Σάββατο, 22 Νοεμβρίου 2014

Διεθνής – Διαχριστιανική Συνάντηση για την Οικογένεια από τη Μητρόπολη Δημητριάδος

Διεθνής – Διαχριστιανική Συνάντηση για την Οικογένεια από τη Μητρόπολη Δημητριάδος

Διεθνής – Διαχριστιανική Συνάντηση για την οικογένεια στην Ευρώπη πραγματοποιήθηκε σήμερα από την Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος, στο Συνεδριακό Κέντρο Θεσσαλίας, με φορέα υλοποίησης το Ίδρυμα «Λειτουργοί Υγείας της Αγάπης». Κεντρικό θέμα της Συνάντησης ήταν «Χριστιανοί της Ευρώπης και σύγχρονα ηθικά διλήμματα» και σ’ αυτή συμμετείχαν ο Σεβ. Μητροπολίτης Ιλίου, Αχαρνών & Πετρουπόλεως κ. Αθηναγόρας, ο Σεβ. Καθολικός Αρχιεπίσκοπος Κερκύρας, Ζακύνθου & Κεφαλληνίας κ. Ιωάννης, ο Ποιμένας της Ελληνικής Ευαγγελικής Κοινότητας Βόλου Αιδέσιμος Μελέτιος Μελετιάδης, ειδικοί επιστήμονες και εκπρόσωποι των Ρ/κών και Ευαγγελικών κοινοτήτων από διάφορα μέρη της Ελλάδας.

Την Συνάντηση χαιρέτισε ο Σεβ. Καθολικός Αρχιεπίσκοπος Κερκύρας κ. Ιωάννης, ο οποίος τόνισε ότι τέτοιου είδους συναντήσεις «μπορούν να γίνουν υπόδειγμα για την πορεία του διαλόγου μεταξύ των Εκκλησιών μας… που σήμερα βρίσκεται σε μια φάση κόπωσης και μερικές φορές μοιάζει να οδηγείται σε τέλμα…». Στη συνέχεια αναφέρθηκε στα «κοινά προβλήματα των οικογενειών μας: διαλυμένα ζευγάρια, διαζύγια express, υποκειμενικούς τρόπους με τους οποίους αυτοπροσδιορίζονται σεξουαλικά και ανθρωπολογικά τα άτομα, παντελής έλλειψη στήριξης της οικογένειας από τα όργανα της Πολιτείας, εσφαλμένη και σκανδαλώδης αντιμετώπιση του οικογενειακού θεσμού από τα Μ.Μ.Ε., σεξουαλική εκμετάλλευση του γυναικείου σώματος κ.άλ… σήμερα οφείλουμε να δώσουμε κοινή και προφητική μαρτυρία για την κατ’ Οίκον Εκκλησία, που είναι η ίδια η οικογένεια…».

Ακολούθησε ο Χαιρετισμός του Ποιμένος της Ελληνικής Ευαγγελικής Κοινότητας Βόλου Αιδεσίμου Μελετίου Μελετιάδη, ο οποίος, μεταξύ άλλων, σημείωσε ότι «ο επαναπροσδιορισμός του γάμου ακολουθείται και με την διά νόμου επιβολή των διαφόρων νέων γαμήλιων προσδιορισμών, απέναντι των οποίων η Εκκλησία δεν μπορεί να μείνει απαθής. Μέσα στο πλαίσιο της ποιμαντορικής και ιεραποστολικής της ευθύνης καλείται να διακονήσει το ποίμνιό Της, αλλά και να κηρύξει την αλήθεια μέσα σε ένα αυξητικώς εχθρικό γι’ Αυτήν περιβάλλον. Μια αλήθεια που, ενδεχομένως, την φέρει σε ρήξη με τον Καίσαρα…». Αναφερόμενος στην Συνάντηση τόνισε ότι «η συνοδοιπορία αυτή, πρωτόγνωρη για τα δικά μας δεδομένα, εύχομαι να αποτελέσει μία νέα ιστορική αφήγηση της σχέσης μας, ώστε όντως να συναντηθούμε σε τόσα πολλά κοινά θέματα, ακόμη και γιατί όχι και εθνικά».

Την έναρξη της Συνάντησης κήρυξε ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, ο οποίος επεσήμανε ότι «Η Οικογένεια είναι το πρώτο και μεγάλο θύμα της κατάστασης πού έχει διαμορφωθεί σήμερα στην Ευρώπη. Έχοντας απολέσει το Χριστιανικό της υπόβαθρο, πολιορκείται, με απίστευτη δυναμική - στο όνομα, μάλιστα του σύγχρονου πολιτισμού και της προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων! – από νεοφανείς νοοτροπίες, που τείνουν οντολογικά να την αλλοιώσουν και τελικά, να την εξαφανίσουν. Η ασυδοσία στις σεξουαλικές σχέσεις, το «δικαίωμα» υιοθεσίας παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια, οι σύγχρονες βιοηθικές προκλήσεις, η εξάπλωση των συμβιώσεων εκτός γάμου, η συστηματική προβολή από τα Μ.Μ.Ε. προτύπων ξένων προς το ήθος της Χριστιανικής – Ευρωπαϊκής Οικογένειας, είναι λίγα μόνο από τα νέα δεδομένα πού δε μπορούν να αφήνουν ασυγκίνητες και άπρακτες τις Χριστιανικές Ευρωπαϊκές Ομολογίες…».

Πρώτος ομιλητής ήταν Πρωτ. Ιωάννης Σκιαδαρέσης, Αναπληρωτής Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ., που ανέπτυξε το θέμα «Βίβλος και Οικογένεια». Ο π. Ιωάννης αναφέρθηκε στον μυστηριακό χαρακτήρα της δημιουργίας του ανθρώπου, στην οικογένεια και στην ζωή της στην Π.Δ., στον Γάμο και στην Οικογένεια στην Κ.Δ., όπου παρατήρησε, εξ αφορμής της Ευαγγελικής περικοπής του Γάμου στην Κανά, ότι «ο γάμος τρέφεται, συντηρείται και αυξάνει όχι με την τήρηση τύπων θρησκευτικών, αλλά με ουσιαστική συμμετοχή στο Σώμα Του Χριστού, διά της Θείας Ευχαριστίας» και κατέληξε επισημαίνοντας ότι «στο ποιμαντικό μας έργο άμεση προτεραιότητα έχει η διαφύλαξη της ακεραιότητας του Γάμου και η αναθέρμανση του οικογενειακού χαρακτήρα της κοινωνίας μας».

Ακολούθησε η εισήγηση του κ. Francesco Belleti, Δ/ντή του CISF, (Διεθνούς Κέντρου για Οικογενειακές Σπουδές) και Προέδρου του Ιταλικού Φόρουμ των Οικογενειακών Ενώσεων, με θέμα: «Οικογενειακές πολιτικές σε Ευρωπαϊκό επίπεδο: μια πρόκληση για την οικογενειακή ανάπτυξη». Ο ομιλητής, δίδοντας έναν ορισμό της Οικογένειας, αναφέρθηκε στα λόγια του Λέβι Στράους, ότι οικογένεια είναι «μία ομάδα που βρίσκει τις δικές της ρίζες της στο γάμο∙ αποτελείται από τον άνδρα σύζυγο, γυναίκα σύζυγο και τέκνα γεννηθέντα εντός γάμου∙ αυτή η κοινωνική ομάδα ενώνεται με ηθικά, νομικά, οικονομικά, θρησκευτικά και κοινωνικά δικαιώματα και υποχρεώσεις». Ακολούθως, μίλησε για την διαρκή αλλαγή των νομοθεσιών για την Οικογένεια στα Ευρωπαϊκά κράτη, «που ευθέως προκαλούν την ίδια τη μονιμότητα της φυσικής (ή παραδοσιακής) οικογενείας». Ακολούθησε αναφορά του στην μετάλλαξη της μορφής της οικογένειας στο άμεσο μέλλον και επεσήμανε δύο όρους: α) «Οικογενειακή Ενδυνάμωση: είναι ένας τρόπος εργασίας με οικογένειες, ενεργοποιώντας τα μεμονωμένα άτομα, αναπτύσσοντας τη συνείδησή τους για τις ικανότητές τους και διατηρώντας την δυνατότητά τους να αποκτήσουν έλεγχο επί των επιλογών τους. Η οικογενειακή ενδυνάμωση στοχεύει στο να ενισχύσει την οικογενειακή ευθύνη ως ένα ενεργό υποκείμενο στην οικοδομή της κοινότητος. Έχει, ως εκ τούτου, συνέπειες όχι μόνο στις οικογένειες, αλλά στην κοινωνία ως σύνολο. β) «Οικογενειακή Ενσωμάτωση, που σημαίνει, στη διεθνή προσέγγιση, ότι η οικογένεια γίνεται ακόμη πιο κεντρική ως κριτήριο καλής εργασίας στη πολιτική και διοίκηση, μέσω του προσδιορισμού των επιπτώσεων για τις οικογένειες κάθε σχεδιαζόμενης δράσεως, κάνοντας τις οικογενειακές ανησυχίες μία αναπόσπαστη διάσταση του σχεδιασμού, υλοποίησης, παρακολούθησης και αξιολόγησης των πολιτικών δράσεων». Τέλος, αναφέρθηκε στην πρόσφατη Σύνοδο των Ρ/κών Επισκόπων στη Ρώμη (5-19/10/2014), όπου εντοπίστηκε σαφώς ο κοινωνικός ρόλος της οικογένειας: «Η οικογένεια είναι ο προνομιακός χώρος για να υπάρξουν και να προωθηθούν η αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα ανδρός και γυναικός. Η οικογένεια, θεμελιωμένη στο γάμο, είναι ο χώρος για την ολοκληρωμένη διαμόρφωση των μελλοντικών πολιτών μίας χώρας».

Τρίτος ομιλητής ήταν ο κ. Εμμανουήλ Τουφεξής, Θεολόγος, Δ/ντής Οργανισμού «Αγάπη», μέλος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Οργανισμού «Οικογενειακή ζωή», ο οποίος μίλησε με θέμα: «Η Χριστιανική Προσέγγιση στη Συμβουλευτική Γάμου». Ο κ. Τουφεξής παρατήρησε ότι «Εν μέσω όλων των πληγμάτων που δέχεται σήμερα ο θεσμός του γάμου, η Εκκλησία καλείται να διατηρήσει και να αναπτύξει ακόμη περισσότερο την ποιμαντική συμβολή της στην συμβουλευτική γάμου, εστιάζοντας περισσότερο στα χριστιανικά στοιχεία που ο κόσμος μας έχει τόσο ανάγκη, ώστε να καταφέρει να αποκαταστήσει το γάμο όσο το δυνατό κοντύτερα σε αυτό που ο Θεός τον προόρισε». Μιλώντας πιο ειδικά για το ζήτημα της Χριστιανικής Συμβουλευτικής του Γάμου, επεσήμανε ότι «θα πρέπει να γίνεται από έναν Χριστιανό πνευματικό λειτουργό, να είναι σύμφωνη με τα βασικά χριστιανικά πιστεύω της Εκκλησίας, να έχει τον Σωτήρα Ιησού Χριστό στο κέντρο της, δηλ. να βασίζεται στην προσευχή και στην αποδοχή του Ιησού Χριστού ως ιατρού του ατόμου και αποκαταστάτη των σχέσεων».

Ακολούθησε η εισήγηση του Πρωτ. Βασιλείου Καλλιακμάνη, Καθηγητού της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ., με θέμα: «Σύγχρονα βιοηθικά προβλήματα στο Γάμο». Ο π. Βασίλειος, μεταξύ άλλων, επεσήμανε ότι «ο θεσμός του γάμου, με τις νέες αντιλήψεις της νεωτερικότητας, απογυμνώθηκε από το μυστηριακό και κοινωνικό του χαρακτήρα και έγινε ιδιωτική υπόθεση». Αναφέρθηκε σε κορυφαία ηθικά διλήμματα που αφορούν στον Γάμο και στην Οικογένεια, όπως η ετερόλογη εξωσωματική γονιμοποίηση, η διεκδίκηση υιοθεσίας τέκνων από ομόφυλα ζευγάρια, οι μονογονεϊκές οικογένειες, η γονιμοποίηση από το σπέρμα νεκρού δότη, η φέρουσα μητρότητα κ.άλ. Μιλώντας για την ποιμαντική αντιμετώπιση των φαινομένων αυτών, τόνισε ότι «Η Εκκλησία, σε κάθε περίπτωση, πρέπει να αγκαλιάζει στο σύνολό της τη ζωή των παιδιών της. Να φροντίζει ακόμη και για τις αστοχίες και τα λάθη τους και να τα μεταμορφώνει σε ευκαιρίες μετάνοιας, πνευματικής προκοπής και επίγνωσης του θελήματος του Θεού. Γι’ αυτό και η ποιμαντική της δεν μπορεί να είναι μονοδιάστατη. Είναι, καταρχήν, προληπτική και στη συνέχεια, εάν χρειασθεί, γίνεται θεραπευτική, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Τέλος, η ποιμαντική προσλαμβάνει προσωποκεντρικό χαρακτήρα. Εξάλλου, στην παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας δεν ευνοήθηκε τόσο η περιπτωσιολογία και το αυστηρό νομικό πνεύμα. Δόθηκε προτεραιότητα στο ανθρώπινο πρόσωπο που υπερέχει των απρόσωπων κανονικών διατάξεων». Ο π. Βασίλειος κατέληξε με την επισήμανση ότι «Η Εκκλησία δεν εμποδίζει την επιστήμη στο έργο της, αλλά επισημαίνει την ενδεχόμενη αλαζονεία της και την ανθρωποκεντρική της αυτάρκεια. Παράλληλα, έχει χρέος να υπενθυμίζει τούς κινδύνους πού συνεπάγεται η ασύνετη εφαρμογή των νέων επιστημονικών δεδομένων για τον άνθρωπο. Μπορεί να εφαρμόζει διακριτικά το «κατ’ οικονομίαν», αλλά ταυτόχρονα, υπενθυμίζει πάντοτε την ακρίβεια και την αναφορά στο κατ’ ευδοκίαν θέλημα του Θεού. Τέλος, στις περιπτώσεις παράβασης του Θείου θελήματος, υπέρβασης των ορίων της φύσεως και καταστρατήγησης της επιστημονικής δεοντολογίας, η ενδεικνυόμενη οδός είναι η ειλικρινής μετάνοια, τόσο σε προσωπικό όσο και σε συλλογικό – κοινωνικό επίπεδο».

Ακολούθησε μακρά και διεξοδική συζήτηση πάνω στην αντιμετώπιση συγκεκριμένων βιοηθικών διλημμάτων και προβληματισμών, ενώ καταγράφηκε η σημασία της καταγραφής και δυναμικής παρουσίασης των Χριστιανικών θέσεων, που εκφράζουν, ούτως ή άλλως, τις Χριστιανικές Ομολογίες της Ευρώπης πάνω σε ζητήματα Γάμου και Οικογένειας. Από όλους δε εκφράστηκε η επιθυμία να επαναληφθεί στο άμεσο μέλλον η Συνάντηση, με πιο εξειδικευμένη, πλέον, θεματολογία.

Πηγή: ΑΜΕΝ

Η ειρήνη του Χριστού

του Ιωάννη Καραβιδόπουλου, Ομότ.Καθηγητή της Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.

«Αδελφοί, ο Χριστός πραγματικά είναι για μας η ειρήνη. Αυτός έκανε τους δύο αντιμαχόμενους κόσμους ένα λαό και γκρέμισε με το σταυρικό του θάνατο ό,τι σαν τείχος τούς χώριζε και προκαλούσε έχθρα μεταξύ τους. Κατήργησε δηλαδή τον ιουδαϊκό νόμο των εντολών και των διατάξεων, για να δημιουργήσει με το έργο του από τα δύο εχθρικά μέρη, από τους Ιουδαίους και τους εθνικούς, μία νέα ανθρωπότητα, φέρνοντας την ειρήνη. Κι αφού θανάτωσε με τον σταυρό του την έχθρα, ένωσε τους δύο πρώην εχθρούς σε ένα σώμα και τους συμφιλίωσε με τον Θεό. 'Ετσι, ο Χριστός ήρθε κι έφερε το χαρμόσυνο μήνυμα της ειρήνης σ' εσάς τους εθνικούς, που ήσασταν μακριά από τον Θεό, και σ' εσάς τους Ιουδαίους, που ήσασταν κοντά του. Πραγματικά, δια του Χριστού μπορούμε μ' ένα πνεύμα και οι δύο, εθνικοί και Ιουδαίοι, να πλησιάσουμε τον Πατέρα. Δεν είστε, λοιπόν, πια ξένοι και χωρίς δικαιώματα, αλλά ανήκετε στον λαό του Θεού, στην οικογένεια του Θεού. Προστεθήκατε κι εσείς στο οικοδόμημα που έχει θεμέλιο τους αποστόλους και τους προφήτες, κι ακρογωνιαίο λίθο αυτόν τον ίδιο τον Χριστό. Μ' αυτόν ολόκληρο το οικοδόμημα δένεται και μεγαλώνει, ώστε να γίνει ναός άγιος για τον Κύριο. Ο Κύριος οικοδομεί κι εσάς μαζί με τους άλλους, για να γίνετε πνευματική κατοικία του Θεού» (Εφεσ. 2,14-22).
Το μίσος, οι διαιρέσεις, και οι διχοστασίες αποτελούν χαρακτηριστικά γνωρίσματα του υποδουλωμένου στο κακό προχριστιανικού ανθρώπου. Φράκτες δυσπρόσιτους υψώνουν οι άνθρωποι στη θρησκευτική ομάδα που ανήκουν, αγαπούν μόνο τους ομοϊδεάτες τους που βρίσκονται μέσα στον ίδιο χώρο, μισούν και εχθρεύονται κάθε ξένο που είναι έξω από τον φράκτη. Πιστεύουν ότι η σωτηρία είναι προνόμιο δικό τους και εκδήλωση της αποκλειστικής εύνοιας του Θεού γι’αυτούς.
Στους Ιουδαίους και εθνικούς στρέφεται η σκέψη του Απ. Παύλου στην περικοπή από την προς Εφεσίους επιστολή που παραθέσαμε παραπάνω. Ένας τοίχος στον Ναό του Σολομώντα εμπόδιζε με ποινή θανάτου στους εθνικούς να υπερβούν τα όρια και να εισέλθουν πιο μέσα στον Ναό. Ένας μεγαλύτερος ακόμη φραγμός, ο Νόμος του Μωυσή με τις πολλές διατάξεις και τις ραβινικές ερμηνείες διαχώριζε τους Ιουδαίους από τους λοιπούς λαούς. Το έργο όμως του Χριστού μέσα στον κόσμο σήμαινε από τη μια μεριά το γκρέμισμα του τοίχου αυτού, καθώς και κάθε διαχωριστικού τοίχου που διαιρεί τους ανθρώπους, και από την άλλη μεριά τη δημιουργία μιας νέας ανθρωπότητας με χαρακτηριστικό γνώρισμα τις ειρηνικές και αδελφικές σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων. Η νέα αυτή ανθρωπότητα είναι η Εκκλησία.
Η ειρήνη, μια λέξη που συχνά χρησιμοποιούμε είναι δηλωτική μιας καταστάσεως που τόσο εγκάρδια και θερμά ευχόμαστε ο ένας στον άλλο, έχει στα κείμενα του Απ. Παύλου ένα βαθύ πνευματικό περιεχόμενο: Είναι η συνδιαλλαγή του ανθρώπου με τον Θεό, με τον συνάνθρωπό του, και με τον εαυτό του. Συνδιαλλαγή που έγινε κατορθωτή με τον Σταυρό του Χριστού και που τη ζούμε στην πληρότητά της μέσα στην Εκκλησία.
Στην παραπάνω περικοπή κυριαρχούν δυο εικόνες που περιγράφουν την Εκκλησία: Η εικόνα της οικογένειας μέσα στην οποία κάθε άνθρωπος αισθάνεται οικείος του Θεού και όχι απομονωμένος, ριγμένος στον κόσμο και αβοήθητος, και η εικόνα της οικοδομής με ακρογωνιαίο λίθο τον Χριστό. Και οι δυο αυτές εικόνες δείχνουν την ειρηνική ενότητα της Εκκλησίας μέσα στην οποία αίρονται οι διαφορές που χωρίζουν τους ανθρώπους.
Θα διερωτηθεί ίσως κανείς: Ὀταν αντί της ειρήνης διαπιστώνει την ύπαρξη θρησκευτικών ομάδων που η καθεμία θεωρεί τα μέλη της ως τους μόνους κατόχους της αλήθειας του Χριστού, οι οποίοι διακρίνουν «τους δικούς μας» από «τους άλλους», όταν διαπιστώνει ταραχές μέσα στην Εκκλησία, όταν αντί της οικογενειακής θαλπωρής επικρατεί το μίσος, μεταξύ των χριστιανών, όταν αντί της Χριστοκεντρικής οικοδομής βλέπει συντρίμμια και καταστροφές, πώς θα θεμελιωθεί η πίστη του στον θείο ιδρυτή της; Η Εκκλησία πράγματι στην πολυτάραχη ιστορία της δια μέσου των αιώνων είναι πιθανό να παρουσιάζει κάποτε συμπτώματα καταλυτικά του έργου της, όταν τα μέλη της σαν άνθρωποι «συσχηματίζονται» προς τις ελκυστικές δυνάμεις του κόσμου. Πέρα όμως από τις πτώσεις των ανθρώπων που την αποτελούν, ή που την διακονούν βρίσκεται ο θεμέλιος λίθος της, ο Χριστός, που χορηγεί την ειρήνη και οδηγεί την Εκκλησία του μέσα από τις κακοτοπιές στον τελικό θρίαμβο. Είναι απαραίτητο το υπόβαθρο του προσωπικού βιώματος και της σταθερής συνδέσεως του κάθε πιστού με τον «άρχοντα της ειρήνης» για να αντιμετωπισθούν οι δυσάρεστες καταστάσεις. Η ειρήνη του Χριστού είναι δώρο της αγάπης του. Εάν κανείς αρνείται να το δεχτεί, δεν μπορεί παρά μόνο τον εαυτό του να κρίνει και να κατηγορεί για την απουσία της ειρήνης. Κάθε άλλη κριτική προς άλλα διοικητικά ή απλά μέλη της Εκκλησίας σημαίνει υπεκφυγή και συγκάλυψη της προσωπικής ευθύνης του.

πηγή: ΑΜΕΝ

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 23-11-2014 (Θ' ΛΟΥΚΑ)

Το Ευαγγέλιο Κατά Λουκάν (ιβ΄ 16-21)
Εἶπεν ὁ Κύριος την παραβολὴν ταύτην·
«Ἀνθρώπου τινὸς πλουσίου εὐφόρησεν ἡ χώρα· καὶ διελογίζετο ἐν ἑαυτῷ λέγων· τί ποιήσω, ὅτι οὐκ ἔχω ποῦ συνάξω τοὺς καρπούς μου; Καὶ εἶπε· τοῦτο ποιήσω· καθελῶ μου τὰς ἀποθήκας καὶ μείζονας οἰκοδομήσω, καὶ συνάξω ἐκεῖ πάντα τὰ γενήματά μου καὶ τὰ ἀγαθά μου, καὶ ἐρῶ τῇ ψυχῇ μου· ψυχή, ἔχεις πολλὰ ἀγαθὰ κείμενα εἰς ἔτη πολλά· ἀναπαύου, φάγε, πίε, εὐφραίνου.
Εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Θεός· ἄφρων, ταύτῃ τῇ νυκτὶ τὴν ψυχήν σου ἀπαιτοῦσιν ἀπὸ σοῦ· ἃ δὲ ἡτοίμασας τίνι ἔσται;»
Οὕτως ὁ θησαυρίζων ἑαυτῷ, καὶ μὴ εἰς Θεὸν πλουτῶν.
Ἀπόδοση στη νεοελληνική:
Εἶπεν ὁ Κύριοςτὴν ἑξῆς παραβολή:
«Ἑνὸς ἀνθρώπου πλουσίου τὰ χωράφια ἔφεραν ἐσοδείαν μεγάλην καὶ ἐσκέπτετο μέσα του, «Τί νὰ κάνω, ἐπειδὴ δὲν ἔχω ποὺ νὰ συγκεντρώσω τοὺς καρπούς μου;» καὶ εἶπε, «Αὐτὸ θὰ κάνω: θὰ κατεδαφίσω τὶς ἀποθῆκες μου καὶ θὰ κτίσω μεγαλύτερες καὶ θὰ συγκεντρώσω ἐκεῖ ὅλα τὰ γεννήματά μου καὶ τὰ ἀγαθά μου, καὶ θὰ πῶ εἰς τὴν ψυχήν μου, Ψυχή, ἔχεις πολλὰ ἀγαθά, γιὰ πολλὰ χρόνια· ἀναπαύσου, φάγε, πίε, εὐφραίνου».
Ὁ Θεὸς ὅμως τοῦ εἶπε, «Ἀνόητε, αὐτὴν τὴν νύχτα ζητοῦν ἀπὸ σὲ τὴν ψυχήν σου. Ἐκεῖνα δὲ ποὺ ἐτοίμασες, ποιὸς θὰ τὰ πάρῃ;».
Αὐτὰ παθαίνει ἐκεῖνος ποὺ θησαυρίζει διὰ τὸν ἑαυτόν του καὶ δὲν φροντίζει νὰ γίνῃ πλούσιος ὡς πρὸς τὸν Θεόν».

ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΜΠΟΣΙΟ "ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΧΩΡΟΣ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ"


Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2014

Πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία το επιμορφωτικό σεμινάριο Διευθυντών και Θεολόγων εκπαιδευτικών των σχολείων του Δήμου Κορδελιού- Ευόσμου με θέμα: "Το κοινωνικό έργο της Εκκλησίας : η έμπρακτη κοινωνική αλληλεγγύη"


Στις 19 Νοεμβρίου 2014 πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία στην Κατακόμβη του Ιερού Ναού Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Ευόσμου το επιμορφωτικό Σεμινάριο των Διευθυντών και Θεολόγων Εκπαιδευτικών του καλλικρατικού δήμου Κορδελιού - Ευόσμου με θέμα «Το κοινωνικό έργο της Εκκλησίας: Η έμπρακτη Αλληλεγγύη» που συνδιοργάνωσαν η Προϊσταμένη του Τμήματος Επιστημονικής και Παιδαγωγικής Καθοδήγησης Δ.Ε. Κεντρικής Μακεδονίας κ. Ευαγγελία Ψυχογυιού και ο Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων κ. Πολύβιος Στράντζαλης. 

Το Σεμινάριο ξεκίνησε με τον χαιρετισμό  του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως κ. Βαρνάβα, ο οποίος και στη συνέχεια παρακολούθησε το σεμινάριο. Ακολούθησε ο χαιρετισμός του Αντιδήμαρχου Παιδείας του Δήμου Κορδελιού-Ευόσμου κ. Ιωάννη Καμαρινού. Τέλος η κ. Ευαγγελία Ψυχογυιού, Προϊσταμένη του Τμήματος Επιστημονικής και Παιδαγωγικής Καθοδήγησης Δ.Ε. Κεντρικής Μακεδονίας απηύθυνε σύντομο χαιρετισμό εκ μέρους του Περιφερειακού Διευθυντή Εκπαίδευσης Κεντρικής Μακεδονίας κ. Γεώργιου Καρατάσιου.  Το επιμορφωτικό σεμινάριο παρακολούθησαν 24 Θεολόγοι και 6 Διευθυντές των σχολείων του δήμου Κορδελιού - Ευόσμου.


Στο επιμορφωτικό σεμινάριο εισηγήσεις παρουσίασαν οι:
1) κ. Πέτρος Παναγιωτόπουλος, Δρ. Θεολογίας, με θέμα «Εκκλησία και Κοινωνική Αλληλεγγύη»

2) π. Γεώργιος Μίλκας, Θεολόγος, Προϊστάμενος των Ι. Ν. Αγ. Αθανασίου και Ευαγγελισμού Ευόσμου, με θέμα: «Ιστορία και γεωγραφία της περιοχής και του έργου της Εκκλησίας»

3) κ. Ζαφειρούλα Αμπατζή, Θεολόγος, Μέλος του Συμβουλίου Φιλόπτωχου Ταμείου του Ι. Ν. Αγ. Αθανασίου Ευόσμου, με θέμα: «Διακονία Αγάπης»

4) κ. Νικόλαος Τσιαδήμος, Καθηγητής Αγγλικών και Θεολόγος, με θέμα:  «Διακονία Νεότητας»

5) κ. Ευαγγελία Ψυχογυιού, Προϊσταμένη του Τμήματος Επιστημονικής και Παιδαγωγικής Καθοδήγησης Δ.Ε. Κεντρικής Μακεδονίας με θέμα: «Η παιδαγωγική αξιοποίηση του κοινωνικού έργου της Εκκλησίας»

6) κ. Πολύβιος Στράντζαλης, Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων, με θέμα: «Σχεδιασμός εκπαιδευτικών δράσεων – ενδεικτικές προτάσεις»










Γρεβενά:Φανατισμός και ανεξιθρησκία-Βιοηθική και Διδακτική πράξη.Επιμορφωτική συνάντηση θεολόγων Π.Ε. Γρεβενών


Θέμα: «Επιμορφωτική συνάντηση θεολόγων Π.Ε. Γρεβενών»

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Σας προσκαλώ στην επιμορφωτική μας συνάντηση την την 25η Νοεμβρίου 2014, ημέρα Τρίτη και ώρα 11:30 π. μ. Η συνάντηση με θέμα: «Σύγχρονες Διδακτικές Προσεγγίσεις» θα πραγματοποιηθεί στο 2ο Γυμνάσιο Γρεβενών σύμφωνα με το παρακάτω πρόγραμμα:

11:30 -12:00 Ενημέρωση από το Σχολικό Σύμβουλο(Τράπεζα Θεμάτων, Απαλλαγές από τα Θρησκευτικά κ. λ. π.)

12:00 -12:40 «Φανατισμός και ανεξιθρησκία». Διδακτική προσέγγιση στη Δ.Ε. 21 της Β’ Τάξης του Γενικού Λυκείου. Δημήτρης Παπανικολάου, θεολόγος 1ου ΓΕΛ Γρεβενών

12:40 -13:00 Συζήτηση

13:00-13:40 «Βιοηθική και Διδακτική πράξη», Δημήτρης Τσακστάρας, θεολόγος 2ου ΓΕΛ Γρεβενών

13:40-14:00 Συζήτηση

14:00 Λήξη επιμορφωτικής συνάντησης.

Με συναδελφικούς χαιρετισμούς
Ανδρέας Αργυρόπουλος

Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων Δυτικής Μακεδονίας

Πηγή : http://e-theologia.blogspot.gr/2014/11/blog-post_42.html?spref=fb