ΚΑΙΡΟΣ: Δελτίο τύπου για το ζήτημα των απαλλαγών

Χολαργός 4 Αυγούστου 2015

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Τα τελευταία χρόνια κάθε καλοκαίρι (συνήθως Αύγουστο) η εκπαιδευτική κοινότητα πληροφορείται νέα μέτρα και νέες ρυθμίσεις που αφορούν σε κρίσιμα για την σχολική ζωή ζητήματα. Ιδιαίτερες « τραυματικές εμπειρίες» έχει αποκομίσει η θεολογική εκπαιδευτική κοινότητα από αιφνίδιες αποφάσεις που σχετίζονται με το πλαίσιο διδασκαλίας και παρακολούθησης του μαθήματος των Θρησκευτικών. Οι εγκύκλιοι του 2008(περί απαλλαγών) και όσες ακολούθησαν προσπαθώντας να «θεραπεύσουν» τις πληγές που άνοιξαν οι πρώτες, είναι ενδεικτικές της βούλησης του υπουργείου Παιδείας για την ρύθμιση ή απορρύθμιση ενός θέματος που ως μη όφειλε, αναδείχθηκε σε πρώτης γραμμής πρόβλημα για εκπαιδευτικούς(διδάσκοντες και σχολική διοίκηση) , γονείς και μαθητές.

Η πρόσφατη- εκ νέου - ανακίνηση μέσω δημοσιευμάτων στον ημερήσιο τύπο του ζητήματος της απαλλαγής από το μάθημα των Θρησκευτικών και η «καταιγιστική» ανταλλαγή απόψεων, θέσεων και αντιθέσεων στα μέσα ηλεκτρονικής κοινωνικής δικτύωσης, θέτουν και πάλι, στο προσκήνιο της εκπαιδευτικής επικαιρότητος ένα ζήτημα, για το οποίο όλες οι θεολογικές ενώσεις είχαν συμφωνήσει ότι είχε με ικανοποιητικό τρόπο διευθετηθεί με την κοινοποίηση της τελευταίας εγκυκλίου(23/1/2015),στις σχολικές μονάδες .

Ο σύλλογός μας θεωρεί ότι κάθε αναψηλάφηση του καθεστώτος απαλλαγής από το μάθημα των Θρησκευτικών , έστω και υπό το κράτος αποφάσεων-συστάσεων ανεξαρτήτων αρχών, θα είναι επιζήμια τόσο για το ίδιο το μάθημα όσο και για την ομαλή λειτουργία των σχολικών μονάδων, όπως έχει ήδη εξηγήσει, μέσω εμπεριστατωμένου υπομνήματος που είχε αποστείλει στο υπουργείο(Σεπτέμβριος 2014). Εκεί είχαμε με έμφαση τονίσει πως η όποια μελλοντική ρύθμιση του υπουργείου για το θέμα αυτό θα έπρεπε να βασίζεται σε τρεις βασικούς άξονες: 1.Στην ισονομία των μαθητών μέσα στη σχολική κοινότητα όσον αφορά τον αριθμό των διδασκόμενων μαθημάτων, 2. Στο σεβασμό της διακριτής ιδιαιτερότητας κάθε μαθητή, στο πλαίσιο της οποίας μπορεί να ασκεί νομίμως το δικαίωμα της απαλλαγής και 3. Στην υψηλή παιδευτική αξία του μαθήματος των Θρησκευτικών, που σε περιόδους ιδιαίτερα, όπως η σημερινή, της ποικιλώνυμης κρίσης, μπορεί και μέσω του περιεχομένου του αλλά και με την προσωπική συμβολή όσων το διακονούν μέσα στη σχολική τάξη, να προσφέρει μεγάλες υπηρεσίες στη χειμαζόμενη Ελληνική κοινωνία.

Επομένως πιστεύουμε και ελπίζουμε πως το υπουργείο Παιδείας δεν θα «ανοίξει» και πάλι ένα θέμα, εφόσον δεν υφίσταται προφανής αιτία. Οι όποιες γνωματεύσεις των ανεξαρτήτων αρχών, που σημειωτέον λειτουργούν εντός - και με την έγκριση - της συντεταγμένης Πολιτείας, είναι μεν σεβαστές εφόσον στηρίζονται σε αναντίρρητες πραγματικότητες, ωστόσο δεν μπορεί να αποτελούν το μοναδικό σύμβουλο της βούλησης ενός υπεύθυνου πολιτικού θεσμικού οργάνου, που αποφασίζει και λειτουργεί με γνώμονα την παιδαγωγική αξία και σκοπιμότητα ενός πολυφωνικού και πλουραλιστικού ωρολογίου εκπαιδευτικού προγράμματος, την ιστορία και το περιεχόμενο της εκπαίδευσης στο νεότερο ελληνικό κράτος και φυσικά την πανθομολογούμενη ιδιαίτερη πολιτισμική παράδοση του τόπου αυτού, αναπόσπαστο στοιχείο της οποίας αποτελεί η σύνδεση της καθημερινότητας με τις ποικίλες εκφράσεις της εκκλησιαστικής εμπειρίας, όπως αυτή ποικιλότροπα αποκαλύπτεται στη λατρεία, την τέχνη, τη θεολογία και την ίδια τη ζωή.

Για το Δ.Σ

                                            Ο Πρόεδρος                                                  Ο Γ. Γραμματέας

                                ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΜΟΣΧΟΣ                              ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

              Επικ. Καθηγητής Θεολογικής σχολής ΕΚΠΑ                         Διευθυντής Λυκείου

Βασίλειος Θ. Σταυρίδης, Οικουμενικόν Πατριαρχείον και η μέριμνα των νεκρών, Εκδοτικός Οίκος Κ & Μ Αντ. Σταμούλη, Θεσσαλονίκη 2015

Βασίλειος Θ. Σταυρίδης,  Οικουμενικόν Πατριαρχείον και η μέριμνα των νεκρών, Εκδοτικός Οίκος Κ & Μ Αντ. Σταμούλη, Θεσσαλονίκη 2015

ISBN 978-960-9533-99-7

ΠΡΟΛΟΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

ὑπό

Γέροντος Χαλκηδόνος Ἀθανασίου

Ὁ σεβαστός μου διδάσκαλος καί Ἄρχων Β. Θ. Σταυρίδης, ἐπί μακράν περίοδον ἐτῶν Καθηγητής τῆς Ἱερᾶς Θεολογικῆς Σχολῆς Χάλκης καί ὁμότιμος σήμερον εἰς τήν ἕδραν κυρίως τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἱστορίας καί τῆς Ἱστορίας τῆς Οἰκουμενικῆς Κινήσεως, ἐξέδωσε ἕν νέον πόνημα ὑπό τόν τίτλον «Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον καί ἡ μέριμνα τῶν νεκρῶν», ἐντός τοῦ πλήθους τῶν ἐπιστημονικῶν του ἐργασιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐμπλουτίζουν τήν νεοτέραν ἐκκλησιαστικήν γραμματείαν τοῦ Θρόνου. Πραγματεύεται δέ τό θέμα τῶν Ὀρθοδόξων Κοιμητηρίων τῆς Πόλεως μέ ποικίλας ἄλλας θεματολογικάς παραμέτρους, ἑστιάζων τήν προσοχήν του καί εἰς ἐξεχούσας προσωπικότητας τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ καί λοιποῦ βίου, τῶν ὁποίων οἱ τάφοι κεῖνται εἰς τά Κοιμητήρια ταῦτα.

Τό εὐρύτατον θέμα τοῦτο, κατά τά τελευταῖα ἔτη ἤρχισε νά γίνεται εὐτυχῶς ἀντικείμενον ἐπιστημονικῆς ἐρεύνης ὑπό ἡμετέρων καί ξένων. Οὕτω ἔχομεν ὡρισμένας συντόμους ἐργασίας ἐπί ὅλων τῶν Κοιμητηρίων μετά σχετικῆς βιβλιογραφίας καί φωτογραφικοῦ ὑλικοῦ, ἐλαχίστας ὅμως μονογραφίας ἐπί Κοιμητηρίων τινῶν καί πολλά σκόρπια στοιχεῖα, τά ὁποῖα εὑρίσκονται ἀποθησαυρισμένα εἰς διάφορα ἄρθρα καί μελέτας οὐχί σπανίως «ἀσχέτου» πρός αὐτά χαρακτῆρος. Ὡρισμένα ἐκ τῶν Κοιμητηρίων τούτων διασώζουν, καίτοι οὐχί εἰς καλήν πάντοτε κατάστασιν, ταφικά μνημεῖα διαπρεπῶν καλλιτεχνῶν (μαρμαρογλυπτῶν καί μαρμαροτεχνιτῶν) ξένων (ἰδίως Τηνίων) καί ἐγχωρίων, ἀποβαίνοντα μάρτυρες τῆς πολιτισμικῆς γενικότερον καταστάσεως τῆς Βασιλευούσης κατά τούς τελευταίους αἰῶνας, μάλιστα δέ εἰς τόν τομέα τῆς γλυπτικῆς, εἰς τόν ὁποῖον δέν παρέχει πολλά δείγματα ἡ θρησκευτική παράδοσις τῆς Ἐκκλησίας μας. Περιττόν δέ νά λεχθεῖ ὅτι λόγῳ ἀκριβῶς τοῦ χαρακτῆρας τούτου, οὐχί σπανίως γίνονται λεία τυμβωρύχων καί κλεπτῶν. Ὡς ἐκ τούτου, ὀρθῶς ποιοῦντες φορεῖς τινές, μεταφέρουν σύν τοῖς ἄλλοις, κειμηλιακά καί καλλιτεχνικά ἔργα τῶν Κοιμητηρίων τούτων εἰς χώρους σχετικῆς ἀσφαλείας (αὐλογύρους ναῶν, ναούς κ.λπ.). Ἀπαιτεῖται δέ καί ἡ πάραυτα συντήρησις αὐτῶν, πρᾶγμα βεβαίως τό ὁποῖον συνεπάγεται τεράστιον οἰκονομικόν κόστος, καθώς ἐπίσης καί ἐπαύξησις συστηματικῶν μονογραφιῶν ἐπί τῶν σημαντικοτέρων Κοιμητηρίων.

Οὕτω ὁ κ. Σταυρίδης συνεχίζει ἀόκνως τήν ἐπιστημονικήν του δρᾶσιν, γενόμενος παράδειγμα πρός μίμησιν διά πολλούς νεοτέρους. Ἱκανά δέ ἐκ τῶν συγγραμμάτων του διακρίνονται διά τόν σύντομόν των πληροφοριακόν χαρακτῆρα, καί τήν ἰδιάζουσαν δομικήν διάρθρωσιν, ἡ ὁποία προεκτείνεται ἰδίως τελευταίως καί εἰς συναφεῖς παραμέτρους.

Συγχαίρομεν ὅθεν τόν παλαίμαχον τοῦτον πολεμιστήν τῆς γραφίδος διά τό νέον του τοῦτο ἐγχείρημα, προσεπιδηλοῦντες, ὅτι ὁ κ. καθηγητής ἔσχεν χορείαν πολλῶν ἀξίων μαθητῶν, οἱ ὁποῖοι κατέλαβον ποικίλας σήμερον θέσεις εἰς τήν Ἐκκλησίαν καί ἀλλαχοῦ, ἔνιοι τῶν ὁποίων καί ὡς συνάδελφοί του, ἔχουν ἀρίστην μετ' αὐτοῦ κατά περίπτωσιν συνεργασίαν.

Εὐχόμεθα ὄλβια καί καρποφόρα ἐν συνεχείᾳ τά ἔτη του.

Το σώμα είναι ναός του Αγίου Πνεύματος

του Ιωάννη Καραβιδόπουλου, Ομότ. Καθηγητή της Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.

Αδελφοί, εμείς είμαστε συνεργάτες στην υπηρεσία του Θεού κι εσείς το χωράφι του Θεού, το οικοδόμημα του Θεού. Σύμφωνα με το ειδικό χάρισμα που μου έδωσε ο Θεός, ως έμπειρος αρχιμάστορας, έβαλα εγώ το θεμέλιο. Άλλος τώρα χτίζει πάνω σ’ αυτό. Ο καθένας όμως ας προσέχει πώς χτίζει. Γιατί κανένας δεν μπορεί να βάλει άλλο θεμέλιο εκτός από αυτό που υπάρχει και που είναι ο Ιησούς Χριστός. Τώρα, αν κάποιοι χτίζουν πάνω σ’ αυτό το θεμέλιο με χρυσάφι ή ασήμι ή πολύτιμα πετράδια, με ξυλεία, χορτάρι ή άχυρο, η δουλειά του καθενός θα φανεί· θα τη φέρει στο φως η ημέρα της κρίσεως. Γιατί η ημέρα αυτή θα φανερωθεί με τρόπο πύρινο, και η ποιότητα του έργου καθενός θα δοκιμαστεί από τη φωτιά. Αν το έργο που έχτισε κάποιος αντέξει, αυτός θα λάβει μισθό· αν όμως το έργο του καταστραφεί από τη φωτιά, αυτός θα χάσει την αμοιβή του· ο ίδιος όμως θα σωθεί, όπως ένας που περνάει μέσα από τις φλόγες. Δεν ξέρετε πώς είστε ναός του Θεού κι ότι το Πνεύμα του κατοικεί ανάμεσά σας; Αν κάποιος, λοιπόν, με τις διαιρέσεις καταστρέφει τον ναό το Θεού, αυτόν θα τον αφανίσει ο Θεός. Γιατί ο ναός του Θεού είναι άγιος, κι ο ναός αυτός είστε εσείς.

Για περισσότερα στο : ΑΜΕΝ

Ο Πρωτομάρτυς Στέφανος (†2 Αυγ.), πρότυπο χριστιανικής αγιότητας (Πράξ. ς΄1 – ζ΄60)

Μιλτιάδης Κωνσταντίνου, Καθηγητής Παλαιάς Διαθήκης, Κοσμήτορας Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.

Ένα από τα πιο λαμπρά παλικάρια της τιμά, σύμφωνα με το λειτουργικό τυπικό της ανατολικής παράδοσης, η Εκκλησία στις 2 Αυγούστου· τον πρώτο χριστιανό που έμελλε να συνειδητοποιήσει με τον πιο φρικτό και απάνθρωπο τρόπο το πόσο δύσκολο είναι το να θέλει κανείς να αλλάξει τον κόσμο χωρίς να ασκήσει βία. Ο διάκονος Στέφανος ήταν ο πρώτος από τις εκατοντάδες χιλιάδες των μαρτύρων που με το αίμα τους στερέωσαν το οικοδόμημα της Εκκλησίας∙ ήταν ο πρώτος από εκείνη την ατέλειωτη σειρά των ηρώων που επί τρεις ολόκληρους αιώνες γύριζαν πρόθυμα την πλάτη τους στο μαστίγιο ή στο ραβδί του βασανιστή, που δεν δίσταζαν να πέσουν στη φωτιά ή στα θηρία και που έσκυβαν χωρίς αντίσταση το κεφάλι τους στο σπαθί του δημίου, προκειμένου να αποδείξουν σε όλον τον κόσμο ότι υπάρχει μια αλήθεια για την οποία αξίζει τον κόπο ακόμη και να πεθάνει κανείς και ότι η διάδοση της αλήθειας αυτής δεν είναι το αποτέλεσμα βίαιης επιβολής αλλά αυτοθυσίας.

Η Εκκλησία δικαιούται πραγματικά να περηφανεύεται απέναντι σε οποιοδήποτε θρησκευτικό, ιδεολογικό ή πολιτικο-κοινωνικό μόρφωμα, αρχαίο ή σύγχρονο, ότι για την εξάπλωσή της σε ολόκληρο τον κόσμο δεν ακολούθησε τη συνήθη συνταγή -δεν έστρεψε, δηλαδή, τους οπαδούς της εναντίον των αντιπάλων της, ώστε να επιβάλουν με τη βία τις ιδέες της- αλλά προτίμησε να θυσιάσει τα δικά της παιδιά.

Αναμφίβολα, η ένσταση απέναντι σε όλα τα παραπάνω είναι λογική και αναμενόμενη. Εύκολα θα μπορούσε κανείς να αντιτείνει ότι, δυστυχώς, ούτε η Εκκλησία κατόρθωσε τελικά να αποφύγει σε κάποιες περιόδους της ιστορίας της τον πειρασμό της εξουσιαστικής επιβολής πάνω στους αντιπάλους της και, μάλιστα, κάποιες φορές, με την ίδια σκληρότητα που είχαν επιδείξει παλιότερα οι διώκτες της. Η πραγματικότητα αυτή θέτει επιτακτικά το σχετικό με το νόημα της γιορτής ερώτημα, καθώς, πέρα από την απόδοση τιμής σε έναν μάρτυρα, είναι προφανές πως όσο ηρωικό και αν ήταν το κατόρθωμα του Στεφάνου ελάχιστα θα μπορούσε είκοσι αιώνες μετά να συγκινήσει ή να εμπνεύσει τον σύγχρονο άνθρωπο. Μια απάντηση στο ερώτημα αυτό θα μπορούσε να προκύψει μέσα την αφήγηση της Γραφής για τον πρωτομάρτυρα.

Διαβάζοντας κανείς προσεκτικά τα κεφάλαια 6 και 7 του βιβλίου Πράξεις των Αποστόλων που αναφέρονται στον Στέφανο, θα διαπιστώσει ότι ο ευαγγελιστής Λουκάς, περιγράφει τον μάρτυρα με τρεις διπλούς χαρακτηρισμούς. Τον χαρακτηρίζει «άνθρωπο γεμάτο πίστη και Άγιο Πνεύμα» (ς΄ 5), «γεμάτο πίστη και δύναμη» (ς΄ 8) και επισημαίνει ότι οι συνομιλητές του «δεν μπορούσαν να αντιμετωπίσουν τη σοφία και το Άγιο Πνεύμα που τον φώτιζε όταν αυτός μιλούσε» (ς΄ 10)[1]. Όσοι διαβάζουν συχνά την Αγία Γραφή θα έχουν διαπιστώσει το πόσο φειδωλοί είναι οι συγγραφείς των βιβλίων της σε εγκωμιαστικούς χαρακτηρισμούς προσώπων∙ ακόμη και οι πιο μεγάλες προσωπικότητες περιγράφονται πολύ λιτά και σπάνια χρησιμοποιούνται επίθετα για τον χαρακτηρισμό τους. Το ότι, λοιπόν, ο Λουκάς μέσα σε 5 μόνον στίχους εγκωμιάζει τρεις φορές τον Στέφανο σημαίνει ότι τον θεωρεί πρότυπο χριστιανού. Σε τι συνίσταται αυτό το πρότυπο προκύπτει από την προσεκτική ανάλυση των ίδιων των χαρακτηρισμών∙ ο Στέφανος διαθέτει πίστη και σοφία και ο Θεός του προσφέρει τη δύναμη και το Άγιο Πνεύμα. Ο ίδιος, δηλαδή, έχει φροντίσει να μορφωθεί και να καλλιεργηθεί πνευματικά και ο Θεός ενισχύει την προσπάθειά του αυτή χορηγώντας του το Άγιο Πνεύμα. Αυτή η αμοιβαιότητα στις σχέσεις Θεού – ανθρώπου αποτελεί ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της χριστιανικής πίστης που τη διαφοροποιούν από όλες τις θρησκείες του κόσμου.

Η αντίληψη του Θεού ως νομοθέτη και εισηγητή κανόνων ηθικής συμπεριφοράς αποτελεί κοινό χαρακτηριστικό όλων σχεδόν των θρησκευτικών παραδόσεων. Ειδικά για την Αγία Γραφήόμως η σχέση του Θεού με τον άνθρωπο καθορίζεται από την αρχή της αμοιβαιότητας. Οι βιβλικές διατάξεις που καθορίζουν την ηθική συμπεριφορά των ανθρώπων δεν προκύπτουν από την αυθαίρετη έκφραση της βούλησης του Θεού αλλά από τους όρους μιας συμφωνίας (Διαθήκης), η οποία συνάπτεται μεταξύ του Θεού και ανθρώπων και η οποία προβλέπει δικαιώματα και υποχρεώσεις και για τα δύο συμβαλλόμενα μέρη. Από την άποψη αυτήν δεν είναι τυχαίο το ότι το ιερό βιβλίο που αποτελεί τη βάση και την πηγή της χριστιανικής πίστης ονομάζεται “Διαθήκη”.

Ο όρος αυτός αποτελεί μετάφραση μιας εβραϊκής λέξης που σημαίνει “συνθήκη”, “συμφωνία” και χρησιμοποιείται για να περιγράψει τη σχέση του Θεού με τους ανθρώπους. Αυτό σημαίνει ότι ο βιβλικός Θεός δεν είναι ένας τυραννικός δυνάστης, ο οποίος επιβάλλει τη θέλησή του στους ανθρώπους, αλλά ένας Θεός ο οποίος ζητά την ελεύθερη συνεργασία των ανθρώπων και μάλιστα μια συνεργασία που στηρίζεται πάνω σε συγκεκριμένους όρους ενός συμβολαίου. Όπως κάθε συμβόλαιο, έτσι και το συμβόλαιο που συνυπογράφει ο Θεός με τους ανθρώπους προβλέπει δικαιώματα και υποχρεώσεις και για τις δύο πλευρές. Αναφέρεται χαρακτηριστικά στο βιβλίο τηςΕξόδου: «Ο Κύριος είπε στον Μωυσή: Θα κλείσω μαζί σου την εξής συμφωνία: Εγώ θα κάνω μπροστά σε όλον τον λαό σου θαύματα τέτοια, που όμοιά τους δεν έγιναν πουθενά στη γη και σε κανένα έθνος… Εσύ τήρησε όλα όσα σε προστάζω» (Εξο 34:10-11). Μέσα στη μακραίωνη ιστορία των σχέσεών του με τους ανθρώπους ο Θεός δεσμεύεται με διάφορες υποσχέσεις απέναντί τους, θέτει όμως ως προϋπόθεση για την εκπλήρωση των υποσχέσεων αυτών και τη δέσμευση των ανθρώπων απέναντί του ότι θα τηρήσουν τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το συμβόλαιο που έχουν συνυπογράψει.

Η υποχρέωση υπακοής των ανθρώπων στο εκπεφρασμένο μέσα από νομικές διατάξεις θέλημα του Θεού δεν προκύπτει από μυθικές αφηγήσεις που περιγράφουν κατορθώματα του Θεού στο αρχέγονο μυθικό παρελθόν αλλά από συγκεκριμένες ενέργειές του μέσα στην πρόσφατη ιστορία τους. Όπως ο ίδιος ο Θεός τονίζει μέσα από το βιβλίου της Εξόδου και πάλι: «Εσείς οι ίδιοι έχετε δει όσα έχω κάνει στους Αιγυπτίους· πώς σας πήρα σαν σε φτερούγες αετών και σας έφερα κοντά μου. Αν, λοιπόν, τώρα ακούσετε προσεκτικά τα λόγια μου και φυλάξετε τη διαθήκη μου, θα είστε ο εκλεκτός μου λαός απ’ όλα τα έθνη, γιατί όλη η γη είναι δική μου» (Εξο 19:4-6).

Προηγούνται πάντοτε οι ενέργειες του Θεού μέσα στην Ιστορία υπέρ των ανθρώπων και ακολουθούν οι απαιτήσεις του από τους ανθρώπους. Τονίζεται, για παράδειγμα, στο βιβλίο τουΛευιτικού: «Αν ένας ξένος έρθει στη χώρα σας, δεν θα τον καταπιέσετε. Ο ξένος που έρχεται σε σας θα είναι όπως και ο συμπολίτης σας. Θα τον αγαπήσετε, όπως τον εαυτό σας, επειδή και σεις ήσασταν ξένοι στην Αίγυπτο. Εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός σας» (Λευ 19:33-34). Στο ίδιο πνεύμα είναι διατυπωμένες όλες σχεδόν οι εντολές που περιέχονται στο βιβλίο: «Αν ένας συμπατριώτης σου φτωχύνει και δεν έχει τα μέσα να ζήσει, θα τον βοηθήσεις να ζήσει μαζί σου, όπως θα έκανες σε ξένο και σε πάροικο. Δεν θα πάρεις από αυτόν τόκο ούτε προσαύξηση. Θα φοβάσαι τον Θεό σου, εγώ είμαι ο Κύριος, ώστε να ζήσει και ο αδερφός σου μαζί σου. Δεν θα του δανείσεις τα χρήματά σου με τόκο ούτε θα του δώσεις τα τρόφιμά σου με επιπλέον κέρδος. Εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός σας που σας έβγαλα από την Αίγυπτο για να σας δώσω την Χαναάν και να είμαι Θεός σας. Όταν ένας Ισραηλίτης που ζει κοντά σου, φτωχύνει και πουληθεί σε σένα, δεν θα σου προσφέρει εργασία δούλου… διότι είναι δούλοι μου που τους έβγαλα από την Αίγυπτο. Δεν θα πουληθούν ως δούλοι ούτε θα τους κακομεταχειρίζεστε. Θα φοβάσαι τον Κύριο το Θεό σου» (Λευ 25:35-43).

Οι όροι της διαθήκης δεσμεύουν και τον ίδιο τον Θεό, όπως βεβαιώνεται στο βιβλίοΔευτερονόμιον: «Θα διαπιστώσεις ότι ο Κύριος ο Θεός σου είναι Θεός αληθινός, Θεός αξιόπιστος, που τηρεί τη διαθήκη» (Δευ 7:9). Γι’ αυτόν τον λόγο καλεί ο Θεός τους ανθρώπους μέσα από τονΝόμο του Μωυσή να μιμηθούν τη δική του συμπεριφορά: «Να είστε άγιοι, γιατί άγιος είμαι εγώ, ο Κύριος ο Θεός σας» (Λευ 11:44,45· 19:2· 20:7,26· Αρι 15:40). Συνέπεια, επομένως, της αρχής της αμοιβαιότητας είναι να αξιολογούνται με βάση τους όρους της διαθήκης όχι μόνον οι ενέργειες των ανθρώπων αλλά και οι ενέργειες του Θεού, κάτι, άλλωστε, που το επιζητεί και ο ίδιος, όπως βεβαιώνει ο προφήτης Ησαΐας: «Μάθετε να κάνετε το καλό, αναζητήστε τη δικαιοσύνη … και ελάτε να κριθούμε μεταξύ μας, λέει ο Κύριος» (Ησα 1:17-18).

Αυτό είναι και το μήνυμα που στέλνει στη σύγχρονη εποχή ο πρωτομάρτυρας Στέφανος, στη ζωή και στη δράση του οποίου συνοψίζεται ολόκληρη η χριστιανική διδασκαλία για τη σχέση του ανθρώπου με τον Θεό. Άγιος δεν είναι ο ήσυχος και καλοσυνάτος άνθρωπος, αλλά ο άνθρωπος εκείνος που παίρνει στα σοβαρά τη σχέση του με τον Θεό, που αναζητά να μάθει τι θέλει ο Θεός από αυτόν και αγωνίζεται να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις αυτής της σχέσης. Μόνον τότε ο άνθρωπος αγιάζεται, γεμίζει από το Πνεύμα του Θεού και γίνεται φορέας αγιασμού για τους άλλους και για τον κόσμο ολόκληρο. Μόνον τότε, όταν οι χριστιανοί αντιληφθούν τον ρόλο τους στο σχέδιο του Θεού για τη σωτηρία του κόσμου, θα μπορούν να ελπίζουν ότι είναι σε θέση να αλλάξουν πραγματικά τον κόσμο. Ο Στέφανος πλήρωσε την επιθυμία του αυτή με τη ζωή του. Στους σύγχρονους χριστιανούς η δυνατότητα προσφέρεται δωρεάν, υπό την προϋπόθεση, βέβαια, ότι θα αναθεωρήσουν και θα βάλουν σε άλλη βάση τη σχέση τους με τον Θεό.

[1] Τα βιβλικά χωρία παρατίθενται σύμφωνα με την έκδοση της Ελληνικής Βιβλικής Εταιρίας: Η Αγία Γραφή (Παλαιά και Καινή Διαθήκη) Μετάφραση από τα πρωτότυπα κείμενα, Αθήνα 2003.

Πηγή: ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ

Ευαγγέλιο της Κυριακής 2 Αυγούστου 2015 (Θ' Ματθαίου)

Το Ευαγγελικό Ανάγνωσμα 

(Μτθ. ιδ´ 22-34)

Τῶ καιρῷ ἐκείνῳ, ἠνάγκασεν ὁ ᾿Ιησοῦς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον καὶ προάγειν αὐτὸν εἰς τὸ πέραν, ἕως οὗ ἀπολύσῃ τοὺς ὄχλους. Καὶ ἀπολύσας τοὺς ὄχλους ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος κατ᾿ ἰδίαν προσεύξασθαι. ᾿Οψίας δὲ γενομένης μόνος ἦν ἐκεῖ. Τὸ δὲ πλοῖον ἤδη μέσον τῆς θαλάσσης ἦν, βασανιζόμενον ὑπὸ τῶν κυμάτων· ἦν γὰρ ἐναντίος ὁ ἄνεμος. Τετάρτῃ δὲ φυλακῇ τῆς νυκτὸς ἀπῆλθε πρὸς αὐτοὺς ὁ ᾿Ιησοῦς περιπατῶν ἐπὶ τῆς θαλάσσης. Καὶ ἰδόντες αὐτὸν οἱ μαθηταὶ ἐπὶ τὴν θάλασσαν περιπατοῦντα ἐταράχθησαν λέγοντες ὅτι φάντασμά ἐστι, καὶ ἀπὸ τοῦ φόβου ἔκραξαν. Εὐθέως δὲ ἐλάλησεν αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς λέγων· Θαρσεῖτε, ἐγώ εἰμι· μὴ φοβεῖσθε. ᾿Αποκριθεὶς δὲ αὐτῷ ὁ Πέτρος εἶπε· Κύριε, εἰ σὺ εἶ, κέλευσόν με πρός σε ἐλθεῖν ἐπὶ τὰ ὕδατα. ῾Ο δὲ εἶπεν, ᾿Ελθέ. Καὶ καταβὰς ἀπὸ τοῦ πλοίου ὁ Πέτρος περιεπάτησεν ἐπὶ τὰ ὕδατα ἐλθεῖν πρὸς τὸν ᾿Ιησοῦν. Βλέπων δὲ τὸν ἄνεμον ἰσχυρὸν ἐφοβήθη, καὶ ἀρξάμενος καταποντίζεσθαι ἔκραξε λέγων· Κύριε, σῶσόν με. Εὐθέως δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἐπελάβετο αὐτοῦ καὶ λέγει αὐτῷ· ᾿Ολιγόπιστε! εἰς τί ἐδίστασας; Καὶ ἐμβάντων αὐτῶν εἰς τὸ πλοῖον ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος· οἱ δὲ ἐν τῷ πλοίῳ ἐλθόντες προσεκύνησαν αὐτῷ λέγοντες· ᾿Αληθῶς Θεοῦ Υἱὸς εἶ. Καὶ διαπεράσαντες ἦλθον εἰς τὴν γῆν Γεννησαρέτ. 

Απόδοση:

Εκεῖνο τὸν καιρό, ὁ ᾿Ιησοῦς ὑποχρέωσε τοὺς μαθητές του νὰ μποῦν στὸ καΐκι καὶ νὰ πᾶνε νὰ τὸν περιμένουν στὴν ἀπέναντι ὄχθη, ὡσότου αὐτὸς διαλύσει τὰ πλήθη. ᾿Αφοῦ τοὺς διέλυσε, ἀνέβηκε μόνος του στὸ βουνὸ νὰ προσευχηθεῖ. ῞Οταν βράδιασε ἦταν μόνος του ἐκεῖ. Στὸ μεταξὺ τὸ καΐκι βρισκόταν κιόλας στὴ μέση τῆς λίμνης καὶ τὸ παίδευαν τὰ κύματα, γιατὶ ἦταν ἀντίθετος ὁ ἄνεμος. Κατὰ τὰ ξημερώματα, ἦρθε ὁ ᾿Ιησοῦς κοντά τους περπατώντας πάνω στὴ λίμνη. Οἱ μαθητές, ὅταν τὸν εἶδαν νὰ περπατάει πάνω στὴ λίμνη, τρόμαξαν· ἔλεγαν πὼς εἶναι φάντασμα κι ἔβαλαν τὶς φωνὲς ἀπὸ τὸν φόβο τους. ᾿Αμέσως ὅμως ὁ ᾿Ιησοῦς τοὺς μίλησε καὶ τοὺς εἶπε· «Θάρρος! ᾿Εγὼ εἶμαι· μὴ φοβάστε». ῾Ο Πέτρος τοῦ ἀποκρίθηκε· «Κύριε, ἂν εἶσαι ἐσύ, δῶσε μου ἐντολὴ νὰ ἔρθω κοντά σου περπατώντας στὰ νερά». Κι ἐκεῖνος τοῦ εἶπε· «῎Ελα». Κατέβηκε τότε ἀπὸ τὸ πλοῖο ὁ Πέτρος κι ἄρχισε νὰ περπατάει πάνω στὰ νερὰ γιὰ νὰ πάει στὸν ᾿Ιησοῦ. Βλέποντας ὅμως τὸν ἰσχυρὸ ἄνεμο φοβήθηκε, κι ἄρχισε νὰ καταποντίζεται· ἔβαλε τότε τὶς φωνές· «Κύριε, σῶσε με!» ᾿Αμέσως ὁ ᾿Ιησοῦς ἅπλωσε τὸ χέρι, τὸν ἔπιασε καὶ τοῦ λέει· «᾿Ολιγόπιστε, γιατί σὲ κυρίεψε ἡ ἀμφιβολία;» Καὶ μόλις ἀνέβηκαν στὸ καΐκι κόπασε ὁ ἄνεμος. Τότε ὅσοι ἦταν στὸ καΐκι ἦρθαν καὶ τὸν προσκύνησαν λέγοντας· «᾿Αληθινά, εἶσαι ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ!» ᾿Αφοῦ διασχίσανε τὴ λίμνη, ἦρθαν στὴν περιοχὴ τῆς Γεννησαρέτ.

Ισότητα ανδρών και γυναικών στον Χριστιανισμό

του Ιωάννη Καραβιδόπουλου, Ομότ.Καθηγητή της Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ. 

«Αδελφοί, πριν έρθει ο Χριστός, μας φρουρούσε ο νόμος. 'Ημασταν φυλακισμένοι, ώσπου να φανερωθεί ο μελλοντικός σωτήρας μας. Ο νόμος, λοιπόν ήταν σκληρός παιδονόμος για εμάς, ώσπου εμφανίστηκε ο Χριστός, οπότε η πίστη μας σε αυτόν μας χάρισε την σωτηρία. Τώρα όμως που ήρθε ο Χριστός, δεν είμαστε πια υπόδουλοι στο νόμο.

Για περισσότερα στο: ΑΜΕΝ

Ευαγγέλιο της Κυριακής 26 Ιουλίου 2015 (Η´ Ματθαίου)

Το Ευαγγελικό Ανάγνωσμα

(Μτθ. ιδ´ 14-22) 

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, εἶδεν ὁ ᾿Ιησοῦς πολὺν ὄχλον, καὶ ἐσπλαγχνίσθη ἐπ᾿ αὐτοῖς καὶ ἐθεράπευσε τοὺς ἀρρώστους αὐτῶν. ᾿Οψίας δὲ γενομένης προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες· ῎Ερημός ἐστιν ὁ τόπος καὶ ἡ ὥρα ἤδη παρῆλθεν· ἀπόλυσον τοὺς ὄ-χλους, ἵνα ἀπελθόντες εἰς τὰς κώμας ἀγοράσωσιν ἑαυτοῖς βρώματα. ῾Ο δὲ ᾿Ιησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· Οὐ χρείαν ἔχουσιν ἀπελθεῖν· δότε αὐτοῖς ὑμεῖς φαγεῖν. Οἱ δὲ λέγουσιν αὐτῷ· Οὐκ ἔχομεν ὧδε εἰ μὴ πέντε ἄρτους καὶ δύο ἰχθύας. ῾Ο δὲ εἶπε· Φέρετέ μοι αὐτοὺς ὧδε. Καὶ κελεύσας τοὺς ὄχλους ἀνακλιθῆναι ἐπὶ τοὺς χόρτους, λαβὼν τοὺς πέντε ἄρτους καὶ τοὺς δύο ἰχθύας, ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν εὐλόγησε, καὶ κλάσας ἔδωκε τοῖς μαθηταῖς τοὺς ἄρτους, οἱ δὲ μαθηταὶ τοῖς ὄχλοις. Καὶ ἔφαγον πάντες καὶ ἐχορτάσθησαν, καὶ ἦραν τὸ περισσεῦον τῶν κλασμάτων δώδεκα κοφίνους πλήρεις. Οἱ δὲ ἐσθίοντες ἦσαν ἄνδρες ὡσεὶ πεντακισχίλιοι χωρὶς γυναικῶν καὶ παιδίων. Καὶ εὐθέως ἠνάγκασεν ὁ ᾿Ιησοῦς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον καὶ προάγειν αὐτὸν εἰς τὸ πέραν, ἕως οὗ ἀπολύσῃ τοὺς ὄχλους.

Απόδοση: 

Εκεῖνο τὸν καιρό, ὁ ᾿Ιησοῦς εἶδε πολὺν κόσμο καὶ τοὺς σπλαχνίστηκε, καὶ γιάτρεψε τοὺς ἀρρώστους των.῞Οταν ἔπεσε τὸ δειλινό, τὸν πλησίασαν οἱ μαθητές του καὶ τοῦ εἶπαν· «῾Ο τόπος εἶναι ἐρημικός, καὶ ἡ ὥρα πιὰ περασμένη. Διῶξε τὸν κόσμο νὰ πᾶνε στὰ χωριὰ γιὰ ν᾿ ἀγοράσουν φαγητὰ νὰ φᾶνε». ῾Ο ᾿Ιησοῦς ὅμως τοὺς εἶπε· «Δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ φύγουν, δῶστε τους ἐσεῖς νὰ φᾶνε». «Δὲν ἔχουμε ἐδῶ παρὰ πέντε ψωμιὰ καὶ δύο ψάρια», τοῦ ἀπαντοῦν. «Φέρτε μοῦ τα ἐδῶ», τοὺς λέει. Κι ἀφοῦ πρόσταξε τὸν κόσμο νὰ καθίσει γιὰ φαγητὸ πάνω στὸ χορτάρι, πῆρε τὰ πέντε ψωμιὰ καὶ τὰ δύο ψάρια, ἔστρεψε τὸ βλέμμα του στὸν οὐρανό, τὰ εὐλόγησε, ἔκοψε τὰ ψωμιὰ σὲ κομμάτια καὶ τὰ ἔδωσε στοὺς μαθητές, καὶ οἱ μαθητὲς στὸ πλῆθος. ῎Εφαγαν ὅλοι καὶ χόρτασαν. Καὶ μάζεψαν τὰ περισσεύματα ἀπὸ τὰ κομμάτια, δώδεκα κοφίνια γεμᾶτα. Αὐτοὶ ποὺ ἔφαγαν ἦταν περίπου πέντε χιλιάδες ἄντρες, χωρὶς τὶς γυναῖκες καὶ τὰ παιδιά. ᾿Αμέσως ὕστερα ὁ ᾿Ιησοῦς ὑποχρέωσε τοὺς μαθητές του νὰ μποῦν στὸ καΐκι καὶ νὰ πᾶνε νὰ τὸν περιμένουν στὴν ἀπέναντι ὄχθη, ὡσότου αὐτὸς διαλύσει τὰ πλήθη.

Η υπέρβαση των διακρίσεων στην Εκκλησία Γαλ 3:23 4:5

του Μιλτιάδη Κωνσταντίνου Κοσμήτορα της Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.

Η γιορτή της Αγίας Παρασκευής (26 Ιουλίου) είναι αναμφίβολα  το πιο διαδεδομένο, με εξαίρεση βέβαια εκείνο της Παναγίας, πανηγύρι του καλοκαιριού σε ολόκληρη την Ελλάδα. Σχεδόν δεν υπάρχει πόλη  ή χωριό που να  μην έχει, αν όχι κάποιο ενοριακό ναό, έστω κάποιο εξωκλήσι , αφιερωμένο στην Αγία Παρασκευή. Στη διάδοση αυτού του πανηγυριού ασφαλώς σημαντικό ρόλο έχει παίξει η μακραίωνη εξέλιξη του τρόπου ζωής στην ελληνική ύπαιθρο, αλλά και η θεολογική σημασία της γιορτής είναι επίσης πολύ σημαντική.

Για περισσότερα: ΑΜΕΝ

Χαράλαμπος Ατματζίδης (Επίκ. Καθηγητής Τμήματος Θεολογίας ΑΠΘ), Ερμηνευτικό Υπόμνημα στην Β” Πέτρου, Critical Approaches to the Bible 5, εκδόσεις Ostracon, Θεσσαλονίκη 2014

Όποιος επιχειρεί να συντάξει ένα υπόμνημα σε ένα βιβλίο της Καινής Διαθήκης όπως είναι και η Β΄ επιστολή Πέτρου, εμπλέκεται αναπόφευκτα σε έναν πολυετή, ποικιλόμορφο και μεστό σε περιεχόμενο διάλογο. Ταυτόχρονα αυτός συνειδητοποιεί με δέος ότι συνομιλεί με μεγάλες θεολογικές μορφές που ασχολήθηκαν με το θέμα. Το στοιχείο αυτό συμβάλλει στην επιστημονική αυτοσυνειδησία του ερευνητή και τον ωθεί να εκφράσει την απεριόριστη ευγνωμοσύνη σε όλους όσους ενασχολήθηκαν με την Β΄ Πέτρου και συνέβαλαν στην έρευνά της. Με το παρόν υπόμνημα επιχειρούμε να προσεγγίσουμε την επιστολή με ερμηνευτικές μεθόδους κλασικές, όπως είναι η ιστορικοκριτική μέθοδος, και νεοτεριστικές, όπως είναι οι μέθοδοι της αναγνωστικής θεωρίας της πρόσληψης, της ρητορικής – κοινωνιολογικής ανάλυσης, της κοινωνιολογικής ανάλυσης και της διακειμενικής ανάλυσης. Με τη βοήθεια των παραπάνω μεθόδων αποπειρόμαστε να αναδείξουμε τη γλωσσολογική αξία της επιστολής, την πολιτισμική της συνάφεια και την θεολογία της, την χριστολογία, τη σωτηριολογία και την εσχατολογία.

Δείτε περισσότερα εδώ.

Πηγή: ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ

Ωρολόγια Προγράμματα Ημερησίων και Εσπερινών ΕΠΑΛ

Έναρξη Ανάπτυξης/Σχεδίασης και Υποβολής Ψηφιακών Διδακτικών Σεναρίων - Πλατφόρμα ΑΙΣΩΠΟΣ

Η πλατφόρμα Αίσωπος αναπτύχθηκε από το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής και αποτελεί ένα πρωτοποριακό εργαλείο συγγραφής και παρουσίασης ψηφιακών διδακτικών σεναρίων σε ένα σύχρονο και λειτουργικό περιβάλλον.

Σήμερα Πέμπτη 09/07/2015 και ώρα 15:00 ανοίγει η Πλατφόρμα Ανάπτυξης/Σχεδίασης και Υποβολής Ψηφιακών Διδακτικών Σεναρίων "Αίσωπος" στην εκπαιδευτική κοινότητα.

Καλούνται οι εκπαιδευτικοί της δημόσιας και ιδιωτικής εκπαίδευσης να σχεδιάσουν και να υποβάλουν ένα Ψηφιακό Διδακτικό Σενάριο.

Τα Σενάρια θα αξιολογηθούν και τα βέλτιστα θα βραβευθούν και θα αμειφθούν.

Η αμοιβή για κάθε σενάριο το οποίο θα αναδειχθεί βέλτιστο δεν θα υπερβαίνει το ποσό των τριακοσίων ευρώ (300 €), συμπεριλαμβανομένων των νομίμων κρατήσεων.

Στην πλατφόρμα "Αίσωπος", θα υπάρχει μεγάλο πλήθος Δειγματικών Σεναρίων από πολλά Γνωστικά Αντικείμενα, σχεδιασμένων και αναπτυγμένων από ομάδες εργασίας ειδικών επιστημόνων-εμπειρογνωμόνων που έχουν επιλεγεί από το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής.

Για περισσότερες πληροφορίες: Πλατφόρμα Αίσωπος: http://aesop.iep.edu.gr

Πρόσκληση Ενδιαφέροντος:

http://www.eye.minedu.gov.gr/phocadownload/ARXEIA%202015/PROSKLHSEIS/452...

Πηγή: ESOS

Σύναξη (τεύχος 134) Θερινές Διαδρομές 2015

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΠΡΟΛΟΓΙΚΟ …3

ΜΥΡΤΩ ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ, «Κλέπται ψυχῶν»: Ἡ παράνομη διακίνηση ἀνθρώπων ὑπὸ τὸ φῶς τοῦ Δευτερονομίου 24:7 …4

ΕΛΕΝΗ ΤΑΜΑΡΕΣΗ, Συνέδριο τῶν Ὀρθοδόξων τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης …22

Δ. ΜΟΣΧΟΣ, Συλλογικὸ χάρισμα, σύνοδοι καὶ ἑνότητα κατὰ τὴ μέση καὶ ὕστερη περίοδο τῆς ἱστορίας τῆς Ἐκκλησίας …23

ΘΑΝΑΣΗΣ Ν. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, Τὸ τραῦμα καὶ τὸ μαρτύριο …37

ΣΩΤΗΡΗΣ ΜΗΤΡΑΛΕΞΗΣ, Ἐπιστροφὴ στὴν παράδοση: τὸ ἔγγαμο τῶν ἐπισκόπων …50

ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΣΠΥΡΟΥ, Κοινοτικὴ θεραπεία χρηστῶν καὶ τὸ Ὀρθόδοξο κοινοβιακὸ μοντέλο …61

ΤΟΡΣΤΑΪΝ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΤΟΛΛΕΦΣΕΝ, Ἁγιογραφώντας τὴν εἰκόνα τοῦ ἀόρατου Θεοῦ …69

ΦΕΝΤΕΡΙΚΟ ΧΟΣΕ ΤΣΑΜΙΣΤ, Ἡ σύγχρονη ἑρμηνευτικὴ τῆς ἐκκλησιαστικῆς εἰκόνας …77

ΝΙΚ. ΜΠΕΡΝΤΙΑΓΙΕΦ, Ἡ πνευματικὴ κατάσταση τοῦ συγχρόνου κόσμου…82

ΔΑΥΪΔ ΜΠΑΚΑΣ, Ὄμορφες ἧττες (ποίημα) …96

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΕΛΛΑΣ, Γνωμοδότηση γιὰ τὴ μέλλουσα Σύνοδο …97

Τὸ Βιβλίο …102

Οἱ συνεργάτες τοῦ 134ου τεύχους …109

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΤΗΣ ΚΟΡΕΑΤΙΣΣΑΣ ΕΙΚΑΣΤΙΚΟΥ HIJO NAM ΜΕ ΤΙΤΛΟ “HIJO NAM: ΙN DIALOG WITH GREEK HISTORY”

Ένα χριστιανικό κάλεσμα σε καιρούς κρίσης στην Ευρώπη

Εἴτε πάσχει ἓν μέλος, συμπάσχει πάντα τὰ μέλη

(Προς Κορινθίους Α΄ 12, 26)

Σεβαστοί οικουμενικοί φίλοι και συνεργάτες στην Ευρώπη,

Προσφιλείς αδελφές και αδελφοί εν Χριστώ,

Στην πορεία της σύγχρονης διαχριστιανικής συνεργασίας τους, οι Εκκλησίες συνέβαλαν στην καλλιέργεια και στην εδραίωση ενός ευρύτερου οικουμενικού πνεύματος συμφιλίωσης και συνεργασίας, εξαιρετικά αναγκαίου και σημαντικού τόσο για την Ευρώπη, όσο και τον κόσμο. Αυτό το πνεύμα ήταν ιδιαίτερα σημαντικό σε καιρούς προκλήσεων, όπως μετά το τέλος του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου και την περίοδο άνοδο του διχαστικού κλίματος του Ψυχρού Πολέμου ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση. Από τότε οι εκκλησίες έχουν εργαστεί για την υποστήριξη μιας προοδευτικής και μερικές φορές ακόμη και ριζοσπαστικής χριστιανικής πνευματικής προσέγγισης στην αντιμετώπιση των κοινωνικών, πολιτικών, οικονομικών και περιβαλλοντικών ζητημάτων. Σε αυτό το πνεύμα ως Χριστιανοί και ως υπεύθυνοι πολίτες καλούμε τις ευρωπαϊκές εκκλησίες, τους οικουμενικούς οργανισμούς, τα θρησκευτικά ιδρύματα και τα διάφορα χριστιανικά κινήματα στην Ευρώπη να ανταποκριθούν στην έκκλησή μας για τη διασφάλιση του μέλλοντος του κοινού μας σπιτιού, μέσα από τη λήψη άμεσων ενεργειών.

Η ελληνική κρίση είναι μια ευρωπαϊκή κρίση. Ως εκ τούτου, πιστεύουμε ότι μόνο σε ευρωπαϊκό επίπεδο μπορούν να τεθούν τα θεμέλια για μια βιώσιμη και οριστική λύση της παρούσας προβληματικής, ζημιογόνας και ιδιαίτερα επικίνδυνης κατάστασης. Ενθαρρύνουμε τόσο την Ελληνική Κυβέρνηση, όσο και τις κυβερνήσεις των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης να εξαντλήσουν κάθε περιθώριο διαλόγου για την επίτευξη άμεσης συμφωνίας, διασφαλίζοντας την ισότιμη συμμετοχή της Ελλάδα στην Κοινή Νομισματική Ένωση, που θα οδηγεί σε πορεία εθνικής οικονομικής ανάκαμψης.

Αναγνωρίζουμε ότι η τρέχουσα δυσμενής κατάσταση στη χώρα μας συσχετίζεται, εκτός των άλλων, και με κρίσιμα ζητήματα που έχουν να κάνουν με την ανάπτυξη και εξέλιξη συγκεκριμένων πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών συστημάτων κατά την περίοδο της Μεταπολίτευσης, μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας το 1974. Επιπλέον, αναγνωρίζουμε πως ως πολίτες και ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί δε σταθήκαμε πάντα στο ύψος των περιστάσεων, ούτε προχωρήσαμε πάντα στην απαιτούμενη αυτοεξέταση. Σήμερα είμαστε έτοιμοι να αναγνωρίσουμε τα λάθη του πολιτικού και του οικονομικού συστήματος, αναλαμβάνοντας και την ευθύνη για τις αποτυχίες μας να ξεπεράσουμε αυτές τις νοσηρές καταστάσεις. Ωστόσο, ανησυχούμε για τις πολιτικές που προτείνονται από τους εταίρους μας, οι οποίες επικεντρώνονται στην ανάγκη για μεταρρυθμίσεις, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τις συστημικές αιτίες της κρίσης, την κρίση χρέους και την ανάγκη να αντιμετωπιστούν οι σοβαρές ανθρωπιστικές συνέπειες των αναποτελεσματικών νεοφιλελεύθερων πολιτικών που εφαρμόστηκαν τα τελευταία χρόνια.

Παρά τις διαφορετικές πολιτικές μας ταυτότητες και τις διαφορετικές ερμηνείες για το ποιες μπορούν να είναι οι αποτελεσματικές λύσεις, αναγνωρίζουμε όλοι μας πως η θέση της Ελλάδα πρέπει να είναι εντός της ευρωπαϊκής οικογένειας, θέση που αντιπροσωπεύει τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών. Καλούμε για δράσεις που μπορούν να εξασφαλίσουν την ευρωπαϊκή ταυτότητα της χώρας μας, στη βάση των αρχών της δημοκρατίας, της αλληλεγγύης, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της αξιοπρέπειας, του αμοιβαίου σεβασμού και της εφαρμογής των ευρωπαϊκών αρχών. Με βάση αυτούς τους ακρογωνιαίους λίθους της ενότητας, της συνεργασίας και της κοινής προόδου των λαών της Ευρώπης, σας προσκαλούμε να εργαστούμε από κοινού για να διασφαλίσουμε τις αξίες αυτές. Γιατί σε αυτές τις αξίες αναγνωρίζουμε τις θεμελιώδεις αρχές της κοινής πολιτιστικής, θρησκευτικής και ανθρωπιστικής κληρονομιάς της Ευρώπης. Αυτή η κληρονομιά πρέπει να διαφυλαχθεί πάση θυσία ενάντια σε εκείνες τις δυνάμεις που θέτουν την κοινή ειρηνική μας συνοδοιπορία σε σοβαρό κίνδυνο. Δυνάμεις που επιβάλλουν τη θεοποίηση των αγορών και στοχεύουν στην αναβίωση θλιβερών στιγμών της ιστορίας της ηπείρου μας.

Σε αυτό το πλαίσιο, χαιρετίζουμε τις δηλώσεις υποστήριξης από θρησκευτικούς ηγέτες και οργανώσεις. Εκτιμούμε ιδιαίτερα τα λόγια αλληλεγγύης από την Αυτού Αγιότητα τον Πάπα Φραγκίσκο, την ποιμαντική επιστολή των διακεκριμένων μελών του Προεδρείου του Συμβουλίου Ευρωπαϊκών Εκκλησιών και τις δημόσιες παρεμβάσεις του πρώην Αρχιεπισκόπου του Καντέρμπουρι, Δρ. Ρόουαν Ουίλιαμς. Καλούμε όλους τους Χριστιανούς της Ευρώπης, μέσα σε πνεύμα προσευχής και προφητικής μαρτυρίας, να υπενθυμίσουμε στην ευρωπαϊκή οικογένεια, την αξία του ανθρωπίνου προσώπου, ενάντια σε αυτήν του κέρδους. Βιώνουμε μια ατυχής αναβίωση της διαίρεσης και της έντονης πόλωσης σε ολόκληρη την Ευρώπη, που μολύνουν τη διαδικασία της λήψης πολιτικών επιλογών, τραυματίζουν τη συνύπαρξη των λαών μας και στιγματίζουν τις καρδιές των ανθρώπων. Εν μέσω αυτής της σκοτεινής πραγματικότητας, πιστεύουμε ακράδαντα πως οι εκκλησίες της Ευρώπης πρέπει και είναι σε θέση να γίνουν γέφυρες συνεργασίας και διαλόγου, όπως έχει αποδείξει η μεταπολεμική μας ιστορία. Είμαστε μέρος της κοινής μας πνευματικής, πολιτιστικής και πολιτισμικής κληρονομιάς και συνεπώς είμαστε συνυπεύθυνοι για το κοινό μας μέλλον.

Παρασκευή, 10 Ιουλίου 2015

Βασιλειάδης Πέτρος,

Ομότιμος Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης,

Πρόεδρος του Κέντρου Οικουμενικών, Ιεραποστολικών και Περιβαλλοντικών Μελετών

«Μητροπολίτης Παντελεήμων Παπαγεωργίου»

ΣαρόγλουΒασίλης,

Καθηγητής ψυχολογίας στο Καθολικό Πανεπιστήμιο της Λέουβεν,

Πρόεδρος της Διεθνούς Ακαδημίας Θρησκευτικών Επιστημών

Ζαχαρόπουλος Νίκος Γρ.,

Αντιπρύτανης, Καθηγητής Θεολογίας,

Διευθυντής ΜΠΘΣ Πανεπιστημίου Νεάπολις Πάφου της Κύπρου

Σταμούλης Χρυσόστομος,

Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης,

Πρόεδρος της Θεολογικής Σχολής

Καλαϊτζίδης Παντελής,

Διευθυντής της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών του Βόλου

Ζορμπάς Κωνσταντίνος,

Δρ. Θεολογίας και Κοινωνιολογίας

Παπαγεωργίου Νίκη,

Αναπληρώτρια καθηγήτρια της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Σταθοκώστα Βασιλική,

Αναπληρώτρια καθηγήτρια της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών

Τσομπανίδης Στυλιανός,

Αναπληρωτής καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Μόσχος Δημήτριος,

Επίκουρος καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών

Κασσελούρη-Χατζηβασιλειάδη Ελένη,

Λέκτορας στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο

Νικηφόρος Δημήτρης,

M.Th., Γενικός Γραμματέας του Κέντρου Οικουμενικών, Ιεραποστολικών και Περιβαλλοντικών Μελετών «Μητροπολίτης Παντελεήμων Παπαγεωργίου»

Παπαθανασίου Αθανάσιος N.,

Δρ. Θεολογίας, Διδάσκων στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο

Πεκρίδου Αικατερίνη,

ThM, Επιστημονική Συνεργάτης του Ινστιτούτου Ιεραποστολικών μελετών & μελετών για τη Θεολογία πέρα από την Ευρώπη, Καθολική Θεολογική Σχολή του Μύνστερ (Γερμανία)

Μητραλέξης Σωτήρης,

Επισκέπτης Επίκουρος Καθηγητής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Bogazici (Τουρκία),

Δρ. Φιλοσοφίας (FUBerlin)

Σκλήρης Διονύσης,

Θεολόγος, Φιλόλογος (Παρίσι)

Παπαχρήστου Νίκος-Γιώργος,

Δημοσιογράφος / Amen.gr

Φοιτητής στη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών του Ποντιφικού Γρηγοριανού Πανεπιστημίου (Ρώμη),

Υπότροφος Ποντιφικού Συμβουλίου για την Χριστιανική Ενότητα

Κοσμίδης Νίκος,

Πρώην μέλος της επιτροπής νέων του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών,

Πολιτικός και οικουμενικός ακτιβιστής

Πηγή: ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΘΕΟΛΟΓΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΒΟΛΟΥ

Το νέο ωρολόγιο πρόγραμμα σπουδών Β' και Γ' Λυκείου των Γενικών Εκκλησιαστικών Λυκείων

Ύστερα από την 1/03.06.2015 πράξη του Εποπτικού Συμβουλίου Δευτεροβάθμιας Εκκλησιαστικής Εκπαίδευσης. ο υπουργός Παιδείας Αριστείδης Μπαλτάς υπέγραψε απόφαση με την οποία καθορίζονται το νέο ωρολόγιο πρόγραμμα σπουδών και οι εβδομαδιαίες ώρες διδασκαλίας των μαθημάτων Β' και Γ Λυκείου των Γενικών Εκκλησιαστικών Λυκείων.

Ειδικότερα το νέο ωρολόγιο πρόγραμμα σπουδών για τη Β τάξη Εκκλησιαστικών Λυκείων, που θα ισχύσει από την έναρξη του σχολικού έτους 2015−2016, έχει ως εξής:

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΩΡΕΣ

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ 2

ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ 2

ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ 2

ΑΛΓΕΒΡΑ 3

ΓΕΩΜΕΤΡΙΑ 2

ΦΥΣΙΚΗ 2

ΧΗΜΕΙΑ 2

ΒΙΟΛΟΓΙΑ 2

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΤΩΝ Η/Υ 1

ΙΣΤΟΡΙΑ 1

ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ 1

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ (ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΘΕΣΜΟΙ ΚΑΙ ΑΡΧΕΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑ) 1

ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ 2

ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ/PROJECT 1

ΞΕΝΗ ΓΛΩΣΣΑ (ΑΓΓΛΙΚΑ, ΓΑΛΛΙΚΑ, ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ) 1

ΦΥΣΙΚΗ ΑΓΩΓΗ 1

ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΩΡΕΣ

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ 3

ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ 2

ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ ΘΕΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΩΡΕΣ ΦΥΣΙΚΗ 3

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ 2

ΣΥΝΟΛΟ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ 31

ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑΣ ΩΡΕΣ 

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ−ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΚΗ 2

ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ 2

ΣΥΝΟΛΟ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑΣ 4

ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΝΟΛΟ 35

Το νέο ωρολόγιο πρόγραμμα σπουδών και τις εβδομαδιαίες ώρες διδασκαλίας των μαθημάτων Γ ́ Λυκείου των Γενικών Εκκλησιαστικών Λυκείων, έχει ως εξής:

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΩΡΕΣ

ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ 1

ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ 2

ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ 1

ΙΣΤΟΡΙΑ 2

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗΣ 2

ΒΙΟΛΟΓΙΑ 2

ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ 1

ΞΕΝΗ ΓΛΩΣΣΑ (ΑΓΓΛΙΚΑ, ΓΑΛΛΙΚΑ, ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ) 2

ΦΥΣΙΚΗ ΑΓΩΓΗ 1

ΣΥΝΟΛΟ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ 14

ΟΜΑΔΑ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΩΡΕΣ: 15

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ 5

ΙΣΤΟΡΙΑ 3

ΛΑΤΙΝΙΚΑ 3

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ 2

ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑ 2

ΟΜΑΔΑ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ ΘΕΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΩΡΕΣ: 15

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ 5

ΦΥΣΙΚΗ 3

ΧΗΜΕΙΑ 3

ΒΙΟΛΟΓΙΑ 2

ΑΕΠΠ (Ανάπτυξη Εφαρμογών σε Προγραμματιστικό Περιβάλλον) 2

ΟΜΑΔΑ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ ΣΠΟΥΔΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ ΩΡΕΣ: 15

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ 5

ΑΟΘ (Αρχές Οικονομικής Θεωρίας) 3

ΙΣΤΟΡΙΑ 3

ΑΕΠΠ (Ανάπτυξη Εφαρμογών σε Προγραμματιστικό Περιβάλλον) 2

ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑ 2

ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΩΡΕΣ: 1
ΣΥΝΟΛΟ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ 30

ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑΣ
ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ 2

ΣΤΑΘΜΟΙ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ 1

ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ 2

ΣΥΝΟΛΟ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑΣ 5

ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΝΟΛΟ 35
Ως προς τα μαθήματα επιλογής Γ ́ Λυκείου, οι μαθητές επιλέγουν μεταξύ των εξής προσφερομένων μαθημάτων:

α) Δεύτερη Ξένη γλώσσα (Αγγλικά ή Γαλλικά ή Γερμανικά),

β) Ιστορία της Τέχνης,

γ) Αρχές Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων κα Υπηρεσιών (ΑΟΔΕΥ).

Πηγή: ESOS

Πρόσκληση εκπαιδευτικών των σχολείων της Δευτεροβάθμιας Εκκλησιαστικής Εκπαίδευσης για υποβολή αιτήσεων απόσπασης

Η Διεύθυνση Θρησκευτικής Εκπαίδευσης της Γενικής Γραμματείας Θρησκευμάτων του Υπουργείου Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων ΚΑΛΕΙ

i) τους εκπαιδευτικούς της Δευτεροβάθμιας Εκκλησιαστικής Εκπαίδευσης, οι οποίοι επιθυμούν να αποσπασθούν στο Υπουργείο Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων (Γενική Γραμματεία Παιδείας και Θρησκευμάτων, Γενική Γραμματεία Δια Βίου Μάθησης και Νέας Γενιάς, Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας), στις Περιφερειακές Διευθύνσεις Εκπαίδευσης, στις Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, στις ανεξάρτητες ή αποκεντρωμένες υπηρεσίες του Υπουργείου, σε νομικά πρόσωπα δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου, τα οποία εποπτεύονται από το Υ.ΠΟ.ΠΑΙ.Θ., και τα Γενικά Αρχεία του Κράτους (Γ.Α.Κ.), κατά το σχολικό έτος 2015-2016, να υποβάλουν σχετική αίτηση από 8 έως και 15/7/2015.

Για τις εν λόγω αποσπάσεις, ως προς τη διαδικασία και τις προϋποθέσεις, θα εφαρμοστεί αναλόγως η με αριθμό 102030/E2/26-6-2015 (ΑΔΑ: Ψ1ΤΡ465ΦΘ3-Τ2Μ) εγκύκλιος του Υ.ΠΟ.ΠΑΙ.Θ., η οποία έχει καταχωριστεί στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων (http://www.minedu.gov.gr), με μόνη εξαίρεση την προθεσμία υποβολής των αιτήσεων.

Οι αποσπάσεις θα διενεργηθούν κατά τα οριζόμενα στα άρθρα 1, 12, 13 και 15 της αριθ. 26139/Α2/03-3-2011 (Φ.Ε.Κ. 561/Β/2011) απόφασης Υπουργού Παιδείας.

Οι εκπαιδευτικοί που επιθυμούν να αποσπαστούν, θα συνυποβάλουν ιεραρχικά μαζί με το έντυπο της σχετικής αίτησης σύντομο βιογραφικό σημείωμα.

Όσοι στο βιογραφικό τους σημείωμα επικαλούνται διοικητική εμπειρία, καλούνται να επισυνάψουν και έκθεση αξιολόγησης για την άσκηση διοικητικών καθηκόντων υπογεγραμμένη από τον προϊστάμενο της υπηρεσίας ή του νομικού προσώπου, όπου υπηρέτησαν.

Επίσης, η αίτηση απόσπασης θα πρέπει να συνοδεύεται από έκθεση αξιολόγησης εκ μέρους του Διευθυντή της οργανικής θέσης του αιτούντος.

ii) τους εκπαιδευτικούς της Δευτεροβάθμιας Εκκλησιαστικής Εκπαίδευσης, οι οποίοι επιθυμούν να αποσπασθούν:

α) Στις Ανώτατες Εκκλησιαστικές Ακαδημίες (Α.Ε.Α.),

β) Σε άλλο Γενικό Εκκλησιαστικό Λύκειο-Γυμνάσιο ή Γενικό Εκκλησιαστικό Λύκειο,

γ) Σε Ιερατικό Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας (Ι.Σ.Δ.Ε.),

δ) Σε ΠΥΣΔΕ/ΠΥΣΠΕ, και να προσφέρουν υπηρεσία κατά το ακαδημαϊκό-διδακτικό έτος 2015-2016, να υποβάλουν αίτηση 8 έως και 15/7/2015.

Οι αποσπάσεις θα διενεργηθούν σε συνδυασμό με τα οριζόμενα για τη διαδικασία στα άρθρα 1, 12, 13 και 15 της αριθ. 26139/Α2/03-3-2011 απόφασης Υπουργού Παιδείας (Φ.Ε.Κ. 561/Β/2011) και με τα περιγραφόμενα κριτήρια στο κεφάλαιο Γ ́ τής αριθ. 102024/E2/26-6-2015 (ΑΔΑ: 7Υ56465ΦΘ3-Ν95) εγκυκλίου του Υπουργού ΠΟ.ΠΑΙ.Θ., η οποία έχει σχετικώς καταχωριστεί στην ιστοσελίδα του Υ.ΠΟ.ΠΑΙ.Θ. (http://www.minedu.gov.gr).

Ειδικά, όσον αφορά σε απόσπαση στις Ανώτατες Εκκλησιαστικές Ακαδημίες, ως προϋποθέσεις ορίζονται η κατοχή μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών και η διδακτική εμπειρία στα αντικείμενα που ενδιαφέρεται να διδάξει ο αιτών.

Συνεπώς, οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να συνυποβάλουν και σχετικούς τίτλους μεταπτυχιακών σπουδών τους (παρ. 3 του άρθρου 25 του Ν.3467/2006, Φ.Ε.Κ. 128/Α/2006) σε φωτοαντίγραφο.

Οι ενδιαφερόμενοι-αιτούντες σημειώνουν στο επισυναπτόμενο με την παρούσα έντυπο τις προτιμήσεις τους με τους εξής περιορισμούς: έως-το πολύ-τρεις Ανώτατες Εκκλησιαστικές Ακαδημίες, τρία Ιερατικά Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας, τρία Εκκλησιαστικά Γυμνάσια – Λύκεια ή Γενικά Εκκλησιαστικά Λύκεια, και δύο Π.Υ.Σ.Δ.Ε. ή Π.Υ.Σ.Π.Ε.

Σύμφωνα με την παρ. 4, άρθρο 21, ν. 3432/2006 (Φ.Ε.Κ. 14/Α/2006) και τα διαλαμβανόμενα στη με αριθμό 102030/E2/26-6-2015 (ΑΔΑ: Ψ1ΤΠ465ΦΘ3-Τ2Μ) εγκυκλίου του Υπουργού ΠΟ.ΠΑΙ.Θ., για τα Ιερατικά Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας μπορούν να αποσπαστούν και εκπαιδευτικοί της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης συμπληρώνοντας το σχετικό έντυπο της παρούσας εγκυκλίου, συνοδευόμενο από τα απαραίτητα δικαιολογητικά, υποβαλλόμενο χειρόγραφα στη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, στην οποία ανήκουν οργανικά, και αποστελλόμενο, κατόπιν ελέγχου, στη Διεύθυνση Θρησκευτικής Εκπαίδευσης, Τμήμα Εκκλησιαστικής Εκπαίδευσης και Θρησκευτικής Αγωγής, Α. Παπανδρέου 37, Τ.Κ. 15180, Μαρούσι. Οι Διευθυντές των Εκκλησιαστικών Σχολείων-με τη λήψη της παρούσας-θα πρέπει:

1) να ενημερώσουν σχετικά όλους τους εκπαιδευτικούς που ανήκουν οργανικά στο σχολείο τους, με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που βρίσκονται εκτός οργανικής θέσεως για οποιοδήποτε λόγο (αποσπασμένοι στο εξωτερικό, αποσπασμένοι σε άλλες υπηρεσίες και φορείς, ευρισκόμενοι σε άδεια εκπαιδευτική, ανατροφής παιδιού, αναρρωτική κλπ),

2) αμέσως μετά την κατάθεση των αιτήσεων και τον έλεγχο ως προς την ορθότητα των στοιχείων τους, να φροντίσουν να αποσταλούν στην ηλεκτρονική διεύθυνση opolymenakou@minedu.gov.gr και

3) να διαβιβάσουν, το αργότερο μέσα σε πέντε (5) ημέρες από τη λήξη της προθεσμίας υποβολής των αιτήσεων, με τα συνοδευτικά δικαιολογητικά και βιογραφικά σημειώματα, και αφού διατυπώσουν ταυτόχρονα την άποψή τους για τη χορήγηση ή μη της απόσπασης, σύμφωνα με τις εκπαιδευτικές ανάγκες του σχολείου: τις αιτήσεις των εκπαιδευτικών των περιπτώσεων i) και ii) α) και δ) στους οικείους φορείς απόσπασης με όλα τα συνοδευτικά δικαιολογητικά με ταυτόχρονη κοινοποίηση στην Υπηρεσία μας (Προσοχή! Όχι στη Διεύθυνση Προσωπικού Ανώτατης Εκπαίδευσης Υ.ΠΟ. ΠΑΙ.Θ), τις αιτήσεις των λοιπών περιπτώσεων (ήτοι ii) β) και γ), στην Υπηρεσία μας. Όσοι εκπαιδευτικοί είναι αποσπασμένοι σε άλλα σχολεία ή φορείς ή τελούν σε άδεια (εκπαιδευτική, ανατροφής τέκνων κλπ), οφείλουν να αποστείλουν την αίτηση στο Διευθυντή του σχολείου της οργανικής τους θέσης.

ΘΕΜΑ: «Προγραμματισμός εκπαιδευτικού έργου για τα Επαγγελματικά Λύκεια ΕΠΑ.Λ. για το σχολικό έτος 2015-2016»

Προγραμματισμός εκπαιδευτικού έργου για τα Γυμνάσια και τα ΓΕ.Λ. για το σχ. έτος 2015-2016

Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗΣ ΤΟΥ ΒΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ

Ὁμιλία 

τῆς Α. Θ. Παναγιότητος 

τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου 

κ. κ. Βαρθολομαίου 

κατὰ τὴν Παρουσίασιν 

τῆς εἰς τὴν Τουρκικὴν Γλῶσσαν Μεταφράσεως 

τοῦ Βίου τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου 

(Σισμανόγλειον Μέγαρον, 15 Ἰουνίου 2015) 

Ἱερώτατοι ἅγιοι ἀδελφοί, 

Ἐντιμότατε κύριε Γενικὲ Πρόξενε, 

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητὰ, 

Τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον καὶ ἡμεῖς προσωπικῶς μὲ πολλὴν χαρὰν καὶ συγκίνησιν ὑποδεχόμεθα ἀπόψε τὴν μετάφρασιν εἰς τὴν τουρκικὴν γλῶσσαν τοῦ βίου τοῦ ἐκ Φαράσων τῆς Καππαδοκίας καταγομένου Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου, τῆς μεγάλης αὐτῆς συγχρόνου πνευματικῆς μορφῆς τοῦ Ἁγίου Ὄρους καὶ συμπάσης τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὁ ὁποῖος ἀνεγράφη προσφάτως εἰς τὸ Ἁγιολόγιον τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, κατόπιν ἐπισήμου ἀποφάσεως τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, διερμηνεύσαντος τοιουτοτρόπως τὴν συνείδησιν τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας μας περὶ τῆς ἁγιότητος αὐτοῦ. 

Καὶ λέγομεν μὲ συγκίνησιν, διότι ἡ ἀποψινὴ ἐκδήλωσις διὰ τὴν ἐπίσημον κυκλοφορίαν τῆς μεταφράσεως ταύτης πραγματοποιεῖται εἰς μίαν εὐτυχῆ συγκυρίαν: Δηλαδή, ἀμέσως μετὰ τὴν ἐπιστροφήν μας ἀπὸ τὸ καθιερωμένον ἐτήσιον προσκύνημά μας εἰς τὴν Καππαδοκίαν, τὸν τόπον τῆς καταγωγῆς αὐτοῦ, καί, δεύτερον, ἀμέσως μετὰ τὴν ἑορτὴν τῆς Συνάξεως τῶν Ἀθωνιτῶν Πατέρων, ἡ ὁποία ἑωρτάσθη μὲ ἐπισημότητα χθὲς εἰς τὸ Ἅγιον Ὄρος, κατὰ τὴν ὁποίαν διὰ πρώτην φορὰν ἐμνημονεύθη μεταξὺ αὐτῶν καὶ ὁ Ἅγιος Παΐσιος, ἀναγνωσθείσης μάλιστα καὶ τῆς ἡμετέρας σχετικῆς Πατριαρχικῆς καὶ Συνοδικῆς Πράξεως εἰς τὸν πανίερον Ναὸν τοῦ Πρωτάτου εἰς Καρυὰς Ἁγίου Ὄρους. 

Ὁ Ἅγιος Παΐσιος, φέρων τὴν διπλῆν ἰδιότητα τοῦ Ἁγιορείτου καὶ τοῦ Καππαδόκου, συνεχίζει τὴν περίφημον ἀσκητικὴν καππαδοκικὴν παράδοσιν, ἡ ὁποία ἔχει τὴν ἀρχήν της εἰς τὸν Μέγαν Βασίλειον καὶ ἐκτείνεται μέχρι τῶν ἡμερῶν τοῦ περιφήμου Χατζηγεώργη καὶ τοῦ ἀναδόχου τοῦ ἁγίου, Ὁσίου Ἀρσενίου τοῦ Καππαδόκου. 

Ἔχοντες εἰς τὴν καρδίαν μας νωπὰς τὰς μνήμας ἐκ τοῦ προσφάτου προσκυνήματός μας εἰς τὸν τόπον καταγωγῆς τοῦ Ἁγίου,ὅλας δὲ τὰς αἰσθήσεις μας πεπληρωμένας ἐκ τῆς πνευματικῆς εὐωδίας τῆς ἁγιοτόκου Καππαδοκίας, θέλομεν νὰ καταστήσωμεν ὅλους ἐσᾶς κοινωνοὺς τῆς ἐνισχύσεως καὶ τῆς ἐκ Θεοῦ παρηγορίας τὴν ὁποίαν ἐλάβομεν ἐκ τῆς ἐνοικούσης εἰς τούς «σμικροὺς καὶ ἀπεράντους χώρους τῆς Καππαδοκίας» Θείας Χάριτος καὶ μαρτυρίας καὶ μαρτυρίου καὶ θυσίας καὶ κενώσεως καὶ δακρύων καὶ προσευχῆς καὶ κατατρεγμῶν καὶ συμφορῶν μέχρι τοῦ «ἐξαπορηθῆναι καὶ τοῦ ζῆν» τὰς ἐκεῖ ὀρθοδόξους γενεάς. 

Ὁ τόπος αὐτὸς μὲ πολλὴν ἁπλότητα ἐδέχθη τὴν κλῆσιν τοῦ Θεοῦ, τὸν εὐαγγελικὸν σπόρον, καὶ ἀκολουθῶν ὀπίσω τοῦ Κυρίου «διὰ τῆς στενῆς πύλης» (Λουκ. ιγ´ 24), «ἐποίησε καρπὸν ἑκατονταπλασίονα» (Λουκ. η´ 8), ἄνθη εὐλαβείας, ὀνομαστοὺς Ἁγίους, ἀλλὰ καὶ ἀνωνύμους ἀνθρώπους τοῦ Θεοῦ, φορεῖς τῆς ἀσκητικῆς παραδόσεως τῆς Ὀρθοδοξίας, ὁμολογητὰς καὶ ἐγκρατευτάς, πνεύματα δικαίων τετελειωμένα, τὰ ὁποῖα, ἀναμφιβόλως, ἀκόμη καὶ μετὰ τὴν διακοπὴν τῆς ἐπὶ αἰῶνας συνεχοῦς ὀρθοδόξου παρουσίας εἰς αὐτόν, δὲν παύουν νὰ μεσιτεύουν πρὸς Θεὸν ὑπὲρ τῶν ἀπογόνων των καὶ κληρονόμων τῶν τιμημένων παραδόσεών των, ὑπὲρ τῶν ἐδαφῶν αὐτῶν τὰ ὁποῖα ἐπότισαν μὲ τοὺς ἱδρῶτας τῶν μόχθων καὶ μὲ τὸ αἷμα τῆς καρδιᾶς των, ὄχι σπανίως δὲ καὶ μὲ τὸ μαρτύριον ὑπὲρ τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς εἰς Αὐτὸν Πίστεως.

Δοξάζοντες τὸν Θεὸν διὰ τὴν εὐλογίαν νὰ ἔχωμεν εἰς τὴν κληρουχίαν μας τὸν εὐλογημένον αὐτὸν τόπον, τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μας ἀναθέτομεν εἰς τὴν ἀγάπην Του καὶ εἰς τὴν μεσιτείαν τῶν Ἁγίων τῆς Καππαδοκίας: Ἰωάννου τοῦ Ρώσσου, Γεωργίου τοῦ Νεαπολίτου, Νεομάρτυρος Θεοχάρους τοῦ Νεαπολίτου, Ἀρσενίου καὶ Παϊσίου, τοῦ Ἁγιορείτου. Ἀκόμη, οἱ Μεγάλοι Καππαδόκαι Πατέρες Βασίλειος ὁ Μέγας, Γρηγόριος ὁ Θεολόγος καὶ Γρηγόριος ὁ Νύσσης, ἡ Ὁσία Μακρίνα καὶ ἄλλοι, τῶν ὁποίων τὰ ὀνόματα Κύριος οἶδε, δὲν σταματοῦν νὰ εὑρίσκωνται καὶ νὰ σκέπουν τοὺς χώρους εἰς τοὺς ὁποίους ἐγεννήθησαν, νὰ ἐνισχύουν τὴν ἐλπίδα μας, ὅτι «νῦν καὶ ἀεί» θὰ συνεχίζεται ἡ ἀένναος μαρτυρία, διὰ ὁρατῶν καὶ ἀοράτων, δι᾿ ἀγγέλων καὶ δι᾿ ἀνθρώπων, καὶ ἡ τέλεσις τῆς Θείας Λειτουργίας εἰς τοὺς φυσικοὺς χώρους, ὅπου ἡγίασαν ἐκεῖνοι καὶ ἡγίασαν καὶ τοὺς χώρους, τῆς Ἁγίας Καππαδοκίας, θὰ ἐλέγομεν. 

Μὲ συγκίνησιν μαρτυροῦμεν εἰς τὴν ἀγάπην σας ὅτι ὁ Ἅγιος Παΐσιος, καίτοι Καππαδόκης, ἀνήκει εἰς ὁλόκληρον τὴν οἰκουμένην, ὡς ἄλλωστε μαρτυροῦν ἡ μετάφρασις τοῦ βίου καὶ τῆς διδασκαλίας του εἰς πολλὰς γλώσσας, καὶ τώρα καὶ εἰς τὴν τουρκικήν, ἀλλὰ καὶ ἡ τιμὴ πρὸς τὴν μορφὴν αὐτοῦ οὐ μόνον ἐκ μέρους τῶν Ἑλλήνων Ὀρθοδόξων ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τῶν πιστῶν καὶ ἄλλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, αἱ ὁποῖαι ἔσπευσαν νὰ προβάλουν τὴν προσωπικότητα αὐτοῦ, εὐθὺς ἀμέσως μετὰ τὸ ἄκουσμα τῆς ἀναγραφῆς αὐτοῦ εἰς τὸ ἁγιολόγιον τῆς Ἐκκλησίας μας. 

Ἐν κατακλεῖδι, ἐπιθυμοῦμεν νὰ μοιρασθῶμεν μαζί σας καὶ μίαν ἀκόμη σκέψιν: οἱ Καππαδόκαι εἶχον μίαν μακρὰν παράδοσιν τουρκοφώνου χριστιανικῆς γραμματείας, τὰ γνωστά «καραμανλίδικα», ἡ ὁποία ἦτο κατὰ βάσιν χριστιανική. Πιστεύομεν, λοιπόν, ὅτι ἡ Πρόνοια τοῦ Θεοῦ παρεκίνησεν ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἀγαποῦν τὸν ἅγιον, νὰ μεταφράσουν τὸν θαυμαστὸν βίον του εἰς τὴν τουρκικὴν γλῶσσαν, ὥστε οὗτος νὰ γίνῃ κτῆμα καὶ τῶν τουρκοφώνων ἀναγνωστῶν. Αἰσθανόμεθα ὅτι μὲ αὐτὴν τὴν μετάφρασιν συνεχίζεται, τρόπον τινά, ἡ εὐλαβικὴ παράδοσις τῆς καραμανλίδικης γραμματείας, ἔστω καὶ ἐὰν εἶναι εἰς τὴν καθομιλουμένην σύγχρονον τουρκικὴν γλῶσσαν, ἐνῷ τὰ καραμανλίδικα, ὡς γνωστόν, παρεκκλίνουν πως ἐξ αὐτῆς, παρουσιάζοντα διαλεκτικὰς διαφορὰς καὶ εἶναι γραμμένα μὲ ἑλληνικοὺς χαρακτῆρας. 

Ἔχομεν μάλιστα βεβαίαν τὴν πεποίθησιν ὅτι ἡ παροῦσα ἔκδοσις τοῦ βίου τοῦ Ἁγίου Παϊσίου, ὁ ὁποῖος ἔχει συνταχθῆ ὑπὸ δύο ἀνθρώπων οἵτινες ἔζησαν ἀπὸ πολὺ κοντὰ τὸν ἅγιον καὶ ὑπῆρξαν πνευματικὰ τέκνα καὶ συνασκηταὶ αὐτοῦ, ὑπὸ τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος Ἰσαὰκ ἐκ Λιβάνου, καὶ τοῦ ὑποτακτικοῦ αὐτοῦ Εὐθυμίου ἱερομονάχου, Γέροντος τῆς Ἱερᾶς Καλύβης Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου ἐν Ἁγίῳ Ὄρει, θὰ βοηθήσῃ πολλοὺς συνανθρώπους μας νὰ γνωρίσουν τὸ πνευματικὸν μεγαλεῖον τοῦ ἁγίου, νὰ θαυμάσουν τὰ κατορθώματα καὶ τὴν ἀγάπην του διὰ τὸν Θεόν, νὰ τὸν ἐπικαλεσθοῦν καὶ νὰ ζητήσουν τὴν βοήθειαν καὶ τὴν χάριν του. 

Εὐλογοῦντες τὴν ἔκδοσιν ταύτην συγχαίρομεν τοὺς συντελεστὰς αὐτῆς, ὡς καὶ τὸν ἐκδοτικὸν οἶκον τὸν ἀναλαβόντα τὴν κυκλοφόρησιν αὐτοῦ, καὶ εὐχαριστοῦμεν διὰ τὸν φιλάγιον κόπον εἰς τὸν ὁποῖον ὑπεβλήθησαν, εὐχόμενοι πλουσιόκαρπον τὸν ἀμητὸν αὐτῆς καὶ τὴν σκέπην τῶν εὐχῶν τοῦ Ἁγίου Παϊσίου, τοῦ Καππαδόκου καὶ Ἁγιορείτου. Ἀμήν.

Πηγή: ΦΩΣ ΦΑΝΑΡΙΟΥ

«Μη μεριμνάτε τη ψυχή υμών τι φάγητε και τι πίητε, μηδέ τω σώματι υμών τι ενδύσησθε» (Ματθ. στ΄ 25)

«Μη μεριμνάτε τη ψυχή υμών τι φάγητε και τι πίητε, μηδέ τω σώματι υμών τι ενδύσησθε» (Ματθ. στ΄ 25)

Το σημερινό ευαγγέλιο ασχολείται με το σύνολο των αναγκών του ανθρώπου, που είναι τόσο πνευματικές όσο και υλικές και οι οποίες είναι στενά συνδεδεμένες με τη διπλή φύση του ανθρώπου, την πνευματική και υλική. Πέραν από την ιεράρχηση αυτών των αναγκών, με πρόταξη των πνευματικών έναντι των υλικών, το σύνολο αυτών των αναγκών καλούνται να υπηρετήσουν τον υπέρτατο στόχο του ανθρώπου που είναι η σωτηρία. Η πρόταξη των πνευματικών αναγκών δε σημαίνει υποτίμηση ή περιφρόνηση των υλικών και σωματικών αναγκών του ανθρώπου. Η πρόταξη οφείλεται κυρίως στην ανωτερότητα της πνευματικής φύσης του ανθρώπου που είναι άφθαρτη και αιώνια έναντι της υλικής – σωματικής που είναι φθαρτή και προσωρινή.

Εάν η πιο πάνω σειρά αντιστραφεί ή εάν ο άνθρωπος περιοριστεί μόνο στην εξασφάλιση των υλικών αναγκών, τότε θα έχουμε εκτροπή και άρα και ματαίωση του στόχου της σωτηρίας. Οι υλικές ανάγκες του ανθρώπου είναι όχι μόνο αναγκαίες, αλλά και επιβαλλόμενες για τη διατήρηση του ανθρώπινου σώματος σε κατάσταση υγείας, για να μπορέσει να ανταποκριθεί στην αποστολή του. Το ανθρώπινο σώμα ως «ναός του εν υμίν Αγίου Πνεύματος» (Α΄ Κορ. στία) καλείται να συνεργαστεί με το πνευματικό μέρος του ανθρώπου, ούτως ώστε να καταστεί ευκολότερο και το έργο της σωτηρίας. Σε αντίθετη περίπτωση θα υπάρξει αντιπαλότητα που θα οδηγήσει σε εκτροπή και τελικά θα φέρει την καταστροφή. Όπως είπε σήμερα ο Κύριος, «Ουδείς δύναται δυσί κυρίοις δουλεύειν».

Η προσκόλληση στα υλικά αγαθά και κατ’ επέκταση στο χρήμα θα οδηγήσει τον άνθρωπο στην απολυτοποίηση αυτών των αγαθών για την απόκτηση των οποίων θα χρησιμοποιήσει κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο. Παράλληλα θα στηριχτεί απόλυτα σ’ αυτά και τα οποία, όπως και ο «άφρων» πλούσιος της παραβολής, θα θεωρήσει αποκλειστικά «δικά του» και «κείμενα εις έτη πολλά».

Η απολυτοποίηση των υλικών αγαθών θα καλλιεργήσει την αίσθηση της αυτάρκειας και μιας ανύπαρκτης «παντοδυναμίας» με την «θεοποίηση» τόσο των αγαθών όσο και του εαυτού του που τα κατέχει. Κατά συνέπεια θα οδηγηθεί σε πλήρη αποξένωση τόσο από το Θεό όσο και από το συνάνθρωπο. Μια τέτοια αντίληψη θα οδηγήσει τον άνθρωπο σε ηθική απογύμνηση με αποτέλεσμα να λειτουργεί απλά ως «ζώο» που ζει για το σήμερα, το υλικό και εφήμερο. Προπαντός θα ζει χωρίς σκοπό και χωρίς ελπίδα. Μάλιστα αυτή η ζωή χωρίς ελπίδα διατυπώνεται και στο τριπλό ερώτημα του σημερινού ευαγγελίου «τι φάγητε»; «Τι πίετε»;, «τι ενδύσασθε»;

Σαν αποτέλεσμα της αποκλειστικής στροφής του ανθρώπου στην εξασφάλιση φαγητού, ποτού και ενδυμασίες καλλιεργείται από τη μια η αγωνία και η ανασφάλεια για την εξασφάλιση τους και κατ’ επέκταση ο κλονισμός της πίστεως του ανθρώπου στο Θεό, με αποτέλεσμα να ζει τελικά χωρίς ελπίδα. Προέκταση αυτής της έλλειψης ελπίδας είναι και η δημιουργία συνθηκών ζωής χωρίς ιεράρχηση αξιών και καθορισμός προτεραιοτήτων, λόγω ακριβώς και της κατάστασης πανικού που κυριαρχεί στη ζωή του. Ο άνθρωπος κάτω από αυτές τις συνθήκες επιδιώκει την αφθονία, η δε αφθονία τον οδηγεί στην κραιπάλη και την ασωτία ή ακόμα στην πολυτέλεια και την ματαιοφροσύνη. Ενέργειες που οδήγησαν ολόκληρη την ανθρωπότητα αρχικά στο «οικονομικό θαύμα» και σήμερα στην οικονομική κρίση και την οικονομική εξαθλίωση. Η απολυτοποίηση της ύλης, η απαξίωση - περιφρόνηση της ανθρώπινης ζωής καθώς και η περιφρόνηση των ηθικών αξιών δημιούργησαν στον άνθρωπο ένα κενό και ένα αδιέξοδο, μεγαλύτερο από το σημερινό οικονομικό αδιέξοδο. Κατά συνέπεια, η κρίση είναι πρώτιστα ηθική και όχι οικονομική. Και το ερώτημα που προβάλλει υπάρχει διέξοδο από το αδιέξοδο; Ναι, υπάρχει διέξοδο με την έξοδο του ανθρώπου από τον ατομικισμό και την επιστροφή του στην έννοια του προσώπου. Ο άνθρωπος ως πρόσωπο θα πρέπει να αποκαταστήσει από τη μια τη σχέση του με το Θεό και από την άλλη τη σχέση του με το συνάνθρωπο. Θα πρέπει ακόμα να ιεραρχήσει προτεραιότητες, όπως τις παρουσιάζει σήμερα ο Κύριος και ο οποίος ρωτά: «ουχί η ψυχή πλείον εστί της τροφής και το σώμα του ενδύματος» για να καταλήξει με την προτροπή «ζητείται δε πρώτον την βασιλείαν του Θεού και την δικαιοσύνη αυτού, και ταύτα πάντα προστεθήσεται υμίν».

Σαν επιβεβαίωση του ενδιαφέροντος του και για τις υλικές ανάγκες του ανθρώπου, ο Κύριος παρουσιάζει εικόνες, από τη φροντίδα των πουλιών και των λουλουδιών. «Κοιτάξτε», είπε, «τα πουλιά που δε σπέρνουν ούτε θερίζουν ούτε συνάζουν αγαθά σε αποθήκες, κι όμως ο ουράνιος Πατέρας σας τα τρέφει· εσείς δεν αξίζετε περισσότερο απ’ αυτά…; Ας σας διδάξουν τα αγριόκρινα πως μεγαλώνουν· δεν κοπιάζουν ούτε γνέθουν· κι όμως σας βεβαιώνω πως ούτε ο Σολομών σ’ όλη του τη μεγαλοπρέπεια δεν ντυνόταν όπως ένα από αυτά. Αν όμως ο Θεός ντύνει έτσι το αγριόχορτο, που σήμερα υπάρχει και αύριο θα το ρίξουν στη φωτιά, δε θα φροντίσει πολύ περισσότερο για σας, ολιγόπιστοι; Μην έχετε, λοιπόν, άγχος και μην αρχίσετε να λέτε, τι θα φάμε; Ή τι θα πιούμε; Ή τι θα ντυθούμε; Γιατί για όλα αυτά αγωνιούν όσοι δεν εμπιστεύονται το Θεό· όμως ο ουράνιος Πατέρας σας ξέρει καλά ότι έχετε ανάγκη απ’ όλα αυτά. Γι’ αυτό πρώτα απ’ όλα να επιζητείται τη βασιλεία του Θεού και την επικράτηση του θελήματός Του, κι όλα αυτά θα ακολουθήσουν».

Αδελφοί μου, ο Ιησούς με το πιο πάνω τριπλό ερώτημα δεν εκδηλώνει περιφρόνηση προς το ανθρώπινο σώμα καθώς και τις ανάγκες του. Ο ίδιος με την ενανθρώπισή Του πήρε το ανθρώπινο σώμα για να το εξυψώσει και να το αγιάσει, ενώ δεν αποφεύγει ο ίδιος την τροφή (Λουκ. κδ΄ 41-43).

Μέσα από το τριπλό ερώτημα, λοιπόν, ο Ιησούς θέλει να μας προφυλάξει από την υπερτίμηση των υλικών αναγκών, που εν μέρει συμβάλουν στο διχασμό της προσωπικότητας μας και που καλλιεργούν την ολιγοπιστία μας με παράλληλη υποτίμηση της αγάπης και της φροντίδας του Θεού. Ας καταβάλουμε τη δική μας προσπάθεια και να ‘μαστε σίγουροι ότι για όλα θα άλλα θα φροντίσει η αγάπη το Θεού.

Θεόδωρος Αντωνιάδης

Πηγή: ΑΚΤΙΝΕΣ