ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ - Η ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ

Βασιλεύουσα, Νέα Ρώμη, Βυζάντιο, Επτάλοφος… Πόσες λέξεις – πόσα προσωνύμια κρύβονται μέσα στην έννοια της Πόλης! Της Κωνσταντινούπολης.

Σάββατο 12 Δεκεμβρίου 2015

ΜΗΤΙΔΑ: Μαθησιακή Ηλεκτρονική Τράπεζα Ιδιαίτερης αξίας Διδακτικών Αντικειμένων

Η διαδικτυακή πλατφόρμα ΜΗΤΙΔΑ του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης δίνει τη δυνατότητα σε εκπαιδευτικούς να δημιουργήσουν περιεχόμενο για την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση με τη χρήση σύγχρονων διαδικτυακών εργαλείων συνεργασίας και ελεύθερο περιεχόμενο από τις πηγές του ΕΚΤ (αποθετήρια, βάσεις δεδομένων).



ΜΗΤΙΔΑ: Νέα ψηφιακή συνεργατική πλατφόρμα για εκπαιδευτικούς από το ΕΚΤ

Σε μια εποχή που το ψηφιακό περιεχόμενο γίνεται ολοένα και πιο σημαντικό στον χώρο της εκπαίδευσης, το Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης, με την ευκαιρία της ολοκλήρωσης της Μαθησιακής Ηλεκτρονικής Τράπεζας Ιδιαίτερης αξίας Διδακτικών Αντικειμένων (ΜΗΤΙΔΑ), διοργάνωσε ημερίδα με θέμα "Παρουσίαση και τρόποι αξιοποίησης της ψηφιακής συνεργατικής πλατφόρμας εκπαιδευτικού περιεχομένου ΜΗΤΙΔΑ". Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2015 στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, στην Αθήνα, προσελκύοντας το ενδιαφέρον της εκπαιδευτικής κοινότητας.

Κατά τη διάρκεια της ημερίδας, μέλη της ερευνητικής και ακαδημαϊκής κοινότητας, εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και γενικότερα δημιουργοί εκπαιδευτικού περιεχομένου, συζήτησαν προβληματισμούς και παρουσίασαν παραδειγματικές εφαρμογές που αναπτύχθηκαν στη ΜΗΤΙΔΑ (www.mitida.gr).

Αξιοποιώντας πρωτογενές υλικό από τα ψηφιακά αποθετήρια & τις ηλεκτρονικές εκδόσεις του ΕΚΤ, καθώς και από άλλες πηγές ανοικτών δεδομένων, έχουν ήδη αναπτυχθεί εφαρμογές στις ακόλουθες τρεις θεματικές περιοχές: α) Νεότερη Ελληνική Ιστορία και Πολιτισμός, β) Αρχαία και Βυζαντινή Ιστορία και Πολιτισμός, γ) Φυσικό και Αστικό Περιβάλλον. Οι εκπαιδευτικοί μπορούν να αξιοποιήσουν συνδυαστικά τις εφαρμογές και το επιστημονικά έγκριτο ψηφιακό υλικό που φιλοξενεί η ΜΗΤΙΔΑ στις παραπάνω θεματικές περιοχές και εφόσον το επιθυμούν, να δημιουργήσουν νέο περιεχόμενο.

Η ημερίδα πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του έργου "Παραγωγή εκπαιδευτικού & επιμορφωτικού υλικού (με χρήση social networks και user-generated content)", που εντάσσεται στην πράξη "Εθνικό Πληροφοριακό Σύστημα Έρευνας και Τεχνολογίας/Κοινωνικά Δίκτυα – Περιεχόμενο Παραγόμενο από Χρήστες". Η πράξη υλοποιείται από το ΕΚΤ στο πλαίσιο του Ε.Π. "Ψηφιακή Σύγκλιση" του ΕΣΠΑ (με τη συγχρηματοδότηση της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης). Ανάδοχος του έργου είναι η εταιρεία ΚΟΡΥΜΒΟΣ Α.Ε. με υπεργολάβους: το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (Τμήμα Βιολογίας & Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας), τον Σύλλογο "Οι Φίλοι της Μουσικής" και την εταιρεία Mobics Α.Ε.

Η διευθύντρια του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης, Δρ. Εύη Σαχίνη, ανοίγοντας την εκδήλωση, υπογράμμισε ότι το ΕΚΤ ως κεντρικός φορέας οργάνωσης και διάθεσης περιεχομένου επιστήμης και πολιτισμού, σε συνεργασία με άλλους ελληνικούς φορείς που δραστηριοποιούνται στον ίδιο χώρο, συμβάλλει στην ανάπτυξη υψηλής τεχνογνωσίας στον τομέα του ψηφιακού περιεχομένου.

"Το ΕΚΤ, ακολουθώντας σύγχρονα διεθνή πρότυπα και σε συνεργασία με έγκριτους πολιτιστικούς και επιστημονικούς φορείς, προσδοκά στη δημιουργία ενός νέου ψηφιακού οικοσυστήματος που μπορεί να υποστηρίξει τη διεύρυνση της γνώσης, αξιοποιώντας και αναδεικνύοντας το περιεχόμενο εκείνο που ήδη έχει συλλογικά ψηφιοποιηθεί και τεκμηριωθεί" επισήμανε η Ε. Σαχίνη, προσθέτοντας "Ο οραματικός αυτός στόχος, αντικατοπτρίζεται και μέσα από την υλοποίηση της πλατφόρμας ΜΗΤΙΔΑ. Ενός πληροφοριακού συστήματος που απευθύνεται πρωτίστως σε εκπαιδευτικούς, αλλά και που έχει σχεδιαστεί με έναν φιλικό τρόπο ώστε να αξιοποιηθεί και από τους ίδιους τους μαθητές ως μία γνωσιακή βάση μέσω της οποίας θα μπορέσουν να προσεγγίσουν θέματα που είναι αρκετά σύνθετα και τα οποία χρειάζονται τη διαλειτουργικότητα των πηγών ώστε να μπορέσουν να απαντηθούν".

Στη συνέχεια, η Μαρίκα Ανδρουτσοπούλου, υπεύθυνη του Γραφείου Στρατηγικής Ανάπτυξης & Συντονισμού του ΕΚΤ, παρουσίασε την Πράξη "Εθνικό Πληροφοριακό Σύστημα Έρευνας και Τεχνολογίας / Κοινωνικά Δίκτυα– Περιεχόμενο Παραγόμενο από Χρήστες" του Ε.Π. "Ψηφιακή Σύγκλιση". Η Μ. Ανδρουτσοπούλου, τόνισε πως η Πράξη αποτελεί το πλαίσιο ανάπτυξης της εθνικής ερευνητικής υποδομής (research e-infrastructure) που αναπτύσσει το ΕΚΤ, για να υποστηρίξει τον θεσμικό του ρόλο. Επίσης, αναφέρθηκε στις αναπτυξιακές κατευθύνσεις των ερευνητικών e-υποδομών σε ευρωπαϊκό επίπεδο και τέλος ανέδειξε τις ωφελούμενες ομάδες χρηστών αλλά και τα οφέλη που απορρέουν μέσω της υλοποίησης των (υπο)έργων της Πράξης.

Ο διευθύνων σύμβουλός της ΚΟΡΥΜΒΟΣ ΑΕ, Δρ Μιχάλης Παναγιώτου, ανέλυσε το αντικείμενο του έργου "Παραγωγή εκπαιδευτικού & επιμορφωτικού υλικού (με χρήση social networks - user generated content)" παρουσιάζοντας τα 4 εργαλεία παραγωγής εκπαιδευτικού περιεχομένου που παρέχει η πλατφόρμα ΜΗΤΙΔΑ: α) Δημιουργία Ηλεκτρονικών Μαθημάτων, β) Δημιουργία Θεματικών Χαρτών, γ) Δημιουργία Εκπαιδευτικών Σεναρίων, δ) Συμμετοχή σε Ομάδες Εργασίας.

Ο Μ. Παναγιώτου επισήμανε τον διττό στόχο του έργου για: α) τη δημιουργία εφαρμογών εκπαιδευτικού χαρακτήρα με επιστημονικά έγκριτο περιεχόμενο από τα αποθετήρια του ΕΚΤ αλλά και από υλικό άλλων ελεύθερης πρόσβασης συλλογών και β) την προσέλκυση και εμπλοκή ομάδων χρηστών από την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, που θα αξιοποιήσουν αλλά και θα εμπλουτίσουν το υλικό και τις εφαρμογές που υλοποιήθηκε και που συνεχίζεται να αναπτύσσεται στο πλαίσιο του έργου. Στη συνέχεια, ο Μ. Παναγιώτου παρουσίασε το παραδειγματικό υλικό που δημιουργήθηκε στις 3 θεματικές περιοχές, επισημαίνοντας ότι "οι εκπαιδευτικοί μπορούν να αξιοποιήσουν τα εργαλεία και το έγκριτο περιεχόμενο που φιλοξενεί η ΜΗΤΙΔΑ και χρησιμοποιώντας ως πιλότο το παραδειγματικό υλικό που ήδη έχει παραχθεί, εφόσον το επιθυμούν, μπορούν να προχωρήσουν στη παραγωγή του δικού τους εκπαιδευτικού υλικού".

Από την πλευρά του ο Δρ. Βασίλειος Τσέτσος (πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Mobics A.E.) παρουσίασε συνοπτικά το περιεχόμενο και τις τεχνολογικές δυνατότητες της διαδικτυακής πύλης, δίνοντας έμφαση στο εργαλείο δημιουργίας Θεματικών Χαρτών και υπογραμμίζοντας ότι για πρώτη φορά παρέχεται στην εκπαιδευτική κοινότητα της χώρας, μία τέτοιου είδους εφαρμογή αξιοποίησης, παραγωγής και εμπλουτισμού εκπαιδευτικού περιεχομένου.

Η διαδικτυακή εφαρμογή Θεματικών Χαρτών αποτελείται από δύο υποσυστήματα. Το πρώτο διαχειριστικό υποσύστημα προσφέρει στους εγγεγραμμένους χρήστες δυνατότητες δημιουργίας και επεξεργασίας των χαρτών, ενώ το δεύτερο χρησιμοποιείται από τους επισκέπτες για την περιήγησή τους στους θεματικούς χάρτες και στο περιεχόμενο των αποθετηρίων που αναπαρίστανται σε αυτούς. Κλείνοντας την ομιλία του υπογράμμισε το γεγονός πως.

Ο Κωνσταντίνος Τσιμπάνης (μέλος του Κέντρου Λειτουργίας και Διαχείρισης Δικτύου του Πανεπιστημίου Αθηνών) παρουσίασε το εργαλείο δημιουργίας ηλεκτρονικών μαθημάτων που έχει σχεδιαστεί από το Ακαδημαϊκο Διαδικτύο (GUnet) για την υποστήριξη Υπηρεσιών Ασύγχρονης Τηλεκπαίδευσης με προσανατολισμό την ενίσχυση της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Το εργαλείο αυτό ενσωματώνεται ως παραμετροποιημένο περιβάλλον, στην πλατφόρμα ΜΗΤΙΔΑ και διαλειτουργεί με τις υπόλοιπες 3 διαδικτυακές εφαρμογές. Ο Κ. Τσιμπάνης ανέλυσε τη φιλοσοφία και τα χαρακτηριστικά που διέπουν τη λογική του εργαλείου δημιουργίας ομάδων συνεργασίας που επίσης ενσωματώνεται στο περιβάλλον της πλατφόρμας και το οποίο αποτελεί συνεισφέρει στην υλοποίηση ψηφιακών χώρων συνεργασίας όπου οι εκπαιδευτικοί μπορούν να οργανώσουν ομάδες συνεργασίας για την προετοιμασία εκπαιδευτικών σεναρίων, ηλεκτρονικών μαθημάτων και θεματικών χαρτών.

O Κώστας Μπέκος, φιλόλογος και συνεργάτης του ΕΚΤ, παρουσίασε το τέταρτο εργαλείο παραγωγής ψηφιακού εκπαιδευτικού περιεχομένου, την εφαρμογή κατασκευής, χρησιμοποίησης, αξιολόγησης και διακίνησης εκπαιδευτικών σεναρίων. Αφού πρώτα ανέλυσε το θεωρητικό πλαίσιο που καθορίζει την οργάνωση ενός σεναρίου, προχώρησε στην ανάδειξη των χαρακτηριστικών γνωρισμάτων που διέπουν τη δομή του και παρουσίασε το πρωτόκολλο συγγραφής εκπαιδευτικών σεναρίων που υιοθέτησε το ΕΚΤ στο πλαίσιο του έργου και το οποίο αποτελείται από 9 βήματα. Ο Κ. Μπέκος ανέφερε ότι "Η ποικιλομορφία της εκπαιδευτικής πρακτικής και η συνθετότητα των διαδικασιών μάθησης δεν επιτρέπουν έναν πλήρη σχεδιασμό βημάτων δόμησης μίας διδακτικής παρέμβασης, εντούτοις τα εκπαιδευτικά σενάρια, σε γενικές γραμμές εμφανίζουν μια σταθερή δομή και συνακόλουθα τόσο η σχεδίασή και η ανάπτυξή τους όσο και η πραγματοποίησή τους σε συνθήκες τάξης μπορεί να ακολουθήσει μια σειρά από διακριτές φάσης".

Το ψηφιακό περιεχόμενο που αναπτύχθηκε στη ΜΗΤΙΔΑ

Η ημερίδα ολοκληρώθηκε με τους υπεργολάβους του έργου να παρουσιάζουν το πρότυπο ψηφιακό εκπαιδευτικό που ανέπτυξαν, αξιοποιώντας τις εφαρμογές και το επιστημονικά έγκριτο περιεχόμενο που φιλοξενεί η πλατφόρμα.

Σημειώνεται πως μέχρι σήμερα:

α) για την πρώτη θεματική ενότητα: Νεότερη Ελληνική Ιστορία και Πολιτισμός, αναπτύχθηκαν 2 μαθήματα τηλεκπαίδευσης, 4 εκπαιδευτικά σενάρια και 2 θεματικοί χάρτες.

β) για τη δεύτερη θεματική ενότητα: Αρχαία Ελληνική και Βυζαντινή Ιστορία και Πολιτισμός, αναπτύχθηκαν 3 μαθήματα τηλεκπαίδευσης, 5 εκπαιδευτικά σενάρια και 3 θεματικοί χάρτες.

γ) για την τρίτη θεματική ενότητα: Φυσικό και Αστικό Περιβάλλον στην Ελλάδα, αναπτύχθηκαν: 1 μάθημα τηλεκπαίδευσης, 4 εκπαιδευτικά σενάρια και 1 θεματικός χάρτης.

Η Διευθύντρια της Μουσικής Βιβλιοθήκης "Λίλιαν Βουδούρη" - Σύλλογος οι Φίλοι της Μουσικής, Δρ. Στεφανία Μεράκου, με τη συνδρομή της Βέρας Κριεζή (Υπεύθυνη Ψηφιακών & Τεχνικών Υπηρεσιών), παρουσίασαν από κοινού 6 παραδειγματικές εφαρμογές εκπαιδευτικού περιεχομένου (2 θεματικούς χάρτες και 4 εκπαιδευτικά σενάρια) που δημιουργήθηκαν στο πεδίο της μουσικής για τηνθεματική ενότητα 1: Nεότερη Ελληνική Ιστορία και Πολιτισμός.

Στο πλαίσιο της συγκεκριμένης θεματικής ενότητας: α) σχεδιάστηκαν οι θεματικοί χάρτες: Τραγούδια και χοροί της Θράκης, Μίκης Θεοδωράκης, β) αναπτύχθηκαν τα εκπαιδευτικά σενάρια: Περπερούνα: Το κάλεσμα της βροχής, Τα σύμβολα του έθνους: ο ελληνικός εθνικός ύμνος, Η έντεχνη ελληνική μουσική στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα, Όταν ενώνονται μαζί…οι στίχοι και η μουσική!

Εκπροσωπώντας το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας, του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, η Δρ. Αλεξάνδρα Σ. Σφυρόερα [μέλος Εργαστηρίου Διδακτικού Προσωπικού (ΕΔΙΠ), από το Μουσείο Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης του Πανεπιστημίου Αθηνών], η Δρ. Μαρία Χρόνη, ο φιλόλογος Γιώργος Δούφλης, ο ιστορικός Κλεάνθης Ζουμπουλάκης και η Δρ. Κωνσταντίνα Τσιώρου, παρουσίασαν το διαδραστικό υλικό που οι ίδιοι δημιούργησαν και το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως πιλότος για την παραγωγή ή τον εμπλουτισμό νέου περιεχομένου. Το υλικό αυτό καλύπτει την γνωστική περιοχή της θεματικής ενότητας 2: Αρχαία και Βυζαντινή Ιστορία και Πολιτισμός και σχετίζεται με το πεδίο της Αρχαίας Ελληνικής και Βυζαντινής Ιστορίας.

Στο πλαίσιο της συγκεκριμένης θεματικής ενότητας υλοποιήθηκαν και παρουσιάστηκαν:
3 θεματικοί χάρτες: α) Ο Μέγας Αλέξανδρος και οι εκστρατείες του στην Ανατολή. Ο κόσμος και η εποχή του, β) Χρᾷ ἡ Πυθία κτίζειν πόλιν: ο Α΄ και ο Β΄ Αποικισμός, γ) Πολιτική και πολιτισμός στη βυζαντινή αυτοκρατορία: από τη δυναστεία των Μακεδόνων στην περίοδο των Κομνηνών.
5 εκπαιδευτικά σενάρια: α) Παρθενώνας: Ο Μέγας Αλέξανδρος και οι εκστρατείες του στην Ανατολή. Ο κόσμος και η εποχή του, β) Χρα Πυθία κτίζειν πόλιν: ο Α΄και ο Β’ Αποικισμός, γ) Η Βυζαντινή αυτοκρατορία στο απόγειο της δύναμής της: πολιτική και πολιτισμός στα χρόνια των Μακεδόνων, δ) Η βυζαντινή αυτοκρατορία ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση: πτυχές της ζωής στο Βυζάντιο στα χρόνια των Κομνηνών, ε) Παρθενώνας: ένας ναός για την Αθηνά, το σύμβολο μιας πόλης.
3 ηλεκτρονικά μαθήματα: α) Παρθενώνας: ένας ναός για την Αθηνά, το σύμβολο μιας πόλης, β) Η Βυζαντινή αυτοκρατορία στο απόγειο της δύναμής της: πολιτική και πολιτισμός στα χρόνια των Μακεδόνων, γ) Η βυζαντινή αυτοκρατορία ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση: πτυχές της ζωής στο Βυζάντιο στα χρόνια των Κομνηνών.

Τέλος, ο Δρ. Αναστάσιος Λεγάκις από το Τμήμα Βιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, η Μαρία Δημοπούλου και ο Παντελής Τσολάκος, συμπαρουσίασαν 6 πρότυπες εφαρμογές εκπαιδευτικού περιεχομένου (1 θεματικό χάρτη, 4 εκπαιδευτικά σενάρια και ένα ηλεκτρονικό μάθημα) που δημιουργήθηκαν στο πεδίο της Βιολογίας και της Μελέτης του Περιβάλλοντος για τη θεματική ενότητα 3: Το Φυσικό και Αστικό Περιβάλλον στην Ελλάδα.

Αναλυτικότερα, για τη συγκεκριμένη θεματική ενότητα: α) σχεδιάστηκε ο θεματικός χάρτης: Τα απειλούμενα ζώα της Ελλάδας, β) αναπτύχθηκαν τα εκπαιδευτικά σενάρια: Αγαθά και υπηρεσίες που προσφέρει η βιοποικιλότητα, Απειλούμενα είδη, Η φύση στην πόλη, Οι προσαρμογές των οργανισμών, γ) υλοποιήθηκε το ηλεκτρονικό μάθημα: Οι προσαρμογές των οργανισμών.

Πηγή: ΜΗΤΙΔΑ

Παρασκευή 11 Δεκεμβρίου 2015

“Αγία Γραφή και Ελληνική Λογοτεχνία”: Ένα πρωτότυπο Συνέδριο

Η Ελληνική Βιβλική Εταιρία διοργανώνει επιστημονικό συνέδριο με θέμα «Αγία Γραφή και ελληνική λογοτεχνία» στο Πολιτιστικό Κέντρο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών (Μεγάλου Βασιλείου 15, Ρουφ, στάση μετρό: Κεραμεικός), την Παρασκευή 11 Δεκεμβρίου στις 6μ.μ. και το Σάββατο 12 Δεκεμβρίου στις 9π.μ., και εισηγητές τους: Κωνσταντίνο Ζάρρα, επίκουρο καθηγητή Τμήματος Θεολογίας Ε.Κ.Π.Α., Ιωσήφ Βιβιλάκη, καθηγητή Τμήματος Θεατρικών Σπουδών Ε.Κ.Π.Α., Ισίδωρο Ζουργό, συγγραφέα, Αναστασία Γκίτση, θεολόγο και ποιήτρια, π. Ευάγγελο Γκανά, εφημέριο Οσίου Μελετίου Σεπολίων, Χρυσόστομο Σταμούλη, καθηγητή και πρόεδρο του Τμήματος Θεολογίας Α.Π.Θ., Κυριάκο Χαραλαμπίδη, ποιητή, Σάββα Μιχαήλ, συγγραφέα, Σταύρο Ζουμπουλάκη, διευθυντή ιδρύματος «Άρτος Ζωής». Το συνέδριο θα κλείσει με την παρουσίαση του Ψαλτηρίου από τους: Μιλτιάδη Κωνσταντίνου, κοσμήτορα Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ., Παναγιώτη Κανταρτζή, ποιμένα Α’ Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας Αθηνών, Σταύρο Γιαγκάζογλου, σύμβουλο ΥΠΕΠΘ και διευθυντή του περιοδικού Θεολογία, Κίρκη Κεφαλέα, αναπληρώτρια καθηγήτρια Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας Ε.Κ.Π.Α. Η είσοδος στο συνέδριο είναι ελεύθερη.

Το Πρόγραμμα του Συνεδρίου βρίσκεται εδώ:


Φυσικοί και Θεολόγοι συζητούν για το Φως

Στο πλαίσιο του Διεθνούς Εορτασμού του 2015 ως έτους φωτός, το Τμήμα Θεολογίας του ΑΠΘ διοργανώνει Εσπερίδα με θέμα:

«Και είπεν ο Θεός: Γενηθήτω Φως»

Διεπιστημονικές Προσεγγίσεις του Φωτός

Η Εσπερίδα θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου 2015, στο Β΄ Αμφιθέατρο της Θεολογικής Σχολής. Ώρα: 5.30 μ.μ.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ EΣΠΕΡΙΔΑΣ

17:30 Έναρξη

17:30-17:45 Παναγιώτης Σκαλτσής, Καθηγητής, Πρόεδρος Τμ. Θεολογίας, «Ο λειτουργικός φωτισμός του ανθρώπου και της κτίσεως»

17:45-18:00 Άννα Κόλτσιου-Νικήτα, Καθηγήτρια Τμ. Θεολογίας, «Από το φως του Σπηλαίου στο φως της Δαμασκού»

18:00-18:15 Μαρία Καζαμία-Τσέρνου, Αν. Καθηγήτρια Τμ. Θεολογίας ΑΠΘ, «Το φως στη Βυζαντινή ζωγραφική»

18:15-18:30 Αναστάσιος Λιόλιος, Αν. Καθηγητής Τμ. Φυσικής ΑΠΘ, «Το Φως της Φυσικής»

18:30-18:45 Πέτρος Παναγιωτόπουλος, Φυσικός-Δρ Θεολογίας, «Αγγελικό ή μαύρο. Η διπλή φύση του φωτός»

18:45-19:00 π. Βασίλειος Καλλιακμάνης, Καθηγητής Τμ. Θεολογίας, «Το φως της Φιλοκαλίας»

19:00-19:30 Συζήτηση

Συντονίζει ο Αν. Καθηγητής του Τμ. Θεολογίας Παναγιώτης Υφαντής

ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΣΠΕΡΙΔΑΣ:
Καθηγητής Παναγιώτης Σκαλτσής, Πρόεδρος Τμ. Θεολογίας
Αν. Καθηγήτρια Νίκη Παπαγεωργίου, Αν. Πρόεδρος Τμ. Θεολογίας
Καθηγητής π. Βασίλειος Καλλιακμάνης
Κωνσταντίνος Αλεξόπουλος, Μεταπτυχιακός Φοιτητής
Αντώνης Καγγελάρης, Μεταπτυχιακός Φοιτητής
Αλίκη Καλαθά, Μεταπτυχιακή Φοιτήτρια
Χριστίνα Ταμπούρη, Πτυχιούχος Θεολογίας

Παναγιώτης Σκαλτσής, Ἡ νηστεία κατά τίς Προσυνοδικές Συζητήσεις

Η εισήγηση του Προέδρου του Τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ στο συνέδριο με θέμα: «Προς την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο» (Ἱερά Μονή Βλατάδων, 3-5 Δεκεμβρίου 2015)

Μεταξύ τῶν θεμάτων πού σέ θεολογικό, ἱστορικό, λειτουργικό καί κανονικό ἐπίπεδο κλήθηκαν νά συζητήσουν τά Ὄργανα Προπαρασκευῆς τῆς Πανορθοδόξου Συνόδου εἶναι καί τό τῆς νηστείας. Ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης Μελέτιος Δ΄ (Μεταξάκης) εἶχε θέσει τό ζήτημα αὐτό στό Πανορθόδοξο Συνέδριο πού συνεκλήθη τό Μάϊο τοῦ ἔτους 1923 στήν Κωνσταντινούπολη. Ἡ πρότασή του μάλιστα ἦταν νά τηροῦνται μόνο οἱ ἀρχαῖες νηστεῖες, δηλαδή τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς πρό τοῦ Πάσχα καί τῶν ἡμερῶν Τετάρτης καί Παρασκευῆς, πού καθορίζονται ἀπό τόν 68ο ἀποστολικό κανόνα. Στόν πρῶτο ὅμως κατάλογο θεμάτων τῆς Συνόδου πού κατήρτησε ἡ ἐπί τοῦ μακαριστοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Φωτίου Β΄ συγκληθεῖσα στό Ἅγιον Ὄρος καί δή στήν Ἱερά Μονή Βατοπεδίου τόν Μάιο τοῦ ἔτους 1930 τό ζήτημα τῆς νηστείας δέν ὑπῆρχε. Αὐτό τέθηκε στήν ἐν Ρόδῳ πρώτη Πανορθόδοξο Διάσκεψη τό 1961, οπότε καί διευρύνθηκε ὁ κατάλογος καί ὁριστικοποιήθηκαν οἱ ἀποφάσεις γιά τήν προπαρασκευή καί σύγκληση τῆς Συνόδου. Ἡ ἀκριβής διατύπωση τοῦ θέματος πού περιέχεται στήν Τρίτη Ἑνότητα μέ τό γενικό τίτλοΔιοίκησις καί Ἐκκλησιαστική Εὐταξία, ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ἀναπροσαρμογή τῶν περί τῆς Νηστείας Ἐκκλησιαστικῶν Διατάξεων, συμφώνως ταῖς ἀπαιτήσεσι τῆς συγχρόνου ἐποχῆς»[1].

Για περισσόυετα στο:  ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ

Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος, ΑΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΑΣ ΛΟΙΠΑΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ ΕΠΙ ΤΗ ΒΑΣΕΙ ΤΩΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ

Η εισήγηση του Μητροπολίτη Μεσσηνίας και Καθηγητή του Τμήματος Θεολογίας του ΕΚΠΑ κ. Χρυσοστόμου Σαββάτου στο συνέδριο με θέμα: «Προς την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο» (Ἱερά Μονή Βλατάδων, 3-5 Δεκεμβρίου 2015)

Α. Ὕστερα ἀπό τόν τελικόν καθορισμόν τῶν θεμάτων τῆς ἡμερησίας διατάξεως τῆς Ἁ­γίας καί Μεγάλης Συνόδου, ὥστε νά «συνέλ­θῃ τό ταχύτερον δυνατόν» καί «αὕτη νά εἶναι βραχείας διαρ­κείας καί ἀσχοληθῇ μέ περιορισμένον ἀριθμόν θεμάτων», ὅπως δήλωσε καί ὁ μακαριστός Μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος Μελίτων, ἡ Προ­συ­νοδική Διάσκεψις τῆς Γενεύης, τοῦ ἔτους 1976, προσδιώρισε, τόν κατά­λογο τῶν θεμάτων τῆς Α΄ Πανορθοδόξου Διασκέψεως ἐν Ρόδῳ (1961), σέ δέκα θέματα, δύο ἐκ τῶν ὁποίων ἦσαν :

α) ʺΣχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρός τόν λοιπόν χριστια­νικόν κόσμονʺ, καί

β) ʺὈρθοδοξία καί Οἰκουμενική Κίνησιςʺ.

Ἄν καί τά δύο αὐτά Κείμενα εἶχον ἤδη μελετηθῇ καί παραπεμφθῇ (ad referendum) ὁμοφώνως πρός τήν Ἁγίαν καί Μεγάλην Σύνοδον τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας, ὡς Κείμενα ἐγκριθέντα ὑπό τῆς Γ΄Προσυνοδικῆς Πανορθοδόξου Διασκέψεως, τοῦ ἔτους 1986 (28 Ὀκτ.-6 Νοε.) ἐν τούτοις τό Πατριαρ­χεῖον τῆς Μόσχας, πρό τῆς συγ­κλήσεως τῆς Συνάξεως τῶν Προκαθημένων τοῦ Μαρτίου 2014 (Φανάρι, 6-9 Μαρτίου), διετύπωσε γραπτῶς καί δικαίως τήν ἄποψιν, ὅτι καί αὐτά, μαζί μέ ἕτερα, χρήζουν ἐπικαιροποιήσεως καί ἐπαναδιατυ­πώσεως, ἄποψιν τήν ὁποίαν ἀπεδέχθη ὁμο­φώνως ἡ παραπάνω Σύναξις τῶν Προκαθημένων τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, διό καί ἀπεφασίσθη ὅπως συγκροτηθῇ Εἰδική Διορθόδοξος Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἐντός τοῦ πρώτου ἑξαμήνου τοῦ ἔτους 2015, θά ἀναθεωρήσῃ τά δύο αὐτά Κείμενα, τά ὁποῖα καί τελικῶς ἔτυχον τῆς τελικῆς ἐπεξεργασίας, τῆς ἑνοποιήσεως, τῆς ὑπογραφῆς καί τῆς ἐγκρίσεως ὑπό τῆς Ε΄ Προσυνοδικῆς Πανορθο­δόξου Διασκέψεως, ἡ ὁποία ἐπραγ­ματοποιήθη ἐν Chambésy τῆς Γενεύης, τόν παρελθόντα Ὀκτώβριον, καί οὕτω παρα­πέμπεται τό ἑνιαῖον πλέον κείμενον ὑπό τόν γενικόν τίτλον«Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρός τόν λοιπόν Χριστιανικόν κόσμον» εἰς τήν Ἁγίαν καί Μεγάλην Σύνοδον πρός ὁμόφωνον ἐπικύ­ρωσιν.

Για περισσότερα στο: ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ

Γεώργιος Μαρτζέλος, Η αναγκαιότητα της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδοξίας για την αντιμετώπιση των σύγχρονων προκλήσεων

Η εισήγηση του ομότιμου καθηγητή του Τμήματος Θεολογίας που έγινε στο Συνέδριο που διοργανώνει η Μονή Βλατάδων σε συνεργασία με το Πατριαρχικό Ίδρυμα Πατερικών Μελετών και τη Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ (3-5 Δεκεμβρίου 2015) στη Θεσσαλονίκη με θέμα «Προς την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο»

Εισαγωγή

Ως γνωστό, στην Ε΄ κατά σειρά από το 1992 Σύναξη των Προκαθημένων των Ορθοδόξων Αυτοκεφάλων Εκκλησιών που συνήλθε υπό την προεδρία του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου από τις 6 έως τις 9 Μαρτίου 2014 στον ιερό Ναό του Αγ. Γεωργίου στο Φανάρι της Κωνσταντινούπολης πάρθηκε μια κοσμοϊστορική απόφαση για ολόκληρη την Ορθοδοξία: Αποφασίστηκε να λάβει σάρκα και οστά το από πολλών ετών κυοφορούμενο όραμα της συγκλήσεως της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας κατά την ημέρα της Πεντηκοστής του έτους 2016, εκτός βεβαίως απροόπτου. Ως χώρος συγκλήσεως της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου προτάθηκε μάλιστα, εφόσον το επιτρέψει το Υπουργείο Πολιτισμού της Τουρκίας, ο παλαιός Καθεδρικός Ναός της Αγίας Ειρήνης, στον οποίο έλαβε χώρα το 381 η Β΄ Οικουμενική Σύνοδος.

Η κοσμοϊστορική σημασία της Συνόδου αυτής για ολόκληρη την Ορθοδοξία είναι προφανής: Για πρώτη φορά ύστερα από μία χιλιετία και πλέον εκπρόσωποι όλων των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών θα συνέλθουν να συζητήσουν και να λάβουν από κοινού αποφάσεις για σημαντικότατα θέματα που απασχολούν εδώ και δεκαετίες το Ορθόδοξο πλήρωμα, αλλά και τη σημερινή ανθρωπότητα, λόγω των πρωτόγνωρων και πιεστικών προκλήσεων που αντιμετωπίζει μέσα στο ραγδαίως μεταβαλλόμενο σύγχρονο κόσμο. Από την άποψη αυτή η σύγκληση της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου είναι απολύτως αναγκαία, για να μπορέσει η Ορθοδοξία να ανταποκριθεί στα αιτήματα των καιρών, δίνοντας μια δυναμική μαρτυρία της θεανθρώπινης παρουσίας της μέσα στον παραπαίοντα πνευματικά, ηθικά και κοινωνικά σύγχρονο κόσμο.

Για περισσότερα στο: ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ

Τετάρτη 9 Δεκεμβρίου 2015

Εγκύκλιος μεταθέσεων Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης 2015-2016



Εγκύκλιος μεταθέσεων Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης 2015-2016.
Αιτήσεις από 9/12 έως 31/12/2015.
Για την εκγύκλιο :

Ειδική συνεδρία της ΔΙΣ στις 12 Ιανουαρίου 2016 για το μάθημα των Θρησκευτικών

Οι αποφάσεις της Δ.Ι.Σ. κατά τη συνεδρίαση της 8ης και 9ης Δεκεμβρίου:

Συνήλθε σήμερα Τετάρτη, 9 Δεκεμβρίου 2015, στην δεύτερη Συνεδρία Της για τον μήνα Δεκέμβριο, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπό την Προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου.

Κατά την χθεσινή και την σημερινή Συνεδρία:

Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος επικύρωσε τα Πρακτικά της Εξουσιοδοτήσεως.

Ο Μακαριώτατος ενημέρωσε την Δ.Ι.Σ. για το ταξίδι του στη Γερμανία, το οποίο πραγματοποίησε ανταποκρινόμενος στην πρόσκληση του Γερμανού υπουργού Εξωτερικών Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ να συμβάλει στο υπό σύσταση Ελληνογερμανικό Ίδρυμα Νεολαίας. Στη Γερμανία συναντήθηκε με τον Μητροπολίτη Γερμανίας κ. Αυγουστίνο, τον Καρδινάλιο του Μονάχου κ. Ράινχαρντ Μαρξ, τον υφυπουργό Παιδείας Τόμας Ράχελ, τον Δούκα Φραγκίσκο της Βαυαρίας και επισκέφθηκε μεταξύ άλλων το Τμήμα Ορθόδοξης Θεολογίας του Πανεπιστημίου του Μονάχου, το Κρατικό Ινστιτούτο για την Παιδεία και την Εκπαιδευτική Έρευνα και το Κέντρο Υποδοχής Προσφύγων της πόλης.

Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος αποφάσισε όπως, κατά την πρώτη ημέρα των εργασιών της του μηνός Ιανουαρίου 2016, ήτοι την 12.1.2016, πραγματοποιηθεί απογευματινή Συνεδρία της Δ.Ι.Σ., στην οποία καλούνται να παραστούν και οι κάτωθι:

1. Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καισαριανής κ. Δανιήλ, Πρόεδρος της Συνοδικής Επιτροπής Εκκλησιαστικής Εκπαιδεύσεως και Επιμορφώσεως του Εφημεριακού Κλήρου.
2. Οι δύο Ελλογιμώτατοι Κοσμήτορες των Θεολογικών Σχολών Αθηνών και Θεσσαλονίκης.
Οι δύο Αξιότιμοι Πρόεδροι των Διοικητικών Συμβουλίων της ΠΕΘ και του ΚΑΙΡΟΥ.
Σκοπός της Συνεδρίας είναι η μελέτη του θέματος της διδασκαλίας του μαθήματος των Θρησκευτικών στη Μέση Εκπαίδευση.
Κατά την ως άνω Συνεδρία και επί του ως είρηται θέματος ορίσθηκε Εισηγητής ο Σεβασμιώτατος Συνοδικός Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεος.

Ακολούθως όρισε ως ομιλητή στην Θεία Λειτουργία της Κυριακής της Ορθοδοξίας, την 20η Μαρτίου 2016, τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Nαυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεο.


Αναφορικά με την επικείμενη κατάθεση στη Βουλή του Νόμου για την προέκταση του συμφώνου συμβίωσης στα ομόφυλα ζευγάρια, η Δ.Ι.Σ. υπενθυμίζει ότι εμμένει στην απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Συνεδρίας της 17ης Οκτωβρίου 2013, όταν ασχολήθηκε αναλυτικώς με τον θεσμό της οικογενείας στο πλαίσιο της σύγχρονης κρίσης, την οποία απόφαση επικαιροποίησε η Δ.Ι.Σ. στη Συνεδρία της 19ης Ιουνίου 2015. Στην απόφαση τότε μεταξύ άλλων τονιζόταν:

«Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος, κατά την σημερινή Συνεδρίαση, εμμένει και επικαιροποιεί την απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Συνεδρίας της 17.10.2013, κατά την οποία επεσημάνθη ότι:
‘’… σύγχρονα σχήματα οργάνωσης του ιδιωτικού βίου των ανθρώπων – εναλλακτικές μορφές οικογενείας – για την Εκκλησία και την θεολογία της περί γάμου και οικογενείας συνιστούν “εκτροπές” του οικογενειακού θεσμού, όπως αυτός διαμορφώθηκε και λειτούργησε επί αιώνες στη ζωή του εκκλησιαστικού σώματος.

Ο γάμος και η οικογένεια, γεγονός κατ’ εξοχήν εκκλησιαστικός και κοινωνικός θεσμός θεμελιώδους σημασίας, γίνεται, όλο και περισσότερο, ατομική υπόθεση που εντάσσεται στην σφαίρα του ιδιωτικού βίου.


Φαινόμενα – “εκτροπές” εξαιρετικά επίκαιρα και για την ελληνική πραγματικότητα, είναι ο πολιτικός γάμος, η μονογονεϊκή οικογένεια, η ελεύθερη συμβίωση και ο λεγόμενος γάμος των ομοφυλοφίλων’’.

Η ανωτέρω Απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας θεωρείται σταθερή και αμετάκλητη.
Διευκρινίζεται ότι αφετηρία των θέσεων της Εκκλησίας στο ανωτέρω ζήτημα είναι ο σεβασμός της αξίας του ανθρώπου, που είναι κέντρο της ορθόδοξης Θεολογίας, αλλά και θεμελιώδης αρχή στο ελληνικό Σύνταγμα. Από τον σεβασμό στην αξία του ανθρώπου απορρέει η απόρριψη οποιουδήποτε θεσμού – υποκατάστατου, όπως το σύμφωνο συμβίωσης, με τον οποίο επιχειρείται ο υποβιβασμός της οικογενειακής ζωής στο επίπεδο των αστικών συναλλαγών, για την ανατροπή των οποίων αρκεί μία απλή αλλαγή γνώμης των συμβαλλομένων».

Τέλος ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος αύριο στη 1μ.μ., θα υπογράψει με τον κ. Κωνσταντίνο Μίχαλο, Πρόεδρο του Εμποροβιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών, Πρωτόκολλο συνεργασίας μεταξύ της Εκκλησίας της Ελλάδος και του Ινστιτούτου Διαιτησίας και Εναλλακτικών Μεθόδων Επίλυσης Διαφορών (Ι.Δ.Ε.Μ.Ε.Δ.), με στόχο την ανάδειξη του προβλήματος της ενδοσχολικής βίας και την προώθηση εκδηλώσεων και δράσεων για την αντιμετώπισή του.

Επίσης η Δ.Ι.Σ. ασχολήθηκε με τρέχοντα υπηρεσιακά θέματα.

Εκ της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου

Κυριακή 6 Δεκεμβρίου 2015

ΚΑΙΡΟΣ: Δελτίο Τύπου για την εκδήλωση «Η θέση της Θρησκείας στο δημόσιο χώρο. Το ζήτημα της εκπαίδευσης»


                                               Χολαργός 5-12-2015                                                                                                                     

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ο Πανελλήνιος Θεολογικός Σύνδεσμος «ΚΑΙΡΟΣ-για την αναβάθμιση της Θρησκευτικής εκπαίδευσης» πραγματοποίησε χθες Παρασκευή (4-12-2015) στο αμφιθέατρο του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Αθηναίων, την προγραμματισμένη εκδήλωσή του, με κεντρικό θέμα «Η θέση της Θρησκείας στο δημόσιο χώρο. Το ζήτημα της εκπαίδευσης», στην οποία οι εισηγητές Στέλιος Βιρβιδάκης [Καθηγητἠς Φιλοσοφίας του ΕΚΠΑ], Σταύρος Ζουμπουλάκης [Συγγραφέας & πρόεδρος του ιδρύματος «Άρτος Ζωής»] και Βασίλειος Ξυδιάς [Θεολόγος-εκπαιδευτικός] παρουσίασαν διάφορες πλευρές του, ανάλογα με την οπτική και την εμπειρία τους, ως δρώντα πρόσωπα σε διάφορες βαθμίδες  της δημόσιας εκπαίδευσης. Την εκδήλωση προλόγισε ο πρόεδρος του Δ.Σ, επίκουρος καθηγητής του Τμήματος Θεολογίας ΕΚΠΑ Δ. Μόσχος, ο οποίος αναφέρθηκε τόσο στους λόγους που κίνησαν το ενδιαφέρον του συλλόγου μας για την τοποθέτηση του συγκεκριμένου ζητήματος σε ανοικτό διάλογο, όσο και στους στόχους του ΚΑΙΡΟΥ σχετικά με τη φυσιογνωμία και πορεία της θρησκευτικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα, κάτι που συνδέεται στενά με την θέση του θεολόγου καθηγητή και του μαθήματός του στο δημόσιο σχολείο, υπό το φως των σημερινών πολιτικοκοινωνικών εξελίξεων στον ευρωπαϊκό χώρο.
Ο εκ των εισηγητών κ. Στέλιος Βιρβιδάκης ανέλυσε τις τελευταία επικρατούσες αντιλήψεις για τη σχέση της Πολιτείας και Εκκλησίας, όσο και για την σχέση της  μετανεωτερικής κοινωνίας με το χώρο της θρησκείας, παραπέμποντας στη θέση αλλά και στο προσδοκώμενο χαρακτήρα του μαθήματος των θρησκευτικών στη δημόσια εκπαίδευση και διευκρινίζοντας πως αν και η προσωπική του σχέση με το όλο θέμα είναι περισσότερο επιστημονική και λιγότερο προσωπική-βιωματική, ωστόσο δεν μπορεί παρά να αναγνωρίσει την αναγκαιότητα για πολλούς λόγους της διδασκαλίας του μαθήματος στο σχολείο. Ο κ. Σταύρος Ζουμπουλάκης αφού παρουσίασε τη σημερινή κατάσταση στην Ευρώπη, όσον αφορά στη πραγματική σχέση των πολιτών της με τη θρησκεία, εστίασε τη προσοχή του στο ελληνικό παράδειγμα τονίζοντας πως το φαινόμενο της αποστασιοποίησης των μελών της ελληνικής κοινωνίας από την εγχώρια θρησκευτική παράδοση επεκτείνεται συνεχώς(αύξηση πολιτικών γάμων, πολιτική κηδεία, καύση νεκρών, αβάπτιστα παιδιά, φολκλορική προσέγγιση μεγάλων εορτών του έτους κλπ), σημειώνοντας ταυτόχρονα ότι η Εκκλησία μετά τη μεταπολίτευση δίνει συνεχώς μάχες οπισθοφυλακών, που είναι τελικά χαμένες. Για τον ομιλητή είναι ξεκάθαρο πως το μάθημα των θρησκευτικών μέσα σε μια τέτοια πολιτικοκοινωνική κατάσταση δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι κατηχητικού προσανατολισμού, γιατί αυτό δεν αφορά το δημόσιο σχολείο ενώ παρουσίασε εκτενώς τη πρότασή του για ένα μάθημα, που θα  έχει ως κορμό και κεντρικό άξονα τα κείμενα της Βίβλου, εφόσον αυτή αποτελεί μαζί με την αρχαιοελληνική και ρωμαϊκή παράδοση , τους βασικούς πυλώνες του νεότερου ευρωπαϊκού πολιτισμού. Τέλος ο κ. Βασίλειος Ξυδιάς αναφέρθηκε στο πνευματικό κενό της Ευρώπης και του δυτικού κόσμου γενικότερα, απορρίπτοντας την ιδέα ότι μπορεί με οικονομικούς και πολιτικούς μονάχα όρους να αντιμετωπιστούν προκλήσεις όπως αυτή του φονταμενταλιστικού Ισλάμ. Είπε ότι είναι πλέον καιρός για ένα νέο ιστορικό βήμα υπέρβασης του παραδοσιακού κοσμικού-αντιθρησκευτικού κράτους, και η πολιτεία να αναγνωρίσει όχι μόνο την ατομική-ιδιωτική αλλά και τη συλλογική-δημόσια έκφραση των πνευματικών και θρησκευτικών αναζητήσεων των πολιτών της στο πλαίσιο ενός κοινού αθλήματος αναζήτησης υπαρκτικού νοήματος. Στη βάση αυτή μίλησε και για το μάθημα των θρησκευτικών σαν μια προετοιμασία του αυριανού πολίτη να μετάσχει με τρόπο σωστό και δημοκρατικό σ’ αυτό το πνευματικό άθλημα. Ορμώμενος από την καθημερινή του εμπειρία στη σχολική τάξη, παρουσίασε με ενάργεια και με ενδιαφέροντα παραδείγματα τη σχέση του θεολόγου τόσο με το αντικείμενο της διδασκαλίας του όσο και με τους μαθητές του. Τόνισε πως ο διδάσκων οφείλει να κρατά μια απόσταση από το αντικείμενο, ώστε να μην εκλαμβάνεται η διδακτική του προσέγγιση ως απόπειρα προσέλκυσης των μαθητών στη  προσωπική του σχέση με τη πίστη, αλλά από την άλλη πλευρά είπε δεν πρέπει να αποκλείεται η διακριτική χρήση του προσωπικού του πνευματικού και θρησκευτικού βιώματος, με στόχο τον προβληματισμό και την ουσιαστικότερη επαφή των μαθητών με το φαινόμενο της πίστης.
Στη συνέχεια ακολούθησε ζωηρή συζήτηση στην οποία ζήτησαν το λόγο για τοποθετήσεις και ερωτήματα αρκετοί εκ των συμμετεχόντων, όπως οι σχολικοί σύμβουλοι κ.κ. Αργυρόπουλος και Βαλλιανάτος, ο σύμβουλος του ΙΕΠ κ. Στ. Γιαγκάζογλου, ο πρόεδρος της επιτροπής εθνικού διαλόγου για την Παιδεία, καθηγητής κ. Αντώνης Λιάκος, ο συνάδελφος & εκπρόσωπος του ΚΕΜΕΤΕ κ. Παναγιώτης Μπούρδαλας, ο καθηγητής της Φιλοσοφικής σχολής κ. Γ. Μαρμαρινός, ο Συνήγορος του Παιδιού κ. Γ. Μόσχος και πλήθος θεολόγων εκπαιδευτικών, φοιτητών κ.ά. Μεταξύ των παρευρισκομένων που τίμησαν με την παρουσία τους την εκδήλωση οφείλουμε ειδική μνεία για τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Αργολίδος κ. Νεκτάριο και τον νέο πρόεδρο της Χριστιανικής Δημοκρατίας κ. Ι Ζερβό. Οι προσκληθέντες κ.κ Νικόλαος Φίλης, Υπουργός Παιδείας και Γ. Κουζέλης νέος πρόεδρος του Δ.Σ του ΙΕΠ, απέστειλαν μηνύματα ευχαριστίας για την πρόσκληση διευκρινίζοντας την αδυναμία τους να προσέλθουν στην εκδήλωση λόγω ανελαστικών τους υποχρεώσεων.

                                               Για το Δ.Σ
Ο Πρόεδρος                                                                                                Ο Γ. Γραμματέας

Δ. Μόσχος                                                                                                Γ. Παπαδόπουλος






Τρίτη 1 Δεκεμβρίου 2015

Νέο τεύχος του ηλεκτρονικού περιοδικού του Τμήματος Θεολογίας Synthesis

Αναρτήθηκε το νέο τεύχος του ηλεκτρονικού περιοδικού του Τμήματος Θεολογίας Synthesis, που περιέχει τα πρακτικά του Διεθνούς Επιστημονικού Συνεδρίου " Ο ΠΑΠΑΣ ΛΕΩΝ Α' " που διοργανώθηκε στις 20 και 21 Απριλίου 2015 από τον Τομέα Εκκλησιαστικής Ιστορίας, Χριστιανικής Γραμματείας, Αρχαιολογίας και Τέχνης του Τμήματος Θεολογίας Α.Π.Θ., σε συνεργασία με το Faculty of Catholic Theology του University of Graz .

Μπορείτε να ενημερωθείτε σχετικά αολουθώντας τον παρακάτω σύνδεσμο:

Επιστημονικό Συμπόσιο με τίτλο «Προς την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο» από το Πατριαρχικό Ίδρυμα Πατερικών Μελετών στην Ιερά Μονή Βλατάδων


Επιστημονικό Συμπόσιο με τίτλο «Προς την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο», με αφορμή την προγραμματισθείσα για το έτος 2016 Αγία και Μεγάλη Σύνοδο διοργανώνεται από το Πατριαρχικό Ίδρυμα Πατερικών Μελετών στην Ιερά Μονή Βλατάδων κατά το χρονικό διάστημα 3-5 Δεκεμβρίου 2015. Σύμφωνα με την οργανωτική επιτροπή του συμποσίου στις εργασίες του θα παρουσιαστούν και θα αναλυθούν τα θέματα που έχει αποφασισθεί να συζητηθούν στις εργασίες της Συνόδου. Ακολουθεί το Πρόγραμμα.


Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2015

17.30-18.00 Προσέλευση συνέδρων

18.00-18.30 Χαιρετισμοί Ἐπισήμων


Α΄ Συνεδρία

Πρόεδρος: Μιλτιάδης Κωνσταντίνου, Κοσμήτορας Θεολογικῆς Σχολῆς ΑΠΘ

18.30-18.50 Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος, Καθηγητής Τμ. Θεολογίας ΕΚΠΑ, Ἡ σχέση τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μετά τῶν ἄλλων χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν καί Ὁμολογιῶν μέ βάση τίς Ἀποφάσεις τῶν Πανορθοδόξων Διασκέψεων.

18.50-19.10 Γεώργιος Μαρτζέλος, Ὁμότιμος Καθηγητής Θεολογικῆς Σχολῆς ΑΠΘ, Ἡ ἀναγκαιότητα τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου τῆς Ὀρθοδοξίας γιά τήν ἀντιμετώπιση τῶν σύγχρονων προκλήσεων.

19.10-19.30 Θεόδωρος Γιάγκου, Καθηγητής Τμ. Ποιμαντικῆς καί Κοινωνικῆς Θεολογίας ΑΠΘ, Πορεία πρός τήν Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο. Οἱ θεολογικές διακυμάνσεις.

19.30 Συζήτηση

Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2015

Β΄ Συνεδρία

Πρόεδρος: Κωνσταντίνος Χρήστου, Πρόεδρος Τμ. Ποιμαντικῆς καί Κοινωνικῆς Θεολογίας ΑΠΘ

09.30-09.45 Δέσπω Λιάλιου, Καθηγήτρια Τμ. Ποιμαντικῆς καί Κοινωνικῆς Θεολογίας ΑΠΘ, Ἡ οἰκουμενικότητα μιᾶς συνόδου τῆς Ἐκκλησίας

09.45-10.00 Χρυσόστομος Σταμούλης, Καθηγητής Τμ. Θεολογίας ΑΠΘ, «Ἡ λειτουργία τῆς ὁμοφωνίας καί ἡ ποιητική τῆς ἑνότητας». Κριτικός σχολιασμός τῶν κατανοήσεων τῆς μεθόδου λήψης ἀποφάσεων τόσο κατά τό προκαταρκτικό ὅσο καί κατά τό τελικό στάδιο τῆς συνόδου.

10.00-10.15 Μητροπολίτης Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς κ. Νικόλαος, Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καί τά ζητήματα τῆς Βιοηθικῆς.

10.15-11.00 Συζήτηση

11.00-11.30 Διάλειμμα

Γ΄ Συνεδρία

Πρόεδρος: Γεώργιος Νάκος, Ὁμότιμος Καθηγητής Νομικῆς Σχολῆς ΑΠΘ

11.30-11.45 Στυλιανός Τσομπανίδης, Ἀναπλ. Καθηγητής Τμ. Θεολογίας ΑΠΘ, Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καί Οἰκουμενική Κίνηση. Πρός τήν Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο.

11.45-12.00 Χρῆστος Τσιρώνης, Ἐπίκ. Καθηγητής Τμ. Θεολογίας ΑΠΘ, Τό παγκόσμιο καί τό τοπικό, ὁ ἄνθρωπος καί ἡ Οἰκουμένη. Ἕνα σημείωμα Κοινωνικῆς Θεωρίας γιά τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία στόν σύγχρονο κόσμο.

12.00-12.15 Βασιλική Σταθοκώστα, Ἐπίκ. Καθηγήτρια Τμ. Θεολογίας ΕΚΠΑ, Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καί σύγχρονες προκλήσεις: Ἡ γυναίκα στήν Ἐκκλησία καί στόν κόσμο σήμερα.

12.15-13.00 Συζήτηση

Δ΄ Συνεδρία

Πρόεδρος: Μητροπολίτης Κίτρους, Κατερίνης καί Πλαταμῶνος κ. Γεώργιος

18.00-18.15 Παναγιώτης Σκαλτσῆς, Πρόεδρος Τμ. Θεολογίας ΑΠΘ, Ἡ νηστεία κατά τίς Προσυνοδικές Συζητήσεις.

18.15-18.30 Μαρία Τατάγια, Δρ Νομικῆς ΑΠΘ, Οἱ συζητήσεις περί τῶν κωλυμάτων γάμου ἐν ὄψει τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου.

18.30-19.00 Συζήτηση

19.00-19.30 Διάλειμμα

Ε΄ Συνεδρία

Πρόεδρος: Παναγιώτης Σκαλτσῆς, Πρόεδρος Τμ. Θεολογίας ΑΠΘ

19.30-19.45 Πρωτοπρεσβύτερος Χρυσόστομος Νάσσης, Ἐπίκ. Καθηγητής Τμ. Ποιμαντικῆς καί Κοινωνικῆς Θεολογίας ΑΠΘ, Τά Ἐκκλησιαστικά Δίπτυχα.

19.45-20.00 Συμεών Πασχαλίδης, Καθηγητής Τμ. Ποιμαντικῆς καί Κοινωνικῆς Θεολογίας ΑΠΘ, Τό ζήτημα τοῦ κοινοῦ ἑορτασμοῦ τοῦ Πάσχα. Ἱστορική καί θεολογική διερεύνηση.

20.00-20.30 Συζήτηση

Σάββατο, 5 Δεκεμβρίου 2015

ΣΤ΄ Συνεδρία

Πρόεδρος: Μητροπολίτης Λαγκαδᾶ, Λητῆς καί Ρεντίνης κ. Ἰωάννης

09.30-09.50 Mιλτιάδης Κωνσταντίνου, Κοσμήτορας Θεολογικῆς Σχολῆς ΑΠΘ, Tό οἰκολογικό πρόβλημα ὡς πρόβλημα σχέσεων.

09.50-10.10 Μητροπολίτης Προύσης κ. Ἐλπιδοφόρος, Ἀν. Καθηγητής Τμ. Ποιμαντικῆς καί Κοινωνικῆς Θεολογίας ΑΠΘ, Ἡ Ὀρθόδοξη Διασπορά.

10.10-10.30 Δημήτριος Μάρδας, Ὑφυπουργός Ἐξωτερικῶν – Καθηγητής Τμ. Οἰκονομικῶν Ἐπιστημῶν ΑΠΘ, Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καί ἡ οἰκονομική κρίση.

10.30-11.30 Συζήτηση

11.30-12.00 Διάλειμμα

Ζ΄ Συνεδρία

Πρόεδρος: Σοφία Τζωρτζακάκη-Τζαρίδου, Ἐπίκ. Καθηγήτρια Νομικῆς Σχολῆς ΑΠΘ

12.00-12.15 Δημήτριος Νικολακάκης, Ἐπίκ. Καθηγητής Τμ. Ποιμαντικῆς καί Κοινωνικῆς Θεολογίας ΑΠΘ, Τό αὐτοκέφαλον καί τό αὐτόνομον στήν πορεία πρός τήν Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

12.15-12.30 Κωνσταντίνος Κωτσιόπουλος, Ἐπίκ. Καθηγητής Τμ. Ποιμαντικῆς καί Κοινωνικῆς Θεολογίας ΑΠΘ, Ἡ Εὐρωπαϊκή ἀρχή τῆς Ἐπικουρικότητας καί τό Ὀρθόδοξο Αὐτοκέφαλο.

12.30-13.00 Συζήτηση

13.00-13.10 Πορίσματα Συνεδρίου

Κυριακή 29 Νοεμβρίου 2015

Σχολικοί Σύμβουλοι Θεολόγων για τα Θρησκευτικά


Με αφορμή την πρόσφατη συζήτηση για τη διαδικασία χορήγησης απαλλαγής από τα Θρησκευτικά αναθερμάνθηκε ο γενικότερος διάλογος γύρω από τη μορφωτική αποστολή και τον χαρακτήρα της σχολικής θρησκευτικής εκπαίδευσης, τις μαθησιακές ανάγκες που εξυπηρετεί, τη θέση της στο σύγχρονο σχολείο και το νομικό καθεστώς που τη διέπει. 

Ο διάλογος αυτός γύρω από το μάθημα των Θρησκευτικών διαρκεί τώρα και μερικές δεκαετίες. Οι φάσεις του αποτυπώνονται σε συνέδρια, δημοσιεύματα, δημόσιες εκδηλώσεις και παρεμβάσεις. Πολύ συχνά, λόγω επίκαιρων αναγκών ή του ευρύτερου ενδιαφέροντος, ο διάλογος ξεπέρασε τα στενά όρια του θεολογικού κόσμου και ανοίχτηκε στον δημόσιο χώρο. Στο πλαίσιο αυτό, πήραν θέση ή κατέθεσαν απόψεις, εκτός από τους επίσημους θεσμούς της Εκπαίδευσης και τους εκπαιδευτικούς, η Εκκλησία και εκπρόσωποί της, οι αρμόδιες Ανεξάρτητες Αρχές της χώρας, οι θεολογικές σχολές, οι επιστημονικές ενώσεις των θεολόγων, σύλλογοι και ενώσεις πολιτών, μεμονωμένα πρόσωπα κ.ά. Στα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερη ώθηση στη διεξαγωγή του διαλόγου έδωσαν η δημοσίευση των Συστάσεων 1720 (2005) και (2008)12 του Συμβουλίου της Ευρώπης, η τροποποίηση του καθεστώτος χορήγησης απαλλαγής το 2008 και οι παλινωδίες της κεντρικής διοίκησης που ακολούθησαν, καθώς και η εκπόνηση νέων Προγραμμάτων Σπουδών στα Θρησκευτικά Δημοτικού-Γυμνασίου και πρόσφατα του Λυκείου. 

Οι Σχολικοί Σύμβουλοι Θεολόγων που υπογράφουμε αυτό το κείμενο, προσηλωμένοι στο καθήκον της επιστημονικής υποστήριξης των εκπαιδευτικών της ειδικότητάς μας, θεωρούμε χρήσιμο να συμβάλλουμε στον διεξαγόμενο διάλογο, καταθέτοντας την εμπειρία από την πολύχρονη συνεργασία μας με τους εκπαιδευτικούς, επισημαίνοντας προς όλες τις κατευθύνσεις τα παρακάτω: 

1. Τα Θρησκευτικά είναι υποχρεωτικό μάθημα της σχολικής εκπαίδευσης, με σαφές πλαίσιο λειτουργίας και καθορισμένη σκοποθεσία, η οποία θεμελιώνεται στο Σύνταγμα της χώρας και τους βασικούς νόμους της Εκπαίδευσης. Στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, το μάθημα είναι ενιαίο και υποχρεωτικό για όλους τους μαθητές. Οι μαθητές δεν χωρίζονται με βάση τη θρησκευτική επιλογή τους, όπως γίνεται στο λεγόμενο «πολυ-ομολογιακό» μοντέλο σε διάφορες χώρες της Ευρώπης, στο οποίο λειτουργούν παράλληλα μαθήματα με διαφορετικές θρησκευτικές κατευθύνσεις. Αυτός ο τρόπος οργάνωσης της θρησκευτικής εκπαίδευσης στη χώρα μας έχει παιδαγωγικά πλεονεκτήματα, ενώ η τυχόν μεταβολή της εγκυμονεί κινδύνους. Μάλιστα, στην Ευρώπη, σήμερα, γίνεται πολλή συζήτηση για το κατά πόσον ο χωρισμός των παιδιών στο μάθημα των Θρησκευτικών θέτει σε κίνδυνο την κοινωνική συνοχή και δεν υπηρετεί τη δημοκρατικότητα, το δικαίωμα στη διαφορετικότητα, την καλλιέργεια της ανεκτικότητας και άρα την ειρηνική συμβίωση.

2. Ο εκπαιδευτικός σκοπός του μαθήματος των Θρησκευτικών συνδέεται με τον ευρύτερο σκοπό της Εκπαίδευσης, για τη δημιουργία ολοκληρωμένων πολιτών, μέσα από την ανάπτυξη αναγκαίων γνώσεων, στάσεων και δεξιοτήτων, που καλύπτουν ολόκληρο το φάσμα της μάθησης. Το μάθημα σέβεται τη θρησκευτική ελευθερία και την πολιτισμική ταυτότητα των μαθητών, καθώς επίσης κάθε ετερότητα. Δίνει στους μαθητές τη δυνατότητα να κατανοήσουν τη δική τους θρησκευτική ταυτότητα και των άλλων, προσφέροντας μαθησιακές ευκαιρίες για προσωπική ανάπτυξη και καλλιέργεια της θρησκευτικής συνείδησής τους. Ταυτόχρονα, με έγκυρο και υπεύθυνο τρόπο, τους προετοιμάζει να ζήσουν δημιουργικά στον σύγχρονο κόσμο, ο οποίος χαρακτηρίζεται από πολυπλοκότητα, αντινομίες και προκλήσεις. 

3. Το ειδικό μορφωτικό ενδιαφέρον του μαθήματος των Θρησκευτικών έχει αφετηρία την επικρατούσα τοπική θρησκευτική παράδοση, δηλαδή την Ορθόδοξη πίστη και παράδοση, με τις ποικίλες πολιτιστικές και κοινωνικές εκφάνσεις της, επεκτείνεται στη διερεύνηση του φαινομένου της θρησκευτικότητας και περιλαμβάνει σε θεμιτό βαθμό τη μελέτη των κύριων θρησκευτικών παραδόσεων της Ευρώπης και του σύγχρονου κόσμου, με βάση τις μαθησιακές προσδοκίες και ανάγκες των προεφήβων και εφήβων μαθητών. Η προσέγγιση αυτή είναι συμβατή με το ισχύον νομικό καθεστώς, καθώς επίσης με το ευρωπαϊκό κεκτημένο και την κουλτούρα της διαπολιτισμικότητας και τεκμηριώνεται από τα πορίσματα της σύγχρονης θρησκειοπαιδαγωγικής επιστήμης. Η εφαρμογή μιας θρησκειολογικής εκπαίδευσης, άποψη η οποία υποστηρίζεται συνήθως από μη θεολόγους, θα περιορίσει το σύνολο του μαθήματος των Θρησκευτικών σε ένα μόνο τομέα της θεολογικής επιστήμης, δεν εξυπηρετεί τις μορφωτικές ανάγκες των μαθητών και δεν έχει παιδαγωγικό έρεισμα. 

4. Το μάθημα των Θρησκευτικών, όπως και τα άλλα μαθήματα, αξιοποιεί σύγχρονες θεωρίες μάθησης και διδακτικής, σύμφωνα με τις αρχές της παιδαγωγικής επιστήμης. Η διδακτική μεθοδολογία, οι στρατηγικές μάθησης, οι τεχνικές διδασκαλίας και τα διδακτικά μέσα που χρησιμοποιεί έχουν παιδαγωγικό περιεχόμενο και μορφωτική αποστολή, η οποία διαφέρει από εκείνη της εκκλησιαστικής κατήχησης, η οποία αρμόζει να γίνεται σε άλλο χώρο, για άλλους σκοπούς και με άλλα μέσα. Αυτή η παιδαγωγική προσέγγιση είναι συνεπής και με τη θεολογική διδασκαλία της Ορθόδοξης Εκκλησίας ως προς τον σκοπό και το περιεχόμενο της κατήχησης. Αυτή τη θέση εκφράζουν τόσο τα τρέχοντα αναλυτικά προγράμματα όσο και τα νέα Προγράμματα Σπουδών. Τα τελευταία θεωρούμε ότι προάγουν με επιτυχία τη διερευνητική, βιωματική και συνεργατική μάθηση και οδηγούν στην ανάπτυξη κριτικής σκέψης, που ως παιδαγωγική τάση είναι κοινός τόπος στα σύγχρονα εκπαιδευτικά δρώμενα. 

5. Τα Προγράμματα Σπουδών δεν μπορεί να είναι στατικά. Καθώς εξελίσσονται οι κοινωνικές συνθήκες, οι μορφωτικές ανάγκες και τα επιστημονικά δεδομένα, θεωρούμε επιβεβλημένο να αναμορφώνονται. Κατά την ανάπτυξη νέων προγραμμάτων ή την παραγωγή νέων διδακτικών μέσων πρέπει να αξιοποιούνται θετικές εμπειρίες και καλές πρακτικές από το παρελθόν και ταυτόχρονα να προωθούνται καινοτόμες ιδέες και προτάσεις από τους ειδικούς, με στόχο τη δημιουργική ανανέωση της διδακτικής διεργασίας. Στο πλαίσιο αυτό, θεωρούμε θετικό γεγονός την εκπόνηση των νέων Προγραμμάτων Σπουδών στα Θρησκευτικά, καθώς και την πιλοτική εφαρμογή τους στο Δημοτικό και το Γυμνάσιο. Η συγκροτημένη δόμησή τους, οι αναλυτικές αναφορές στην ιστορία και την παιδαγωγική θεμελίωση του μαθήματος, η διεξοδική ανάλυση των διδακτικών θεμάτων, η οργάνωσή τους σε μια ενιαία πορεία από το Δημοτικό μέχρι το Λύκειο, η εισαγωγή καινοτόμων διδακτικών και μαθησιακών προσεγγίσεων, η παρουσίαση πλήθους διδακτικών τεχνικών στην κατεύθυνση της διερευνητικής και βιωματικής μάθησης, καθώς και η ταυτόχρονη παραγωγή Οδηγών του Εκπαιδευτικού, με την παράθεση πλήθους δειγματικών σχεδίων-σεναρίων διδασκαλίας και τη μεθοδική καθοδήγηση του εκπαιδευτικού για την αξιοποίησή τους, είναι στοιχεία που αποτιμώνται θετικά. Τα στοιχεία αυτά απουσίαζαν ή ήταν ελλιπή στα μέχρι σήμερα υφιστάμενα αναλυτικά προγράμματα. Τα νέα Προγράμματα Σπουδών δεν είναι απλά διδακτικά εγχειρίδια. Η αξιολογική εκτίμησή τους, που δεν είναι εύκολη υπόθεση, πρέπει να γίνεται με επιστημονικούς όρους και κυρίως ύστερα από την εφαρμογή τους στη σχολική τάξη. Η αποτίμηση της πιλοτικής εφαρμογής τους στην υποχρεωτική Εκπαίδευση -Δημοτικό και Γυμνάσιο- είναι θετική και γι’ αυτό θεωρούμε ότι η καθολική εφαρμογή τους μπορεί να συντελέσει στην ανανέωση της θρησκευτικής εκπαίδευσης και την προαγωγή της σύγχρονης μαρτυρίας της, καθώς επίσης στην προάσπιση του μαθήματος των Θρησκευτικών στο δημόσιο σχολείο.

Για να είναι αποδοτική η εφαρμογή τους, θεωρούμε ότι είναι επιβεβλημένη η παραγωγή κατάλληλου διδακτικού υλικού για τους μαθητές, (εγχειριδίων κλπ.), όπως ακριβώς και για τα άλλα μαθήματα, καθώς επίσης η συνεχής και συστηματική επιμόρφωση και υποστήριξη των εκπαιδευτικών. 

6. Ο δημόσιος διάλογος είναι πάντοτε ευπρόσδεκτος με όποια θεμιτή μορφή και εάν γίνεται, επειδή συμβάλλει στη δημόσια ενημέρωση, παρέχει τη δυνατότητα να αποτυπώνονται και να κρίνονται όλες οι απόψεις, να κατατίθενται προτάσεις, να υπερβαίνονται παρανοήσεις. Πέρα από την αυτονόητη αυτή διαπίστωση, ο διάλογος είναι αποτελεσματικός όταν διακρίνεται από νηφαλιότητα και σεβασμό στη διαφορετική άποψη, λειτουργεί χωρίς αποκλεισμούς, ευνοεί τη σύνθεση διαφορετικών προσεγγίσεων και στοχεύει στην εξαγωγή έγκυρων συμπερασμάτων. Αναμφίβολα, πάντοτε εμφιλοχωρούν κίνδυνοι όπως είναι η «ιδεολογικοποίηση» ζητημάτων με επιστημονικό χαρακτήρα, οι παροδικές εντυπώσεις, η υπερίσχυση προβληματικών προσεγγίσεων, ο εγκλωβισμός σε συγκρουσιακές καταστάσεις κ.ά.
Εκφράζουμε τη διαφωνία και την ανησυχία μας για ορισμένες παρεκτροπές που έχουν σημειωθεί στο πλαίσιο του διεξαγόμενου διαλόγου για τη φύση και το περιεχόμενο του μαθήματος των Θρησκευτικών. Οι απαξιωτικοί χαρακτηρισμοί, οι μειωτικές εκφράσεις, οι επιθετικές συμπεριφορές, η παραπληροφόρηση, ο αποκλεισμός της διαφορετικής άποψης, η άρνηση συμμετοχής στον διάλογο και οι διχαστικές τάσεις δεν συνάδουν με το θεολογικό και εκπαιδευτικό ήθος, ούτε ανταποκρίνονται στις ανάγκες των καιρών.

7. Αναμένουμε από τις επιστημονικές ενώσεις των θεολόγων να ηγηθούν στην προσπάθεια για συνεννόηση. Να επιδιώξουν ένα πλαίσιο διαλόγου το οποίο θα οδηγήσει στην εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων. Να λειτουργήσουν συνεργατικά και συνθετικά, απομονώνοντας ακραίες φωνές. Στους θρησκευόμενους πιστούς οι οποίοι εκφράζουν το ενδιαφέρον τους, τους πολίτες που δεν είναι εκπαιδευτικοί και όλους όσοι διατυπώνουν καλοπροαίρετα την άποψή τους προτείνουμε το αυτονόητο, δηλαδή να αναγνωρίσουν ότι η διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών είναι παιδαγωγική υπόθεση και είναι αρμοδιότητα καταρχήν των ειδικευμένων εκπαιδευτικών. Παρόμοια είναι η ευθύνη της διοικούσας Εκκλησίας η οποία μπορεί να συμβάλλει στην υπέρβαση τυχόν δυσκολιών κατά τη διεξαγωγή του διαλόγου, «εν τω συνδέσμω της ειρήνης», με απώτερο στόχο τη μορφωτική και πνευματική καλλιέργεια των παιδιών μας με τους καλύτερους δυνατούς όρους. 


ΟΙ ΣΧΟΛΙΚΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ ΘΕΟΛΟΓΩΝ

Αργυρόπουλος Ανδρέας
Βαλλιανάτος Άγγελος
Δημακόπουλος Δημήτριος
Καλογεράκης Ευτύχιος
Μιχαλοπούλου Ελένη
Μπαλή Αικατερίνη-Μαρία
Μπιτσάκης Αντώνιος
Σταλίκα Φωτεινή
Στράντζαλης Πολύβιος
Στριλιγκάς Γεώργιος
Συργιάννη Μαρία
Τσάγκας Ιωάννης
Φύκας Δημήτριος
Χριστόπουλος Νικόλαος

Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2015

Συμπληρωματικές οδηγίες για τις Βιωματικές Δράσεις

Αναθέσεις μαθημάτων Γυμνασίου -Γενικού Λυκείου και ΕΠΑΛ-ΤΑ ΦΕΚ



Πηγή: ESOS

Οδηγίες για τον τρόπο αξιολόγησης μαθημάτων του Γενικού Λυκείου για το σχολικό έτος 2015-2016

Μετά από σχετική εισήγηση του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (πράξη 53/03-11-2015 του Δ.Σ.) το υπουργείο Παιδείας εξέδωσε τις παρακάτω οδηγίες σχετικά με τον τρόπο αξιολόγησης μαθημάτων του Γενικού Λυκείου για το σχολικό έτος 2015-2016 :

Θ. Θρησκευτικά
1. Η γραπτή προαγωγική εξέταση στα Θρησκευτικά στην Α΄ τάξη Ημερήσιου και Α΄ και Β΄ τάξεις Εσπερινού Γενικού Λυκείου περιλαμβάνει δύο ομάδες θεμάτων:
α) Η πρώτη ομάδα αποτελείται από δύο θέματα με ερωτήσεις διαφόρων τύπων, με τις οποίες ελέγχεται τόσο η κατοχή των αναγκαίων γνωστικών στοιχείων όσο και η κατανόησή τους. Κάθε ένα από τα δύο θέματα περιέχει ερωτήσεις διαβαθμισμένης δυσκολίας.
Το πρώτο θέμα περιλαμβάνει πέντε (5) ερωτήσεις αντικειμενικού τύπου και βαθμολογείται με είκοσι πέντε (25) μονάδες (5×5=25).
Το δεύτερο θέμα περιλαμβάνει δύο (2) ερωτήσεις σύντομης απάντησης και βαθμολογείται με είκοσι πέντε (25) μονάδες. Η πρώτη ερώτηση βαθμολογείται με δεκατρείς (13) μονάδες και η δεύτερη με δώδεκα (12) μονάδες.
β) Η δεύτερη ομάδα περιλαμβάνει δύο θέματα με αντίστοιχες ερωτήσεις ευρύτερης ανάπτυξης, με τις οποίες ελέγχεται η ικανότητα συνθετικής και κριτικής ανάλυσης αλλά και διασύνδεσης γνώσεων, γεγονότων και διαδικασιών που απέκτησαν οι μαθητές.
Το πρώτο θέμα περιλαμβάνει μία (1) ερώτηση και βαθμολογείται με είκοσι πέντε (25) μονάδες.
Το δεύτερο θέμα περιλαμβάνει επίσης μία (1) ερώτηση και βαθμολογείται με είκοσι πέντε (25) μονάδες.
2. Για το μάθημα Θρησκευτικά στη Β΄ τάξη Ημερησίου Γενικού Λυκείου και στη Γ΄ τάξη Εσπερινού Γενικού Λυκείου η εξέταση περιλαμβάνει δύο ομάδες θεμάτων:
α) Η πρώτη ομάδα αποτελείται από δύο θέματα με ερωτήσεις διαφόρων τύπων, με τις οποίες ελέγχεται τόσο η κατοχή των αναγκαίων γνωστικών στοιχείων όσο και η κατανόησή τους. Κάθε ένα από τα δύο θέματα περιέχει ερωτήσεις διαβαθμισμένης δυσκολίας.
Το πρώτο θέμα περιλαμβάνει πέντε (5) ερωτήσεις αντικειμενικού τύπου και βαθμολογείται με είκοσι πέντε (25) μονάδες (5×5=25).
Το δεύτερο θέμα περιλαμβάνει δύο (2) ερωτήσεις σύντομης απάντησης και βαθμολογείται με είκοσι πέντε (25) μονάδες. Η πρώτη ερώτηση βαθμολογείται με δέκα (10) μονάδες και η δεύτερη με δεκαπέντε (15) μονάδες.
β) Η δεύτερη ομάδα περιλαμβάνει δύο θέματα με αντίστοιχες ερωτήσεις ευρύτερης ανάπτυξης, με τις οποίες ελέγχεται η ικανότητα συνθετικής και κριτικής ανάλυσης αλλά και διασύνδεσης γνώσεων, γεγονότων και διαδικασιών που απέκτησαν οι μαθητές.
Το πρώτο θέμα περιλαμβάνει μία (1) ερώτηση και βαθμολογείται με είκοσι πέντε (25) μονάδες.
Το δεύτερο θέμα περιλαμβάνει επίσης μία (1) ερώτηση και βαθμολογείται με είκοσι πέντε (25) μονάδες.
3. Τα Θρησκευτικά στη Γ΄ τάξη Ημερησίου Γενικού Λυκείου και στη Δ΄ τάξη Εσπερινού Γενικού Λυκείου εξετάζονται με ερωτήσεις, οι οποίες ταξινομούνται σε δύο ομάδες:
α) Στην πρώτη ομάδα περιλαμβάνονται ερωτήσεις που ελέγχουν την κατοχή των γνώσεων που περιλαμ¬βάνονται στην εξεταστέα ύλη και την κατανόησή τους.
β) Στη δεύτερη ομάδα περιλαμβάνονται δύο ερω¬τήσεις που απαιτούν συνδυασμό γνώσεων και κριτική ικανότητα από μέρους των μαθητών.
Η βαθμολογία κατανέμεται κατά 50% σε καθεμία από τις ομάδες αυτές. Η κατανομή της βαθμολογίας στις ερωτήσεις κάθε ομάδας, μπορεί να διαφοροποιείται ανάλογα με το βαθμό δυσκολίας σε καθεμία από αυτές, η οποία καθορίζεται κατά τη διατύπωση των θεμάτων και ανακοινώνεται στους μαθητές γραπτώς.»

Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2015

Η προοπτική ανανέωσης της σχολικής θρησκευτικής εκπαίδευσης και τα νέα Προγράμματα Σπουδών

Η προοπτική ανανέωσης της σχολικής θρησκευτικής εκπαίδευσης και τα νέα Προγράμματα Σπουδών

Η εκπόνηση Προγραμμάτων Σπουδών είναι μια σύνθετη και επίπονη επιστημονική εργασία, η οποία απαιτεί πολυεπίπεδη θεωρητική γνώση και παιδαγωγική εμπειρία. Η αποτίμηση του περιεχομένου και της δυναμικής ενός Προγράμματος Σπουδών είναι απαιτητική διαδικασία, η οποία γίνεται με επιστημονικά κριτήρια, κυρίως μέσα από την πειραματική εφαρμογή του. Οι απλουστευτικές κρίσεις με ιδεολογικό υπόβαθρο, όσο και εάν είναι χρήσιμες για την καταγραφή των τάσεων που διαμορφώνονται στο κοινωνικό πεδίο, μάλλον συσκοτίζουν τα πράγματα και δεν προάγουν τον επιστημονικό διάλογο.
Τα μέλη της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων για την εκπόνηση του νέου Προγράμματος Σπουδών στα Θρησκευτικά Δημοτικού-Γυμνασίου, το οποίο ολοκληρώθηκε ήδη από το 2011, δοκιμάστηκε πιλοτικά και αναθεωρήθηκε σε αρκετά σημεία του το 2014, καθώς και τα μέλη της Επιτροπής του αντίστοιχου Προγράμματος του Λυκείου, παρακολουθούμε με ενδιαφέρον τόσο τον ευρύτερο διάλογο στην κοινωνία, για το μάθημα των Θρησκευτικών, όσο και ειδικότερα τον διάλογο στον εκπαιδευτικό κόσμο, για τα νέα Προγράμματα Σπουδών. Ως επιστήμονες, μάχιμοι εκπαιδευτικοί - θεολόγοι της σχολικής τάξης και του πανεπιστημίου, ενδιαφερόμαστε για την ανανέωση του μαθήματός μας και λαμβάνουμε υπόψη κάθε θετική πρόταση, η οποία κατατίθεται και φυσικά είναι τεκμηριωμένη. Στο πλαίσιο αυτό, άλλοτε συλλογικά και άλλοτε ατομικά, τα μέλη των Επιτροπών έχουμε εκφράσει τις απόψεις μας υπεύθυνα και με επιχειρήματα, όποτε αυτό κρίθηκε αναγκαίο.
Με αφορμή τις νέες συζητήσεις γύρω από το νομικό καθεστώς και τη φυσιογνωμία του μαθήματος των Θρησκευτικών, στο πλαίσιο των οποίων συχνά γίνονται αναφορές στα νέα Προγράμματα Σπουδών και στην πρόταση θρησκευτικής εκπαίδευσης που κομίζουν, θεωρούμε χρήσιμο να προβούμε με συντομία στις παρακάτω διασαφήσεις:
Το νομικό πλαίσιο
Το καθεστώς λειτουργίας και οργάνωσης του μαθήματος των Θρησκευτικών είναι απολύτως σαφές. Βασίζεται κατά κύριο λόγο στο Σύνταγμα και τους νόμους του κράτους, μεταξύ των οποίων είναι οι νόμοι της Εκπαίδευσης και εν μέρει o Καταστατικός Χάρτης της Εκκλησίας της Ελλάδος. Αυτό το νομικό πλαίσιο έχει ερμηνευθεί επαρκώς με αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας και των ανώτατων Διοικητικών Δικαστηρίων της χώρας, σύμφωνα με τα ισχύοντα τόσο σε εθνικό όσο και ευρωπαϊκό επίπεδο. Τα νέα Προγράμματα Σπουδών στα Θρησκευτικά όχι μόνο δεν αντιβαίνουν αλλά στηρίζονται σε αυτό το νομικό πλαίσιο και το εφαρμόζουν.
Η ανάγκη αλλαγής
Μέχρι την εκπόνηση των νέων Προγραμμάτων Σπουδών, δεν υπήρχε ένα ολοκληρωμένο και μεθοδικό Πρόγραμμα Σπουδών για το μάθημα των Θρησκευτικών, όπως άλλωστε και για τα άλλα μαθήματα. Η προβλεπόμενη διδακτική πορεία οριζόταν συνοπτικά από τα αναλυτικά προγράμματα και το Διαθεματικό Ενιαίο Πλαίσιο Προγραμμάτων Σπουδών (ΔΕΠΠΣ), τα οποία όμως κατ’ ουσίαν δεν προσέφεραν στην καθημερινή διδακτική πρακτική, παρά τα όποια θετικά χαρακτηριστικά τους, καθώς λειτούργησαν κυρίως ως οδηγοί για τους συγγραφείς των διδακτικών βιβλίων.
Οι συνεχείς κοινωνικές εξελίξεις καθιστούν επιτακτική την ανάγκη προσαρμογής της θρησκευτικής εκπαίδευσης στις νέες συνθήκες, στο πλαίσιο των μορφωτικών αναγκών και προσδοκιών των σημερινών μαθητών. Είναι σαφές ότι άλλες είναι οι προκλήσεις που αντιμετώπιζαν οι μαθητές πριν από μερικές δεκαετίες και άλλες είναι οι εμπειρίες και οι αναζητήσεις τους σήμερα.
Οι παιδαγωγικές αρχές
Τα νέα Προγράμματα Σπουδών λαμβάνουν υπόψη τις σύγχρονες θεωρίες μάθησης και διδακτικής. Αξιοποιούν επιλεκτικά θέσεις από τις θεωρίες γνωστικής ανάπτυξης, τις θεωρίες ηθικής ανάπτυξης και της θρησκειοπαιδαγωγικής, προσεγγίσεις του κοινωνικοπολιτισμικού εποικοδομισμού και της κριτικής παιδαγωγικής. Αντιμετωπίζουν τη μάθηση ως προϊόν αλληλεπίδρασης, προάγουν την ανακαλυπτική μάθηση, την αυτενέργεια του μαθητή και την κοινωνικοποίησή του μέσα από τη συνεργατικότητα, στοχεύουν δε στην ανάπτυξη της κριτικής σκέψης. Προτείνουν συμμετοχικά μοντέλα οργάνωσης της τάξης, τα οποία τείνουν στη φθίνουσα καθοδήγηση από τον εκπαιδευτικό, έναντι του παραδοσιακού δασκαλοκεντρισμού. Ευνοούν τη διαφοροποίηση της διδασκαλίας, δίνοντας ίσες ευκαιρίες σε όλους τους μαθητές. Απελευθερώνουν τη διδακτική διεργασία, εισάγοντας καινοτόμες διδακτικές προτάσεις στην κατεύθυνση της διερευνητικής και βιωματικής μάθησης.
Στα ζητήματα αυτά η συμβολή των νέων Προγραμμάτων Σπουδών είναι μεγάλη και καθοριστική. Τα μηνύματα από την πιλοτική εφαρμογή τους στην υποχρεωτική εκπαίδευση είναι ελπιδοφόρα, με πολλούς εκπαιδευτικούς να εκφράζονται εγκωμιαστικά, αναγνωρίζοντας τη δυναμική της ανανέωσης της διδακτικής διαδικασίας και τους μαθητές να εκδηλώνουν ισχυρό ενδιαφέρον και διάθεση ενεργητικής συμμετοχής στις νέες τεχνικές διδασκαλίας.
Το διδακτικό περιεχόμενο
Τα νέα Προγράμματα Σπουδών προσαρμόζουν τα βασικά για διδασκαλία θέματα των Θρησκευτικών στα μαθησιακά ενδιαφέροντα των μαθητών, ανάλογα με την ηλικία και την ανάπτυξή τους. Δίνουν έμφαση στον θρησκευτικό γραμματισμό, προωθώντας στη μεν υποχρεωτική εκπαίδευση την ανίχνευση, την κατανόηση και στη συνέχεια την κριτική ερμηνεία της τοπικής θρησκευτικής παράδοσης και σε θεμιτό βαθμό των μεγάλων θρησκευτικών παραδόσεων, στο δε Λύκειο τη διερεύνηση θρησκευτικών συμπεριφορών και εκφάνσεων της θρησκευτικότητας.
Σε όλη τη διαδρομή της εκπαίδευσης, από το Δημοτικό μέχρι το Λύκειο, στο επίκεντρο της διδασκαλίας είναι η Ορθόδοξη Χριστιανική παράδοση, ενώ σε ένα ευρύτερο κύκλο προσεγγίζονται οι χριστιανικές παραδόσεις της Ευρώπης και τα μεγάλα θρησκεύματα του κόσμου, στον βαθμό που οι γνώσεις αυτές σχετίζονται με εμπειρίες και βιώματα των μαθητών. Ως προς το ζήτημα αυτό, τα νέα Προγράμματα δεν καινοτομούν, απεναντίας προεκτείνουν και διευρύνουν τις αρχές που διέπουν το ΔΕΠΠΣ, τοποθετώντας την παρεχόμενη θρησκευτική εκπαίδευση σε ένα νέο πλαίσιο, με ισχυρή νομιμοποιητική και παιδαγωγική βάση. Η ανάπτυξη της προσωπικής θρησκευτικής συνείδησης και πολιτιστικής ταυτότητας επιδιώκεται με απόλυτο σεβασμό στην ετερότητα. Επιπρόσθετα, συνυπολογίζονται τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των προβληματισμών και των αναζητήσεων των νέων, ειδικά στη δύσκολη περίοδο της εφηβείας, κατά την οποία τείνουν προς τον αντικομφορμισμό και την αμφισβήτηση.
Η διαπολιτισμική διάσταση
Τα νέα Προγράμματα Σπουδών και γενικότερα το μάθημα των Θρησκευτικών, εκτός των άλλων, υποστηρίζουν τη διαπολιτισμική διάσταση της θρησκευτικής εκπαίδευσης, με στόχο την καλλιέργεια αξιών, στάσεων και δεξιοτήτων ειρηνικής συνύπαρξης και συνεργασίας και την αποτροπή φονταμενταλιστικών και μισαλλόδοξων προσεγγίσεων.
Η ανθρωπότητα πορεύεται σε μία νέα φάση της ιστορίας της, κατά την οποία η θρησκεία και ο πολιτισμός αποκτούν μία κεντρική θέση, όπως συνέβη και κατά το παρελθόν. Τα πρόσφατα γεγονότα στην κεντρική Ευρώπη και η μετακίνηση των πληθυσμών, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις τοπικές κοινωνίες, υπογραμμίζουν τον κίνδυνο επερχόμενων συγκρούσεων, οι οποίες δεν θα στηρίζονται μόνο σε πολιτικοοικονομικά συστήματα, αλλά θα χρησιμοποιούν τις θρησκείες. Η νέα πρόταση θρησκευτικής εκπαίδευσης έρχεται ως απάντηση στον φόβο και τον θρησκευτικό φανατισμό τη στιγμή που υψώνονται τείχη απομόνωσης σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Οι θρησκειολογικές αναφορές
Ορισμένες απόψεις που είδαν το φως της δημοσιότητας, ότι τάχα με τα νέα Προγράμματα Σπουδών το μάθημα μετατρέπεται σε θρησκειολογικό ή πολυθρησκειακό ή πανθρησκειακό, είναι επιφανειακές προσεγγίσεις, οι οποίες εκτός από το ότι είναι αναληθείς προδίδουν την περί του μαθήματος παρωχημένη άποψη των εισηγητών τους, καθώς θεωρούν ότι το μάθημα, λόγω «επικρατούσας θρησκείας», οφείλει να είναι μονοφωνικό και με σαφή άμεσο ή έμμεσο κατηχητικό προσανατολισμό. Επιπλέον, χονδροειδείς αναφορές περί δήθεν αλλοίωσης της χριστιανικής πίστης ή απομείωσης του προσώπου του Χριστού ή της Θεοτόκου, αποτελούν κακοπροαίρετη παραπληροφόρηση και φυσικά δεν συμβάλλουν στον διάλογο, εφόσον οποιοσδήποτε νηφάλιος «αναγνώστης» του νέου Προγράμματος θα διαπιστώσει εύκολα και γρήγορα ακριβώς το αντίθετο.
Όσοι γνωρίζουν από τη διδακτική πράξη το περιεχόμενο των υφιστάμενων σήμερα διδακτικών βιβλίων των Θρησκευτικών, γνωρίζουν καλά ότι ακόμη και αυτά περιλαμβάνουν θρησκειολογικά θέματα, ήδη από το Δημοτικό, όπου υπάρχουν ολόκληρες διδακτικές ενότητες με θρησκειολογικό περιεχόμενο. Στα νέα Προγράμματα Σπουδών τα θρησκειολογικά θέματα δεν αυξάνονται, αλλά απλώς διερευνώνται με νέα λογική, δηλ. με βάση τα ενδιαφέροντα των μαθητών στο συγκεκριμένο περιβάλλον που ζουν. Το εύρος των θρησκειολογικών αναφορών εγγράφεται στο πλαίσιο του θρησκευτικού γραμματισμού των μαθητών και καλύπτει τις πραγματικές μορφωτικές ανάγκες, που αφορούν σε ένα θρησκευτικά εγγράμματο άνθρωπο της εποχής μας.
Οι επικριτικές ακρότητες
Κάθε τεκμηριωμένη άποψη ή πρόταση, αλλά και ή καλοπροαίρετη κριτική που κατατίθεται είναι ευπρόσδεκτη. Αρκετές παρατηρήσεις που διατυπώθηκαν, κυρίως από ενεργούς εκπαιδευτικούς, ήδη ελήφθησαν υπόψη κατά την αναθεώρηση του Προγράμματος Σπουδών στα Θρησκευτικά Δημοτικού-Γυμνασίου. Παρ’ όλα αυτά, δεν μπορούμε να μην επισημάνουμε ορισμένες περιπτώσεις ακραίας κριτικής και ανοίκειας συκοφάντησης των νέων Προγραμμάτων, με δόλιες επικοινωνιακές πρακτικές, αστήρικτες κατηγορίες και απαράδεκτα υπονοούμενα, με στόχο τη σπίλωση της υπόληψης των ανθρώπων που εργάστηκαν για την εκπόνησή τους. Πρόκειται για τα ίδια πρόσωπα που διατύπωναν αρνητική κριτική, με παρόμοια επιχειρήματα, και κατά την παραγωγή νέων διδακτικών βιβλίων, το 2006. όταν εφαρμόστηκε το ΔΕΠΠΣ. Σήμερα, δήθεν τα υποστηρίζουν επειδή τάχα τα νέα Προγράμματα Σπουδών αλλοιώνουν το περιεχόμενο του μαθήματος. Ορισμένοι εκ των επικριτών άρχισαν να διατυπώνουν απορριπτικές κρίσεις για τα νέα Προγράμματα πριν καν ξεκινήσει η εκπόνησή τους, πριν δημοσιευθούν και εφαρμοστούν πιλοτικά και φυσικά το ίδιο έπραξαν και στη συνέχεια, προσπαθώντας να δημιουργήσουν συνθήκες πόλωσης και αδιεξόδου.
Η Επιτροπή του Προγράμματος Σπουδών στα Θρησκευτικά Δημοτικού-Γυμνασίου επανειλημμένα και εξαντλητικά απάντησε σε όσες αιτιάσεις έκρινε αναγκαίο ότι πρέπει να απαντηθούν, με επιχειρήματα τα οποία ουδέποτε αμφισβητήθηκαν. Oρισμένοι επικριτές επανέρχονται, αποκρύπτοντας την αλήθεια με τρόπο αντιδεοντολογικό και εμμένοντας φανατικά στις προσωπικές τους ιδεοληψίες, χωρίς να θέλουν να δουν την ουσία και το όραμα που διαπνέει τα νέα Προγράμματα Σπουδών. Ένα όραμα το οποίο συνοψίζεται στη σύγχρονη ανάγκη και πραγματικότητα το μάθημα των θρησκευτικών να «μιλήσει» στους νέους, να τους καταρτίσει με αντικειμενικό θρησκευτικό πνεύμα και να τους διδάξει δεξιότητες συμβίωσης και διαλόγου με κάθε άνθρωπο, με πνεύμα ομόνοιας και κριτικής σκέψης. Και όλα αυτά με ποικίλα παιδαγωγικά και μαθησιακά εργαλεία, μεταμορφώνοντας το μάθημα σε πόλο έλξης και καλλιέργειας των μαθητών.  
Ο διάλογος που (δεν) έγινε
Παρά το πλήθος των δημοσιευμάτων και την πληθώρα εκδηλώσεων γύρω από τα νέα Προγράμματα Σπουδών, δεν έχει γίνει ακόμη ένας υπεύθυνος και ουσιαστικός διάλογος ανάμεσα σε όλους τους εμπλεκόμενους για το ζήτημα της θρησκευτικής εκπαίδευσης. Ορισμένες προσπάθειες που έγιναν για την ανταλλαγή απόψεων, με τη συμμετοχή και των Εμπειρογνωμόνων του νέου Προγράμματος Σπουδών, δυστυχώς δεν ευοδώθηκαν με υπαιτιότητα άλλων, που αρνήθηκαν οποιαδήποτε συζήτηση επικαλούμενοι τη δική τους αναντίρρητη δογματική «αλήθεια», για την οποία φυσικά δεν υπάρχει περιθώριο αμφισβήτησης.
Τα μέλη των Επιτροπών εξακολουθούμε να πιστεύουμε στην αναγκαιότητα του διαλόγου. Το συγγραφικό έργο των Επιτροπών και η παραχθείσα τεκμηριωμένη αρθρογραφία γύρω από τα νέα Προγράμματα Σπουδών είναι στη διάθεση κάθε ενδιαφερόμενου. Είμαστε πρόθυμοι για περαιτέρω διευκρινήσεις και οποιαδήποτε συνεργασία απαιτηθεί.  
Η δυναμική της ανανέωσης
Σε ένα κόσμο που αλλάζει συνεχώς, η έγνοια για συνεχή ανανέωση του θρησκευτικού μαθήματος είναι καθήκον όλων. Οι θεολόγοι εκπαιδευτικοί της τάξης γνωρίζουν ότι δεν μπαίνει «νέο κρασί σε παλιούς ασκούς» και αγωνίζονται καθημερινά για δημιουργική διδασκαλία και μάθηση.
Είναι επιβεβλημένο να αντιληφθούμε όλοι την κρισιμότητα της αποστολής τους και να στηρίξουμε αποτελεσματικά το έργο τους, ακόμη και με καλόπιστη κριτική, που οδηγεί σε μια επιθυμητή σύνθεση. Κάθε άλλη προσπάθεια συνιστά υπονόμευση του έργου τους, αλλά και αυτής της νομιμοποιητικής βάσης του μαθήματος.

Τα μέλη των Επιτροπών Εμπειρογνωμόνων
για την εκπόνηση των νέων Προγραμμάτων Σπουδών
και των Οδηγών του Εκπαιδευτικού

στα Θρησκευτικά Δημοτικού-Γυμνασίου και Λυκείου

Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2015

ΚΑΙΡΟΣ: «Η ΘEΣΗ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕIΑΣ ΣΤΟ ΔHΜΟΣΙΟ ΧΩΡΟ. ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ»


«Η θέση της θρησκεiας στο δημόσιο χώρο. Το ζήτημα της εκπαίδευσης»

Εισηγητές:

Στέλιος Βιρβιδάκης, Καθηγητής Φιλοσοφίας ΕΚΠΑ

Σταύρος Ζουμπουλάκης, Συγγραφέας-Πρόεδρος Ιδρύματος «Άρτος Ζωής»

Βασίλειος Ξυδιάς, Θεολόγος, εκπαιδευτικός



Χώρος: Αμφιθέατρο «Αντώνης Τρίτσης»

Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων, Ακαδημίας 50

Ημέρα: Παρασκευή 4 Δεκεμβρίου 2015

ώρα: 7.00 – 9.00 μ. μ.

Μετά τις εισηγήσεις θα ακολουθήσει συζήτηση

για το ΔΣ 
                      Ο Πρόεδρος                                                                  Ο Γ. Γραμματέας
                        Δημ. Μόσχος                                                               Γ. Παπαδόπουλος