Πέμπτη, 20 Απριλίου 2017

ΟΙ.ΟΜ.ΚΩ.: Ημερίδα με θέμα:"Κρίσιμα Ζητήματα του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης: Παρόν και Μέλλον κάτω από τις Σημερινές Συνθήκες"


ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΤΩΝ

Πρόγραμμα Ημερίδας

«Κρίσιμα Ζητήματα του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης:

Παρόν και Μέλλον κάτω από τις Σημερινές Συνθήκες»

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΤΩΝ

Δημητρίου Σούτσου 46, Αμπελόκηποι

Σάββατο, 29 Απριλίου 2017

Έναρξη : 9.00

Νικόλαος Ουζούνογλου, «Οι Σκοποί της Ημερίδας», 9.00 – 9.15. 

Συνεδρία 1: Η διατήρηση και ενίσχυση της παρουσίας στην Κωνσταντινούπολη υπό συνθήκες κοινωνικής ευημερίας, 9.15 – 11.00.

Πρόεδρος: Νικόλαος Αναγνωστόπουλος

- Γεώργιος Τανισκίδης, «Πως μπορεί να συνδράμει η οικονομική παρουσία των Ελληνικών Εταιρειών»

- Αναστάσιος Καθαρόπουλος και Ευστράτιος Νικήτας, «Σκέψεις για υποστήριξη της παλινόστησης της νέας γενιάς».

- Έλλη Κόβη, «Μια πρόταση συστηματικής εθελοντικής προσφοράς των εκπατρισμένων στους θεσμούς της Πόλης».

- Γρηγόρης Κεσίσογλου, «Οι εξωτερικές και οι εσωτερικές προϋποθέσεις της επιβίωσης».

- Μιχάλης Μαυρόπουλος, «Πίστη για την επίτευξη στόχων»

- Πάρις Ασανάκης, «Η αναζωογόνηση της Ρωμιοσύνης της Ίμβρου». 

Συνεδρία 2: Η μεταλαμπάδευση του πολιτισμού της Ρωμιοσύνης στις νέες γενιές, 11.00– 12.00.

Πρόεδρος: Σταμάτιος Νικόλαος Κίσσας

- Εθελοντές Νέοι της Οι.Ομ.Κω, «Ο πολιτισμός μας, τα μέσα επιβίωσης της Πολίτικης ταυτότητας και ο ρόλος των νέων εθελοντών».

- Ρέα Πουρνάρα Ξενιάδη, «Η συμβολή μας για την Ρωμιοσύνη της Πόλης».

- Αιμιλία Ξανθοπούλου, «Η σημασία του επιμορφωτικού ρόλου των Κωνσταντινουπολίτικων Σωματείων»

- Δημήτριος Ιωαννίδης, «Προτάσεις για την προσέλκυση νέων στα Σωματεία». 

- Δημήτριος Τόλιος, «Σκέψεις για την συνεχή και συνεπή μας συμβολή μας προς την Ρωμιοσύνη της Πόλης».

Διάλειμμα Καφέ

Συνεδρία 3: Η ενίσχυση των θεσμών της Ρωμιοσύνης για συντονισμένη δράση εντός και εκτός της Πόλης, 12.15 – 14.00

Πρόεδρος: Μιχαήλ Μαυρόπουλος

- Γεώργιος Παπαλιάρης, «Προβλήματα και επισημάνσεις, προτάσεις και προοπτικές για μια πιο αποτελεσματική και αποδοτική λειτουργία των ελληνορθόδοξων κοινοτήτων της Κωνσταντινούπολης»

- Α. Παριζιάνος, «Τα Ζητήματα των Βακουφίων».

- Γεώργιος Θεοδωρίδης, «Η Ορθόδοξη Κοινότητα της Σμύρνης στη σημερινή Τουρκία».

- Νικόλαος Αναγνωστόπουλος, «Η ανάγκη του συντονισμού των θεσμών εντός της Ομογένειας της Πόλης και η ουσιαστική συνεργασία με την Εκπατρισμένη Κοινότητα»

Διάλειμμα ελαφρύ φαγητού

Συνεδρία 4: Η Παιδεία ως βασικού παράγοντα για το μέλλον της Ρωμιοσύνης, 15.00 -16.30

Πρόεδρος: Ελίζα Φερεκύδου

Παρουσίαση στατιστικών στοιχείων για τους φοιτούντες στα Ομογενειακά σχολεία με διαφάνειες

- Σταύρος Γιωλτζόγλου, «Οι προκλήσεις για την Ομογενειακή Παιδεία».

- Κωνσταντίνος Κυρατζόπουλος, «Τα καίρια θέματα της Ομογενειακής Παιδείας»

- Γιάννης Ντεμιρτζόγλου, «Το Ζωγράφειο στον 21ο Αιώνα».

- Βλάσιος Φάτσιος, «Το επίπεδο των σπουδών σήμερα: γενικώς και ειδικώς».

- Ευστράτιος Γεωργουδής, «Εμπειρίες από την διδασκαλία σεμιναρίων στους μαθητές της Ομογένειας».

- Νικόλαος Κόλμαν, « Η στρατηγική της Οι.Ομ.Κω. για την υποστήριξη της Ομογενειακής Παιδεία».

Συνεδρία 5: ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΚΑΙ ΕΞΑΓΩΓΗ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΩΝ 16.30-18.30

Πότε δίνουν εξετάσεις οι μαθητές σε Γυμνάσια, ΓΕΛ και ΕΠΑΛ

Στις 9 Μαίου, ημέρα Τρίτη, λήγουν τα μαθήματα στα Λύκεια ενώ οι γραπτές απολυτήριες και προαγωγικές εξετάσεις αρχίζουν για τα Γυμνάσια την 1η Ιουνίου και στα Λύκεια (ΓΕΛ-ΕΠΑΛ), στις 11 Μαίου.

Ειδικότερα:

Γυμνάσιο

Στο Γυμνάσιο τα μαθήματα λήγουν στις 26 Μαίου και ακολουθούν επαναλήψεις διδακτέας ύλης και εκδηλώσεις το διήμερο 29 και 30 Μαίου.

Στις 31 Μαίου θα ανακοινωθούν τα αποτελέσματα φοίτησης.

Την 1η Ιουνίου ξεκινούν οι προαγωγικές και απολυτήριες εξετάσεις.

Στις 12 Ιουνίου θα εκδοθούν τα αποτελέσματα για τους μαθητές Γυμνασίου

Στις 13 Ιουνίου θα ξεκινήσουν μαθήματα ενισχυτικής διδασκαλίας για τους μετεξεταστέους μαθητές τα οποία προβλέπεται να διαρκέσουν μέχρι και 23 Ιουνίου.

Στις 26 Ιουνίου θα ξεκινήσουν οι προαγωγικές και απολυτήριες εξετάσεις για τους μετεξεταστέους μαθητές

Στις 29 Ιουνίου θα εκδοθούν τα αποτελέσματα .

Στα Γενικά Λύκεια

Οι απολυτήριες εξετάσεις της Γ Λυκείου και παράλληλα οι προαγωγικές της Α και Β Λυκείου θα ξεκινήσουν στις 11 Μαίου.

Για τη Γ Λυκείου οι απολυτήριες εξετάσεις θα ολοκληρωθούν μέχρι στις 26 Μαίου και τα αποτελέσματα θα εκδοθούν στις 31 Μαίου.

Οι προαγωγικές εξετάσεις στην Α και Β Λυκείου θα συνεχιστούν και μετά τις 26 Μαίου και τα αποτελέσματα θα εκδοθούν στις 6 Ιουνίου.

Εξετάσεις μετεξεταστέων μαθητών Α, Β και Γ Λυκείου θα ξεκινήσουν στις 23 Ιουνίου και θα ολοκληρωθούν στις 28 Ιουνίου

Στις 29 Ιουνίου θα εκδοθούν τα αποτελέσματα.

ΕΠΑΛ

Για τους μαθητές των ΕΠΑΛ οι απολυτήριες εξετάσεις της Γ τάξης και παράλληλα οι προαγωγικές της Α και Β ΕΠΑΛ θα ξεκινήσουν στις 11 Μαίου.

Την 1η Ιουνίου θα εκδοθούν τα αποτελέσματα για την Γ τάξη.

Οι προαγωγικές εξετάσεις στην Α και Β τάξη ΕΠΑΛ θα συνεχιστούν και μετά τις 26 Μαίου και τα αποτελέσματα θα εκδοθούν στις 7 Ιουνίου.

Οι εξετάσεις μετεξεταστέων μαθητών Α, Β και Γ Λυκείου θα ξεκινήσουν στις 23 Ιουνίου και θα ολοκληρωθούν στις 28 Ιουνίου

Στις 29 Ιουνίου θα εκδοθούν τα αποτελέσματα.

Πανελλαδικές

Οι Πανελλαδικές Εξετάσεις θα ξεκινήσουν στις 6 Ιουνίου για τα ΕΠΑΛ και 7 Ιουνίου για τα ΓΕΛ


Ειδικά μαθήματα

Οι εξετάσεις στα Ειδικά Μαθήματα θα ξεκινήσουν στις 24 Ιουνίου και θα ολοκληρωθούν στις 30 του ίδιου μήνα.

ΤΕΦΑΑ

Οι Πρακτικές δοκιμασίες (ΤΕΦΑΑ κ.α.) θα ξεκινήσουν 20 Ιουνίου και θα ολοκληρωθούν στις 30 του ίδιου μήνα.

Πηγἠ: ESOS

Τι ισχύει από φέτος για τις ενδοσχολικές επαναληπτικές εξετάσεις στο Λύκειο

Μετατίθενται, από φέτος, οι επαναληπτικές εξετάσεις των μαθητών/τριών (μετεξεταστέοι) από το Σεπτέμβριο στον Ιούνιο, μέτρο που τους διευκολύνει, καθώς έχουν πρόσφατη τη μελέτη για την εξεταστική περίοδο του Μαΐου.

Επίσης προστίθεται μια τρίτη ευκαιρία απολυτηρίων εξετάσεων για τους μαθητές/τριες της Γ΄τάξης τον Σεπτέμβριο, ώστε οι μετεξεταστέοι να μη χάσουν μια χρονιά αλλά να μπορέσουν να συνεχίσουν τις σπουδές τους σε δημόσια ή ιδιωτικά ΙΕΚ ή όπου αλλού επιθυμούν.

Ειδικότερα:

1. Οι γραπτές προαγωγικές και απολυτήριες εξετάσεις διεξάγονται μετά τη λήξη των μαθημάτων του Β ́ Τετραμήνου στα Γενικά Λύκεια (σ.σ. τα μαθήματα στα Λύκεια φέτος λήγουν στις 9 Μαίου). Προβλέπονται επίσης δύο ειδικές εξεταστικές περίοδοι, μία κατά το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Ιουνίου και μία για τις περιπτώσεις που περιγράφονται στο άρθρο 20 του παρόντος στις αρχές του Σεπτεμβρίου.Στις εξετάσεις αυτές αξιολογούνται συνολικά οι γνώσεις και οι δεξιότητες που απέκτησαν οι μαθητές κατά τη διάρκεια του αντίστοιχου σχολικού έτους. Η διάρκεια των γραπτών προαγωγικών και απολυτηρίων εξετάσεων είναι δίωρη.

2. Σε περίπτωση που κατά τη διάρκεια των εξετάσεων λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας απαιτηθεί η αντικατάσταση της γραπτής εξέτασης από προφορική, εφόσον ο μαθητής δεν είναι δυνατόν να εξεταστεί γραπτά στις απολυτήριες εξετάσεις, ειδικά για τα μαθήματα Ελεύθερο Σχέδιο και Γραμμικό Σχέδιο ο βαθμός ετήσιας επίδοσης προκύπτει ως ο μέσος όρος της αντίστοιχης βαθμολογίας του στα δυο τετράμηνα και εκφράζεται με προσέγγιση δεκάτου.

Μαθητές μη προσερχόμενοι στις γραπτές εξετάσεις

1. Μαθητής που απουσιάζει ή προσέρχεται μετά την ανακοίνωση των θεμάτων σε κάθε είδους εξέταση δεν γίνεται δεκτός σε αυτήν και βαθμολογείται από το Σύλλογο Διδασκόντων με τον κατώτερο βαθμό «κακώς» μηδέν (0).

2. Κατ' εξαίρεση :

Μαθητές που απουσιάζουν δικαιολογημένα από την εξέταση μαθήματος λόγω ασθενείας ή άλλου αποχρώντος λόγου, με αίτηση του κηδεμόνα ή των ιδίων, εφόσον είναι ενήλικοι, που υποβάλλεται στον Διευθυντή του Λυκείου, εξετάζονται άλλη ημέρα εντός της συγκεκριμένης κάθε φορά εξεταστικής περιόδου, την οποία ορίζει με απόφασή του ο Σύλλογος των διδασκόντων.

Η ασθένεια βεβαιώνεται από ιατρική γνωμάτευση ή με υπεύθυνη δήλωση των κηδεμόνων των μαθητών ή των ιδίων των μαθητών εφόσον είναι ενήλικοι. Αυτά εφαρμόζονται και για τους μαθητές που αποχωρούν μετά την ανακοίνωση των θεμάτων εξετάσεων λόγω αιφνίδιας και εμφανούς ασθένειας, η οποία βεβαιώνεται από ιατρική γνωμάτευση ή με υπεύθυνη δήλωση των κηδεμόνων των μαθητών ή των ιδίων των μαθητών εφόσον είναι ενήλικοι.

Οι μαθητές αυτοί, εάν δεν προσέλθουν σε εξετάσεις μέχρι το τέλος της πρώτης εξεταστικής περιόδου λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας ή σοβαρού κωλύματος που συνιστά ανωτέρα βία, έχουν τη δυνατότητα να προσέλθουν στην ειδική εξεταστική περίοδο του δεύτερου δεκαπενθήμερου του Ιουνίου ή εφόσον το σοβαρό πρόβλημα υγείας διαρκεί καθ' όλο τον Ιούνιο στην ειδική εξεταστική περίοδο Σεπτεμβρίου σε όσα μαθήματα δεν εξετάσθηκαν.

Το παραπάνω σοβαρό πρόβλημα υγείας βεβαιώνεται από ιατρικό πιστοποιητικό Κρατικού Νοσοκομείου ή άλλου δημόσιου φορέα υγειονομικής περίθαλψης.

Για τους μαθητές αυτούς ο Σύλλογος Διδασκόντων δεν προβαίνει σε έκδοση αποτελέσματος μετά την πρώτη εξεταστική περίοδο, καθώς και μετά την ειδική εξεταστική περίοδο του Ιουνίου εφόσον το πρόβλημα διαρκεί.

Όσοι από τους παραπάνω μαθητές, εκτός από τα μαθήματα στα οποία δικαιολογημένα απουσίασαν, έχουν συγκεντρώσει σε ένα ή και περισσότερα μαθήματα στα οποία έχουν ήδη εξετασθεί βαθμό ετήσιας επίδοσης μικρότερο του 9,5 μπορούν να προσέλθουν στις εξετάσεις της ειδικής εξεταστικής περιόδου του δεύτερου δεκαπενθήμερου του Ιουνίου ή εφόσον το σοβαρό πρόβλημα υγείας διαρκεί καθ' όλο τον Ιούνιο μπορούν να προσέλθουν στις εξετάσεις της ειδικής εξεταστικής περιόδου Σεπτεμβρίου και στα μαθήματα αυτά.

Στην περίπτωση αυτή πρέπει οι ίδιοι οι μαθητές, αν είναι ενήλικοι, ή οι κηδεμόνες τους να καταθέσουν υπεύθυνη δήλωση στον Διευθυντή του οικείου Λυκείου εντός τριών (3) ημερών από την έκδοση των αποτελεσμάτων.

Στην υπεύθυνη δήλωση αναγράφεται ρητά ότι οι μαθητές αυτοί θα εξετασθούν στην ειδική εξεταστική περίοδο Ιουνίου ή Σεπτεμβρίου, εκτός από τα μαθήματα στα οποία δικαιολογημένα απουσίασαν και σε όλα τα μαθήματα στα οποία συγκέντρωσαν βαθμό ετήσιας επίδοσης μικρότερο του 9,5. Στις παραπάνω διατάξεις υπάγονται και μαθητές στρατεύσιμοι, «κατ' ιδίαν διδαχθέντες», καθώς και οι συμμετέχοντες σε διεθνείς αθλητικές διοργανώσεις.

Προαγωγή, απόλυση και απόρριψη μαθητών

1. Για την προαγωγή των μαθητών των Α ́ και Β ́ τά− ξεων Ημερησίου Γενικού Λυκείου και των Α ́, Β ́ και Γ ́ τάξεων Εσπερινού Γενικού Λυκείου απαιτείται γενικός μέσος όρος τουλάχιστον εννέα και πέντε δέκατα (9,5), ο οποίος προκύπτει από τον Μ.Ο. των βαθμών ετήσιας επίδοσης του μαθητή όλων των γραπτώς εξεταζόμενων μαθημάτων συμπεριλαμβανομένου και του μαθήματος της Ερευνητικής Εργασίας, όπου αυτό διδάσκεται.

2. Για την απόλυση των μαθητών της Γ ́ τάξης Ημε− ρησίου Γενικού Λυκείου και της Δ ́ τάξης Εσπερινού Γενικού Λυκείου απαιτείται γενικός μέσος όρος τουλά− χιστον εννέα και πέντε δέκατα (9,5), ο οποίος προκύπτει από τον Μ.Ο. των βαθμών ετήσιας επίδοσης του μαθητή όλων των γραπτώς εξεταζόμενων μαθημάτων.

3.Όσοι μαθητές όλων των τάξεων του Ημερησίου και του Εσπερινού Γενικού Λυκείου δεν επιτύχουν το γενικό μέσο όρο , παραπέμπονται σε ειδική εξεταστική περίοδο το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Ιουνίου του ίδιου έτους, με τον τρόπο και τη διαδικασία των προαγωγικών ή απολυτηρίων εξετάσεων, στα μαθήματα στα οποία ο βαθμός επίδοσής τους είναι μικρότερος του εννέα και πέντε δέκατα (9,5). Αν ύστερα από την ειδική εξεταστική περίοδο του Ιουνίου οι μαθητές δεν επιτύχουν το γενικό μέσο όρο προαγωγής ή απόλυσης, τότε: α) οι μαθητές των Α ́ και Β ́ τάξεων του Ημερησίου και των A ́, Β ́ και Γ ́ τάξεων του Εσπερινού Γενικού Λυκείου επαναλαμβάνουν τη φοίτηση και β) οι μαθητές της Γ ́ τάξης του Ημερησίου και της Δ ́ τάξης του Εσπερινού Γενικού Λυκείου παραπέμπονται σε εξετάσεις στην ειδική εξεταστική περίοδο του Σεπτεμβρίου στα μαθήματα στα οποία ο βαθμός επίδοσής τους είναι μικρότερος του εννέα και πέντε δέκατα (9,5) και αν και αυτή τη φορά δεν επιτύχουν το μέσο όρο απόλυσης επαναλαμβάνουν τη φοίτηση.»

4. Ειδικώς, οι μαθητές της Γ ́ τάξης του Ημερήσιου Γενικού Λυκείου και της Δ ́ τάξης του Εσπερινού Γενικού Λυκείου, οι οποίοι δεν επιθυμούν να επαναλάβουν τη φοίτησή τους, δύνανται να προσέλθουν στις απολυτήρι− ες εξετάσεις της τελευταίας τάξης το αμέσως επόμενο ή οποιοδήποτε άλλο σχολικό έτος, χωρίς να φοιτήσουν στην αντίστοιχη τάξη και εξετάζονται προφορικά και γραπτά στα μαθήματα και στην ύλη που εξετάζονται οι μαθητές που φοιτούν στη Γ ́ τάξη Ημερήσιου ΓΕΛ και στη Δ ́ τάξη Εσπερινού ΓΕΛ το συγκεκριμένο σχο− λικό έτος. Τα ανωτέρω ισχύουν από την εξεταστική περίοδο του Σεπτεμβρίου 2016 και για τους μαθητές που φοίτησαν κατά τα παρελθόντα σχολικά έτη στη Γ ́ τάξη του Ημερήσιου Γενικού Λυκείου και στη Δ ́ τάξη του Εσπερινού Γενικού Λυκείου και δεν έχουν απολυθεί.

5. Στην περίπτωση που εξάγεται για μαθητή των Α ́ και Β ́ τάξεων Ημερησίου Γενικού Λυκείου και των Α ́, Β ́ και Γ ́ τάξεων Εσπερινού Γενικού Λυκείου απορριπτικό αποτέλεσμα σε κλάδο/κλάδους μαθήματος και ο συ− νολικός βαθμός στο μάθημα ως μέσος όρος των βαθ− μών των κλάδων είναι επίσης απορριπτικός, ο μαθητής αυτός παραπέμπεται μόνο στον κλάδο/στους κλάδους του μαθήματος στον οποίον/στους οποίους υστέρησε.

Επιστημονική Ημερίδα για την Αγία και Mεγάλη Σύνοδο

Η Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και η Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης συνδιοργανώνουν Επιστημονική Ημερίδα με θέμα: «Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος και το μήνυμά της στον σύγχρονο κόσμο». Η ημερίδα θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη, 27 Απριλίου στις 10:30-13:00 στην Αίθουσα Συνεδρίων της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης (Βογατσικού 7) και στις 18:00-20:00 στο Α’ Αμφιθέατρο της Θεολογικής Σχολής. Την έναρξη των εργασιών αυτής της Επιστημονικής Ημερίδας θα κηρύξει ο Παναγιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμος και στη συνέχεια εκλεκτοί εισηγητές, ακαδημαϊκοί δάσκαλοι, θα σχολιάσουν τα πορίσματα της Συνόδου, θα εμβαθύνουν στις θέσεις της και θα αναπτύξουν ειδικότερα θέματα που αφορούν τις αποφάσεις της για τις σχέσεις της Ορθόδοξης Εκκλησίας προς τον λοιπό χριστιανικό κόσμο, την βιοηθική και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Μία από τις εισηγήσεις θα αναφέρεται στην εγκύκλιο της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος για την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο.

Η σπουδαιότητα αυτής της Συνόδου επιβάλλει την αποτίμηση των αποφάσεών της, την βαθύτερη και νηφάλια ανάλυσή των και την ευρύτερη διάδοσή των στο πλήρωμα της Εκκλησίας, κληρικούς τε και λαϊκούς, προς αποφυγήν παρεξηγήσεων και σε κάθε περίπτωση προς ενημέρωση και οικοδομή του εκκλησιαστικού σώματος.

Δείτε το αναλυτικό πρόγραμμα και τους ομιλητές εδώ.

Άννα Κόλτσιου-Νικήτα, Η Μητέρα του Χριστού «παρὰ τῷ Σταυρῷ» (Ιω 19,25): Βιβλική περιγραφή και ποιητικός μετασχηματισμός στην υμνογραφία της Μ. Εβδομάδος

Εισήγηση της Καθηγήτριας του Τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ στο 14ο Διεθνές Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Βιβλικών Σπουδών με θέμα: «Το πρόσωπο της Μητέρας του Χριστού στην Αγία Γραφή»


Η λιτή σκηνή της παρουσίας της Μητέρας του Χριστού στο Σταυρό, λίγο πριν το «τετέλεσται», όπως αυτή παραδίδεται στο κατά Ιωάννην ευαγγέλιο, αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τη δημιουργία μιας πλούσιας γραμματειακής παράδοσης: πλήθος πεζών και ποιητικών κειμένων επιχειρούν να αποτυπώσουν ή να ερμηνεύσουν, με ιδιαίτερο κάθε φορά τρόπο, το μέγεθος του πόνου της Παναγίας – μάνας μπροστά στο θάνατο του Χριστού. Όλη αυτή η κατάθεση λόγου και τέχνης αποτελεί τον μοναδικό και ιδιαίτερο κρίκο μιας γραμματειακής αλυσίδας που συνέχει διαχρονικά ποικίλα κείμενα όλων των εποχών τα οποία αφορμώνται από τον πόνο του θανάτου[1]. Ο προχριστιανικός κόσμος, από τις πρώτες άτεχνες επιτύμβιες επιγραφές μέχρι τους περίτεχνους παραμυθητικούς λόγους της κλασικής γραμματείας, στέκεται συγκλονισμένος μπροστά στο θάνατο και αναζητά τρόπους να βρει έναν παρηγορητικό λόγο, ένα φάρμακο «νηπενθές» (από το στερητικό νη– και τη λέξη πένθος), δηλ. ένα φάρμακο που να απομακρύνει τον πόνο του πένθους[2].

Στη μακρά αυτή γραμματειακή παράδοση η σκηνή της παρουσίας της Παναγίας δίπλα στο σταυρό λίγο πριν από το θάνατο του θεανθρώπου συνιστά μια κομβική στιγμή, μοναδική και ανεπανάληπτη για τη θεώρηση της δραματικής απώλειας του θανάτου. Η Παναγία είναι η μάνα που θρηνεί το θάνατο όχι απλά του Υιού αλλά και του θεού της. Αυτή η διπλή οδύνη της θεοτόκου είναι πράγματι ασύλληπτη: μηδὲν ὅμοιον ἄλγος ἀνθρώποις γενέσθαι, σημειώνει ο Νείλος Καβάσιλας[3]. Η Παναγία βρίσκεται μπροστά στο υπέρλογο μυστήριο του Εσταυρωμένου Υιού της, δια του θανάτου του οποίου θα νικηθεί ο ίδιος ο θάνατος, θα κατακρημνιστούν οι πύλες του Άδη. Αυτή η υπερβατική στιγμή όπου ο θάνατος και η ζωή συνυπάρχουν, όπου ο θάνατος εμπεριέχει το μήνυμα της ανάστασης και της αιώνιας ζωής, έρχεται να σφραγίσει και να μεταστρέψει τα γραμματειακά δεδομένα: η οδύνη και ο θρήνος του θανάτου συμπλέκεται με το τραγούδι της ανάστασης. Αυτή ακριβώς η υπέρτατη δραματική κορύφωση της συγκεκριμένης στιγμής, που τόσο λιτά περιέγραψε ο ευαγγελιστής Ιωάννης, εκκινεί τη γραφίδα ιδιαίτερα των υμνογράφων σε εμπνευσμένες λογοτεχνικές συμβάσεις και υπερβάσεις: συνδυάζοντας έναν υπαινικτικό αλλά ουσιαστικό θεολογικό λόγο με την ποιητική έμπνευση και φαντασία οι ποιητές των ύμνων κληροδότησαν στην εκκλησιαστική γραμματεία μοναδικά και ανεπανάληπτα κείμενα.

Η βιβλική περιγραφή: Λιτότητα και απουσία

Ο Ιωάννης, είναι ο μόνος από τους ευαγγελιστές ο οποίος κάνει λόγο για την παρουσία της Μητέρας του Χριστού παρὰ τῷ Σταυρῷ, ενώ για την καρτερία που επέδειξε η Παναγία πριν και μετά το σταυρό, όπως χαρακτηριστικά σημειώνει ο Γεώργιος Νικομηδείας «οὔτ΄ αυτὸς οὔτ΄ ἕτερος τῶν Εὐαγγελιστῶν τρανώτερον μέμνηται»[4].

Παραθέτουμε το κείμενο του Ιωάννη:

εἱστήκεισαν δὲ παρὰ τῷ σταυρῷ τοῦ ᾿Ιησοῦ ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ ἡ ἀδελφὴ τῆς μητρὸς αὐτοῦ, Μαρία ἡ τοῦ Κλωπᾶ καὶ Μαρία ἡ Μαγδαληνή. ᾿Ιησοῦς οὖν ἰδὼν τὴν μητέρα καὶ τὸν μαθητὴν παρεστῶτα ὃν ἠγάπα, λέγει τῇ μητρὶ αὐτοῦ· γύναι, ἴδε ὁ υἱός σου. εἶτα λέγει τῷ μαθητῇ· ἰδοὺ ἡ μήτηρ σου.

Όπως διαπιστώνουμε, η ιωάννεια βιβλική αναφορά περιορίζεται περιγραφικά σε ένα στατικό ρήμα, το ρήμα «εἱστήκεισαν», ενώ λεκτικά στην αποστροφή του Χριστού προς τη μητέρα του: «γύναι, ἴδε ὁ υἱός σου» [5]. Αυτός είναι ο μόνος λόγος που απευθύνει ο Χριστός στην Θεοτόκο κατά τη διάρκεια του πάθους[6]. Στεκόταν εκεί η μητέρα του Χριστού, μαζί με τις άλλες γυναίκες που τον ακολούθησαν στην πορεία προς το Γολγοθά, θα έλεγε κανείς ακίνητη, εμβρόντητη μπροστά στο πάθος, αλλά, χωρίς καμιά αμφιβολία και σε καμία περίπτωση ανέκφραστη.

Για περισσότερα στο: ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ

Περιοδικό Θεολογία (Τόμος 87, Τεύχος 4°, Οκτώβριος-Δεκέμβριος 2016)

Περιεχόμενα

ΠΡΟΛΟΓΙΚΟ 3

ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ Γ. ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ, Η στάση του Γρηγορίου του Θεολόγου έναντι της φιλοσοφίας στον κε” λόγο 7

ΣΩΤΗΡΙΟΥ Ν. ΚΟΛΛΙΑ, Ο παιδαγωγικός λόγος του Μ. Βασιλείου. Αξιοποίηση του στη σύγχρονη αγωγή 15

ΠΡΩΤΟΠΡ. ΜΙΧΑΗΛ ΒΟΣΚΟΥ, Η Τριαδολογική διδασκαλία του αγίου Γρηγορίου Νύσσης επί τη βάσει κυρίως της λεγομένης Επιστολής 38 25

BISHARA EBEID, “Christus una persona in utraque natura” Μία προσέγγιση στην Χριστολογία του ιερού Αυγουστίνου 39

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ Γ. ΜΑΡΑ, Η καταφατική και αποφατική θεολογία του Θεοφίλου Αντιοχείας 71

ΠΡΕΝΤΡΑΓ ΠΕΤΡΟΒΙΤΣ-ΖΛΑΤΚΟ ΜΑΤΙΤΣ, Αί έκκλησιαστικαί προϋποθέσεις της του θεοποιού φωτός θεωρίας 87

DEACON IVICA CAIROVIC, John Behr’s patristic – initial observation 105

DR MICHAIL GALENIANOS, The distinction between sacraments and sacramental according to Fr Boris Bobrinskoy 117

ΠΡΩΤΟΠΡ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΧΑΤΖΗΓΡΗΓΟΡΙΟΥ, Η χρήση της παρομοίωσης προς τιμήν της Θεοτόκου στην υμνογραφία των Θεομητορικών Εορτών 123

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Π. ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗ, Τα ολόγλυφα και τα ανάγλυφα στην Αρχαία Χριστιανική Εκκλησία 137

ΓΕΩΡΓΙΟΥ Ι. ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΥ, Ο Π. Πατρών Γερμανός και η Μονή του Γηροκομείου Αχαΐας: Μια άγνωστη δανειακή σύμβαση (με βάση ανέκδοτη αλληλογραφία) 153

Λ. ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ, Η φυσιολογία του πεπτικού συστήματος στην επιχειρηματολογία του απολογητή Αθηναγόρα υπέρ της αναστάσεως των σωμάτων 179

ΔΙΑΜΑΝΤΗ ΦΩΤΙΟΥ, Διαπαιδαγώγηση μέσα από συμμετοχή σε αντιρατσιστικές κοινωνικές πρακτικές: Πρόγραμμα Καταπολέμησης του Ρατσισμού του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών 211

ΣΤΑΜΑΤΗ ΣΠΥΡΟΥ, Κοινοβιακές και Θεραπευτικές Κοινότητες: Ανθρωπολογικά στοιχεία εισαγωγής νεοεισερχομένων 225

ΙΔΙΟΜΕΛΑ

ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ I. ΤΖΑΝΟΥ, Η Παλαιά Διαθήκη ασάλευτο θεμέλιο στον Κόντογλου 245

ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ 263

ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΑΝΑΛΕΚΤΑ 269

ΒΙΒΛΙΟΣΤΑΣΙΟΝ 283

ΑΝΑΛΟΓΙΟΝ 303

Συνέδριο: Διδακτικές προσεγγίσεις στο μάθημα των Θρησκευτικών



Το Τμήμα Θεολογίας του Α.Π.Θ. (στα πλαίσια των εκδηλώσεων Λόγου & Τέχνης) και το Εργαστήριο Παιδαγωγικής του Τμήματος Θεολογίας του Α.Π.Θ. σε συνεργασία με την Περιφερειακή Διεύθυνση Π/θμιας και Δ/θμιας Εκπαίδευσης Κεντρικής Μακεδονίας, προγραμματίζει τη διοργάνωση του 1ου Πανελλήνιου Συνεδρίου της, στη Θεσσαλονίκη, στις 20 και 21 Μαΐου 2017 με γενικό θέμα:

«Διδακτικές προσεγγίσεις στο μάθημα των Θρησκευτικών»

Απευθύνεται σε

Εκπαιδευτικούς Πρωτοβάθμιας, Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, σε επιστήμονες των ΑΕΙ, ΑTΕΙ, σε προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές και φοιτήτριες, σε ερευνητές και ερευνήτριες, σε εκπροσώπους κυβερνητικών και μη φορέων.

Σκοπός του Συνεδρίου

Η παρουσίαση από εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων και άλλους/ες ερευνητές και ερευνήτριες, μελετών και νέων προσεγγίσεων για το μάθημα των Θρησκευτικών, η κατάδειξη της ευαισθητοποίησης των εκπαιδευτικών σε θέματα εφαρμογής διδακτικών πρακτικών και εναλλακτικών προσεγγίσεων, η ανταλλαγή εμπειριών και γνώσεων από εκπαιδευτικούς της τάξης, ο γόνιμος προβληματισμός και ο δημιουργικός διάλογος στην εκπαιδευτική κοινότητα.

Θεματικοί άξονες

Το περιεχόμενο των εισηγήσεων θα πρέπει να είναι σχετικό με τους παρακάτω άξονες: 
Καλές εκπαιδευτικές πρακτικές
Θεωρητικές προσεγγίσεις
Διαπολιτισμικές και διαθρησκειακές διδακτικές προσεγγίσεις
Προγράμματα Σπουδών για τα Θρησκευτικά
Τ.Π.Ε. και διδακτική των Θρησκευτικών
Εκπαιδευτικές Πολιτικές για το μάθημα των Θρησκευτικών
Τον τίτλο της εισήγησης
Το ονοματεπώνυμο, την ιδιότητα, την ταχυδρομική και ηλεκτρονική διεύθυνση, τα τηλέφωνα του/ των εισηγητών / και το φορέα, καθώς και τον τίτλο της θεματικής ενότητας στην οποία επιθυμούν να ενταχθεί η εισήγηση (τα στοιχεία αυτά θα συμπληρωθούν στη φόρμα του Δελτίου Περίληψης).

Υποβολή περιλήψεων

To συνέδριο θα φιλοξενήσει προφορικές ανακοινώσεις και Posters. Ο κάθε εισηγητής και η κάθε εισηγήτρια μπορεί να στείλει μέχρι δύο (2) εισηγήσεις/Posters.

Όσοι/ες επιθυμούν να συμμετάσχουν στο συνέδριο με την ιδιότητα του εισηγητή/τριας, οφείλουν να αποστείλουν περίληψη της εργασίας τους, το κείμενο της οποίας θα είναι από 350 έως 450 λέξεις. Απαιτείται βιβλιογραφία στο τέλος της περίληψης, αλλά δεν θα περιλαμβάνεται στην καταμέτρηση των λέξεων. Η εργασία θα κατατεθεί στην ηλεκτρονική διεύθυνση: theologoi@yahoo.com με το όνομα/τα Συγγραφέα/ων ενημερώνοντας παράλληλα τηλεφωνικά τον κ. Νικολαΐδη στο 2310-997075 (Δευτέρα 19.00 - 20.00 και Πέμπτη 13.00 ? 14.00) .

Η περίληψη πρέπει να περιλαμβάνει:

Στην περίπτωση που οι εισηγητές/τριες είναι περισσότεροι/ες του ενός/μιας, θα σημειώνεται με αστερίσκο το ονοματεπώνυμο εκείνου/ης που θα παρουσιάσει την εργασία.

Ο τίτλος της εργασίας να γραφεί με ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ (Γραμματοσειρά Times New Roman 12). Τα ονόματα των εισηγητών/τριών, ο φορέας, η χώρα και η ηλεκτρονική διεύθυνση να αναγράφονται με πλάγια γράμματα κάτω από τον τίτλο, σε αριστερή στοίχιση (Γραμματοσειρά Times New Roman 12). Τα ονόματα των εισηγητών/τριών να προηγούνται των επωνύμων τους.

Το κείμενο της περίληψης πρέπει να γραφεί σε μονό διάστημα, χωρίς επιπλέον διάστημα μεταξύ των παραγράφων (Γραμματοσειρά Times New Roman 12) και χωρίς εσοχές.

Στην περίπτωση που χρησιμοποιηθούν συντομογραφίες, να αναφερθούν την πρώτη φορά ολογράφως.

Κρίσιμες ημερομηνίες

Οι εισηγητές και οι εισηγήτριες πρέπει να αποστείλουν τις περιλήψεις των εισηγήσεών τους μέχρι τις (25/03/2017) 07/04/2017 (ΠΡΟΣΟΧΗ νέα ημερομηνία) και εφόσον γίνει η αποδοχή από την Επιστημονική Επιτροπή, το πλήρες κείμενο ως τις 19/05/2017, για το οποίο θα δοθούν οδηγίες. Η οριστική τελική μορφή της κάθε εισήγησης θα πρέπει να κατατεθεί ένα μήνα μετά το συνέδριο έτσι ώστε να συμπεριληφθεί στα πρακτικά του συνεδρίου.

Τέλος, σχετική πρόσκληση μαζί με το πλήρες και οριστικό πρόγραμμα του Συνεδρίου θα τεθεί έγκαιρα στη διάθεση των εισηγητών και όλων των ενδιαφερόμενων μέσω διαρκούς επικοινωνίας.



Οργανωτική Επιτροπή


Κωνσταντίνου Μιλτιάδης, ΚαθηγητήςΤμήματος Θεολογίας ΑΠΘ, Κοσμήτορας Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ

Σκαλτσής Παναγιώτης, Καθηγητής, Πρόεδρος Τμήματος Θεολογίας ΑΠΘ

Παπαγεωργίου Νίκη, Αν. Καθηγήτρια ΑΠΘ, Αναπληρώτρια Πρόεδρος Τμήματος Θεολογίας ΑΠΘ

Μητροπούλου Βασιλική, Αν. Καθηγήτρια, Διευθύντρια Εργαστηρίου Παιδαγωγικής Τμήματος Θεολογίας ΑΠΘ

Ανανιάδης Παναγιώτης, Περιφερειακός Διευθυντής Α/θμιας και Β/θμιαςΕκπ/σης Κεντρικής Μακεδονίας

Ακριτίδης Νικόλαος, Προϊστάμενος Επιστημονικής και Παιδαγωγικής Καθοδήγησης Α/θμιαςΕκπ/σης Κεντρικής Μακεδονίας

Κεραμιδάς Κων/νος, Προϊστάμενος Επιστημονικής και Παιδαγωγικής Καθοδήγησης Β/θμιαςΕκπ/σης Κεντρικής Μακεδονίας

Κόπτσης Αλέξανδρος, , Σχολικός Σύμβουλος 7ηςΕκπ/κής Περιφέρειας Δημοτικής Εκπ/σης Θεσσαλονίκης

Στράντζαλης Πολύβιος, Σχολικός Σύμβουλος Β/θμιαςΕκπ/σης κλ. ΠΕ01

Βόλνα Ευαγγελία, Εκπαιδευτικός ΠΕ02 (επικοινωνία)

Ηλιάδης Κων/νος, Εκπαιδευτικός ΠΕ19 (Τεχνική Υποστήριξη)

Σερμέτης Τριαντάφυλλος, Εκπαιδευτικός ΠΕ01

Επιστημονική Επιτροπή

Μητροπούλου Βασιλική, Αναπλ. Καθηγήτρια Τμήματος Θεολογίας ΑΠΘ

Στογιαννίδης Αθανάσιος,Επίκ. Καθηγητής Τμήματος Θεολογίας ΑΠΘ

Ράντζου Μαρία,Επίκ. Καθηγήτρια Τμήματος Θεολογίας ΑΠΘ

Ακριτίδης Νικόλαος, Προϊστάμενος Επιστημονικής και Παιδαγωγικής Καθοδήγησης Α/θμιαςΕκπ/σης Κεντρικής Μακεδονίας

Στράντζαλης Πολύβιος, Σχολικός Σύμβουλος Β/θμιαςΕκπ/σης κλ. ΠΕ01

Συργιάννη Μαρία,, Σχολική Σύμβουλος Β/θμιαςΕκπ/σης κλ. ΠΕ01

Μιχαλοπούλου Ελένη, Σχολική Σύμβουλος Β/θμιαςΕκπ/σης κλ. ΠΕ01

Κόπτσης Αλέξανδρος,, Σχολικός Σύμβουλος 7ηςΕκπ/κής Περιφέρειας Δημοτικής Εκπ/σης Θεσσαλονίκης

Τσιπούρας Στυλιανός, Σχολικός Σύμβουλος 1ηςΕκπ/κής Περιφέρειας Δημοτικής Εκπ/σης Θεσσαλονίκης

Παπαγεωργίου Γεώργιος, Σχολικός Σύμβουλος 4ηςΕκπ/κής Περιφέρειας Δημοτικής Εκπ/σης Ημαθίας

Σταγιόπουλος Πέτρος,Σχολικός Σύμβουλος 2ηςΕκπ/κής Περιφέρειας Δημοτικής Εκπ/σης Ημαθίας

Βαγενάς Αναστάσιος, Σχολικός Σύμβουλος 18ηςΕκπ/κής Περιφέρειας Δημοτικής Εκπ/σης Θεσσαλονίκης

Γραμματειακή Υποστήριξη

Ζίγρα Έφη, Εκπαιδευτικός ΠΕ06

Κεχαγιά Ειρήνη, Εκπαιδευτικός ΠΕ70

Πηγή: http://kmaked.pde.sch.gr/site/index.php/theologia

Σάββατο, 15 Απριλίου 2017

Πάσχα 2017: Μήνυμα του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου

† Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ
ΕΛΕΩι ΘΕΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ - ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ
ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ
ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΧΑΡΙΝ, ΕΙΡΗΝΗΝ ΚΑΙ EΛΕΟΣ
ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΕΝΔΟΞΩΣ ΑΝΑΣΤΑΝΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ

***

Ἀδελφοὶ ἠγαπημένοι καὶ τέκνα θεοφιλῆ ἐν τῷ Ἀναστάντι Κυρίῳ,

"Ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε˙ ἀλλὰ θαρσεῖτε, ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον" (Ἰωάν. ις΄, 33), διαβεβαιώνει ὁ θανάτῳ τὸν θάνατον μόνος πατήσας Κύριος τὰς γενεὰς τῶν ἀνθρώπων. Χριστὸς Ἀνέστη! ἀναφωνοῦμεν καὶ ἡμεῖς πρὸς πάντας τοὺς ἐγγὺς καὶ τοὺς μακρὰν ἀπὸ τῆς Ἱερᾶς ταύτης Αὐλῆς τοῦ βιωματικοῦ ἐν τῷ κόσμῳ σταυροῦ καὶ τῆς θλίψεως∙ ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῆς Αὐλῆς τῆς Ἀναστάσεως∙ ἀπὸ τῆς κόγχης ταύτης τῆς γῆς, τῆς Κωνσταντίνου Πόλεως, ἀπὸ ὅπου διακηρύττεται ὅτι "ζωὴ πολιτεύεται", διαλυομένης τῆς κάθε εἴδους φθορᾶς καὶ αὐτοῦ τοῦ θανάτου.

Ὁ Κύριος πολλάκις προειδοποίησε, κατὰ τὴν ἐπὶ γῆς ἔνσαρκον παρουσίαν Του, τοὺς Μαθητάς Του περὶ τῆς θλίψεώς των ἐξ αἰτίας τῆς σταυρικῆς Του θυσίας ἐπὶ τοῦ Φρικτοῦ Γολγοθᾶ, ὡς καὶ ἕνεκα τῆς δραστηριότητος καὶ τῆς πορείας των ἐντὸς τοῦ κόσμου τούτου –αὐτῶν τῶν ἰδίων ἀλλὰ καὶ πάντων ὅσων θὰ ἐπίστευον εἰς τὸν Χριστόν-. Μὲ μίαν χαρακτηριστικὴν ὅμως λεπτομέρειαν: "ὅτι κλαύσετε καὶ θρηνήσετε ὑμεῖς, ὁ δὲ κόσμος χαρήσεται· ὑμεῖς δὲ λυπηθήσεσθε, ἀλλ᾿ ἡ λύπη ὑμῶν εἰς χαρὰν γενήσεται...καὶ ὑμεῖς οὖν λύπην μὲν νῦν ἔχετε· πάλιν δὲ ὄψομαι ὑμᾶς, καὶ χαρήσεται ὑμῶν ἡ καρδία" (Ἰωάν ις΄, 20-22). 

Τὴν ἀναστάσιμον ταύτην καὶ ὑπερκόσμιον χαρὰν πρῶται ἐβίωσαν αἱ λίαν πρωῒ ἐλθοῦσαι ἐπὶ τὸ μνῆμα τοῦ Ζωοδότου Μυροφόροι Γυναῖκες διὰ τοῦ μονολεκτικοῦ Κυριακοῦ λόγου "Χαίρετε" (Ματθ. κη΄,9). Τὴν ἰδίαν ἀναστάσιμον χαρὰν βιοῦσα ἡ Μήτηρ Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως διακηρύττει σήμερον στεντορίᾳ τῇ φωνῇ: "Αὕτη ἡ ἡμέρα Κυρίου, ἀγαλλιασώμεθα καὶ εὐφρανθῶμεν ἐν αὐτῇ" (πρβλ. Ψαλμ. 117, 24). Ὁ ἔσχατος ἐχθρός, ὁ θάνατος, ἡ λύπη, τὰ προβλήματα, ἡ φθορά, ἡ θλῖψις, ἡ δοκιμασία, σκυλεύονται καὶ καταργοῦνται ὑπὸ τοῦ Νικητοῦ Θεανθρώπου Κυρίου. 

Ζῶμεν, ὅμως, ἐντὸς ἑνὸς κόσμου εἰς τὸν ὁποῖον τὰ μέσα γενικῆς ἐπικοινωνίας μεταδίδουν συνεχῶς δυσαρέστους πληροφορίας περὶ τρομοκρατικῶν ἐνεργειῶν, περὶ πολέμων κατὰ τόπους, περὶ καταστροφικῶν φυσικῶν φαινομένων, προβλημάτων λόγῳ θρησκευτικοῦ φανατισμοῦ, πείνης, προσφυγικοῦ προβλήματος, ἀνιάτων ἀσθενειῶν, πτωχείας, ψυχολογικῶν καταπιέσεων, αἰσθήματος ἀνασφαλείας καὶ λοιπῶν συμπαρομαρτουσῶν ἀνεπιθυμήτων καταστάσεων. 

Ἔναντι τῶν καθημερινῶν τούτων "σταυρῶν", τοὺς ὁποίους οἱ ἄνθρωποι αἴρομεν μὲ "γογγυσμούς", ἔρχεται ἡ Μήτηρ μας Ἁγία Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία νὰ μᾶς ὑπενθυμίσῃ ὅτι ἠμποροῦμεν νὰ εἴμεθα χαρούμενοι, διότι ὁ ἀρχηγός μας Χριστὸς εἶναι ὁ νικητὴς αὐτῶν, εἶναι ὁ φορεὺς τῆς χαρᾶς, ὁ φαιδρύνας τὰ σύμπαντα.

Ἡ χαρά μας στηρίζεται εἰς τὴν βεβαιότητα τῆς νίκης τοῦ Χριστοῦ. Ἔχομεν τὴν ἀπόλυτον βεβαιότητα, ὅτι τὸ ἀγαθὸν εἶναι ὁ νικητής, διότι ὁ Χριστὸς ἦλθεν εἰς τὸν κόσμον "καὶ ἐξῆλθεν ἵνα νικήσῃ" (πρβλ. Ἀποκ. ς΄, 2). Ὁ κόσμος εἰς τὸν ὁποῖον θὰ ζήσωμεν αἰωνίως εἶναι ὁ Χριστός: τὸ φῶς, ἡ ἀλήθεια, ἡ ζωή, ἡ χαρά, ἡ εἰρήνη. 

Ἡ Μήτηρ Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία, παρὰ τοὺς καθημερινοὺς σταυροὺς καὶ τὰς θλίψεις, ζῇ ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον τὸ γεγονὸς τῆς χαρᾶς. Βιώνει ἐντεῦθεν, ἐν τῇ παρούσῃ καὶ ἀπὸ τῆς παρούσης ζωῆς, τὴν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ. Ἀπὸ τοῦ Ἱεροῦ τούτου Κέντρου τῆς Ὁρθοδοξίας, ἀπὸ τῶν σπλάγχνων τοῦ μαρτυρικοῦ Φαναρίου, διακηρύττομεν "κατὰ τὴν φωταυγῆ ταύτην νύκτα", ὅτι προέκτασις καὶ τέλος τοῦ σταυροῦ καὶ τῆς θλίψεως καὶ διασκέδασις τοῦ κάθε ἀνθρωπίνου πόνου καὶ τῆς κάθε δοκιμασίας, εἶναι ἡ Κυριακὴ διαβεβαίωσις: "Οὐκ ἀφήσω ὑμᾶς ὀρφανούς" (Ἰωάν. ιδ΄, 18-19). "Ἰδοὺ ἐγὼ μεθ᾿ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας, ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος" (Ματθ. κη΄, 20). Αὐτὸ τὸ μήνυμα πρέπει νὰ ἀκούσωμεν ὅλοι, νὰ ἀκούσῃ ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος καὶ νὰ ἀφήσῃ τὸν ἑαυτόν του νὰ ἴδῃ τὸν Χριστὸν συμπορευόμενον μαζί του. Ναί, νὰ Τὸν ἴδῃ δίπλα του. Καὶ θὰ Τὸν ἴδῃ, μόνον ἐὰν ἀκούῃ καὶ βιώνῃ τὸν λόγον Του εἰς τὴν ζωήν του.

Τὸ μήνυμα τοῦτο τῆς κατισχύσεως τῆς ζωῆς ἐπὶ τοῦ θανάτου, τῆς νίκης τοῦ ἱλαροῦ φωτὸς τῆς πασχαλίου λαμπάδος ἐπὶ τοῦ σκότους τῆς ἀκαταστασίας, καὶ τῆς διαλύσεως, διὰ τοῦ ἀνεσπέρου Φωτὸς τῆς Ἀναστάσεως, τῶν θλίψεων καὶ τῶν προβλημάτων εὐαγγελίζεται τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον εἰς ὁλόκληρον τὸν κόσμον καὶ καλεῖ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους νὰ τὸ βιώσουν. Τοὺς καλεῖ νὰ σταθοῦν μὲ πίστιν καὶ ἐλπίδα ἐνώπιον τοῦ Ἀναστάντος Χριστοῦ, ἐνώπιον τοῦ μυστηρίου τῆς ζωῆς∙ τοὺς καλεῖ νὰ ἐμπιστευθοῦν τὸν κρατοῦντα τὰ ἡνία πάσης κτίσεως Ἀναστάντα Κύριον, τὸν Κύριον τῆς χαρᾶς καὶ τῆς εὐφροσύνης. 

Χριστὸς Ἀνέστη, λοιπόν, ἀδελφοὶ καὶ τέκνα! Αὐτοῦ τοῦ δεσπόζοντος τῆς ζωῆς καὶ κυριεύοντος τοῦ θανάτου Κυρίου ἡμῶν ἡ Χάρις καὶ τὸ ἄπειρον Ἔλεος εἴησαν μετὰ πάντων.

Φανάριον, Ἅγιον Πάσχα, βιζ´
† Ὁ Κωνσταντινουπόλεως 
διάπυρος πρὸς Χριστὸν Ἀναστάντα 
εὐχέτης πάντων ὑμῶν.

Το μήνυμα του Αρχιεπισκόπου Tιράνων και πάσης Αλβανίας Αναστασίου

«Ο Αναστάς Χριστός μας καλεί σε μια συνεχή ανανέωση “ει τις εν Χριστώ καινή κτίσις” (Β’ Κορ. 5:17). Μας καλεί να ανανεώσουμε την προσωπική μας σχέση μαζί Του. Η συνεχής πνευματική ανακαίνιση είναι καθοριστικό στοιχείο της χριστιανικής ζωής. Καλούμεθα να ανανεώσουμε την εμπιστοσύνη μας στη δύναμη του Θεού, στην Πρόνοια και στο λυτρωτικό σχέδιό Του˙ να ενισχύσουμε την αγωνιστικότητά μας για την επικράτηση της αλήθειας και της δικαιοσύνης, για την ενδυνάμωση της αλληλεγγύης και της αγάπης

Μας καλεί να ανανεώσουμε τη βεβαιότητα ότι η ελπίδα τελικά θα διαλύσει την απόγνωση, η ζωή θα νικήσει τον θάνατο», τονίζει, μεταξύ άλλων, ο Αρχιεπίσκοπος Tιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας Αναστάσιος στο πασχαλινό μήνυμά του.

Ακολουθεί αναλυτικά το πασχαλινό μήνυμα του Μακαριωτάτου:

+ Αναστάσιος Αρχιεπίσκοπος Tιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας ΠΑΣΧΑ 2017 Ανανέωση με ευφροσύνη «Ίνα ώσπερ ηγέρθη Χριστός εκ νεκρών διά της δόξης του πατρός, ούτω και ημείς εν καινότητι ζωής περιπατήσωμεν.» (Ρωμ. 6:4) Ο αναστάσιμος θρίαμβος του Ιησού Χριστού κατά της αδικίας, της βίας, και γενικότερα κατά της αμαρτίας και του θανάτου, η ολοκλήρωση του έργου Του επί της γης, προς ανακαίνιση του σύμπαντος κόσμου, γεμίζουν με αγαλλίαση και πάλι τις καρδιές μας. Ο Χριστός, ο «Υιός του Θεού και Υιός του ανθρώπου», όχι μόνον υπέστη τον φρικτό θάνατο πάνω στον Σταυρό, αλλά την τρίτη ημέρα αναστήθηκε εκ νεκρών, «διά της ενδόξου δυνάμεως του πατρός» και παραμένει για πάντα ο Αναστάς Κύριος.


Η Ανάσταση σφραγίζει την μεγαλειώδη μοναδικότητα του Ιησού Χριστού. Δισεκατομμύρια ανθρώπων πέρασαν˙ πολλοί κατέπληξαν με την ευφυΐα και τη δύναμή τους και ενθουσίασαν τα πλήθη.

Τελικά όμως, όλοι νικήθηκαν από τον θάνατο. Ο Ιησούς, με την εκούσια θυσία και την Ανάστασή Του, καταπάτησε τον θάνατο και κατήργησε την εξουσία του. Η Εκκλησία, το μυστικό Σώμα του Χριστού, ζει και κινείται διαχρονικά μέσα στο φως της Αναστάσεώς Του. Ιδιαίτερα οι Ορθόδοξοι πανηγυρίζουμε και χαιρόμαστε με έντονο τρόπο το Πάσχα. Κατά την ολόλαμπρη αυτή εορτή, δεν αναλογιζόμεθα απλώς ένα συγκλονιστικό ιστορικό γεγονός, αλλά καλούμεθα να προχωρήσουμε και σε μία ανανέωση της πνευματικής μας πορείας. Να πορευθούμε σε μια νέα ανακαινισμένη ζωή, «ίνα… εν καινότητι ζωής περιπατήσωμεν». Η εορτή του Πάσχα μας προσκαλεί να συνειδητοποιήσουμε το βαθύτερο νόημα του βαπτίσματός μας.

Το αποστολικό ανάγνωσμα της Θείας Λειτουργίας του Μ. Σαββάτου διευκρινίζει: «Όσοι εβαπτίσθημεν εις Χριστόν Ιησούν, εις τον θάνατον αυτού εβαπτίσθημεν· συνετάφημεν ουν αυτώ διά του βαπτίσματος εις τον θάνατον, ίνα ώσπερ ηγέρθη Χριστός εκ νεκρών διά της δόξης του πατρός, ούτω και ημείς εν καινότητι ζωής περιπατήσωμεν.» (Ρωμ. 6:3-4). Ο Αναστάς Χριστός μας καλεί σε μια συνεχή ανανέωση «ει τις εν Χριστώ καινή κτίσις» (Β’ Κορ. 5:17).

Μας καλεί να ανανεώσουμε την προσωπική μας σχέση μαζί Του. Η συνεχής πνευματική ανακαίνιση είναι καθοριστικό στοιχείο της χριστιανικής ζωής. Καλούμεθα να ανανεώσουμε την εμπιστοσύνη μας στη δύναμη του Θεού, στην Πρόνοια και στο λυτρωτικό σχέδιό Του˙ να ενισχύσουμε την αγωνιστικότητά μας για την επικράτηση της αλήθειας και της δικαιοσύνης, για την ενδυνάμωση της αλληλεγγύης και της αγάπης. Μας καλεί να ανανεώσουμε τη βεβαιότητα ότι η ελπίδα τελικά θα διαλύσει την απόγνωση, η ζωή θα νικήσει τον θάνατο.


** Η πολυδύναμη αυτή ανανέωση συντελείται μέσα σε πασχαλινή ευφροσύνη, με την ήρεμη χαρά που ακτινοβολεί η Ανάσταση μέσα μας και γύρω μας. Οι πιστοί, οι βαπτισμένοι στο όνομα του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, την αισθανόμαστε βαθύτερα. Όσο δυναμώνει η βεβαιότητά μας στην Ανάσταση του Χριστού τόσο η πασχαλινή ανακαίνιση και αγαλλίαση γίνονται εντονότερες. Αλλά η ακτινοβολία της αναστάσιμης ευφροσύνης διαχέεται πολύ ευρύτερα.


Όπως τα φωτόνια ξεκινούν από το ηλιακό φως και φτάνουν στις πιο απόμακρες σκοτεινές πτυχές της κτίσεως, έτσι και οι φωτεινές ανταύγειες της πασχαλινής χαράς αγγίζουν μυστικά ακόμη και όσους στέκουν μακριά ή ταλαντεύονται μεταξύ πίστεως και ολιγοπιστίας. Η πασχαλινή ευφροσύνη χαρίζεται για να τη μοιραζόμαστε στη συνέχεια και με τους άλλους.

Το πασχαλινό έθιμο επιβάλλει μόλις ανάβει η λαμπάδα μας να μεταδίδουμε τη φλόγα της και σε άλλους. Έτσι συμβολίζεται και το χρέος των πιστών να μεταδίδουν, όπως οι Απόστολοι, τη χαρμόσυνη είδηση της Αναστάσεως. Ο Αναστάς Κύριος διαβεβαίωσε: «εδόθη μοι πάσα εξουσία εν ουρανώ και επί γης», και συμπλήρωσε «πορευθέντες ουν μαθητεύσατε πάντα τα έθνη…». Υπάρχει μία συνέπεια, ένα «ουν» (λοιπόν): Δεν μπορείτε να περιορίζεστε στην προσωπική σας σωτηρία και αγαλλίαση, αλλά οφείλετε να μεταφέρετε τη Χαρούμενη Είδηση σε όσους την αγνοούν.

Αυτή δεν μπορεί να κλειστεί και να κρατηθεί σε μία μόνο κοινότητα. Προορίζεται για όλους τους ανθρώπους, για τους λαούς, για την ανανέωση ολόκληρης της οικουμένης. Και μία ακόμη αναγκαία επισήμανση: Το Πάσχα δεν είναι μία εορτή περιορισμένη σε μία μόνον ημέρα ή σε μία μόνον περίοδο του χρόνου. Η ακτινοβολία της διαχέεται σε όλο το έτος. Κάθε Κυριακή, σύμφωνα με την Ορθόδοξη λατρευτική παράδοση, οι ύμνοι, οι σκέψεις, η καρδιά μας γεμίζουν και πάλι από το άγγελμα της Αναστάσεως. Η αναστάσιμη πνοή και το αναστάσιμο ήθος σφραγίζουν τη χριστιανική ζωή. Η αναστάσιμη ελπίδα νοηματοδοτεί την πορεία μας. Η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι κατεξοχήν Εκκλησία της Αναστάσεως.

** Ας εορτάσουμε, λοιπόν, όσο γίνεται πιο συνειδητά την ολόλαμπρη εορτή του Πάσχα. Και ας δεηθούμε στον Αναστάντα Κύριό μας να ανακαινίζει τη ζωή μας μέσα στη δική Του αλήθεια. Να ανανεώνει την αντοχή μας στις ποικίλες δυσκολίες της εποχής μας. Να ανακαινίζει την αντίσταση μας στην παρακμή. Να ανανεώνει τον ενθουσιασμό μας για δημιουργικές πρωτοβουλίες. Ας ζούμε την καθημερινότητά μας με πασχαλινή ευφροσύνη, η οποία δεν αγνοεί τη σκληρή πραγματικότητα της ζωής, αλλά την υπερβαίνει και τη μεταμορφώνει με τη χάρη και τη δύναμη του Αναστάντος Χριστού. Ανανέωση, λοιπόν, με πασχαλινή ευφροσύνη ας γίνει πόθος και μέριμνά μας. Χριστός Ανέστη!

Πάσχα 2017: Πατριάρχης Αλεξανδρείας - Απομακρυνθήκαμε απελπιστικά από το Θεό

Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόδωρος στο Πασχαλινό μήνυμά του κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ότι η ανθρωπότητα έχει απομακρυνθεί απελπιστικά από το Θεό.

«Στις μέρες μας δυστυχώς, μπορεί να κατακτήσαμε κορυφές γνώσεως, αλλά καταντήσαμε αναλφάβητοι της πίστεως. Μπορεί να αριστεύσαμε τεχνολογικώς, αλλά καταντήσαμε αμαθείς θεολογικώς. Παραμερίσαμε τον αποκαλυφθέντα λόγο του Θεού και πιστέψαμε σε νέα ευαγγέλια, από το χώρο της επιστήμης, της φιλοσοφίας, ή της πολιτικής. Αρνηθήκαμε τον Θεό και πιστέψαμε ότι δεν Τον έχουμε ανάγκη για να ορίσουμε την ύπαρξη μας. Λησμονήσαμε την ορθή πίστη και παραδοθήκαμε στην αίρεση των καιρών μας: στην αποθέωση του εγώ, της δυνάμεως και του πλούτου. Και τώρα που με λύπη διαπιστώνουμε ότι στον κόσμο μας κυριαρχεί ο παραλογισμός των ισχυροτέρων, ψάχνουμε να βρούμε οδό σωτηρίας. Και τώρα που γίναμε αναλφάβητοι της αγάπης του Θεού, ψάχνουμε να βρούμε την δύναμη να πούμε: «ἀναστὰς πορεύσομαι πρὸς τὸν πατέρα μου», λέει μεταξύ άλλων ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας.

Ολόκληρο το μήνυμα του Πατριάρχη Αλεξανδρείας είναι:

Με αυτά τα λόγια, με αυτή την ελπιδοφόρα υπόσχεση, ο Υιός του Θεού ολοκλήρωσε την σωτηριώδη επί της γης αποστολή Του. Εκείνος που άφησε τον ουρανό και κατέβηκε στη γη για να μας προσφέρει τον Παράδεισο. Εκείνος που έγινε πτωχός για εμάς. Εκείνος που ανέβηκε στο Σταυρό και έπαθε για εμάς. Εκείνος που ενταφιάστηκε για εμάς. Εκείνος που αναστήθηκε για εμάς κι έγινε πρόξενος αθανασίας.

Ωστόσο, ο επίλογος αυτός δεν υπήρξε ούτε απλά λεκτικός, ούτε στενά ιστορικός. Αντιθέτως, ο επίλογος αυτός υπήρξε δυναμικός και διαχρονικός. Φορέας της διαχρονικής δυναμικής της Αναστάσεως του Κυρίου έγινε η Εκκλησία. Όχι ως θρησκεία περιχαρακωμένη, αλλά ως Σώμα Χριστού, ως ανοικτή κοινότητα ανθρώπων αμαρτωλών που αναζητούν την σωτηρία. Ανθρώπων που δέχονται την κλήση του Κυρίου: «Δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι, κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς.» (Ματθ. 11,28)

Η Εκκλησία απέβη τελικά η ζωντανή απόδειξη του πόσο μας αγαπά ο Αναστάς Κύριος. Διότι μπορεί κανείς τα πάντα να αμφισβητήσει, όχι όμως την αγάπη του Θεού. Τι είναι όμως εκείνο που μας κρατά μακριά από τον Οίκο του Πατρός; Τι είναι εκείνο που δεν μας αφήνει να γυρίσουμε πίσω στον Πατέρα που μας αγαπά και μας περιμένει; Μήπως η υπερβολική εμπιστοσύνη στις δικές μας δυνάμεις; Ή μήπως η εντύπωση ότι τα λάθη μας είναι τόσο μεγάλα που υπερβαίνουν την αγάπη του Θεού;

Όποια κι αν είναι η απάντηση, η απόσταση, που μας χωρίζει από τον Θεό, φανερώνει έλλειμμα πίστεως. Και τούτο διότι η ελπίδα και η αγάπη μας φέρνουν σε κοινωνία με τον Θεό, μόνο όταν στηρίζονται στη ορθή πίστη. Η ελπίδα και η αγάπη φωτίζουν τον δρόμο της επιστροφής προς τον Θεό, μόνο όταν είμαστε έτοιμοι να ομολογήσουμε, όπως ο Πέτρος, «σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος» (Ματθ. 16,17). Και μόνο όταν η πίστη δεν μένει απλά καύχημα, αλλά γίνεται πηγή αστείρευτη ορθής πράξεως.

Στις μέρες μας δυστυχώς, μπορεί να κατακτήσαμε κορυφές γνώσεως, αλλά καταντήσαμε αναλφάβητοι της πίστεως. Μπορεί να αριστεύσαμε τεχνολογικώς, αλλά καταντήσαμε αμαθείς θεολογικώς. Παραμερίσαμε τον αποκαλυφθέντα λόγο του Θεού και πιστέψαμε σε νέα ευαγγέλια, από το χώρο της επιστήμης, της φιλοσοφίας, ή της πολιτικής. Αρνηθήκαμε τον Θεό και πιστέψαμε ότι δεν Τον έχουμε ανάγκη για να ορίσουμε την ύπαρξη μας. Λησμονήσαμε την ορθή πίστη και παραδοθήκαμε στην αίρεση των καιρών μας: στην αποθέωση του εγώ, της δυνάμεως και του πλούτου.

Και τώρα που με λύπη διαπιστώνουμε ότι στον κόσμο μας κυριαρχεί ο παραλογισμός των ισχυροτέρων, ψάχνουμε να βρούμε οδό σωτηρίας. Και τώρα που γίναμε αναλφάβητοι της αγάπης του Θεού, ψάχνουμε να βρούμε την δύναμη να πούμε: «ἀναστὰς πορεύσομαι πρὸς τὸν πατέρα μου» (Λουκ. 15,18). Η προσωπική μας όμως ανάσταση είναι αδύνατη χωρίς αναβάπτιση στην πίστη. Τον ευαγγελικό μας αναλφαβητισμό μπορεί να θεραπεύσει μόνο η βιωματική μας μαθητεία στον λόγο του Θεού.

Αγαπητοί μου αδελφοί,

21 αιώνες μετά την Ανάσταση του Θεανθρώπου και την σπορά του ευαγγελικού λόγου στα έθνη, η ανθρωπότητα έχει και πάλι απομακρυνθεί απελπιστικά από το θέλημα του Θεού. Μόνη ασφαλής πυξίδα επιστροφής στο πατρικό σπίτι, είναι ο επανευαγγελισμός στην πίστη. Στην πίστη όχι μόνο ως υποθέση του νου, αλλά κυρίως ως βιώμα της καρδιάς. Στην πίστη όχι ως ιδέα, αλλά ως μαρτυρία του προσώπου του Χριστού, που είναι η οδός, η αλήθεια, η ζωή. Στην πίστη ως ιεραποστολή, ως χρέος μεταδόσεως του Ευαγγελίου του Χριστού έως εσχάτου της γης.
Αυτό πράττουμε στην Αφρική, καθώς, όπως είπε ο Χρυσόστομος, δεν υπάρχει τίποτε ψυχρότερο από τον χριστιανό που δεν ενδιαφέρεται για τη σωτηρία των άλλων (P.G. 60,162). Και μπορεί το έργο να είναι τεράστιο και οι εργάτες λίγοι, την καρδιά όμως θερμαίνει η ελπιδοφόρα υπόσχεση του Κυρίου ότι «πύλαι ᾅδου οὐ κατισχύσουσιν» της Εκκλησίας (Ματθ. 16,18). Αυτή η ελπιδοφόρα υπόσχεση του Κυρίου είναι που μετουσιώνει την ιεραποστολή σε αποστολή αγάπης που ξεπερνά τον θάνατο. Όπως ακριβώς και ο Κύριός μας ξεπέρασε τον θάνατο με την Ανάστασή Του. Χριστός Ανέστη!

Μήνυμα Πατριάρχη Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλου

ΘΕΟΦΙΛΟΣ Γ'
Ελέω Θεού Πατριάρχης της Αγίας Πόλεως Ιερουσαλήμ
και πάσης Παλαιστίνης
παντί τω πληρώματι της Εκκλησίας,
χάριν και έλεος και ειρήνην
από του Παναγίου και Ζωοδόχου Τάφου του Αναστάντος Χριστού.


«Χαίρετε λαοί και αγαλλιάσθε
άγγελος εκάθισεν εις τον λίθον του μνήματος
αυτός ημάς ευηγγελίσατο ειπών
Χριστός ανέστη εκ νεκρών, ο σωτήρ του κόσμου
και επλήρωσε τα σύμπαντα ευωδίας.
Χαίρετε λαοί και αγαλιάσθε».
(Στιχηρόν αναστάσιμον των Αίνων β ήχου)
Όρθρος ην βαθύς τη ημέρα εκείνη τη μιά των Σαββάτων, τη πρώτη της Εβδομάδος, μετά την σταύρωσιν και την ταφήν του Κυρίου Ιησού. Τον όρθρον τούτον προλαβούσαι αι περί Μαριάμ γυναίκες, αι συνακολουθήσασαι τω Ιησού από της Γαλιλαίας και γενόμεναι μάρτυρες του σταυρού και της ταφής Αυτού, εξήλθον προς το μνημείον, απορούσαι και διερωτώμεναι, ποίος θα αποκυλίση τον λίθον εκ της θύρας αυτού, διά να αλείψουν με μύρα το σώμα του εσταυρωμένου και ενταφιασμένου Κυρίου Ιησού Χριστού.
Φθάσασαι όμως εις το μνημείον, εγένοντο μάρτυρες θέας εκπάγλου και θαυμαστής λίαν. Εύρον αποκεκυλισμένον τον λίθον, ζεύγος δε ζωηφόρων αγγέλων ένδοθεν του μνημείου εβόα προς αυτάς, «τι ζητείτε τον ζώντα μετά των νεκρών, ουκ έστιν ώδε αλλά ηγέρθη» (Λουκ. 24, 6). «Ίδε ο τόπος όπου έθηκαν αυτόν» (Μαρκ 16, 6).
Τούτο ήτο το ευαγγέλιον, το χαρμόσυνον άγγελμα του τελεσιουργηθέντος έργου του Θεού, διά την αναγέννησιν, την ανακαίνισιν, την λύτρωσιν, την ελευθερίαν, την ανάστασιν και την σωτηρίαν του ανθρώπου. Ο Μονογενής Υιός και Λόγος Αυτού, ο προσλαβών σάρκα εκ Πνεύματος Αγίου και Μαρίας της Αειπαρθένου και προσηλώσας την σάρκα ταύτην εκουσίως εις τον σταυρόν, αποθανών ως άνθρωπος επί του σταυρού και ταφείς ως θνητός, ανέστη τριήμερος εκ νεκρών τη δυνάμει του Πατρός Αυτού και τη ιδία Αυτού Θεϊκή δυνάμει. Ο θάνατος ουκ έσχεν εξουσίαν επ' Αυτού. Ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός διά του ιδίου Αυτού θανάτου τον θάνατον επάτησε. Διέλυσε τα δεσμά του Άδου, διέρρηξε τας σφραγίδας του μνήματος και αφήκε τούτο κενόν μετά των οθονίων μόνον εις μαρτύριον της Αναστάσεως Αυτού.
Ουχ ήττον όμως την αγγελικήν οπτασίαν και αγγελίαν εβεβαίωσε μετ' ου πολύ δια της ιδίας Αυτού αναστασίμου παρουσίας ο εκ νεκρών αναστάς Κύριος. Ενεφανίσθη μετά του εσταυρωμένου, ηλωμένου, λελαμπρυσμένου και τεθεωμένου αχράντου Αυτού σώματος εις πλείστας εμφανείας μετά την Ανάστασιν. Υπήντησε αυτάς τας μυροφόρους γυναίκας εις τον κήπον του μνημείου, λέγων αυταίς «χαίρετε» (Ματθ. 28, 9). Ενεφανίσθη εις τους μαθητάς Αυτού, συνηγμένους εις το υπερώον, των θυρών κεκλεισμένων, ούσης οψίας τη ημέρα εκείνη τη μιά των Σαββάτων και πάλιν μεθ' ημέρας οκτώ, του Θωμά όντος μετ' αυτών (Ιωάνν. 20, 19-29). Συνεπορεύθη μετά Λουκά και Κλεόπα προς Εμμαούς, ένθα και ηυλόγησε και επέδωσεν αυτοίς τον άρτον (Λουκ. 24, 30). Έστη εν μέσω των μαθητών λαλούντων και προέτρεψεν αυτούς, όπως ψηλαφήσουν Αυτόν και βεβαιωθούν ότι ως Ενανθρωπήσας είχε «σάρκα και οστέα» και εζήτησε παρ' αυτών και έλαβε και έφαγε «ιχθύος οπτού μέρος και από μελισσίου κηρίου», (Λουκ. 24, 36 -44). «Παραστήσας εαυτόν ζώντα εν πολλοίς τεκμηρίοις μετά το παθείν» (Πράξ. 1,3), την τεσσαρακοστήν από της Αναστάσεως ημέραν, των μαθητών βλεπόντων, επήρθη ενδόξως εις τον ουρανόν και εκάθισεν εκ δεξιών του Πατρός Αυτού το εν τη Ενανθρωπήσει πρόσλημμα ημών και εθέωσεν αυτό.
Εκείθεν απέστειλεν ημίν παρά του Πατρός Παράκλητον άλλον, το Πνεύμα της αληθείας, το Πνεύμα Αυτού το Άγιον, το οποίον εφώτισε τους αγίους Αυτού μαθητάς και αποστόλους και ίδρυσε την Εκκλησίαν, το Σώμα Αυτού το Άγιον. Ίδρυσε ταύτην και προώρισε, ίνα αύτη συνεχίζη επί της γης το αγιαστικόν και σωστικόν Αυτού έργον. Να αποτελή φανέρωσιν της εληλυθυίας και ερχομένης Αυτού βασιλείας εν τω κόσμω. Να κηρύττη το Ευαγγέλιον Αυτού έως εσχάτου της γης. Να παρέχη άφεσιν αμαρτιών εν τη δοθείση αυτή παρ' Αυτού εξουσία. Να κηρύττη εις την άγνοιαν του κόσμου την γνώσιν του προσώπου Αυτού. Ότι Αυτός εστιν «η οδός και η αλήθεια και η ζωή», (Ιωάν. 14, 4). Να εξασκή έργον φιλανθρωπίας προς ενδεείς, πρόσφυγας, ναυαγούς και αστέγους, παραδειγματιζομένη εξ Εκείνου, ο Οποίος «ουκ είχε που την κεφαλήν κλίνη», (Ματθ. 8, 20). Εν τη δυνάμει των λόγων Αυτού, «λάβετε, φάγετε και πίετε εξ αυτού πάντες» και εν τη επικλήσει του Αγίου Πνεύματος να μεταδίδη το Σώμα Αυτού το άχραντον και το Αίμα Αυτού το τίμιον εις άφεσιν αμαρτιών και ζωήν αιώνιον. Να αντιπαραθέτη εις την μανίαν της πολεμικής βίας και εις το παράλογον των νεοφανών τρομοκρατικών καταστροφικών ενεργειών τον λόγον Αυτού της θυσιαστικής αγάπης και συνδιαλλαγής, «Πάτερ άφες αυτοίς», (Λουκ. 23, 34) και «εγώ δε λέγω υμίν αγαπάτε τους εχθρούς υμών και προσεύχεσθε υπέρ των διωκόντων υμάς», (Ματθ. 5, 44).
Η Εκκλησία των Ιεροσολύμων, Σιών η Αγία, η λαχούσα παρά του Ιδρυτού αυτής την διακονίαν Αυτού και του λυτρωτικού έργου Αυτού εις τους τόπους, εις τους οποίους Ούτος σαρκί εφανερώθη και δη εις τον ζωοδόχον Αυτού τάφον, το Ιερόν Κουβούκλιον το οποίον και ηυλογήθη προσφάτως, όπως αναστηλώση, εύχεται εις το χριστεπώνυμον πλήρωμα αυτής οπουδήποτε γης και εις τους τιμώντας αυτήν ευλαβείς προσκυνητάς την υπομονήν εις τέλος και την καρποφορίαν εν υπομονή, την δύναμιν και την ελπίδα της αναστάσεως ως αντίδοτον εις τας αντιξοόητας και τας θλίψεις, την όντως ειρήνην του Αναστάντος Ιησού Χριστού, την υγιείαν και τήν ευημερίαν και χαρμόσυνον αναστάσιμον πασχάλιον περίοδον, αναφωνούσα εν χαρά ανεκλαλήτω το «Χριστός ανέστη».

Εν τη Αγία Πόλει Ιερουσαλήμ, ΠΑΣΧΑ 2017
Μετά Πατρικών ευχών και Πατριαρχικών ευλογιών,
Διάπυρος προς Κύριον ευχέτης,
ΘΕΟΦΙΛΟΣ Γ'
Πατριάρχης Ιεροσολύμων

Πάσχα 2017: Το μήνυμα του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου

«Ανέστη Χριστός και ανασταίνεται η απονεκρωμένη ελπίδα της γης, εγείρονται οι θεοφιλείς επιδιώξεις του Ουρανού, αποκαλύπτεται στα μάτια των ανθρώπων και των Αγγέλων το αίτημα της Βασιλείας!

Ανέστη Χριστός και αναστηλώνεται η ερειπωμένη ζωή με τα στοιχεία της καινής κτίσης, με υλικά πιο ανθεκτικά στα βάσανα, στις διαβρώσεις του πόνου, του φόβου και της απόγνωσης!
Ανέστη Χριστός και ανακτά η Ζωή τα δικαιώματά της πάνω στους νεκρούς, σπάνε οι αλυσίδες στην πομπή των μελλοθανάτων, δίδεται τέλος στην αιχμαλωσία της αμαρτίας, απελευθερώνονται οι ημιθανείς δούλοι της από την καταδυνάστευση της φθοράς και του θανάτου!

Ανέστη Χριστός και αναδύεται η λάβα της αναλλοίωτης Αλήθειας, μέσα από τα έγκατα των ηφαιστείων της καρδιάς μας, της καταπλακωμένης από τα συσσωρευμένα ψεύδη των πονηρών πνευμάτων, των πονηρών ανθρώπων, του πονηρού εαυτού μας!

Ανέστη Χριστός και το φως της Αναστάσεως περιχέεται στο σύμπαν, άπλετο και κυρίαρχο, διαλύοντας τις αυταπάτες για την αιώνια εξουσία του «απατεώνος αιώνος», φανερώνοντας το κίβδηλο και θνητό περίβλημα της υπεροψίας του!

Ανέστη Χριστός και καμμιά άβυσσος, έρεβος ή σκοτάδι δεν μπορούν να αναχαιτίσουν τις ελλάμψεις της αναστάσιμης χαράς, που ξιφαλκούν τον καϋμό και το παράπονο. Λαμπαδιάζουν ευφρόσυνα οι παγωμένες καρδιές, ενδύονται τον χιτώνα της ανεξικακίας και καταυγάζουν με το φως της τις συνειδήσεις των αδικουμένων!

Ανέστη Χριστός όχι μόνο για τους Χριστιανούς, αλλά και για κάθε άνθρωπο. Το αναστάσιμο φως θωπεύει τα σφαλιστά βλέφαρα των εθελοτυφλούντων. Μα πώς να πιστεύσουν ότι αν ανοίξουν τα μάτια τους θα βρεθούν ενώπιον της μόνης Αλήθειας; Πώς να θεωρήσουν ότι αυτό που θα δουν δεν είναι άλλη μία αυταπάτη, η απαρχή μίας νέας ματαίωσης; Ο ήχος της καμπάνας που δονεί τις χορδές στις καρδιές των Χριστιανών είναι γι’ αυτούς ξένος και απόμακρος. Το κήρυγμα του Ευαγγελίου ακατανόητο, ουτοπικό, σκανδαλωδώς ανεφάρμοστο. Το μηδέν μοιάζει πιο οικείο. Η θεώρηση της ζωής ως μήτρας θανάτου πιο ρεαλιστική.

Χωρίς Χριστό Αναστημένο, αναμενόμενη η διαχείριση της ζωής ως επιθανάτιας ψευδαίσθησης.

Χωρίς Χριστό Αναστημένο, αναμενόμενη η έκπτωση της ζωηφόρου χαριτόβρυτης Θείας Λατρείας σε λαϊκή ή εθνοφυλετική εθιμοτυπία.
Χωρίς Χριστό Αναστημένο, αναμενόμενη η αντιμετώπιση της Εκκλησίας ως μίας θρησκείας ανάμεσα στις άλλες, ένα παρηγορητικό βάλσαμο για στιγμιαίες ανακουφίσεις από την υπαρξιακή αγωνία.

Χωρίς Χριστό Αναστημένο, αναμενόμενη η πίστη ότι το άπειρο ισοδυναμεί με το μηδέν.
Ο συνειδητός Χριστιανός δεν υπακούει στο φιλοσοφικό επίταγμα του συμβιβασμού με την ιδέα του θανάτου. Όμως, η αναστάσιμη χαρά του μετριάζεται ενώπιον του ασύλληπτου πλήθους των ανθρώπων που την αγνοούν και την στερούνται.

Μία απέραντη λαοθάλασσα πορεύεται διαχρονικώς εκτός Εκκλησίας, στις παρόδους της λαμπροφόρου πομπής προς τη Βασιλεία. Δεν ακούει την αναστάσιμη καμπάνα, δεν συμψάλλει συναγαλλόμενη το «Χριστός Ανέστη», δεν γνωρίζει τη συγκίνηση του ασπασμού της αγάπης.

Το κάλεσμα της όντως Ζωής ανακλάται μόνο μέσω ζωντανών συνειδήσεων. Η αγαθωσύνη, η αθωότητα, η αγάπη, η πνευματική γαλήνη των ζώντων μετ’ επιγνώσεως την Ανάσταση του Χριστού ευαγγελίζονται τη ζωή του μέλλοντος αιώνος.

Αγαπητά μου παιδιά,

Χριστός Ανέστη! Να χαίρεστε πάντοτε ωσάν να αναστήθηκε μόλις την προηγούμενη στιγμή, ωσάν να πληροφορηθήκατε τη νίκη επί του θανάτου μόλις τώρα. Να ζείτε με ζωντανή μέσα σας την ελπίδα».