσμο για μας…» .
Πράγματι, ο κόσμος μας είναι αντιφατικός, παράδοξος και παράλληλα αντινεανικός. Σήμερα παράγονται περισσότερα υλικά αγαθά από κάθε άλλη εποχή. Αν αυτά τα αγαθά ήταν δυνατό να μοιραστούν με δικαιοσύνη δεν θα υπήρχε άνθρωπος ο οποίος να ήταν γυμνός ή πεινασμένος. Χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, χωρίς στέγη και εκπαίδευση.
Ο κόσμος που ετοιμάσαμε για τα παιδιά μας είναι άδικος και διχασμένος από ένα βαθύ ρήγμα που διαπερνά τις κοινωνίες και τις χωρίζει σε ευημερούσες και μη. Τρομάζουν τα παιδιά μπροστά σε αυτόν τον ανήθικο διαχωρισμό. Φοβούνται αυτόν τον κόσμο στον οποίο συζεί η σιωπή με την οργή και οι ενήλικες αγνοούν τους ανήλικους. Δεν προσφέρεται με κανένα τρόπο χώρος έκφρασης για τα παιδιά.
Αισθάνομαι αρχάριος μπροστά στο δυσεπίλυτο πρόβλημα της απουσίας μιας παιδείας που να καλλιεργεί τη δημιουργικότητα, την ικανότητα θεωρητικής σκέψης, τη συνεργασία, την αυτονομία, την ικανότητα σχέσης και του σεβασμού ανάμεσα σε όλους τους ανθρώπους. Ίσως είναι ευκολότερο να λέμε παρά να κάνουμε κάτι για όσα επισημαίνουμε.
Για αυτό το «κάτι» θα ήθελα να σας παρακαλέσω. Να επιμένουμε στη μνήμη. Έχουμε καθήκον να θυμόμαστε ότι υποσχεθήκαμε στα παιδιά μας τουλάχιστον ένα κόσμο που θα είναι δικαιότερος, περισσότερο φωτεινός και ανθρώπινος. Να θυμηθούμε τον Κομένιο που έλεγε: «Να διαπαιδαγωγείς σημαίνει να βοηθάς τον κάθε άνθρωπο να σωθεί και να αγωνίζεσαι για την οικοδόμηση μιας ανθρώπινης κοινωνίας σε ολόκληρο τον κόσμο» .

Καλή και ευλογημένη χρονιά

MHNYMA
Του ΜΑΚ. ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ & ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
κ. Ιερωνύμου Β’

Προς τους μαθητές και τις μαθήτριες των Γυμνασίων και Λυκείων
Με την ευκαιρία της ενάρξεως του Νέου Σχολικού έτους 2012-13

Αγαπητά μου παιδιά,

Ίσως την ώρα που θα διαβάζονται αυτές οι γραμμές να μην τις ακούτε. Ο θόρυβος της νέας συνάντησης, η χαρά και η προσδοκία μιας ομορφότερης χρονιάς από την προηγούμενη είναι πιθανό να καλύπτουν τη δική μου φωνή. Δεν πειράζει. Γιατί στέκομαι αμήχανα μπροστά στο νεφελώδη ορίζοντα του μέλλοντός σας. Η γενιά μας δεν στάθηκε στο ύψος της αποστολής της.
Είναι φυσικό να ακούγεται η αμφισβήτησή σας σαν κραυγή όπως την περιγράφει ο Αισχύλος: «Μην προσπαθείς από συμπόνια με ψεύτικα να με ζεστάνεις λόγια. γιατί θαρρώ πως άλλο δεν υπάρχει τόσο χειρότερο κακό από το ψέμα» .
Δικαιολογημένα ίσως. Οι παροτρύνσεις μας πώς να γίνουν πιστευτές αν δεν έχετε διαπιστώσει την ειλικρίνειά τους; Σε ποιόν ορίζοντα να προσανατολιστείτε όταν η γενιά μας στήριξε τη προοπτική της, την ίδια της τη ζωή σε θεμέλια που αποδείχθηκαν όχι μόνο προσωρινά αλλά και ψεύτικα;
Υπήρξαν, αλλά και υπάρχουν, όμως άνθρωποι αληθινοί οι οποίοι με τον καθαρό βίο και το λόγο τους στήριξαν τους άλλους.
« Καλύτερα να έχεις στη χώρα σου σχολείο ελληνικό, παρά να έχεις βρύσες και ποταμούς,διατί η βρύση ποτίζει το σώμα ενώ το σχολείο ποτίζει την ψυχή… Τα πάντα από το σχολείο τα μανθάνομεν, διατί χωρίς το σχολείον περιπατούμε στο σκοτάδι» , δίδασκε ο Αγ.Κοσμάς ο Αιτωλός.
Ο μοναδικός τρόπος που έχουμε για να προστατευτούμε είναι να αγαπήσουμε ξανά, να δημιουργήσουμε και πάλι, να διψάσουμε για αλήθεια, να ομορφύνουμε την ψυχή μας, να τη φωτίσουμε με το Φως της Πίστης «πέρα από τη ζωή μου και τη ζωή σας. Πέρα πολύ.»

Αγαπητά μου παιδιά,

Αντικρίστε το σχολείο σας με τα μάτια της δημιουργίας, αναζητήστε τη γνώση που θεμελιώνει ελπίδα και προοπτική. Υπάρχει στα βιβλία σας καλά κρυμμένη αλλά εύκολα μπορείτε να την ανακαλύψετε.
Αρκεί να ταξιδέψετε, να διαβάσετε, να αμφισβητήσετε, να ακούσετε μουσική, να βρείτε το μεγαλείο που σας έχει δωρίσει ο Θεός, στην καρδιά σας.

Καλή και ευλογημένη χρονιά

ΜΗΝΥΜΑ
ΤΟΥ ΜΑΚ. ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
κ. κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ Β’

ΠΡΟΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΜΑΘΗΤΡΙΕΣ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ
ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΤΗΣ ΕΝΑΡΞΕΩΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΣΧΟΛΙΚΟΥ ΕΤΟΥΣ 2012-2013

Αγαπητά μου παιδιά,

Ο Χριστός παρομοιάζει τους χριστιανούς αρχικά με το αλάτι.1 Όπως το αλάτι νοστιμίζει το φαγητό και το κάνει αρεστό στους ανθρώπους, έτσι και η παρουσία των χριστιανών μέσα στον κόσμο τον «νοστιμίζει»», τον κάνει πιο όμορφο, πιο αγαθό, πιο ανθρώπινο.

Είναι τόσο απαραίτητος ο χριστιανός μέσα στον κόσμο όσο είναι και το φως. Γι’ αυτό και ο Χριστός λέει στη συνέχεια ότι «εσείς είστε το φως του κόσμου».
Αν το φως του Χριστού μας φωλιάζει στην καρδιά σας τότε αυτή γίνεται μια καρπερή γη στην οποία τα αγαθά της Παιδείας που προσφέρουν οι δάσκαλοί σας με τον αγώνα τους γίνονται όμορφοι καρποί

Αγαπητά μου παιδιά,
Εύχομαι αυτό το νέο σχολικό έτος να ανοίξετε την καρδιά σας για να κατοικήσει μέσα σας ο Χριστός μας. Να του προσφέρετε τη θέλησή σας για να σας οδηγήσει αλάθητα στην αληθινή πρόοδο.

Καλή και ευλογημένη χρονιά

Πηγή: http://www.romfea.gr/ekklisies/ekklisia-tis-ellados/13693-minimata-arxiepiskopoy-mathites-ekpaideyftikoys

Εκοιμήθη ο Γεώργιος Τσανανάς

Τα μεσάνυχτα της Κυριακής έφυγε από κοντά μας ο Γεώργιος Τσανανάς. Η νεκρώσιμη ακολουθία θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 11 Σεπτεμβρίου 2012 στις 10.45 π.μ.στον Ιερό Ναό της Αναστάσεως του Κυρίου στα Κοιμητήρια της Θεσσαλονίκης. Η σoρός θα βρίσκεται από τις 9 π.μ. στα νεκροστάσια του οίκου τελετών Παχούμη,παραπλεύρως των κοιμητηρίων (προς την πλευρά της πόλης).

 

Αιωνία η μνήμη του!

Διδασκαλία Ερευνητικής Εργασίας

Σε περίπτωση διδασκαλίας των ερευνητικών εργασιών σε τμήματα, ο κάθε εκπαιδευτικός μπορεί να αναλάβει συνολικά μέχρι δύο (02) ερευνητικές εργασίες ανά τετράμηνο (εφόσον η ερευνητική εργασία είναι διάρκειας ενός τετραμήνου) ή μέχρι δύο (02) ερευνητικές εργασίες τη σχολική χρονιά (εφόσον η ερευνητική εργασία έχει διάρκεια ολόκληρο σχολικό έτος), με εξαίρεση τους εκπαιδευτικούς ειδικοτήτων που είχαν ως πρώτη ανάθεση το μάθημα «Τεχνολογία» της Α΄ τάξης του Γενικού Λυκείου (Υ.Α. 118842/Γ2/17-09-2008 ΦΕΚ 1984 Β΄), εφόσον υπηρετούν στη σχολική μονάδα, οι οποίοι μπορούν να αναλάβουν συνολικά μέχρι τέσσερις (04) ερευνητικές εργασίες ανά τετράμηνο (εφόσον η ερευνητική εργασία είναι διάρκειας ενός τετραμήνου) ή μέχρι τέσσερις (04) ερευνητικές εργασίες τη σχολική χρονιά(εφόσον η ερευνητική εργασία έχει διάρκεια ολόκληρο σχολικό έτος). Σε περίπτωση που η διδασκαλία των ερευνητικών εργασιών γίνεται σε ζώνη και στις δύο τάξεις (ίδια μέρα και ίδιες ώρες), ο κάθε εκπαιδευτικός μπορεί να αναλάβει μία (01) ερευνητική εργασία. Σε περίπτωση που η διδασκαλία των ερευνητικών εργασιών γίνεται σε ζώνη και στις δύο τάξεις (διαφορετικές ώρες), ο κάθε εκπαιδευτικός μπορεί να αναλάβει μέχρι δύο (02) ερευνητικές εργασίες. Τα παραπάνω ανώτατα όρια των ερευνητικών εργασιών που μπορεί να αναλάβει ο κάθε εκπαιδευτικός ισχύουν είτε ο εκπαιδευτικός υπηρετεί σε μία είτε σε περισσότερες σχολικές μονάδες. Η ισχύς της παρούσης αρχίζει από το σχολικό έτος 2012-13.

Πηγἠ: http://www.esos.gr/dimosia-ekpaidefsi/defterovathmia/item/29693-didaskalia-ereynitikis-ergasias-i-ypoyrgiki-apofasi.html

Οδηγίες Μαθημάτων Γυμνασίου για το σχ. έτος 2012-2013

 

 

ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ

O διδάσκων σε συνεργασία με τον Σχολικό Σύμβουλο, ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες του σχολείου και της συγκεκριμένης τάξης, μπορεί να προβαίνει σε ανάλογες διαφοροποιήσεις της διδασκόμενης ύλης και του αριθμού των ωρών σε ορισμένες από τις διδακτικές ενότητες.

Για να δείτε το έγγραφο με τις Οδηγίες για τη διδασκαλία των Μαθημάτων των Α΄, Β΄ και Γ΄ τάξεων Ημερήσιου και Εσπερινού Γυμνασίου για το σχ. έτος 2012-2013, που εξέδωσε το Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού πατήστε εδώ.

Πηγή: http://www.minedu.gov.gr/dioikhtika-eggrafa/eggrafa-deyterobathmias-ekpaideysis/07-09-12-odigies-mathimaton-gymnasioy-gia-to-sx-etos-2012-2013.html

Ορισμός Διευθυντών και Υποδιευθυντών στα Π.Ε.Κ.

Πηγή: http://www.esos.gr/epimorfosi/item/29654-orismos-dieythynton-kai-ypodieythynton-sta-perifereiaka-epimorfotika-kentra-pek-tis-xoras.html
 

Ευχές για την έναρξη του σχολικού έτους 2012-2013 (ΣΓΠΕ)

Ευχές για την έναρξη του σχολικού έτους 2012-2013 (Εκπαιδευτικούς ΠΕ01)

Οι πρόδρομοι του Ιωάννη του Προδρόμου

Οι πρόδρομοι του Ιωάννη του Προδρόμου - Του κ.Μιλτιάδη Κωνσταντίνου, Καθηγητή στη Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ

Αν θα ήθελε να περιγράψει κανείς με μία μόνον πρόταση την προσωπικότητα και τη δράση του αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, δεν θα μπορούσε ίσως να βρει πιο χαρακτηριστική από αυτήν με την οποία τον περιγράφει το απολυτίκιο της γιορτής του: ανεδείχθεις γαρ όντως και προφητών σεβασμιώτερος ότι και εν ρείθροις βαπτίσαι κατηξιώθης τον κηρυττόμενον...

Ολόκληρο το άρθρο: http://www.amen.gr/index.php?mod=news&op=article&aid=10263

Οικονομική Κρίση – Ο ρόλος της Εκκλησίας

Του Αρχιεπισκόπου Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας κ. Αναστασίου

 

Με λόγο καθαρό, όπως πάντα, και γι’ αυτό αιχμηρό για τα αίτια και τα αποτελέσματα της οικονομικής κρίσης μίλησε ο αρχιεπίσκοπος Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας κ. Αναστάσιος στην Κεντρική Επιτροπή του Παγκόσμιου Συμβουλίου Εκκλησιών, που συνεδριάζει αυτές τις ημέρες στην Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης στο Κολυμπάρι Χανίων.

Ο κ. Αναστάσιος μιλώντας για «την ελευθερία του ανθρώπου που υπεχώρησε δίνοντας την έμφαση στην απόλυτη ελευθερία της αγοράς», δεν χαρίστηκε ούτε στην Εκκλησία και το πλήρωμά της, καταλογίζοντάς τους «ασυνεπή προς τις αρχές του Ευαγγελίου στάση, με τη μικρή ή μεγάλη συμμετοχή τους στην αδικία και την κοινωνική διαφθορά».

Μάλιστα αργότερα, όταν είχε ολοκληρώσει την ομιλία του, στη «βροχή» ερωτήσεων των ξένων δημοσιογράφων που παρακολουθούν τις εργασίες, δεν δίστασε να μιλήσει αναλυτικότερα και με μεγαλύτερη σαφήνεια γι’ αυτές τις ευθύνες, οι οποίες δεν είναι ίδιες για όλους, ούτε για όλες τις Εκκλησίες. Όπως παρατήρησε χαρακτηριστικά «είναι διαφορετική η ευθύνη της Εκκλησίας σε χώρες που δανείζονται με επιτόκιο 1% και μετά δανείζουν με 6% και διαφορετική σε χώρες που έμαθαν να ζουν με δανεικά, ξεχνώντας τις αξίες τους».

Από το βήμα της συνέλευσης – η οποία διεξάγεται υπό την αιγίδα του Οικουμενικού Πατριάρχη κκ. Βαρθολομαίου και είναι προπαρασκευστική της μεγάλης συνέλευσης του Κεντρικού Συμβουλίου Εκκλησιών που θα γίνει το 2013 στην Κορέα – ο κ. Αναστάσιος μίλησε για εμπόρους του χρήματος, υπεύθυνους για την υποδούλωση ολόκληρων λαών.

Λαοί δούλοι ανωνύμων εμπόρων

«Από κοινωνία ελευθέρων προσώπων φθάσαμε στο σημείο ολόκληροι λαοί να γίνονται υποψήφιοι δούλοι απρόσωπων ομάδων, ανωνύμων εμπόρων του χρήματος πού ρυθμίζουν βασικά τίς οικονομίες των λαων, οι οποίοι είναι γνωστοί ως αγορές», τόνισε χαρακτηριστικά ο κ. Αναστάσιος.

Ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας άσκησε κριτική για «την εικονική οικονομία που κανείς κρατικός ή άλλος πολιτικός θεσμός δεν ελέγχει. Αντιθέτως οι αποφάσεις των αγνώστων αυτών παραγόντων που δρουν με καλυμμένα πρόσωπα, μπορούν να ανατινάξουν κράτη και έθνη και να καταδικάσουν εκατομμύρια ανθρώπους στην ανεργία και την κοινωνία σε εξαθλίωση», σημείωσε.

Οι παγκόσμιες ανισότητες και η ευθύνη

Η αδικία σε παγκόσμιο επίπεδο, παρατήρησε ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας, «κορυφώνεται στο γεγονός ότι το 20% του πληθυσμού του πλανήτη που ζει στις πλούσιες χώρες καταναλώνει το 80% του πλούτου της γης».

Όπως είπε ωστόσο ο κ. Αναστάσιος για τη στάση της Εκκλησίας απέναντι στην κρίση «η αυτοκριτική δεν αρκεί. Ούτε ορόλος της Εκκλησίας επιτρέπεται να περιορισθεί σε περιγραφές πού στηλιτεύουν αόριστα τους παραβάτες».

Αντίθετα, όπως τόνισε πρέπει «ο προφητικός της λόγος, χωρίς περιστροφές, να καλεί σε μετάνοια. Για πολλούς συγχρόνους η λέξη “μετάνοια” ηχεί πολύ θρησκευτική, παρωχημένη. Εν τούτοις, παραμένει διαχρονικά επίκαιρη καί επαναστατική, από τότε πού την ανέδειξε πυρήνα του Ευαγγελίου Του ο Κύριός μας, ο Ιησους Χριστός».

Στη συνέχεια μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη την ομιλία του Μακαριωτάτου

Χρυσόστομος Σταμούλης, Ο πολιτισμός της σάρκωσης και ο διάλογος του Χριστού με την ιστορία

Ίσως, και αυτό δεν είναι απλά και μόνο μια υπόθεση, αλλά κάτι περισσότερο, μια ευχή, να «εγγίζει το θέρος», να έχει έλθει ο καιρός του τέλους της βεβαιότητας, ο καιρός του τέλους της ιδεολογικής αναπηρίας. Ίσως να έφτασε ο καιρός για ένα νέο άνοιγμα στην ευαγγελική απλότητα, που επιτρέπει τη λειτουργία του μυστηρίου της απορίας. Γράφει σχετικά ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας και αποκαλύπτει το λησμονημένο θησαυρό, τον « άρτον ημών τον επιούσιον», μιας ζωής που μπορεί με την οικείωση της απορίας να ελπίζει ακόμη στην ερωτική της πλήρωση: «Δι’ όλου δε του λόγου, τινά μεν ως παρόντι λέγεται τω νυμφίω∙ τινά δε ώσπερ ζητουμένου παρά της νύμφης∙ επεί και των προβλημάτων ποτέ μεν τινα ζητούμεν απορούντες της λύσεως∙ ποτέ δε της λύσεως απολαύομεν, του νυμφίου Λόγου καταυγάζοντος ημών τας καρδίας. Είτα πάλιν απορούμεν εν ετέροις, και πάλιν ημίν επιφαίνεται∙ και τούτο πολλάκις, μέχρι τελειωθέντες του νυμφίου τύχωμεν ου μόνον ερχομένου προς ημάς, αλλά και μονήν ποιουμένου»[1]. Σε μια τέτοια περίπτωση, βέβαια, η προσπάθεια δεν επιθυμεί και συνεπώς δεν στοχεύει το άδειασμα του υπαρξιακού σώματος, απλά και μόνον θέλει να ανασύρει τις μέσα φωνές, αυτές που κατά Σεφέρη και Λορεντζάτο μπορούν να αποκαλύψουν το άλλο, το αόρατο.

Παλεύει, δηλαδή, να φρεσκάρει πέτρες παλιές με τις οποίες χτίστηκαν και συνεχίζουν και σήμερα να χτίζονται σπίτια και Εκκλησίες και ταυτόχρονα να ανακαλύψει εκείνον τον αρμό, τον νέο και μαζί τόσο παλιό αρμό, που επιτρέπει τη λειτουργία ενός πολιτισμού της σάρκωσης. Και βεβαίως όταν λέγω πολιτισμό της σάρκωσης, σαφώς αναφέρομαι στο σύνολο του υλικού και πνευματικού πολιτισμού, χωρίς τις σχιζοφρενικές διαιρέσεις που μας κληροδότησε η οποιαδήποτε νεωτερικότητα[2]. Μιλώ για έναν πολιτισμό, που εξάπαντος δεν είναι και δεν θέλει να είναι ένας πολιτισμός των πολιτισμών, ή ένας υπέρ-πολιτισμός. Μιλώ για τον κάθε πολιτισμό με τα δικά του συστατικά χαρακτηριστικά, τη γλώσσα, τη μουσική, την αρχιτεκτονική, την οποιαδήποτε εντέλει έκφραση που συνδέεται με ρίζες βαθιές, εν γνώσει ή ανεπίγνωστα, με τον τρόπο που αποκαλύπτει η σάρκωση, με τον τρόπο του έρωτα που νικά τον θάνατο και ευαγγελίζεται εδώ και τώρα την πρόσληψη, την εξάπαντος ερωτική πρόσληψη, του ολοκληρωτικά άλλου, του ξένου[3].

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ (Περί διορισμών των Θεολόγων)

Χολαργός 21-8-2012

Η τρέχουσα οικονομική δυσπραγία αποτελεί ασφαλώς την ύψιστη δικαιολογία για τι δραστικές περικοπές των νέων διορισμών στην α/θμια και β/θμια εκπαίδευση αλλά έρχεται σε καίρια αντίθεση με την διακηρυχθείσα πρόθεση πρόσληψης αρκετών χιλιάδων αναπληρωτών. Στο γεγονός αυτό της δραματικής μείωσης διορισμών ήλθε να προστεθεί και η παντελής απουσία νέων διοριστέων του κλάδου ΠΕ1, κάτι που αποτελεί αφενός καταστρατήγηση της αρχής ίσης μεταχείρισης των ειδικοτήτων που υπηρετούν στη β/θμια εκπαίδευση αφετέρου δε παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας στο ποσοστό νέων διορισμών ανά ειδικότητα.

Με αναμφισβήτητο δεδομένο τόσο τα υφιστάμενα κενά-κυρίως σε σχολικές μονάδες παραμεθορίων νησιωτικών περιοχών- όσο και την αποχώρηση λόγω συνταξιοδότησης εκατό και πλέον θεολόγων καθηγητών, ο εξοβελισμός της ειδικότητάς μας από τους διορισμούς για το σχολικό έτος 2012-2013 αποτελεί δυσάρεστη έκπληξη για το χώρο μας.

Τούτων δοθέντων το υπουργείο Παιδείας οφείλει άμεσα να πληροφορήσει με ακριβή στοιχεία τους φορείς εκπροσώπησης των μελών της θεολογικής εκπαιδευτικής κοινότητας σχετικά με τα πραγματικά κενά θεολόγων στις εκπαιδευτικές περιφέρειες της χώρας. Πιστεύουμε πως η ανταπόκριση σ’ αυτό το αίτημα θα αμβλύνει καταρχήν τις δυσμενείς εντυπώσεις που έχει προκαλέσει ο αποκλεισμός του κλάδου μας από τους πρόσφατους διορισμούς καθώς πέραν των άλλων η μη αιτιολόγηση της ενέργειας αυτής θέτει και άλλα ζητήματα, που σχετίζονται με την ακολουθητέα μελλοντικά πολιτική στο θέμα της διδασκαλίας του μαθήματος των Θρησκευτικών.

Ελπίζουμε ότι ο πρωτοφανής αποκλεισμός της ειδικότητάς μας από τους φετινούς διορισμούς θα εξισορροπηθεί από τον διορισμό ικανού αριθμού , αναλογικά φυσικά, αριθμού αναπληρωτών, οι οποίοι θα κληθούν στην παρούσα αντικειμενικά δυσμενή συγκυρία, να διεκπεραιώσουν με επάρκεια την αποστολή τους.

Από το Δ.Σ

Πηγή: http://www.kairosnet.gr/joomla/

Πτυχές από την Ιστορία της αδιαίρετης εκκλησίας

Ευαγγελία Αμοιρίδου, Πτυχές από την Ιστορία της αδιαίρετης εκκλησίας, Εκδόσεις Μέθεξις, Θεσσαλονίκη 2012

 

Η ευρύτερη διάδοση της γνώσης, καθώς και η εύκολη πρόσβαση σε αυτή, επιβάλλουν πλέον τη ριζική αλλαγή της μέχρι τώρα προσφερόμενης μέσω των βιβλίων γνώσης. Σε ό,τι αφορά την ιστορία, τώρα είναι πιο χρηστική η συστηματική προσέγγιση των εκδηλώσεων του ανθρώπου και πιο χρήσιμη η κατανόηση έναντι της απομνημόνευσής τους. Οι σελίδες που ακολουθούν δε θα μπορούσαν σε καμία περίπτωση να θεωρηθούν ως εκκλησιαστική ιστορία με την κλασική έννοια του όρου. Με αφετηρία το γεγονός ότι η μεν θρησκευτική κατάρτιση δεν έχει πια το εύρος που είχε παλαιότερα, συνεπώς πολλά από τα θέματα που την αφορούν δεν είναι πλέον το ίδιο κατανοητά από τις νεότερες γενιές, οι σελίδες αυτές θα τολμήσουν να προσφέρουν κάποια στοιχειώδη μονοπάτια ως εργαλεία προσέγγισης και κατανόησης του βίου της Εκκλησίας, του παρελθόντος αλλά και του παρόντος της.

 

Πηγή: http://www.ebooks.gr/book/πτυχες-απο-την-ιστορια-της-αδιαιρετης-εκκλησιας-340430

H 28η έκδοση της Nestle-Aland / The 28th edition of Nestle-Aland

Κυκλοφόρησε η αναμενόμενη 28η έκδοση του κριτικού κειμένου της Καινής Διαθήκης του γνωστού Ινστιτούτου για την Έρευνα του Κειμένου της Κ.Δ. (Institut für die neutestamentliche Textforschung), γνωστή κι ως Nestle-Aland. Η καινούργια έκδοση παρουσιάζει ενδιαφέρουσες αλλαγές στο κριτικό υπόμνημα (περισσότερο φιλικό στο χρήση, περισσότερα χειρόγραφα). Παράδειγμα αλλαγών αποτελεί το υπόμνημα στις Καθολικές Επιστολές. Τέλος, μια ακόμη καινοτομία της 28ης έκδοσης είναι ότι κυκλοφορεί και σε ηλεκτρονική μορφή για PC και ΜAC.

Για περισσότερες πληροφορίες, επιλέξτε τον παρακάτω δεσμό:
http://www.nestle-aland.com/de/die-28-auflage/

Πηγή: http://blogs.sch.gr/gkapetanak/2012/08/25/h-28%ce%b7-%ce%ad%ce%ba%ce%b4%ce%bf%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%b7%cf%82-nestle-aland-the-28th-edition-of-nestle-aland/

Βίβλος και Οικουμένη – Βible and Ecumene

Το νέο ιστολόγιο του καθηγητή της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ κ. Μιλτιάδη Κωνσταντίνου Βίβλος και Οικουμένη – Βible and Ecumene βρίσκεται στην ηλεκτρονική διεύθυνση: http://bibleandecumene.blogspot.gr/