Τετάρτη, 5 Αυγούστου 2015

ΚΑΙΡΟΣ: Δελτίο τύπου για το ζήτημα των απαλλαγών

Χολαργός 4 Αυγούστου 2015

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Τα τελευταία χρόνια κάθε καλοκαίρι (συνήθως Αύγουστο) η εκπαιδευτική κοινότητα πληροφορείται νέα μέτρα και νέες ρυθμίσεις που αφορούν σε κρίσιμα για την σχολική ζωή ζητήματα. Ιδιαίτερες « τραυματικές εμπειρίες» έχει αποκομίσει η θεολογική εκπαιδευτική κοινότητα από αιφνίδιες αποφάσεις που σχετίζονται με το πλαίσιο διδασκαλίας και παρακολούθησης του μαθήματος των Θρησκευτικών. Οι εγκύκλιοι του 2008(περί απαλλαγών) και όσες ακολούθησαν προσπαθώντας να «θεραπεύσουν» τις πληγές που άνοιξαν οι πρώτες, είναι ενδεικτικές της βούλησης του υπουργείου Παιδείας για την ρύθμιση ή απορρύθμιση ενός θέματος που ως μη όφειλε, αναδείχθηκε σε πρώτης γραμμής πρόβλημα για εκπαιδευτικούς(διδάσκοντες και σχολική διοίκηση) , γονείς και μαθητές.

Η πρόσφατη- εκ νέου - ανακίνηση μέσω δημοσιευμάτων στον ημερήσιο τύπο του ζητήματος της απαλλαγής από το μάθημα των Θρησκευτικών και η «καταιγιστική» ανταλλαγή απόψεων, θέσεων και αντιθέσεων στα μέσα ηλεκτρονικής κοινωνικής δικτύωσης, θέτουν και πάλι, στο προσκήνιο της εκπαιδευτικής επικαιρότητος ένα ζήτημα, για το οποίο όλες οι θεολογικές ενώσεις είχαν συμφωνήσει ότι είχε με ικανοποιητικό τρόπο διευθετηθεί με την κοινοποίηση της τελευταίας εγκυκλίου(23/1/2015),στις σχολικές μονάδες .

Ο σύλλογός μας θεωρεί ότι κάθε αναψηλάφηση του καθεστώτος απαλλαγής από το μάθημα των Θρησκευτικών , έστω και υπό το κράτος αποφάσεων-συστάσεων ανεξαρτήτων αρχών, θα είναι επιζήμια τόσο για το ίδιο το μάθημα όσο και για την ομαλή λειτουργία των σχολικών μονάδων, όπως έχει ήδη εξηγήσει, μέσω εμπεριστατωμένου υπομνήματος που είχε αποστείλει στο υπουργείο(Σεπτέμβριος 2014). Εκεί είχαμε με έμφαση τονίσει πως η όποια μελλοντική ρύθμιση του υπουργείου για το θέμα αυτό θα έπρεπε να βασίζεται σε τρεις βασικούς άξονες: 1.Στην ισονομία των μαθητών μέσα στη σχολική κοινότητα όσον αφορά τον αριθμό των διδασκόμενων μαθημάτων, 2. Στο σεβασμό της διακριτής ιδιαιτερότητας κάθε μαθητή, στο πλαίσιο της οποίας μπορεί να ασκεί νομίμως το δικαίωμα της απαλλαγής και 3. Στην υψηλή παιδευτική αξία του μαθήματος των Θρησκευτικών, που σε περιόδους ιδιαίτερα, όπως η σημερινή, της ποικιλώνυμης κρίσης, μπορεί και μέσω του περιεχομένου του αλλά και με την προσωπική συμβολή όσων το διακονούν μέσα στη σχολική τάξη, να προσφέρει μεγάλες υπηρεσίες στη χειμαζόμενη Ελληνική κοινωνία.

Επομένως πιστεύουμε και ελπίζουμε πως το υπουργείο Παιδείας δεν θα «ανοίξει» και πάλι ένα θέμα, εφόσον δεν υφίσταται προφανής αιτία. Οι όποιες γνωματεύσεις των ανεξαρτήτων αρχών, που σημειωτέον λειτουργούν εντός - και με την έγκριση - της συντεταγμένης Πολιτείας, είναι μεν σεβαστές εφόσον στηρίζονται σε αναντίρρητες πραγματικότητες, ωστόσο δεν μπορεί να αποτελούν το μοναδικό σύμβουλο της βούλησης ενός υπεύθυνου πολιτικού θεσμικού οργάνου, που αποφασίζει και λειτουργεί με γνώμονα την παιδαγωγική αξία και σκοπιμότητα ενός πολυφωνικού και πλουραλιστικού ωρολογίου εκπαιδευτικού προγράμματος, την ιστορία και το περιεχόμενο της εκπαίδευσης στο νεότερο ελληνικό κράτος και φυσικά την πανθομολογούμενη ιδιαίτερη πολιτισμική παράδοση του τόπου αυτού, αναπόσπαστο στοιχείο της οποίας αποτελεί η σύνδεση της καθημερινότητας με τις ποικίλες εκφράσεις της εκκλησιαστικής εμπειρίας, όπως αυτή ποικιλότροπα αποκαλύπτεται στη λατρεία, την τέχνη, τη θεολογία και την ίδια τη ζωή.


Για το Δ.Σ

                                            Ο Πρόεδρος                                                  Ο Γ. Γραμματέας

                                ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΜΟΣΧΟΣ                              ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

              Επικ. Καθηγητής Θεολογικής σχολής ΕΚΠΑ                         Διευθυντής Λυκείου

Δευτέρα, 3 Αυγούστου 2015

Βασίλειος Θ. Σταυρίδης, Οικουμενικόν Πατριαρχείον και η μέριμνα των νεκρών, Εκδοτικός Οίκος Κ & Μ Αντ. Σταμούλη, Θεσσαλονίκη 2015


Βασίλειος Θ. Σταυρίδης,  Οικουμενικόν Πατριαρχείον και η μέριμνα των νεκρών, Εκδοτικός Οίκος Κ & Μ Αντ. Σταμούλη, Θεσσαλονίκη 2015

ISBN 978-960-9533-99-7


ΠΡΟΛΟΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
ὑπό
Γέροντος Χαλκηδόνος Ἀθανασίου

Ὁ σεβαστός μου διδάσκαλος καί Ἄρχων Β. Θ. Σταυρίδης, ἐπί μακράν περίοδον ἐτῶν Καθηγητής τῆς Ἱερᾶς Θεολογικῆς Σχολῆς Χάλκης καί ὁμότιμος σήμερον εἰς τήν ἕδραν κυρίως τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἱστορίας καί τῆς Ἱστορίας τῆς Οἰκουμενικῆς Κινήσεως, ἐξέδωσε ἕν νέον πόνημα ὑπό τόν τίτλον «Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον καί ἡ μέριμνα τῶν νεκρῶν», ἐντός τοῦ πλήθους τῶν ἐπιστημονικῶν του ἐργασιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐμπλουτίζουν τήν νεοτέραν ἐκκλησιαστικήν γραμματείαν τοῦ Θρόνου. Πραγματεύεται δέ τό θέμα τῶν Ὀρθοδόξων Κοιμητηρίων τῆς Πόλεως μέ ποικίλας ἄλλας θεματολογικάς παραμέτρους, ἑστιάζων τήν προσοχήν του καί εἰς ἐξεχούσας προσωπικότητας τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ καί λοιποῦ βίου, τῶν ὁποίων οἱ τάφοι κεῖνται εἰς τά Κοιμητήρια ταῦτα.
Τό εὐρύτατον θέμα τοῦτο, κατά τά τελευταῖα ἔτη ἤρχισε νά γίνεται εὐτυχῶς ἀντικείμενον ἐπιστημονικῆς ἐρεύνης ὑπό ἡμετέρων καί ξένων. Οὕτω ἔχομεν ὡρισμένας συντόμους ἐργασίας ἐπί ὅλων τῶν Κοιμητηρίων μετά σχετικῆς βιβλιογραφίας καί φωτογραφικοῦ ὑλικοῦ, ἐλαχίστας ὅμως μονογραφίας ἐπί Κοιμητηρίων τινῶν καί πολλά σκόρπια στοιχεῖα, τά ὁποῖα εὑρίσκονται ἀποθησαυρισμένα εἰς διάφορα ἄρθρα καί μελέτας οὐχί σπανίως «ἀσχέτου» πρός αὐτά χαρακτῆρος. Ὡρισμένα ἐκ τῶν Κοιμητηρίων τούτων διασώζουν, καίτοι οὐχί εἰς καλήν πάντοτε κατάστασιν, ταφικά μνημεῖα διαπρεπῶν καλλιτεχνῶν (μαρμαρογλυπτῶν καί μαρμαροτεχνιτῶν) ξένων (ἰδίως Τηνίων) καί ἐγχωρίων, ἀποβαίνοντα μάρτυρες τῆς πολιτισμικῆς γενικότερον καταστάσεως τῆς Βασιλευούσης κατά τούς τελευταίους αἰῶνας, μάλιστα δέ εἰς τόν τομέα τῆς γλυπτικῆς, εἰς τόν ὁποῖον δέν παρέχει πολλά δείγματα ἡ θρησκευτική παράδοσις τῆς Ἐκκλησίας μας. Περιττόν δέ νά λεχθεῖ ὅτι λόγῳ ἀκριβῶς τοῦ χαρακτῆρας τούτου, οὐχί σπανίως γίνονται λεία τυμβωρύχων καί κλεπτῶν. Ὡς ἐκ τούτου, ὀρθῶς ποιοῦντες φορεῖς τινές, μεταφέρουν σύν τοῖς ἄλλοις, κειμηλιακά καί καλλιτεχνικά ἔργα τῶν Κοιμητηρίων τούτων εἰς χώρους σχετικῆς ἀσφαλείας (αὐλογύρους ναῶν, ναούς κ.λπ.). Ἀπαιτεῖται δέ καί ἡ πάραυτα συντήρησις αὐτῶν, πρᾶγμα βεβαίως τό ὁποῖον συνεπάγεται τεράστιον οἰκονομικόν κόστος, καθώς ἐπίσης καί ἐπαύξησις συστηματικῶν μονογραφιῶν ἐπί τῶν σημαντικοτέρων Κοιμητηρίων.
Οὕτω ὁ κ. Σταυρίδης συνεχίζει ἀόκνως τήν ἐπιστημονικήν του δρᾶσιν, γενόμενος παράδειγμα πρός μίμησιν διά πολλούς νεοτέρους. Ἱκανά δέ ἐκ τῶν συγγραμμάτων του διακρίνονται διά τόν σύντομόν των πληροφοριακόν χαρακτῆρα, καί τήν ἰδιάζουσαν δομικήν διάρθρωσιν, ἡ ὁποία προεκτείνεται ἰδίως τελευταίως καί εἰς συναφεῖς παραμέτρους.
Συγχαίρομεν ὅθεν τόν παλαίμαχον τοῦτον πολεμιστήν τῆς γραφίδος διά τό νέον του τοῦτο ἐγχείρημα, προσεπιδηλοῦντες, ὅτι κ. καθηγητής ἔσχεν χορείαν πολλῶν ἀξίων μαθητῶν, οἱ ὁποῖοι κατέλαβον ποικίλας σήμερον θέσεις εἰς τήν Ἐκκλησίαν καί ἀλλαχοῦ, ἔνιοι τῶν ὁποίων καί ὡς συνάδελφοί του, ἔχουν ἀρίστην μετ' αὐτοῦ κατά περίπτωσιν συνεργασίαν.

Εὐχόμεθα ὄλβια καί καρποφόρα ἐν συνεχείᾳ τά ἔτη του.