Προσκυνώντας τον σταυρό του Χριστού...

του Ιωάννη Καραβιδόπουλου, Ομότ.Καθηγητή της Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.

Στο μέσον της περιόδου της Μ. Τεσσαρακο­στής προβάλλει η Εκκλησία μας κατά την Γ΄Κυριακή των νηστειών τον Σταυρό του Χριστού για να τον προσκυνήσουν οι πιστοί και να συνεχίσουν έτσι ενισχυμένοι τον πνευματικό αγώνα, που θα τους φέρει στη Μ. Εβδομάδα και το Πάσχα, διαβάζει δε κατά την ημέρα αυτή την περικο­πή με τα ακόλουθα λόγια που ο Χριστού απηύθυνε προς τους μαθητές του μόλις προανήγγειλε προς αυτούς τον επικείμενο σταυρικό του θάνατο:

«'Οποιος θέλει να με ακολουθήσει, ας απαρνηθεί τον εαυτό του, ας σηκώσει τον σταυρό του κι ας με ακολουθεί. Γιατί όποιος θέλει να σώσει τη ζωή του θα τη χάσει· όποιος όμως χάσει τη ζωή του εξαιτίας μου και εξαιτίας του ευαγγελίου, αυτός θα τη σώσει. Τι θα ωφεληθεί ο άνθρωπος, αν κερδίσει ολόκληρο τον κόσμο αλλά χάσει τη ζωή του; Τι μπορεί να δώσει ο άνθρωπος αντάλλαγμα για τη ζωή του; 'Οποιος, ζώντας μέσα σ' αυτή τη γενιά την άπιστη κι αμαρτωλή, ντραπεί για μένα και για τη διδασκαλία μου, θα ντραπεί γι' αυτόν και ο Υιός του Ανθρώπου, όταν έρθει με όλη τη λαμπρότητα του Πατέρα του, μαζί με τους αγίους αγγέλους».

Και τους έλεγε ακόμη: «Σας βεβαιώνω πως υπάρχουν μερικοί ανάμεσα σ' αυτούς που βρίσκονται εδώ, οι οποίοι δεν θα γευτούν τον θάνατο, πριν δουν να έρχεται δυναμικά η βασιλεία του Θεού» (Μάρκ. 8,34 - 9,1).

Τα λόγια αυτά είναι πολύ σημαντικά και βαριά γι’ αυτούς που θέλουν να είναι μαθητές του Ιησού. Εφόσον ο Ιησούς έχει να αντιμετωπίσει όχι τη δόξα αλλά τον σταυρό και το πάθος, δεν μπορεί να είναι διαφορετική και η τύχη των μαθητών του, εάν θέλουν βέβαια να είναι στην ουσία, όχι μόνο στο όνομα, μαθητές του, μαθητές βέβαια με την ευρύτερη έννοια του όρου, δηλ. του χριστιανού που ακολουθεί πιστά και συνειδητά τον Κύριο Ιησού Χριστό.

Καταναγκασμός δεν υπάρχει στη διδασκαλία του Χριστού. Μπορεί κανείς ελεύθερα να αποφασίσει τον δρόμο του σταυρού αφού αναλογισθεί πρώτα τις δυσκολίες και αναλάβει αποφασιστικά τις ευθύνες του: «'Οποιος θέλει να με ακολουθήσει, ας απαρνηθεί τον εαυτό του, ας σηκώσει τον σταυρό του κι ας με ακολουθεί». Η απάρνηση του εαυτού μας και η άρση του σταυρού επί των ώμων είναι οι βασικές προϋ­ποθέσεις για να ακολουθήσουμε τον Χριστό. Αρνούμαι τον εαυτόν μου, σημαίνει: εγκαταλείπω τις νόμιμες και δίκαιες απαιτήσεις, τις φυσιολογικές και δικαιολογημένες επιθυμίες που έχει το εγώ μου μέσα στη ζωή, αρνούμαι την ασφάλεια μιας καλοβολεμένης ζωής, για να αποδυθώ στην κατά τα κριτήρια του κόσμου αβεβαιότητα και ανα­σφάλεια που συνεπάγεται το να ακολουθώ τον Χριστό στον δρόμο του πάθους. Ό εμπειρικός άνθρωπος, όπως τον γνωρίζουμε όλοι μας, ζητεί την τακτοποίηση και την ασφάλεια, την αποφυγή της σκέψης του θανάτου, την παράταση της ζωής του με κάθε τρόπο. Με μια παράξενη όμως επιχειρηματολογία για την ανθρώπινη λογική ο Χρι­στός διδάσκει ότι η ζωή κερδίζεται μόνον όταν χαθεί. Η θυσία της ζωής οδηγεί στην κατ’ εξοχή ζωή. Ό Χριστός χρησιμοποιεί στις φράσεις του αυτές τη λέξη «ψυχή» με την διπλή έννοια της ζωής, της βιολογικής ζωής και της αιώνιας ζωής που είναι δώρο του Θεού. Όποιος θέλει την πραγματική ζωή, πρέπει να θυσιάσει την εύκολη ζωή του κόσμου.

Τα λόγια αυτά προϋποθέτουν ή προβλέπουν συνθήκες διωγμού μπροστά στον οποίο είναι δυνατό να φοβηθεί κανείς και να αρνηθεί την πίστη του με αποτέλεσμα να χάσει την πραγματική ζωή. Δεν χάνουν τη βαρύτητά τους όμως τα λόγια αυτά ακόμη κι όταν δεν υπάρχει διωγμός. Είναι βέβαια αυτονόητο ότι, όταν κανείς συμβιβασθεί με τις δυνάμεις της ζωής μέσα στον κόσμο και βολευτεί μέσα στην ασφάλεια της οργανωμένης κοινωνίας, δεν αντιμετωπίζει θέμα διωγμού ή πάθους ή θυσίας της ζωής του.

Σε ποιές όμως περιπτώσεις μπορεί κανείς σήμερα να μιλά για σταυρό και για μαρτύριο; Μήπως αυτά είναι ηρωϊκές πραγματικότητες του παρελθόντος της Εκκλη­σίας; Ο συνεπής Χριστιανισμός δεν είναι μόνο ιστο­ρικό παρελθόν, αλλά μπορεί να είναι και ζωντανό παρόν. ΄Οταν μέσα σ’ ένα κόσμο πεσμένων αξιών μπορείς να πιστεύεις στις αξίες της πίστης, όταν μέσα στο συνηθι­σμένο ψέμα εσύ συντάσσεσαι με το μέρος της αλήθειας, όταν όλοι κάνουν τα πάντα για να ικανοποιήσουν τον εαυτό τους και συ τον αρνείσαι, όταν όλοι συμβιβάζονται για να εξασφαλισθούν κι εσύ δεν προδίδεις τις αρχές σου με κίνδυνο να ζημιωθείς και να χάσεις τη θέση σου, όταν οι άλλοι ορθολογιστικά εξηγούν τα πάντα με ενδοκοσμικό πρίσμα, ενώ τη δική σου καρδιά την ζεσταίνει η ελπίδα της αναστάσεως, τότε είσαι πραγματικός μαθητής του Ιη­σού, που τον ακολουθείς στο δύσκολο δρόμο της θυσίας.

Όλα αυτά όμως που φαίνονται αδύνατα για τον φυ­σιολογικό άνθρωπο, γίνονται πραγματικότητες μέσα στην περιοχή της χάρης του Θεού που αναγεννά και μεταβάλ­λει τον άνθρωπο σε νέο δημιούργημα, σε «καινή κτίση».

Ένα μήνυμα, λοιπόν, εκούσιας αυταπαρνήσεως μάς απευθύνει το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα, αυταπαρ­νήσεως όχι για οποιοδήποτε άλλο λόγο αλλά για τον Χριστό και το Ευαγγέλιο. Οι ήρωες της πίστης και οι άγιοι της Εκκλησίας μας δεν είναι μόνον μορφές του μακρινού παρελθόντος· μπορούν να γίνουν και ζωντανές πραγματικότητες στην εποχή μας.

Η περικοπή τελειώνει με τη βεβαιότητα της δυναμικής παρουσίας της βασιλείας του Θεού. Αυτή είναι που δίνει τη δυνατότητα στον χριστιανό να πραγματοποιήσει όλα τα παραπάνω, και δεν είναι η βασιλεία του Θεού μελλοντικό μόνο όραμα αλλά και τωρινή πραγματικότητα, είναι η δυνατότητα να ζει κανείς τη μελλοντική πληρότητα της βασιλείας ήδη στο παρόν.

Πηγή: ΑΜΕΝ

Ευαγγέλιο της Κυριακής 15 Μαρτίου 2015 - Γ΄ Νηστειών (Σταυροπροσκυνήσεως)

Το Ευαγγελικό Ανάγνωσμα 

Κατά Μάρκον (η΄34– θ΄1)

Εν ταῖς ημέραις ἐκεῖναις, προσκαλεσάμενος ὁ Ιησούς τὸν ὄχλον σὺν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ εἶπεν αὐτοῖς· ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι. Ὅς γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν· ὃς δ᾿ ἂν ἀπολέσῃ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ τοῦ εὐαγγελίου, οὗτος σώσει αὐτήν.

Τί γὰρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ; Ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ; Ὅς γὰρ ἐὰν ἐπαισχυνθῇ με καὶ τοὺς ἐμοὺς λόγους ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ μοιχαλίδι καὶ ἁμαρτωλῷ, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσεται αὐτὸν ὅταν ἔλθῃ ἐν τῇ δόξῃ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀγγέλων τῶν ἁγίων.

Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι εἰσί τινες τῶν ὧδε ἑστηκότων, οἵτινες οὐ μὴ γεύσωνται θανάτου ἕως ἂν ἴδωσι τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ἐληλυθυῖαν ἐν δυνάμει.

Απόδοση στη νεοελληνική:

Τις ημέρες ἐκείνες, ἀφοῦ ἐκάλεσε ο Ιησούς τὸ πλῆθος μαζί μὲ τοὺς μαθητάς του τοὺς εἶπε, «Ἐὰν κανεὶς θέλῃ νὰ μὲ ἀκολουθήσῃ, ἂς ἀπαρνηθῇ τὸν ἑαυτόν του καὶ ἂς σηκώσῃ τὸν σταυρόν του καὶ ἂς μὲ ἀκολουθήσῃ. Διότι ὅποιος θέλει νὰ σώσῃ τὴν ζωήν του, αὐτὸς θὰ τὴν χάσῃ, ἐκεῖνος δὲ ποὺ θὰ χάσῃ τὴν ζωήν του ἐξ αἰτίας ἐμοῦ καὶ τοῦ εὐαγγελίου, αὐτὸς θὰ τὴν σώσῃ.

Διότι τὶ θὰ ὠφελήσῃ τὸν ἄνθρωπον νὰ κερδίσῃ τὸν κόσμον ὅλον καὶ νὰ ζημιωθῇ τὴν ψυχήν του; Ἢ τί ἀντάλλαγμα εἶναι δυνατὸν νὰ δώσῃ ὁ ἄνθρωπος διὰ τὴν ψυχήν του; Διότι ὅποιος ἐντρέπεται δι’ ἐμὲ καὶ διὰ τοὺς λόγους μου εἰς τὴν γενεὰν αὐτὴν τὴν μοιχαλίδα καὶ ἁμαρτωλὴν καὶ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου θὰ αἰσθανθῇ ντροπὴ γι’ αὐτόν, ὅταν ἔλθῃ μὲ ὅλην τὴν δόξαν τοῦ Πατέρα του μαζὶ μὲ τοὺς ἁγίους ἀγγέλους».

Καὶ τοὺς ἔλεγε «Ἀλήθεια σᾶς λέγω, ὅτι ὑπάρχουν μερικοὺ ἀπὸ αὐτοὺς, ποὺ στέκονται ἐδῶ, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ γευθοῦν θάνατον, ἕως ὅτου ἰδοῦν τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ νὰ ἔρχεται μὲ δύναμιν».

Παρουσίαση του συλλογικού τόμου «Από το Αραράτ στον Όλυμπο: Θέματα Αρμενικής Λαογραφίας»

Την Τετάρτη 18 Μαρτίου 2015, στις 19:30, η Αρμενική Εθνική Επιτροπή σε συνεργασία με την Αρμενική Κοινότητα Ξάνθης, παρουσιάζουν στο Ίδρυμα Θρακικής  Τέχνης και Παράδοσης,  τον συλλογικό τόμο,

«Από το Αραράτ στον Όλυμπο.

Θέματα Αρμενικής Λαογραφίας»

που επιμελήθηκαν οι:

·         Μανόλης Γ. Σέργης, Αναπληρωτής Καθηγητής Λαογραφίας του Τμήματος Γλώσσας Φιλολογίας και Πολιτισμού  Παρευξεινίων Χωρών στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης,

·         Ελευθέριος Κ. Χαρατσίδης, Επίκουρος Καθηγητής Εθνογραφίας του Παρευξείνιου Χώρου στο ίδιο Τμήμα

·         Γαρυφαλλιά Γ. Θεοδωρίδου, Υποψ. Διδάκτωρ Λαογραφίας στο ίδιο Τμήμα.

Η αρμενική Λαογραφία αποτελεί terra incognita στην Ελλάδα. Ο κυριότερος στόχος που παρώθησε τους επιμελητές του παρόντος τόμου είναι να προσεγγίσουν τους «χρόνια δικούς μας άλλους» Αρμενίους. Η σχέση τους με τον Παρευξείνιο χώρο, ως υπηρετούντες στο Τμήμα Γλώσσας, Φιλολογίας και Πολιτισμού των Παρευξεινίων Χωρών, επέτεινε την ανάγκη να προσφέρουν στο ελληνικό λαογραφικό κοινό την ευκαιρία να έχουν «μια πρώτη γνωριμία» με τον αρμενικό λαϊκό πολιτισμό.

Το βιβλίο περιλαμβάνει 29 εργασίες, οι εννέα εκ των οποίων υπογράφονται από συναδέλφους του Ινστιτούτου Αρχαιολογίας και Εθνογραφίας της Εθνικής Ακαδημίας της Δημοκρατίας της Αρμενίας.

Συγκεκριμένα περιλαμβάνονται τρεις ιστορικές μελέτες (που διασαφηνίζουν το ιστορικό πλαίσιο των περιγραφομένων στον τόμο λαογραφικών φαινομένων) και 26 λαογραφικές, με θέματα:

·         από τον κύκλο των εθίμων και των τελετουργιών, π.χ. θρησκευτικών των Αρμενίων της Κομοτηνής, λατρευτικών της Αλεξανδρούπολης και της Αρμενίας, των τελετών μνήμης

·         υλικού και συμβολικού βίου, π.χ. ενδυμασίας ή ενσώματης τεχνικής διαχείρισής του

·         από τον κύκλο της αγροτικής οικονομίας

·         λαϊκής τέχνης, αρχιτεκτονικής και μουσικής

·         λαϊκής λογοτεχνίας, π.χ. μελέτες για μύθους, παραδόσεις, έπη, παραμύθια

·         σχετικά με τις κοινωνικές και συμβολικές αναπαραστάσεις των Αρμενίων

·         Αρχειακής Λαογραφίας, π.χ. Αρμένιοι της Ξάνθης και του περιοδικού Αρμενικά.

Τον τόμο θα παρουσιάσουν οι:

·         Μανόλης Γ. Βαρβούνης, Καθηγητής Λαογραφίας στο Τμήμα Ιστορίας και Εθνολογίας του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης

·         Ιωάννης Μ. Μπακιρτζής, Λέκτορας Οθωμανικής και Τουρκικής Ιστορίας στο  Τμήμα Γλώσσας Φιλολογίας και Πολιτισμού Παρευξεινίων Χωρών του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης

·         Κουήν Μινασιάν, Δασκάλα αρμενικής γλώσσας.

Εκ μέρους της εκδοτικής ομάδας θα απευθύνει σύντομο χαιρετισμό η Γαρυφαλλιά Γ. Θεοδωρίδου

Η παρουσίαση διοργανώνεται  από την Αρμενική Εθνική Επιτροπή και την Αρμενική κοινότητα Ξάνθης  στα πλαίσια των εκδηλώσεων που πραγματοποιούνται το 2015 σε όλο τον κόσμο για την συμπλήρωση 100 χρόνων από τις 24 Απριλίου 1915, που ξεκίνησε η Γενοκτονία των Αρμενίων από την Τουρκία.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα εκδηλώσεων του Πολιτιστικού Πολυχώρου της καπναποθήκης «Π», του Ιδρύματος Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης στην οδό Καπνεργατών 9 στην Ξάνθη, με ελεύθερη είσοδο.

Κυκλοφόρησε το νέο τεύχος του περιοδικού Θεολογία (τόμος 85, τεύχος 4, Οκτώβριος-Δεκέμβριος 2014), το οποίο περιλαμβάνει τα άρθρα του B’ μέρους του αφιερώματος με θέμα «Η Αγία Γραφή στην Ορθόδοξη Παράδοση»

Εγκύκλιος στα σχολεία για την εξάλειψη των φυλετικών διακρίσεων και του ρατσισμού

«Διδακτικές προτάσεις και πρωτοβουλίες των εκπαιδευτικών»: Διημερίδα για την προβολή καλών πρακτικών

Στη διημερίδα που θα διεξαχθεί στις 20 και 21 Μαρτίου 2015 στο 4ο & 5ο ΓΕΛ Καλαμαριάς συμμετέχουν 8 θεολόγοι με 11 παρουσιάσεις και 2 αφίσες.

Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΣΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΜΑΘΗΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ Γ. ΒΙΖΥΗΝΟ

Ὁμιλία 

τῆς Α. Θ. Παναγιότητος 

τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου 

κ. κ. Βαρθολομαίου 

κατὰ τὴν Ἔναρξιν τοῦ Ἀφιερωμένου 

εἰς τὸν Γεώργιον Βιζυηνὸν Συνεδρίου 

(Ζωγράφειον Λύκειον, 12 Μαρτίου 2015) 

Ἱερώτατοι ἅγιοι ἀδελφοί, 

Ἐντιμότατε κ. Γενικὲ Πρόξενε τῆς Ἑλλάδος ἐνταῦθα, 

Ἐντιμολογιώτατε κύριε Διευθυντὰ τοῦ Ζωγραφείου Λυκείου καὶ λοιποὶ Ἐντιμολογιώτατοι Ἄρχοντες,

Ἐλλογιμώτατοι καθηγηταί, 

Ἀγαπητά μας παιδιά, 

Ἡ ἀξιέπαινος πρωτοβουλία τὴν ὁποίαν ἀνέλαβον πρὸ ἐτῶν τὰ Ἐκπαιδευτήρια Μαντουλίδη τῆς Θεσσαλονίκης καὶ τὸ Ζωγράφειον Λύκειον τῆς Πόλεώς μας διὰ τὴν διοργάνωσιν μαθητικῶν συνεδρίων, ἀφιερωμένων εἰς τοὺς μεγάλους λογοτέχνας οἱ ὁποῖοι συνδέονται μὲ τὴν Πόλιν μας, καὶ πραγματοποιουμένων ὑπὸ τὴν αἰγίδα τοῦ Οἰκουμενικοῦ μας Πατριαρχείου, φέρει καὶ πάλιν ἐδῶ, ὡς χελιδόνια κομίζοντα τὴν ἄνοιξιν, μαθητὰς καὶ μαθητρίας ἀπὸ πολλὰ σχολεῖα τῆς Ἑλλάδος καὶ ὄχι μόνον. Φέρει καὶ πάλιν «εἰς τὴν Πόλιν», ὡς εἶναι καὶ ὁ τίτλος τοῦ συνεδρίου, τὸν Γεώργιον Βιζυηνόν, τὸν ἐξέχοντα αὐτὸν λογοτέχνην καὶ συμπολίτην μας. 

Χαιρετίζομεν, λοιπόν, μὲ πολλὴν χαρὰν τὴν νέαν αὐτὴν ἐμπνευσμένην πρωτοβουλίαν τῶν δύο ἐκπαιδευτηρίων, καὶ καλωσορίζομεν μὲ πολλὴν πατρικὴν ἀγάπην ὅλους τοὺς μαθητὰς καὶ τὰς μαθητρίας τῶν σχολείων τὰ ὁποῖα συμμετέχουν εἰς τὸ ἐφετεινὸν μαθητικὸν συνέδριον, καθὼς καὶ τοὺς συνοδεύοντας αὐτοὺς καθηγητὰς καὶ καθηγητρίας καὶ τοὺς πανεπιστημιακοὺς διδασκάλους καὶ συγγραφεῖς, οἱ ὁποῖοι πλαισιώνουν, διὰ τοῦ ἐνδιαφέροντος αὐτῶν καὶ τῶν ἐξειδικευμένων γνώσεών των, τὴν προσπάθειαν ὅλων νὰ συναντήσωμεν καὶ νὰ γνωρίσωμεν περισσότερον τὸν τιμώμενον ἐπιφανῆ λογοτέχνην. 

Παρ᾽ ὅτι ὁ Γεώργιος Βιζυηνὸς δὲν ἐγεννήθη εἰς τὴν Πόλιν, ἀλλά, ὅπως δηλώνει καὶ τὸ λογοτεχνικὸν ἐπίθετον αὐτοῦ, εἰς τὴν Βιζύην τῆς Ἀνατολικῆς Θράκης, δικαιούμεθα νὰ τὸν θεωροῦμεν συμπολίτην μας, καθότι ἦλθεν εἰς τὴν Πόλιν εἰς ἡλικίαν μόλις δέκα ἐτῶν, διὰ νὰ διδαχθῇ τὴν τέχνην τῆς ραπτικῆς, καὶ παρέμεινεν ἐνταῦθα ἐπὶ ὀκτὼ ἔτη ὑπὸ τὴν προστασίαν ἀρχικῶς τοῦ θείου αὐτοῦ, ἐν συνεχείᾳ δὲ ἑνὸς Κυπρίου ἐμπόρου, μέσῳ τοῦ ὁποίου ἐγνώρισε τὸν Ἀρχιεπίσκοπον Κύπρου Σωφρόνιον Β´ καὶ ἔζησεν ὑπὸ τὴν προστασίαν του ἐπί τι διάστημα εἰς τὴν Κύπρον. 

Ὁ σύνδεσμος ὅμως τοῦ Βιζυηνοῦ μὲ τὴν βασιλίδα τῶν πόλεων δὲν τελειώνει διὰ τῆς ἀναχωρήσεώς του εἰς τὴν Κύπρον, διότι θὰ ἐπιστρέψῃ καὶ πάλιν εἰς αὐτὴν ὡς σπουδαστὴς εἰς τὴν Ἱερὰν Θεολογικὴν Σχολὴν τῆς Χάλκης, εἰς μίαν περίοδον καθοριστικὴν διὰ τὸ μέλλον καὶ τὴν ἐξέλιξίν του.

Τὸ λογοτεχνικόν του τάλαντον ἔχει ἀρχίσει ἤδη νὰ ἐμφανίζεται, καὶ ὁ νεαρὸς σπουδαστὴς συνθέτει τὰ πρῶτα του γνωστὰ ποιήματα, τὰ ὁποῖα καὶ δημοσιεύει ἕνα ἔτος ἀργότερον, τὸ 1873, εἰς συλλογὴν ὑπὸ τὸν τίτλον «Ποιητικὰ πρωτόλεια». Μεταξὺ τῶν πέντε ποιημάτων τῆς συλλογῆς πρῶτον εἶναι τὸ ποίημα «Ἡ ἐν Χάλκῃ Θεολογικὴ Σχολή», εἰς τὸ ὁποῖον ὁ ποιητὴς ἐκφράζει τὴν ἀγάπην καὶ τὸν θαυμασμόν του διὰ τὴν ὡραίαν νῆσον τῆς Χάλκης, περιγράφει δὲ μὲ τρόπον ποιητικὸν τὴν Ἱερὰν Θεολογικὴν Σχολὴν καὶ τὴν ζωὴν τῶν σπουδαστῶν αὐτῆς: 

«Μικρὴ καὶ πράσινη εἶναι ἡ Χάλκη, 

ὡραῖο, δίκορφο, χλωρὸ βουνάκι 

σὲ πεδιάδα σὰν οὐρανό• 

τὴν εἶδες ἔξαφνα; Λέγ᾽ ἡ ψυχή σου• 

- νὰ ἕνα σχέδιο τοῦ Παραδείσου 

πάνου στὸ κῦμα τὸ γαλανό. 

Νησὶ δὲν ἔλαβε μιὰ τέτοια χάρι 

ἄλλο, καὶ δὲν ἔχει τόσο καμάρι 

ὅσο ἡ Χάλκη ἡ ἱερά. … 

Στὴ μιὰ κορφοῦλά της ἔχει στεφάνι 

ποὺ κείν᾽ ἡ λάμψι του τὸν ἥλιο φθάνει• 

Θεολογίας τὸ λὲν σχολειό. … 

Εἶναι τετράγωνο, καὶ στῆς αὐλῆς του 

τὰ στήθη κάθεται ναὸς Ὑψίστου 

γιὰ τὴν ἀκοίμητη προσευχή. … 

… Ἐδῶ διδάσκεται Θεολογία, 

ἐκεῖ ἀνόθευτη Φιλοσοφία, 

παρέκει δόγματα, ἠθική. 

Ἄλλ᾽ἔχουν δάσκαλο τὸν Εὐριπίδη, 

ἄλλοι τὸν Ὅμηρο• τὸν Θουκυδίδη 

καὶ τὸν Ἡρόδοτο μερικοί. …» 

Τὴν ἀγάπην καὶ τὸν πόθον τῆς ψυχῆς του διὰ τὴν μάθησιν ἐκφράζει ἐμμέσως καὶ εἰς τὸ δεύτερον ποίημα τῆς συλλογῆς αὐτῆς, αὐτοβιογραφικοῦ καὶ πάλιν χαρακτῆρος, ἀναφερόμενος εἰς τοὺς φόβους καὶ τὰς ἀγωνίας τῶν παιδικῶν του χρόνων: 

«Ἀλλίμονο! Εἶμαι φτωχὸ 

σ᾽ αὐτοῦ τοῦ κόσμου τὸν τροχό! 

εἶμ᾽ ὀρφανὸ καὶ ξένο! … 

κι᾽ ἀγράμματο θὰ μένω! 

… 

Εἶμαι παιδὶ Ἑλλήνων! 

Εἶμαι βλαστάρι ᾽κείνων! 

Σ᾽ αὐτοῦ τοῦ κόσμου τὸν τροχὸ 

ναί, ἐγεννήθηκα φτωχό. 

Μὰ Ἕλλην ὑπομένει 

ἀπαίδευτος νὰ μένῃ;» 

Καὶ δὲν θὰ παραμείνῃ ἀπαίδευτος ὁ Βιζυηνός, διότι ἡ φοίτησίς του εἰς τὴν Ἱερὰν Θεολογικὴν Σχολὴν τῆς Χάλκης δὲν τοῦ προσφέρει μόνον τὴν παιδείαν τὴν ὁποίαν τόσον διακαῶς ἐπεθύμει, ἀλλὰ καὶ λαμπρὰν προοπτικὴν διὰ τὸ μέλλον τοῦ νεαροῦ σπουδαστοῦ μὲ τὸ λογοτεχνικὸν τάλαντον. Διότι τοῦτο τὸ ἀνακαλύπτει ὁ ἐκ τῶν καθηγητῶν τῆς Σχολῆς, ποιητὴς καὶ ὁ ἴδιος, Ἠλίας Τανταλίδης, ὁ ὁποῖος καὶ τὸν συνέστησεν εἰς τὸν μέγαν εὐεργέτην Γεώργιον Ζαρίφην• καὶ αὐτὸς τὸν ἀναλαμβάνει ὑπὸ τὴν προστασίαν του. 

Ἐν τῷ μεταξύ, τὸ ποιητικὸν χάρισμά του ἐπιβεβαιώνεται διὰ τῆς βραβεύσεώς του εἰς ποιητικὸν διαγωνισμόν, καὶ ἡ ἐπιμέλειά του διὰ τῆς εἰσαγωγῆς του εἰς τὴν Φιλοσοφικὴν Σχολὴν τῶν Ἀθηνῶν. Ἡ γενναιόδωρος ὅμως ἐνίσχυσις τοῦ Ζαρίφη μεταβάλλει διὰ τὸν πτωχὸν καὶ ὀρφανὸν σπουδαστὴν «τοῦ κόσμου τὸν τροχό», καὶ αὐτὸς μεταβαίνει διὰ σπουδὰς εἰς τὴν Γερμανίαν. 

Εἰς τὴν Γοττίγην σπουδάζει φιλολογίαν καὶ φιλοσοφίαν, συνεχίζων τὴν ποιητικὴν αὐτοῦ δραστηριότητα, καὶ εἰς τὴν Λειψίαν συγγράφει τὴν διακτορικήν του διατριβὴν μὲ θέμα «Τὸ παιδικὸν παιγνίδιον ἀπὸ τὴν ἄποψιν τῆς Ψυχολογίας καὶ τῆς Παιδαγωγικῆς» (Das Kinderspiel in Bezug auf Psychologie und Pädagogik). Ἀπὸ τὴν Γερμανίαν μεταβαίνει εἰς τὴν Γαλλίαν καὶ ἐκεῖθεν εἰς Λονδίνον, ὅπου παραμένει μέχρι τοῦ θανάτου τοῦ εὐεργέτου καὶ προστάτου του Γεωργίου Ζαρίφη, ἐπισυμβάντος κατὰ τὸ ἔτος 1884, ὁπότε καὶ ἐπιστρέφει εἰς τὰς Ἀθήνας. 

Παρ᾿ ὅτι ἡ ζωὴ τοῦ Βιζυηνοῦ θὰ ἐξελιχθῇ κατὰ διαφορετικὸν τρόπον, καὶ ὁ ἴδιος θὰ διακριθῇ ὡς ἀφηγηματογράφος, ὡς εἷς ἐκ τῶν σπουδαιοτέρων ἐκπροσώπων τῆς νεοελληνικῆς ἠθογραφίας, ἀλλὰ καὶ διὰ τὰ κριτικὰ αὐτοῦ κείμενα καὶ τὰς ἐπιστημονικάς του μελέτας εἰς τὸν τομέα τῆς Ψυχολογίας καὶ τῆς Φιλοσοφίας, καὶ δὲν θὰ ἐπιστρέψῃ ποτὲ πλέον οὔτε εἰς τὴν γενέτειράν του οὔτε εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν, ἡ σχέσις του πρὸς ἀμφοτέρας καὶ ἡ ἐπίδρασίς των ἐπ᾽ αὐτοῦ παραμένει ἔκδηλος εἰς τὸ ἔργον του. 

Εἰς τὴν ποίησίν του εἶναι εὔκολον νὰ ἐντοπίσῃ κάποιος τὰς παραδόσεις τῆς Πόλεως καὶ τοὺς θρύλους τῆς Ρωμιοσύνης. Εἰς τὴν ποιητικὴν συλλογήν του ὑπὸ τὸν τίτλον «Ἀτθῖδες αὖραι» περιλαμβάνεται τὸ ποίημα «Ἡ Ἁγία Σοφία», τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς τὸν θαυμαστὸν τρόπον διὰ τοῦ ὁποίου κατεσκευάσθη τὸ σχέδιον τοῦ περιωνύμου ναοῦ ἀπὸ μέλισσες μὲ τὸ ἀντίδωρον τὸ ὁποῖον ἔπεσεν ἀπὸ τὰς χεῖρας τοῦ εὐσεβοῦς αὐτοκράτορος: «στὸ πιὸ καλὸ κυψέλι,/», γράφει, «λάμπει κι᾽ ἀστράφτει κἄτι τι./ Ξανθὸ κερὶ δὲν εἶν᾽ αὐτό,/ γλυκὸ δὲν εἶναι μέλι,/ εἶν᾽ἐκκλησιὰ πελεκητή. … Στὸν Πλάστη στρέφ᾽ ὁ βασιλές,/ – εὐχαριστῶ σε, κράζει,/ … Φιλᾶ τὸ σχέδιο τρεῖς βολαῖς,/ καὶ σὰν αὐτὸ προστάζει/ νὰ κτίσουν τὴν Ἁγιὰ-Σοφιά». 

Εἰς τὴν αὐτὴν συλλογὴν ἀνήκει καὶ τὸ ποίημα «Τὸ Μπαλουκλί», εἰς τὸ ὁποῖον ὁ Βιζυηνὸς ἀναδιηγεῖται τὴν ἱστορίαν τοῦ μοναχοῦ καὶ τῶν ἰχθύων τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς, ἐνῷ δὲν παραλείπει νὰ περιλάβῃ καὶ τὸν θρύλον τοῦ μαρμαρωμένου βασιλιᾶ εἰς τὸ ποίημά του μὲ τίτλον «Ὁ τελευταῖος Παλαιολόγος».

Ἀπὸ τὴν συλλογὴν δὲν ἀπουσιάζουν ὅμως οὔτε τὰ πρόσωπα τὰ ὁποῖα τὸν συνέδεαν μὲ τὴν Πόλιν καὶ τοῦ προσέφεραν συγχρόνως τὴν δυνατότητα νὰ ἀποκτήσῃ τὴν παιδείαν τὴν ὁποίαν ἐπεθύμει. Τοιουτοτρόπως, ἀφιερώνει τρία ποιήματα εἰς τὸν ἀγαπητὸν καθηγητήν του τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τῆς Χάλκης, τὸν ποιητὴν Ἠλίαν Tανταλίδην, ὁ ὁποῖος δὲν εὑρίσκεται πλέον ἐν ζωῇ, ἡ ἀνάμνησίς του ὅμως συνοδεύει τὸν Βιζυηνὸν κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν σπουδῶν του εἰς τὸ ἐξωτερικόν• «Ναί! τὴν εἶδον ἐν τῇ ξένῃ, ὡσεὶ ὄναρ τὴν μορφήν του», ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρον τὴν συλλογὴν εἰς τὸν εὐεργέτην του Γεώργιον Ζαρίφην. 

Παρὰ τὴν πολυετῆ ἀπουσίαν του ἀπὸ τὴν Πόλιν διατηρεῖ σχέσεις μὲ παλαιοὺς φίλους του, ὡς προκύπτει ἐξ ἐπιστολῆς του πρὸς τὸν Δημήτριον Βικέλαν, εἰς τὴν ὁποίαν ἐκφράζει τὴν ἐπιθυμίαν του νὰ ἀποστείλῃ τὸ διήγημά του «Τὸ ἁμάρτημα τῆς μητρός μου», ἀλλὰ καὶ ἐκ τῆς ἀλληλογραφίας του πρὸς τὸν κριτικὸν καὶ βιογράφον του ἰατρὸν Ν. Βασιλειάδην. Διατηρεῖ ἀκόμη καὶ τὸ γλωσσικὸν ἰδίωμα τῆς πατρίδος του, διὰ τὴν ὁποίαν τὸ ἐνδιαφέρον του δὲν θὰ παύσῃ ποτέ. 

Ἑκατὸν τεσσαράκοντα περίπου ἔτη μετὰ τὴν ἀναχώρησίν του ἀπὸ τὴν Πόλιν δι᾽ ἀνωτέρας σπουδὰς εἰς τὴν Γερμανίαν ὁ Βιζυηνὸς ἐπιστρέφει καὶ πάλιν εἰς τὴν Πόλιν καὶ θὰ εὑρίσκεται ἐδῶ κατὰ τὰς ἡμέρας αὐτὰς μέσα ἀπὸ τὰς ἀνακοινώσεις καὶ τὰς ἐργασίας τοῦ Συνεδρίου σας, ἀγαπητοὶ μαθηταί. Θὰ εὑρίσκεται ἐδῶ διὰ νὰ ἐπαναλαμβάνῃ καὶ πρὸς ἐσᾶς συμβουλὰς ἀναλόγους πρὸς αὐτὰς τὰς ὁποίας ἔδιδε «Πρὸς νέον Ἕλληνα Σπουδαστὴν» γράφων «Ἐπειδὴ καὶ σ᾽ ἀγαπῶ,/ κ᾽εἶμαι φίλος τῆς γενιᾶς σου/ ἄκουσέ μου νὰ σὲ ᾽πῶ/ κάτι τι γιὰ τὰς σπουδάς σου», καὶ νὰ σᾶς παρακινῇ εἰς τὴν ἀγάπην τῆς μαθήσεως. 

Καὶ εἴμεθα βέβαιοι ὅτι καὶ σεῖς, ἀγαπητά μας παιδιά, θὰ ὠφεληθῆτε πλεῖστα ὅσα ἀπὸ τὸ μαθητικὸν αὐτὸ συνέδριον, ἀπὸ τὴν γνωριμίαν καὶ τὴν συναναστροφήν σας μὲ συνομιλήκους σας καὶ μὲ διακεκριμένους ἐπιστήμονας, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν ἐπίσκεψίν σας εἰς τὴν Πόλιν, τὴν πόλιν τῶν πολλῶν λογίων καὶ ποιητῶν καὶ λογοτεχνῶν, τοὺς ὁποίους προβάλλουν τὰ τελευταῖα ἔτη τὰ μαθητικὰ συνέδρια τῶν ἐκπαιδευτηρίων Μαντουλίδη καὶ τοῦ Ζωγραφείου Λυκείου. 

Διὰ τοῦτο καὶ συγχαίρομεν καὶ πάλιν ὁλοκαρδίως τοὺς διοργανωτὰς καθηγητάς, καὶ πάντας τοὺς συμμετέχοντας, καὶ καλωσορίζομεν ὅλους σας εἰς τὴν Πόλιν μας, εὐχόμενοι εὐχάριστον καὶ ἀποδοτικὴν παραμονὴν καὶ πλήρη ἐπιτυχίαν εἰς τὸ ἐνδιαφέρον τοῦτο συνέδριον.

Πηγή: ΦΩΣ ΦΑΝΑΡΙΟΥ

Διάλογοι Θεολογίας Ψυχολογίας - "Χριστιανική κοινότητα, αλληλοβοήθεια και εξαρτήσεις" στις 14 Μαρτίου στο Δημαρχείο του Βόλου

Η Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών σε συνεργασία με την«Πορεία Υγείας» και με τον Σύνδεσμο Νέων της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος διοργανώνουν για τρίτη συνεχή χρονιά σειρά συναντήσεων, υπό την κεφαλίδα «Διάλογοι Θεολογίας Ψυχολογίας». Με αυτή την προσπάθεια η Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών επιχειρεί να αναδείξει μύθους και πραγματικότητες για το πρόβλημα της εξάρτησης.

Η επικείμενη συνάντηση, που αφορά το θέμα "Χριστιανική κοινότητα, αλληλοβοήθεια και εξαρτήσεις", θα πραγματοποιηθεί, το Σάββατο 14 Μαρτίου 2015 και ώρα 6.30 μ.μ. στο Δημαρχείο Βόλου.

Ομιλητές θα είναι ο κύριος Αλέξανδρος Κατσιάρας, θεολόγος, διευθυντής του ρ/σ Εκκλησίας της Ελλάδος, με θέμα "Η πρόληψη των εξαρτήσεων απο την πλευρά της ορθόδοξης εκκλησίας", και η κυρία Ιωάννα Γεωργιάδου, κοινωνική κλινική ψυχολόγος εξαρτήσεων και ψυχοκοινωνικών προβλημάτων (MSc), με θέμα "Εξάρτηση-Απεξάρτηση: Από την απομόνωση στην αλληλοβοήθεια". Στη συνάντηση θα παραβρεθεί επίσης μέλος του προγράμματος αυτοβοήθειας "Ανώνυμες Οικογένειες" ("Families Anonymous") καταθέτοντας τη δική του εμπειρία από την πληγή της εξάρτησης.

Η είσοδος είναι ελεύθερη.

ΔΙΕΘΝΕΣ ΜΑΘΗΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ Γ. ΒΙΖΥΗΝΟ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΥΠΟ ΤΗΝ ΑΙΓΙΔΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ

Μαθητές, πανεπιστημιακοί, λογοτέχνες, ηθοποιοί και δημοσιογράφοι θα συμμετάσχουν στο 4ο Διεθνές Μαθητικό Συνέδριο με θέμα: «Γ. Βιζυηνός. Εις την Πόλιν», για να προσεγγίσουν τη ζωή και το έργο του μεγάλου Έλληνα πεζογράφου, ποιητή και λογίου Γεωργίου Βιζυηνού, στην Κωνσταντινούπολη, στο Ζωγράφειο Λύκειο, από τις 12 έως τις 15 Μαρτίου 2015.

Το συνέδριο διοργανώνουν το Ζωγράφειο Λύκειο Κωνσταντινούπολης και τα Εκπαιδευτήρια Ε. Μαντουλίδη Θεσσαλονίκης, υπό την αιγίδα του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Στο μαθητικό συνέδριο, την έναρξη του οποίου θα κηρύξει η Α.Θ.Π. ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. κ. Βαρθολομαίος, θα πραγματοποιηθούν εισηγήσεις από διακεκριμένους επιστήμονες και μαθητές καθώς και συζητήσεις πάνω στις θεματικές ενότητες: Διαδρομές του Βιζυηνού: Βιζύη, Κύπρος Κωνσταντινούπολη, Αθήνα – Ο Βιζυηνός και οι Πατρόνες – Θέματα της Ποίησης και της Πεζογραφίας του Βιζυηνού – Βιζυηνός και Ευρωπαϊκή Λογοτεχνία – Βιζυηνός και Κριτική – Συντεταγμένες του λογοτεχνικού έργου του Γ. Βιζυηνού. Τεχνικές, θεματική και σημασιακά περιεχόμενα: Αφηγηματική, ψυχαναλυτική και ιδεολογική ερμηνεία. – Βιζυηνός: Γλώσσα και Σάτιρα – Η θεωρητική σκέψη του Βιζυηνού – Βιζυηνός και τέχνες – Βιζυηνός εν πλω.

Στο συνέδριο συμμετέχουν 15 σχολεία (δημόσια και ιδιωτικά) και περισσότεροι από 300 μαθητές και εκπαιδευτικούς, από την Ελλάδα, την Κύπρο, την Αμερική και την Πόλη. 

Παράλληλα με τις εισηγήσεις ειδικών συμβούλων και μαθητών, θα πραγματοποιηθούν παράλληλες εκδηλώσεις μεταξύ των οποίων:

• η προβολή της ταινίας του Λάκη Παπαστάθη «Το μόνον της ζωής ταξείδιον», την οποία θα προλογίσει ο ίδιος ο σκηνοθέτης, στο Σισμανόγλειο Μέγαρο του Ελληνικού Προξενείου

• συζήτηση εν πλω στον Βόσπορο μαθητών με τέσσερις βραβευμένους συγγραφείς, Θ. Βαλτινό, Μ. Δούκα, Π. Μάρκαρη, Γ. Σκαμπαρδώνη, τον ποιητή Γ. Πάσχο και τον καθηγητή της Οξφόρδης P. Mackridge με θέμα «Εσείς και ο Βιζυηνός»

• εικαστική έκθεση από το Γ΄ Εργαστήριο Ζωγραφικής της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών της Αθήνας, με επιμέλεια της Επίκουρης Καθηγήτριας Ερατώς Χατζησάββα, στην οποία οι φοιτητές παρουσιάζουν έργα τους εμπνευσμένα από τη ζωή και το έργο του Βιζυηνού.

Τον Γ. Βιζυηνό θα «ξαναδιαβάσουν» οι διακεκριμένοι ηθοποιοί Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου, Γιούλικα Σκαφιδά, Κωνσταντίνος Φαλελάκης, Μηνάς Χατζησάββας.

Στο πλαίσιο του συνεδρίου οι μαθητές επίσης θα γνωρίσουν τη Βυζαντινή Κωνσταντινούπολη και θα επισκεφθούν τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, της οποίας ο Βιζυηνός υπήρξε σπουδαστής.

Ειδικά για το μαθητικό συνέδριο οι Εκδόσεις Αιώρα τυπώνουν και κυκλοφορούν το «Σημειωματάριο Γεώργιος Βιζυηνός». Από τον συγκεκριμένο εκδοτικό οίκο κυκλοφορούν ακόμη τέσσερα βιβλία του Γ. Βιζυηνού, στη σειρά Modern Greek Classics.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το Διεθνές Μαθητικό Συνέδριο στην Πόλη διοργανώνεται για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά. Σε προηγούμενες διοργανώσεις τιμήθηκαν ο Γ. Σεφέρης, ο Κ. Π. Καβάφης και ο Α. Παπαδιαμάντης. Περισσότερα για τα Διεθνή Μαθητικά Συνέδρια στην Κωνσταντινούπολη μπορείτε να πληροφορηθείτε στην ιστοσελίδα του συνεδρίου www.zografeio.mandoulides.gr .

Για την επιτυχία του συνεδρίου συνεργάστηκαν διακεκριμένοι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, κληρικοί, λογοτέχνες, δημοσιογράφοι και εκπαιδευτικοί. Ακολουθούν τα μέλη της επιστημονικής επιτροπής του συνεδρίου:

Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου, Καθηγήτρια του Τμήματος Φιλολογίας του ΑΠΘ, Σταύρος Ανεστίδης, Ιστορικός, Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών, Θανάσης Βαλτινός, Συγγραφέας, Αντιπρόεδρος Ακαδημίας Αθηνών, Λάμπρος Βαρελάς, Επίκουρος Καθηγητής του Τμήματος Φιλολογίας του ΑΠΘ, Κατρίν Βελισσάρη, τ. Διευθύντρια Εθνικού Κέντρου Βιβλίου, Γιώργος Γεωργής, Αναπληρωτής Καθηγητής του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του ΠΚ, Μάρω Δούκα, Συγγραφέας, Χάρης Εξερτζόγλου, Καθηγητής του Τμήματος Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και Ιστορίας του ΠΑ, Μαρία Ιατρού, Επίκουρη Καθηγήτρια του Τμήματος Φιλολογίας του ΑΠΘ, Δημήτρης Καργιώτης, Αναπληρωτής Καθηγητής του Τμήματος Φιλολογίας του ΠΙ, Ερατοσθένης Καψωμένος, Ομότιμος Καθηγητής του Τμήματος Φιλολογίας του ΠΙ, Θωμάς Κοροβίνης, Φιλόλογος, Συγγραφέας Peter Mackridge, Καθηγητής του Τμήματος Μεσαιωνικών και Σύγχρονων Γλωσσών του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, Πέτρος Μάρκαρης, Συγγραφέας, Γιώργος Παπαναστασίου, Επίκουρος Καθηγητής του Τμήματος Φιλολογίας του ΑΠΘ, Λάκης Παπαστάθης, Σκηνοθέτης, Γιάννης Πάσχος, Ποιητής, Μανώλης Πιμπλής, Δημοσιογράφος, Αλεξάνδρα Ρασιδάκη, Επίκουρη Καθηγήτρια του Τμήματος Γερμανικής Γλώσσας και Φιλολογίας του ΑΠΘ, Γιώργος Σκαμπαρδώνης, Συγγραφέας, Ιφιγένεια Τριάντου-Καψωμένου, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια του Παιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών του ΠΙ, Γεωργία Φαρίνου-Μαλαματάρη, Καθηγήτρια του Τμήματος Φιλολογίας του ΑΠΘ, Ασπασία Χασιώτη, Δρ. Φιλολογίας, Γενική Διευθύντρια Εκπαιδευτηρίων Μαντουλίδη, Ερατώ Χατζησάββα, Επίκουρη Καθηγήτρια της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών, Μιχάλης Χρυσανθόπουλος, Καθηγητής του Τμήματος Φιλολογίας του ΑΠΘ. 

Το αναλυτικό πρόγραμμα του Συνεδρίου δείτε εδώ.

«Έρωτας και Σεξουαλικότητα»-Επιμορφωτική συνάντηση θεολόγων της Περιφερειακής Ενότητας Πέλλας

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ,ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ

ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

---

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ Α/ΘΜΙΑΣ & Β/ΘΜΙΑΣ ΕΚΠ/ΣΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΩΝ Β/ΘΜΙΑΣ ΕΚ/ΣΗΣ

…………………………………………………………………………. 

Διεύθυνση: Μακρυγιάννη 22, 50100,Κοζάνη
Τηλέφωνο: 24610-49308
FAX: : 24610-21259
Email:grsskoz@sch.gr

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ: Ανδρέας Αργυρόπουλος
Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων
Κινητό: 6972321608
E-mail: arganda@sch.gr
Ιστολόγιο: e-theologia.blogspot.com

Θέμα: «Επιμορφωτική συνάντηση θεολόγων της Περιφερειακής Ενότητας Πέλλας»
Σχετ.: Το υπ’ αριθμ. 4013 090315 έγγραφο έγκρισης της Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης Κεντρικής Μακεδονίας

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Σας προσκαλώ στην επιμορφωτική μας συνάντηση, η οποία θα πραγματοποιηθεί:
την 16η Μαρτίου, ημέρα Δευτέρα και ώρα 12:00 π.μ.στο Α’ ΓΕΛ Γιαννιτσών σύμφωνα με το παρακάτω πρόγραμμα:
12:00-12:30 Ενημέρωση από το Σχολικό Σύμβουλο για τρέχοντα ζητήματα.
12:30-13:30 «Έρωτας και Σεξουαλικότητα» ,Χρυσόστομος Σταμούλης, Καθηγητής και Πρόεδρος του τμήματος Θεολογίας του Α.Π.Θ.
13:30-14:15 Συζήτηση
14:15 Λήξη επιμορφωτικής συνάντησης.
Η συνάντηση θα γίνει χωρίς δαπάνη για το δημόσιο.

Με συναδελφικούς χαιρετισμούς

Ο Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων Δυτικής Μακεδονίας και Πέλλας

Ανδρέας Χ. Αργυρόπουλος

Πηγή: Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΜΕΣΟΠΕΛΑΓΑ

Tο ελπιδοφόρο μή­νυμα της Αγίας Γραφής

του Ιωάννη Καραβιδόπουλου, Ομότ.Καθηγητή Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.

Με πολύ παραστατικό τρόπο αφηγείται ο ευαγγελι­στής Μάρκος την προσπάθεια τεσσάρων ανθρώ­πων να φέρουν μπροστά στον Ιησού έναν παράλυτο (Μάρκ. 2, 1-12): Mη μπορώντας αυτοί να τον πλησιάσουν εξαιτίας του πλήθους που είχε συγκεντρωθεί στο σπίτι, ακόμη και έξω από την πόρτα, ανέρχονται στη στέγη (προφανώς από την οπίσθια σκάλα που υπήρχε στα σπίτια της Παλαιστί­νης), ανοίγουν ένα πέρασμα (πράγμα εύκολο αν λάβει κα­νείς υπόψη τα πολύ απλούστερα των σημερινών οικοδομι­κά υλικά της εποχής) και κατεβάζουν μπροστά στον Ιη­σού το «κρεβάτι», επάνω στο οποίο βρισκόταν ο ασθενής. Πρέπει να σημειωθεί ότι αφενός οι τέσσερις δεν λέγουν απολύτως τίποτε στον Ιησού - είναι εύγλωττη η ίδια η πράξη τους - και αφετέρου ότι ο Ιησούς επαινεί την πίστη «αυτών», προφανώς τόσο του ασθενή όσο και των τεσσάρων συνοδών του για την επιμονή και εφευρητικότητά τους. Ο άνθρωπος που πι­στεύει βαθιά δεν κάμπτεται από τα τυχόν εμπόδια που συναντά, αλλά βρίσκει τρόπους δράσης για να επιτύχει τον επιδιωκόμενο στόχο, όχι μόνο για τον εαυτό του αλλά και για τους άλλους, όταν μάλιστα αυτοί βρίσκονται σε κατάσταση ανάγκης. 

Εντυπωσιακό και εκ πρώτης όψεως παράδοξο είναι το γεγονός ότι στον σωματικά ασθενή ο Ιησούς απευθύνει τη φράση «Παιδί μου, σου συγχωρούνται οι αμαρτίες». Η φράση αυτή, που προκάλεσε τους διαλογισμούς των παρισταμένων γραμματέων, θέτει το θέμα της σχέσης αμαρτίας και ασθένειας. Ε­παναστατεί το μυαλό του σημερινού ανθρώπου, όταν ακούει τη βιβλική σχέση ανάμεσα στην αμαρτία και στην αρρώστια, και διερωτάται ποιά εξάρτηση μπορεί να έχει η μια από την άλλη. Κι ακόμη πρέπει να παρατηρήσουμε ότι χάνει ολοένα και περισσότερο ο άνθρωπος της εποχής μας την αίσθηση της αμαρτίας, μη μπορώντας να καταλά­βει γιατί ορισμένες πράξεις, που τον εξυπηρετούν κοινω­νικά ή ατομικά κι είναι τόσο σύμφωνες με τη φύση του και τις επιθυμίες του, να θεωρούνται αμαρτίες. Ευχαρίστως παραθεωρεί κάθε φραγμό θρησκευτικό ή ηθικό αδιαφορώντας ακόμη και για τις υποσυνείδητες ενοχλήσεις που συνοδεύουν συνήθως αυτές τις υπερβάσεις.

Κλείνουμε τα μάτια μας μπροστά στη δυσάρεστη και ενοχλητική πραγματικότητα της αμαρτίας και προτιμούμε να την αναλύουμε - γιατί ούτως ή άλλως είναι αναντίρρη­τη εμπειρική πραγματικότητα - δίνοντάς της άλλα ονόμα­τα ή ενδύματα. Ποιος δεν έχει ακούσει π.χ. για το άγχος και την αγωνία στην εποχή μας; Οι ψυχολόγοι και ψυχα­ναλυτές μας δίνουν φοβερές περιγραφές του βάθους της ανθρώπινης ψυχής, στην οποία συσσωρεύονται ποικίλες πικρίες από τη μη ομαλά ρυθμισμένη ζωή και δημιουργούνται επιθυμίες εκδικήσεως, επιβουλών, καταστροφών. Κι ακόμη οι φιλόσοφοι μιλούν για «οριακές» καταστά­σεις μέσα στις οποίες είναι δέσμιος ο άνθρωπος, ή περιγρά­φουν την «ασθένεια προς θάνατο» από την οποία πάσχει και βλέπουν την απελπισία σαν μόνιμο σύντροφο του τρο­μοκρατημένου από τη σκέψη του θανάτου σύγχρονου ανθρώπου. Όλα αυτά δεν είναι παρά επικύρωση και περι­γραφή μιας εμπειρικά γνωστής σ’ όλους μας καταστάσεως, που η Αγία Γραφή την χαρακτηρίζει με τη λέξη αμαρτία, δηλ. αστοχία να επιτύχει ο άνθρωπος το σκοπό της αρχικής δημιουργίας του.

Η Αγία Γραφή παρουσιάζει μια πολύ βαθιά σύλληψη της τραγικής αποτυχίας των ανθρώπων, και δεν εκλαμβάνει την αμαρτία σαν απλή παράβαση της θείας εντολής. Όπως ανάλαφρη είναι και η Πλατωνική αντίληψη της αμαρτίας ως άγνοιας. Θάταν πολύ απλή και παιδαριώδης μια τέτοια αντίληψη (της αμαρτίας ως παραβάσεως μιας εντολής ή Πλατωνικής άγνοιας) και δεν θα δικαιολογούσε το γεγονός της ενανθρωπήσεως του Ιησού Χριστού. Εάν ο Θεός γίνεται άν­θρωπος και πάσχει ως άνθρωπος μέσα στον κόσμο για να αναστηθεί ως Θεός, αυτό σημαίνει ότι η φθορά της ανθρωπότητας από την αμαρτία, έχει πολύ μεγαλύτερη έκταση και πολύ πιο τραγικές συνέπειες απ’ ό,τι φαντα­ζόμαστε ή απ’ ό,τι εκφράζουν οι λέξεις παράβαση και παράπτωμα.

Σε τούτο ακριβώς συνίσταται και το ελπιδοφόρο μή­νυμα της Αγίας Γραφής, στο ότι από την αγχώδη «ασθένεια προς θάνατο», από την αγωνία του μηδενός, από το φόβο του θανάτου σώζει τον άνθρωπο ο Θεός με το σταυ­ρό και την ανάσταση του Χριστού. Κι αυτά όχι με την ψυχολογική έννοια της εσωτερικής γαλήνης και ομαλότητας αλλά με την ουσιαστική έννοια της πραγματικής υπαρξιακής αλλαγής και μεταμορφώσεως της εχθρότητας σε φιλία, του άγχους σε ειρήνη, του φόβου του μηδενός σε βεβαιότητα ζωής και ελπίδα αναστάσεως.

Να γιατί ο νικητής του θανάτου και αρχηγός της ζωής Χριστός λέγει στον παράλυτο τα αυθεντικά λόγια με τα οποία αρχίσαμε: «Παιδί μου, σου συγχωρούνται οι αμαρτίες». Απαλλάσσοντας τον άρρωστο από την πηγή του κακού, τον ελευθερώνει και από τις συνέπειές του. Αν τα ευαγγέλια διηγούνται πολλά παρόμοια θαύματα, είναι γιατί θέλουν να μας παρουσιάσουν όχι την καταθλιπτική κατά­σταση της αμαρτίας που βασίλευσε μέσα στον κόσμο αλ­λά την καινούργια κατάσταση της λυτρώσεως που προσφέρει στον κόσμο ο Ιησούς Χριστός.

Η αισιοδοξία του χριστιανικού μηνύματος συνίσταται στο ότι αυτό είναι στραμμένο όχι στο παρελθόν αλλά στο μέλλον, όχι στο κακό που κυριάρχησε μέσα στον κόσμο μέχρι τώρα, αλλά στη σωτηρία που προσφέρεται σαν και­νούργια δυνατότητα. Είναι ανεπανόρθωτα ασυγχώρητος αυτός που πρότιμά να παραμένει στα όρια του κακού, ενώ του προσφέρεται η απεριόριστη αγάπη του Θεού μέσα στην πίστη, τη διδασκαλία και τα μυστήρια της Εκκλησίας. Πίστη της Εκκλησίας που υπερασπίστηκε έναντι των αιρετικών, κατά τον 14ον μ.Χ. αιώνα, ο κατά την Κυριακήν αυτήν εορταζόμενος άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης

Πηγή: ΑΜΕΝ

Μυλωνάς Δ., Τα εκπαιδευτήρια της Κωνσταντινούπολης : παρουσίαση του ερευνητικού συγγραφικού έργου του Δρ. Π. Στράντζαλη

Στις 6 Μαρτίου 2015 πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία στο Ζωγράφειο Λύκειο Κωνσταντινουπόλεως ημερίδα με θέμα: «Τα Εκπαιδευτήρια του Ελληνισμού – Τα Ελληνικά Γράμματα στα Σχολεία της Οικουμένης». Η ημερίδα ξεκίνησε με την εισαγωγή της κ. Δ. Μιχελάκη Υπ. Περιβαλλοντικής Αγωγής Δ.Δ.Ε. Δυτικής Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια ακολούθησε ο Χαιρετισμός του Διευθυντή του Ζωγράφειου Λυκείου κ. Ι. Δεμιρτζόγλου. Πρώτη εισήγηση ήταν της ημερίδας ήταν του Σχολικού Συμβούλου Οικονομολόγων Δρ. Δ. Μυλώνα με θέμα: «Τα εκπαιδευτήρια της Κωνσταντινούπολης» Παρουσίαση του Ερευνητικού Συγγραφικού Έργου του Δρ. Π. Στράντζαλη Σχολικού Συμβούλου ΠΕ01.

Εγκύκλιος με τις αλλαγές στις εξετάσεις στο Λύκειο

Η διδακτέα ύλη παραμένει η ίδια-Η εξεταστέα ύλη δεν μπορεί να είναι λιγότερη από το μισό και περισσότερη από τα 2/3 της διδακτέας.

ΙΕΡΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΚΛΗΡΙΚΟΙ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΘΡΟΝΟΥ ΣΤΗΝ "ΙΕΡΑΤΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ"

Το Πρόγραμμα Μουσικής (ΒΜ) του Hellenic American College (HAEC) σε συνεργασία με το Hellenic American University (Manchester, NH, USA) και το Καλλιτεχνικό Σύνολο «Πολύτροπον» παρουσιάζουν μουσική εκδήλωση αφιερωμένη στην Ιερατική Ποίηση, με τραγούδια για φωνή και πιάνο σύγχρονων Ελλήνων συνθετών, πάνω σε ποίηση σύγχρονων Ορθοδόξων κληρικών. 

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 10 Μαρτίου 2015, στις 20:00, στο Θέατρο της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης, Μασσαλίας 22, Κολωνάκι (Αθήνα). Με τον όρο Ιερατική Ποίηση ορίζουμε την ποίηση που γράφουν σήμερα κληρικοί της Ορθόδοξης Εκκλησίας (Αρχιερείς, ιερείς και μοναχοί). Η ποίηση αυτή δεν είναι κατ' ανάγκην θρησκευτική. Περιέχει τόση θρησκευτικότητα όση και κάθε άλλο ποίημα και χαρακτηρίζεται από την υπαρξιακή κυρίως, θεματολογία. Από την ποίηση αυτή, όπως είναι λογικό, δεν απουσιάζει ο Θεός, αλλά Αυτός νοείται ως αέναη αναζήτηση και ως Ον που νοηματοδοτεί την ύπαρξη και όχι ως κάτι το δεδομένο και μαγικό. Η Ιερατική Ποίηση δικαιώνει απόλυτα τον στίχο του νομπελίστα ποιητή μας Οδυσσέα Ελύτη: “Όπου υπάρχει ποίηση, εκεί κι ο Θεός. Την ομορφιά εστιάζει”. 

Οι σημαντικότεροι εκπρόσωποι της Ιερατικής Ποίησης, έργα των οποίων θα παρουσιαστούν στην εκδήλωση είναι οι: Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας Στυλιανός, Μητροπολίτης Πέργης Ευάγγελος, πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου Παναγιώτης Καποδίστριας, ιερομόναχος Συμεών ο Περουβιανός, πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Θερμός και οι μακαριστοί Μητροπολίτης Κοζάνης Διονύσιος Ψαριανός και μοναχός Μωυσής ο Αγιορείτης. 

Ποιήματα αυτών των ιερέων ποιητών μελοποιούν για πρώτη φορά, με πρωτοβουλία του θεολόγου και μουσικού Παναγιώτη Ανδριόπουλου, οι σύγχρονοι Έλληνες συνθέτες: Κωνσταντία Γουρζή, Λεωνίδας Κανάρης, Ιάκωβος Κονιτόπουλος, Αλέξανδρος Μούζας, Άλκης Μπαλτάς, Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου, Φίλιππος Τσαλαχούρης και Βασιλική Φιλιππαίου. 

Τα μελοποιημένα έργα Ιερατικής Ποίησης ερμηνεύουν οι: Βίκυ Στυλιανού (πιάνο), Μαργαρίτα Συγγενιώτου (μέτζο σοπράνο), Δάφνη Πανουργιά (σοπράνο) και Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος (απαγγελία–τραγούδι-γενική επιμέλεια). 

Η συγκεκριμένη παραγωγή έχει παρουσιαστεί στην Πάτρα, στην μορφή για φωνή και πιάνο (2007) και στο Φεστιβάλ Θρησκευτικής Μουσικής Πάτμου (2010), με την Ορχήστρα του Φεστιβάλ, υπό τον μαέστρο Άλκη Μπαλτά.

Την αφίσα και το πρόγραμμα της εκδήλωσης φιλοτέχνησε ο Ιωάννης - Πορφύριος Καποδίστριας. 

Για περισσότερα στο: ΦΩΣ ΦΑΝΑΡΙΟΥ 

Eκδήλωση στην Πάτρα πραγματοποίησε ο Πανελλήνιος Θεολογικός Σύνδεσμος ΚΑΙΡΟΣ

Πάτρα,08 Μαρτίου 2015

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

για την εκδήλωση που πραγματοποίησε ο Πανελλήνιος Θεολογικός Σύνδεσμος «ΚΑΙΡΟΣ- για την αναβάθμιση της Θρησκευτικής Εκπαίδευσης» –Παράρτημα Πάτρας στις 7/3/2015 

Τα Σάββατο 7 Μαρτίου 2015 πραγματοποιήθηκε από τον Πανελλήνιο Θεολογικό Σύνδεσμο «ΚΑΙΡΟΣ- για την αναβάθμιση της Θρησκευτικής Εκπαίδευσης» –Παράρτημα Πάτρας εκδήλωση – συζήτηση με θέμα : «Το μάθημα των Θρησκευτικών: Προβλήματα-Διλήμματα-Προοπτικές». Στην εκδήλωση είχαν προσκληθεί και μίλησαν οι κύριοι Ανδρέας Αργυρόπουλος, Πρόεδρος του Δ.Σ (Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας) και Δημήτρης Μόσχος, μέλος του Δ.Σ (Επίκουρος Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Αθηνών), ενώ παρέστη και ο Γ. Παπαδόπουλος, Γ. Γραμματέας του Δ.Σ του Συνδέσμου. Και οι δύο εισηγήσεις είχαν ουσιαστικό περιεχόμενο καθώς απαντούσαν σε ζητήματα που σταθερά απασχολούν τους συναδέλφους, όπως για παράδειγμα το ζήτημα της υποχρεωτικότητας ενός «ανοικτού μαθήματος» (πάγια διακηρυγμένη θέση του ΚΑΙΡΟΥ), το περιεχόμενο και ο χαρακτήρας του μαθήματος, οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι Θεολογικές Σχολές σε σχέση με το περιεχόμενο των Σπουδών τους, τα νέα Προγράμματα Σπουδών Γυμνασίου και Λυκείου, το αίτημα για τακτική και ουσιαστική επιμόρφωση των θεολόγων , η ισότιμη μεταχείριση του μαθήματος με όλους τους άλλους επιστημονικούς κλάδους, η αδιοριστία στο κλάδο, το θέμα των απαλλαγών. Ήταν επόμενο η συζήτηση που ακολούθησε και οι παρεμβάσεις που έγιναν να ανοίξουν πολύ περισσότερο τα ζητήματα αυτά και να δοθούν από τους εισηγητές περισσότερες διευκρινίσεις σχετικά με την κατεύθυνση της θρησκευτικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα. Στη συζήτηση που ακολούθησε, διαπιστώθηκε για άλλη μια φορά ότι υπάρχει παντελής απουσία ουσιαστικής επιμόρφωσης σε ζητήματα θεολογικά, διδακτικής και ευρύτερα παιδαγωγικά, καθώς επίσης και η σε μεγάλο βαθμό υποβάθμιση ή και εγκατάλειψη του μαθήματος στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Τη συνάντηση χαιρέτισε εκ μέρους του Μητροπολίτη Πατρών κκ. Χρυσοστόμου, ο πατήρ Γερασιμάγγελος Στανίτσας. Παρέστησαν επίσης ο Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων Αχαΐας, Αιτωλοακαρνανίας και Κεφαλληνίας κ. Δημακόπουλος Δημήτριος, ο οποίος εμπλούτισε ουσιαστικά τη συζήτηση, με τις παρατηρήσεις του από την εμπειρία του στην περιφέρειά του, ο εκπρόσωπος της ΕΛΜΕ Αχαΐας κ. Μπούρδαλας Παναγιώτης και η πρόεδρος της ΠΕΘ/ Παράρτημα Πάτρας, κ. Κόρδα Δήμητρα, η οποία με τόνο συμφιλιωτικό και συναδελφικό μοιράστηκε τους προβληματισμούς της με τους παρευρισκόμενους. Ιδιαίτερη, τέλος, τιμή και συγκίνηση για τους συναδέλφους της Πάτρας, αποτέλεσε η παρουσία και η ενεργός συμμετοχή με τις καίριες παιδαγωγικές παρατηρήσεις του, του τέως σχολικού Συμβούλου Θεολόγων της περιοχής μας κ. Ζήκου Χρήστου.

Θεολογική αλήθεια και αλήθεια για τον Θεό (Μαρ β΄ 1-12) - Β΄ Κυριακή των Νηστειών / Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά

του Καθ.Μιλτιάδη Κωνσταντίνου, Κοσμήτορα της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ

Θεολογική αλήθεια και αλήθεια για τον Θεό (Μαρ β΄ 1-12)

Αντιμέτωπο με ένα πανίσχυρο κατεστημένο εμφανίζει τον Ιησού η περικοπή Μαρ β΄ 1-12, που, σύμφωνα με το λειτουργικό τυπικό της Ανατολικής Εκκλησίας, αποτελεί το ευαγγελικό ανάγνωσμα της δεύτερης Κυριακής της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Πρόκειται για το κατεστημένο εκείνο που διαμορφώνουν άνθρωποι, οι οποίοι παρουσιάζονται ως ειδικοί πάνω σε ένα θέμα και υπεραμύνονται με τέτοιο φανατισμό της αλήθειας που νομίζουν ότι κατέχουν, ώστε τους είναι αδύνατο να πιστέψουν ακόμη και την πραγματικότητα που βλέπουν με τα ίδια τους τα μάτια.

Σύμφωνα με την περικοπή, ο Ιησούς κήρυττε σε κάποιο σπίτι της Καπερναούμ και είχε μαζευτεί τόσος κόσμος, ώστε κανείς δεν μπορούσε πια να τον πλησιάσει. Κάποιοι άνθρωποι που μετέφεραν έναν παράλυτο, όταν διαπίστωσαν ότι ήταν αδύνατο να προσεγγίσουν με άλλον τρόπο τον Ιησού, δεν δίστασαν να ανοίξουν μια τρύπα στην οροφή του σπιτιού -η κατασκευή των σπιτιών της εποχής στην Παλαιστίνη επέτρεπε τέτοιου είδους ενέργειες- και να κατεβάσουν με σχοινιά τον παράλυτο μπροστά του για να τον θεραπεύσει. Ο Ιησούς, βλέποντας τη μεγάλη πίστη των ανθρώπων αυτών, απευθύνεται στον παράλυτο λέγοντας: «Οι αμαρτίες σου συγχωρούνται». Αυτή ακριβώς η φράση όμως είναι που πυροδοτεί την αντίδραση των ανθρώπων για τους οποίους έγινε λόγος παραπάνω. Πρόκειται στη συγκεκριμένη περίπτωση για τους “γραμματείς”, τους μορφωμένους, δηλαδή, ανθρώπους της εποχής, οι οποίοι είχαν ως κύριο έργο τους τη μελέτη, ανάλυση και ερμηνεία της Αγίας Γραφής· κάτι σαν τους σημερινούς θεολόγους. Πρόκειται για ανθρώπους που άσπρισαν τα μαλλιά τους στη μελέτη των ιερών κειμένων και πίστευαν ότι γνώριζαν πια τα πάντα για το Θεό. Είχαν αναπτύξει μια από κάθε άποψη ολοκληρωμένη και τεκμηριωμένη διδασκαλία για τον Θεό που δεν φαινόταν να χάνει από πουθενά, δεν μπορούσε να κλονιστεί με τίποτε. Είχαν μιαν απάντηση για κάθε ερώτημα, μπορούσαν να βρουν λύση σε κάθε πρόβλημα που τους έθεταν· κάτι σαν τους σημερινούς γεροντάδες. Και τώρα, όλο αυτό το οικοδόμημα, που τόσα χρόνια με τόσο κόπο έστηναν, έρχεται να τους το γκρεμίσει ένας νεαρός ραββίνος με τη φράση «Οι αμαρτίες σου συγχωρούνται». Το γεγονός ότι ένας άνθρωπος, χρόνια παράλυτος, μπορεί και περπατάει το αφήνουν εντελώς ασχολίαστο. Αυτό που τους απασχολεί είναι το θεωρητικό θεολογικό ερώτημα αν ο Ιησούς έχει το δικαίωμα να συγχωρεί αμαρτίες ή όχι. Αφού η πραγματικότητα είναι διαφορετική από αυτό που πιστεύουν, λάθος είναι η πραγματικότητα και όχι η θεωρία τους.

Το κεντρικό, λοιπόν, θέμα της περικοπής είναι η σχέση θεωρίας και αλήθειας. Σε μια ανάλογη κατάσταση με αυτήν που αντιμετώπισε ο Ιησούς βρέθηκε αρκετούς αιώνες αργότερα και ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, στη μνήμη του οποίου είναι αφιερωμένη η δεύτερη Κυριακή της Σαρακοστής. Στις αρχές του ιδ΄ αιώνα κάποιοι μοναχοί στο Άγιο Όρος εφάρμοζαν μια ορισμένη τεχνική άσκησης και προσευχής με πλήρη απομόνωση από εξωτερικά ερεθίσματα, ώστε να αξιωθούν μιας έντονης εμπειρίας του θείου φωτός. «Αδύνατον», υποστήριζαν οι μορφωμένοι θεολόγοι της εποχής, «εφόσον ο Θεός είναι ακατάληπτος». Και πάλι η θεωρία ερχόταν να αμφισβητήσει αυτό που κάποιοι άνθρωποι βίωναν ως πραγματική εμπειρία. Την υπεράσπιση των μοναχών ανέλαβε ο Γρηγόριος. Συμφωνεί, βεβαίως, ότι ο Θεός είναι ακατάληπτος, επιμένει όμως ότι ο άνθρωπος μπορεί να τον γνωρίσει, όταν ο ίδιος ο Θεός το επιτρέπει και ο άνθρωπος πληροί ορισμένες προϋποθέσεις. Έτσι αναπτύσσει μια θεολογία, η οποία βασίζεται στη διάκριση ουσίας του Θεού και ενεργειών του Θεού. Η ουσία του Θεού είναι και παραμένει ακατάληπτη, η ενέργειά του όμως είναι καταληπτή. Στόχος της θεολογίας, επομένως δεν πρέπει να είναι η εξέταση της ουσίας του Θεού, αλλά η προσπάθεια προσέγγισης του Θεού κατά τις ενέργειες και τις σχέσεις του με τα δημιουργήματά του. Κατ’ αυτόν τον τρόπο η θεολογία από μια θεωρητική, φιλοσοφικού τύπου, ενασχόληση με το μυστήριο του Θεού γίνεται ζωή και εμπειρία, γίνεται μετοχή στις ενέργειες του Θεού και οδηγεί τον άνθρωπο στη “φυσική του κατάσταση”, όπως χαρακτηριστικά τόνιζε ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, στην ένωσή του με τον Θεό, στη θέωση.

Μια τέτοια προσέγγιση του Θεού ζητάει ο Χριστός από τους μαθητές του όλων των εποχών. Μια προσέγγιση που θα βασίζεται στην προσωπική τους εμπειρία και όχι σε κάποιες θεωρητικές διδασκαλίες που άκουσαν στα μαθήματα των θρησκευτικών στο σχολείο. Το ερώτημα, βέβαια, είναι κατά πόσο ο σύγχρονος τρόπος ζωής επιτρέπει μια ζωντανή εμπειρία του Θεού. Ο ρυθμός της ζωής σήμερα ελάχιστα περιθώρια αφήνει στους ανθρώπους για μια ματιά μέσα τους, να σκεφτούν και να προβληματιστούν πάνω στον ρόλο τους ως χριστιανών και στον πραγματικό σκοπό της ζωής τους. Οι περισσότεροι περιορίζονται συνήθως στην τέλεση κάποιων τυπικών θρησκευτικών καθηκόντων και αφήνουν τα μεγάλα προβλήματα στα χέρια των ειδικών. Όσο λιγότερο όμως σκέφτονται οι χριστιανοί τόσο περισσότερο χώρο αφήνουν σε κάθε λογής “αυθεντίες”, οι οποίες αναλαμβάνουν να σκέφτονται για τους άλλους, να τους περνάνε τις όποιες απόψεις τους, έτοιμες και καλά διατυπωμένες μέσα από ένα σύνθημα, που μπορεί κανείς εύκολα να το αναμασά και να το διαδίδει. Έτσι όμως καταντούν οι άνθρωποι άβουλα όργανα στα χέρια αυτών που αναλαμβάνουν να διαμορφώνουν την κοινή γνώμη, ομαδοποιούνται κάτω από ένα λάβαρο και είναι έτοιμοι να εκστρατεύσουν ενάντια σε οποιονδήποτε τους υποδειχτεί ως εχθρός. Εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς ότι, όταν κάποιος βρεθεί σε αυτήν την κατάσταση, νιώθει τόσο ασφαλής και κατοχυρωμένος από την κυρίαρχη ιδεολογία της εποχής που άλλοι διαμόρφωσαν γι’ αυτόν, ώστε όχι μόνον τον Θεό δεν μπορεί να αναζητήσει και να δει, αλλά ούτε και την καθημερινή πραγματικότητα μπορεί να αντιληφθεί πλέον σωστά.

Η ευαγγελική περικοπή Μαρ β΄ 1-12 είναι ένα προσκλητήριο αντίστασης· αντίστασης απέναντι σε όλους εκείνους που στοχεύουν στην πνευματική αγκύλωση της Εκκλησίας, που απεργάζονται την πνευματική μιζέρια και τύφλωση των χριστιανών. Είναι καιρός οι πιστοί να αντισταθούν στην ισοπέδωση που επιβάλλουν τα διάφορα (λεγόμενα) πνευματικά περιβάλλοντα και στην υπεραπλουστευμένη θεώρηση της ζωής που επιχειρούν να τους περάσουν. Είναι καιρός να γίνει σε όλους συνείδηση ότι το “ποίμνιο” της Εκκλησίας δεν αποτελείται από πρόβατα· αποτελείται από ανθρώπους που σκέφτονται, συζητούν, αποφασίζουν συνειδητά και προ πάντων ψάχνουν. Σε μια εποχή απόλυτου αποπροσανατολισμού και πνευματικής αποχαύνωσης το καθήκον των χριστιανών για επαναπροσδιορισμό της σχέσης τους με τον Θεό και πιο συνειδητή μαρτυρία της εμπειρίας τους από τη σχέση αυτή προβάλλει περισσότερο επιτακτικό από ποτέ.

Πηγή: ΑΜΕΝ

Ευαγγέλιο της Κυριακής 8 Μαρτίου 2015 (Β´ Νηστειών)

Ευαγγελικό Ανάγνωσμα(Μαρκ. β´ 1-12)

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, εἰσῆλθεν ὁ ᾿Ιησοῦς εἰς Καπερναοὺμ, καὶ ἠκούσθη ὅτι εἰςοἶκόν ἐστι. Καὶ εὐθέως συνήχθησαν πολλοί, ὥστε μηκέτι χωρεῖν μηδὲ τὰ πρὸςτὴν θύραν· καὶ ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον. Καὶ ἔρχονται πρὸς αὐτὸν,παραλυτικὸν φέροντες, αἰρόμενον ὑπὸ τεσσάρων· Καὶ μὴ δυνάμενοιπροσεγγίσαι αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον, ἀπεστέγασαν τὴν στέγην ὅπου ἦν, καὶἐξορύξαντες χαλῶσι τὸν κράβαττον, ἐφ᾿ ᾧ ὁ παραλυτικὸς κατέκειτο. ᾿Ιδὼν δὲὁ ᾿Ιησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν λέγει τῷ παραλυτικῷ· τέκνον, ἀφέωνταί σοι αἱἁμαρτίαι σου. ῏Ησαν δέ τινες τῶν γραμματέων ἐκεῖ καθήμενοι καὶδιαλογιζόμενοι ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν· τί οὗτος οὕτω λαλεῖ βλασφημίας; Τίςδύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός;

Καὶ εὐθέως ἐπιγνοὺς ὁ ᾿Ιησοῦς τῷ πνεύματι αὐτοῦ ὅτι οὕτως αὐτοὶδιαλογίζονται ἐν ἑαυτοῖς, εἶπεν αὐτοῖς· τί ταῦτα διαλογίζεσθε ἐν ταῖςκαρδίαις ὑμῶν; Τί ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν τῷ παραλυτικῷ, ἀφέωνταί σουαἱ ἁμαρτίαι, ἢ εἰπεῖν, ἔγειρε καὶ ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει; ῞Ιναδὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀφιέναι ἐπὶ τῆς γῆς ἁμαρτίας— λέγει τῷ παραλυτικῷ· σοὶ λέγω, ἔγειρε καὶ ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου. Καὶ ἠγέρθη εὐθέως, καὶ ἄρας τὸν κράβαττον ἐξῆλθενἐναντίον πάντων, ὥστε ἐξίστασθαι πάντας καὶ δοξάζειν τὸν Θεὸν λέγονταςὅτι οὐδέποτε οὕτως εἴδομεν.

Απόδοση στη νεοελληνική

Τόν καιρό ἐκεῖνο, μπῆκε πάλι ὁ ᾿Ιησοῦς στὴν Καπερναοὺμ καὶ διαδόθηκε ὅτιβρίσκεται σὲ κάποιο σπίτι. ᾿Αμέσως συγκεντρώθηκαν πολλοί, ὥστε δὲνὑπῆρχε χῶρος οὔτε κι ἔξω ἀπὸ τὴν πόρτα· καὶ τοὺς κήρυττε τὸ μήνυμά του.῎Ερχονται τότε μερικοὶ πρὸς αὐτόν, φέρνοντας ἕναν παράλυτο, ποὺ τὸνβάσταζαν τέσσερα ἄτομα. Κι ἐπειδὴ δὲν μποροῦσαν νὰ τὸν φέρουν κοντὰστὸν ᾿Ιησοῦ ἐξαιτίας τοῦ πλήθους, ἔβγαλαν τὴ στέγη πάνω ἀπὸ κεῖ ποὺ ἦτανὁ ᾿Ιησοῦς, ἔκαναν ἕνα ἄνοιγμα καὶ κατέβασαν τὸ κρεβάτι, πάνω στὸ ὁποῖοἦταν ξαπλωμένος ὁ παράλυτος. ῞Οταν εἶδε ὁ ᾿Ιησοῦς τὴν πίστη τους, εἶπεστὸν παράλυτο· «Παιδί μου, σοῦ συγχωροῦνται οἱ ἁμαρτίες». Κάθοντανὅμως ἐκεῖ μερικοὶ γραμματεῖς καὶ συλλογίζονταν μέσα τους· «Μὰ πῶς μιλάειαὐτὸς ἔτσι, προσβάλλοντας τὸν Θεό; Ποιός μπορεῖ νὰ συγχωρεῖ ἁμαρτίες;Μόνον ἕνας, ὁ Θεός».᾿Αμέσως κατάλαβε ὁ ᾿Ιησοῦς ὅτι αὐτὰ σκέφτονται καὶτοὺς λέει· «Γιατί κάνετε αὐτὲς τὶς σκέψεις στὸ μυαλό σας; Τί εἶναι εὐκολότερο νὰ πῶ στὸν παράλυτο· “σοῦ συγχωροῦνται οἱ ἁμαρτίες” ἢ νὰ τοῦ πῶ, “σήκω,πάρε τὸ κρεβάτι σου καὶ περπάτα”; Γιὰ νὰ μάθετε λοιπὸν ὅτι ὁ *Υἱὸς τοῦ᾿Ανθρώπου ἔχει τὴν ἐξουσία νὰ συγχωρεῖ πάνω στὴ γῆ ἁμαρτίες» -λέει στὸνπαράλυτο· «Σ’ ἐσένα τὸ λέω, σήκω, πάρε τὸ κρεβάτι σου καὶ πήγαινε στὸσπίτι σου». ᾿Εκεῖνος σηκώθηκε ἀμέσως, πῆρε τὸ κρεβάτι του καὶ μπροστὰ σ’ὅλους βγῆκε ἔξω, ἔτσι ποὺ ὅλοι θαύμαζαν καὶ δόξαζαν τὸν Θεό· «Τέτοιαπράγματα», ἔλεγαν, «ποτὲ μέχρι τώρα δὲν ἔχουμε δεῖ!»

Εκδήλωση στα Γρεβενά:«ΕΝΙΣΧΥΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ; ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΗΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ»

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ: Δ.Δ.Ε. – ΚΕ.ΣΥ.Π. ΓΡΕΒΕΝΩΝ

ΘΕΜΑ ΗΜΕΡΙΔΑΣ: «ΕΝΙΣΧΥΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ; ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΗΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ»

Π Ρ Ο Γ Ρ Α Μ Μ Α Η Μ Ε Ρ Ι Δ ΑΣ:

Τετάρτη 18 Μαρτίου 2015, ώρα 18:00 μ.μ.

18:00 - 18:15
ΠΡΟΣΕΛΕΥΣΗ-ΕΓΓΡΑΦΕΣ

18:15 - 18-30
ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ

18:30 - 18:40
Παρουσίαση Γραφείου ΚΕΣΥΠ
Παύλος Αμανατιάδης, Υπεύθυνος ΣΕΠ στο ΚΕΣΥΠ Γρεβενών

Συντονισμός: Αννούλα Κακαλέ, Υπεύθυνη ΣΕΠ στο ΚΕΣΥΠ Γρεβενών

1η Εισήγηση
18:40 - 19:00
«Η σημασία των παιδαγωγικών πρακτικών του εκπαιδευτικού για την κοινωνική, συναισθηματική και μαθησιακή στάση του μαθητή»
Δρ. Βαΐα Αγγέλη, Σχολική Σύμβουλος Φιλολόγων Π.Ε. Γρεβενών

2η Εισήγηση
19:00-19:20
«Γονείς – Έφηβοι: Μια σχέση Ελευθερίας;»
Ανδρέας Αργυρόπουλος, Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων Δυτ. Μακεδονίας

3η Εισήγηση
19:20-19:40
«Επιτυχία = Ευτυχία;»
Μαρία Κατσαρού, Στέλεχος Κέντρου Πρόληψης «Ορίζοντες», Ψυχολόγος-Συστημική Ψυχοθεραπεύτρια

19:40-20:00
Ερωτήσεις - Συζήτηση

20:00
Συμπεράσματα – Κλείσιμο Ημερίδας Χορήγηση βεβαιώσεων παρακολούθησης

Αμφιθέατρο Π. Σιούλης, Διοικητήριο Γρεβενών (Τέρμα Κ. Ταλιαδούρη)

Πηγή: Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΜΕΣΟΠΕΛΑΓΑ

Διεθνές σεμινάριο με θέμα: Μεθοδολογικές προσεγγίσεις για τη μελέτη της θρησκείας στο Canterbury της Αγγλίας

Το πρωί της Δευτέρας 23 Φεβρουαρίου 2015, πραγματοποιήθηκε με πλήρη επιτυχία στην πόλη Canterbury της Αγγλίας διεθνές σεμινάριο με θέμα: Μεθοδολογικές προσεγγίσεις για τη μελέτη της θρησκείας 2015 (“Methodological approaches to the study of religion 2015”), με Επιστημονικώς Υπεύθυνη την κα. Abby Day, Καθηγήτρια Ανθρωπολογίας και Κοινωνιολογίας της Θρησκείας, στο Πανεπιστήμιο του Κεντ. Στο πλαίσιο της συνεργασίας του Επίκουρου Καθηγητή, κ. Χρήστου Ν. Τσιρώνη από τον Τομέα της Ηθικής και Κοινωνιολογίας, με τις Καθηγήτριες κα. Abby Day και κα. Anna Strhan, στο σεμινάριο αυτό συμμετείχε ως εκπρόσωπος του Τομέα η κα. Μαρία Σιδηροπούλου, υποψήφια διδάκτορας του Τμήματος Θεολογίας Α.Π.Θ.

Τα μαθήματα διήρκησαν πέντε μέρες από την Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου έως και την Παρασκευή 28 Φεβρουαρίου, και διεξήχθησαν στην περιοχή του Καθεδρικού Ναού καθώς και στο Πανεπιστήμιο του Κεντ. Στο σεμινάριο συμμετείχαν 16 υποψήφιοι διδάκτορες από όλο τον κόσμο από διάφορα πεδία μελέτης της Κοινωνικής Έρευνας. Στο σεμινάριο δίδαξαν διακεκριμένοι Καθηγητές τόσο από το Πανεπιστήμιο του Κεντ όσο και από άλλα Πανεπιστήμια του Λονδίνου και της Ευρώπης, όπως οι κ.κ. Abby Day, Lois Lee, Sarah Dunlop, Mia Lövheim, Sylvia Galandini, Anna Strhan, Adam Dinham και Atko Remmel.

Οι διδακτικές ενότητες περιλάμβαναν, εκτός από θεωρητικές προσεγγίσεις και παρουσιάσεις δικών τους επιτόπιων ερευνών σε διάφορα πεδία μελέτης, ατομική και συλλογική συμμετοχή και αλληλόδραση με τους συμμετέχοντες κατά την ώρα των διδακτικών ενοτήτων. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε από τους ερευνητές σε προσωπικές τους μελέτες και σε ερευνητικά προγράμματα με ταυτόχρονη χρήση ποσοτικών και ποιοτικών μεθόδων έρευνας.

Οι εργασίες περατώθηκαν το μεσημέρι της Παρασκευής 27 Φεβρουαρίου 2015 με πλήρη επιτυχία, ενώ η ικανοποίηση των συμμετεχόντων ερευνητών αλλά και Καθηγητών αφήνει στο μέλλον ανοιχτό το ενδεχόμενο συνεργασίας του Τμήματος Θεολογίας με το Πανεπιστήμιο του Κεντ στο πεδίο της Κοινωνικής μελέτης της Θρησκείας.

Πηγή: ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ

Νέα σύνθεση της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου

Γενομένης τῆς τακτικῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου, αὕτη ἀπετελέσθη διά τό ἑξάμηνον 01.03.2015 – 31.08.2015, ὑπό τήν προεδρίαν τῆς Α. Θ. Παναγιότητος, ἐκ τῶν Σεβ. Ἱεραρχῶν:

Σύμης κ. Χρυσοστόμου

Βοστώνης κ. Μεθοδίου

Μεξικοῦ κ. Ἀθηναγόρου

Καρπάθου καί Κάσου κ. Ἀμβροσίου

Ἴμβρου καί Τενέδου κ. Κυρίλλου

Μιλήτου κ. Ἀποστόλου

Ἰκονίου κ. Θεολήπτου

Γορτύνης καί Ἀρκαδίας κ. Μακαρίου

Μπουένος Ἄϊρες κ. Ταρασίου

Ἀρκαλοχωρίου, Καστελλίου καί Βιάνου κ. Ἀνδρέου

Λέρου, Καλύμνου καί Ἀστυπαλαίας κ. Παϊσίου

Σουηδίας καί πάσης Σκανδιναυΐας κ. Κλεόπα

Ἐν τοῖς Πατριαρχείοις, τῇ 4ῃ Μαρτίου 2015